Livre de Zacharie - Chapitre 1
Chapitre 1
Contribuer à l’enregistrement de ce chapitre
LA DEUXIEME ANNEE du règne de Darius, au huitième mois, la parole du Seigneur fut adressée au prophète Zacharie, fils de Bérékya, fils de Iddo, pour qu’il dise : Za 1, 1 : D’an eizhvet miz eus eil bloavezh Darius e teuas komz an Aotrou gant ar profed Zakarias, mab Barakias, mab Iddo, er stumm-mañ :
Le Seigneur s’est profondément irrité contre vos pères. Za 1, 2 : Gwall-gounnaret eo bet an Aotrou a-enep ho tadoù,
Mais tu leur diras : Ainsi parle le Seigneur de l’univers : Revenez à moi – oracle du Seigneur de l’univers –, et je reviendrai à vous, dit le Seigneur de l’univers. Za 1, 3 : Lavarout a ri dezho : Evel-hen e komz Aotrou an armeoù : Distroit davedon, hag e tistroin davedoc’h, eme Aotrou an armeoù.
Ne soyez pas comme vos pères que les prophètes de jadis ont interpellés en disant : Ainsi parle le Seigneur de l’univers : Revenez donc de vos mauvais chemins, de vos actions mauvaises. Mais ils ne m’ont pas écouté, ils n’ont pas prêté attention – oracle du Seigneur. Za 1, 4 : Na vezit ket evel ho tadoù o deus kriet dezho ar brofeded gentañ en ur lavarout : Evel-hen e komz Aotrou an armeoù : Distroit diouzh hoc’h hentoù fall ha diouzh ho trougoberoù. Int avat n’o deus ket selaouet ha n’o deus ket taolet pled - lavar an Aotrou.
Vos pères, où sont-ils ? Et les prophètes, vivent-ils pour toujours ? Za 1, 5 : Ho tadoù, pelec’h emaint ? Hag ar brofeded, daoust hag e vevont bepred ?
Cependant, mes paroles et mes décrets, que j’avais confiés à mes serviteurs les prophètes, n’ont-ils pas atteint vos pères ? Alors ils sont revenus et ils ont dit : « De la manière dont le Seigneur de l’univers avait résolu de nous traiter selon nos chemins et nos actions, ainsi nous a-t-il traités. » Za 1, 6 : Ha koulskoude, va c’homzoù ha va divizadurioù, ar re am boa kemennet d’am servijerien, ar brofeded, daoust ha n’o deus ket tizhet ho tadoù, ken ez int distroet en ur lavarout : Evel m’en doa divizet Aotrou an armeoù ober ouzhimp, hervez hon hentoù hag hon oberoù, evel-se en deus graet ouzhimp !
La deuxième année du règne de Darius, le vingt-quatrième jour du onzième mois, le mois de Shebath, la parole du Seigneur fut adressée au prophète Zacharie, fils de Bérékya, fils de Iddo, pour qu’il dise : Za 1, 7 : D’ar pevare deiz war-n-ugent eus an unnekvet miz, a zo miz Sebat, en eil bloavezh Darius, e teuas komz an Aotrou d’ar profed Zakarias, mab Barakias, mab Iddo er stumm-mañ :
J’ai eu, pendant la nuit, une vision : voici qu’un homme monté sur un cheval roux se tenait entre les myrtes de l’abîme et, derrière lui, il y avait des chevaux roux, bruns et blancs. Za 1, 8 : Ur weledigezh am boe e-pad an noz. Ha setu ma oa un den war gein ur marc’h rouz, a oa en e sav etre ar gwez-meurta gwriziennet en islonk an dour hag a-drek dezhañ e oa kezeg rouz, glas, du ha gwenn.
Je dis : « Ceux-ci, que sont-ils, mon Seigneur ? » L’ange qui me parlait répondit : « Moi, je te ferai voir ce qu’ils sont. » Za 1, 9 : Lavarout a ris : Petra eo ar re-se, Aotrou ?" An Ael a gomze ouzhin a respontas din : Mont a ran da ziskouez dit petra int.
L’homme qui se tenait entre les myrtes intervint et dit : « Ceux-là, le Seigneur les a envoyés parcourir la terre. » Za 1, 10 : Hag an den a oa etre ar gwez-meurta a lavaras : Int eo ar re bet kaset gant an Aotrou evit mont-dont war an douar.
Ils s’adressèrent à l’ange du Seigneur qui se tenait entre les myrtes, et ils dirent : « Nous venons de parcourir la terre, et voici que toute la terre est tranquille. » Za 1, 11 : Neuze ar re-mañ en em lakaas da gomz ouzh Ael an Aotrou en em zalc’he etre ar gwez-meurta, en ur lavarout : "Ergerzhet hon eus an douar, ha setu m’emañ an douar a-bezh annezet hag e peoc’h".
L’ange du Seigneur reprit alors la parole et dit : « Seigneur de l’univers, combien de temps refuseras-tu d’avoir compassion de Jérusalem et des villes de Juda auxquelles tu fais sentir ta colère depuis soixante-dix ans ? » Za 1, 12 : Neuze Ael an Aotrou a grogas da gomz hag a lavaras : Aotrou an armeoù, betek pegoulz n’ho po ket truez ouzh Jeruzalem hag ouzh kerioù Juda, ma-z oc’h kounnaret outo abaoe dek vloaz ha tri-ugent ?
À l’ange qui me parlait, le Seigneur répondit des paroles de bonté, des paroles de consolation. Za 1, 13 : Hag an Aotrou a respontas d’an Ael a gomze ouzhin, en ur lavarout dezhañ komzoù mat, komzoù a frealzidigezh :
L’ange qui me parlait me dit alors : Fais cette annonce : Ainsi parle le Seigneur de l’univers : Pour Jérusalem j’éprouve un amour jaloux, pour Sion, une grande jalousie, Za 1, 14 : Ha neuze an Ael a gomze ouzhin a lavaras din : "Embann kement-mañ : Evel-hen e komz Aotrou an armeoù : Gwarizi am eus, gwarizi vras, en abeg da Jeruzalem, en abeg da Sion,
et je suis très profondément irrité contre les nations qui vivent bien tranquilles : alors que moi, j’étais faiblement irrité contre Jérusalem, elles, elles ont ajouté à son malheur. Za 1, 15 : ha kounnaret on, kounnaret-taer, a-enep ar broadoù lorc’hus, rak me ne oan fuloret nemet nebeut, int avat a zo en em roet d’ober droug.
C’est pourquoi, ainsi parle le Seigneur : De nouveau je me tourne vers Jérusalem avec compassion ; ma Maison y sera rebâtie – oracle du Seigneur de l’univers –, et le cordeau à mesurer sera tendu sur Jérusalem. Za 1, 16 : En abeg da se e lavar an Aotrou kement-mañ : Distreiñ a ran war-zu Jeruzalem da drueziñ outi ; adsavet e vo va Zi – lavar Aotrou an armeoù – ha war Jeruzalem e vo stegnet en-dro ar gordenn-vuzuliañ.
Annonce encore : Ainsi parle le Seigneur de l’univers : Mes villes regorgeront encore de biens. Le Seigneur va encore consoler Sion, encore choisir Jérusalem. Za 1, 17 : Kri dezho c’hoazh kement-mañ : Evel-hen e komz Aotrou an armeoù : Va c’hêrioù a vo adarre leun a vadoù ; an Aotrou a frealzo Sion en-dro ; ha dibab a ray c’hoazh Jeruzalem".

