Aller au contenu
Accueil » Bible en breton » Ancien Testament en breton » Livre de Zacharie » Chapitre 1

Livre de Zacharie - Chapitre 1

Levr : Diougan Zakarias
Chapitre : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14

Chapitre 1



LA DEUXIEME ANNEE du règne de Darius, au huitième mois, la parole du Seigneur fut adressée au prophète Zacharie, fils de Bérékya, fils de Iddo, pour qu’il dise : Za 1, 1 : D’an eizhvet miz eus eil bloavezh Darius e teuas komz an Aotrou gant ar profed Zakarias, mab Barakias, mab Iddo, er stumm-mañ :

Le Seigneur s’est profondément irrité contre vos pères. Za 1, 2 : Gwall-gounnaret eo bet an Aotrou a-enep ho tadoù,

Mais tu leur diras : Ainsi parle le Seigneur de l’univers : Revenez à moi – oracle du Seigneur de l’univers –, et je reviendrai à vous, dit le Seigneur de l’univers. Za 1, 3 : Lavarout a ri dezho : Evel-hen e komz Aotrou an armeoù : Distroit davedon, hag e tistroin davedoc’h, eme Aotrou an armeoù.

Ne soyez pas comme vos pères que les prophètes de jadis ont interpellés en disant : Ainsi parle le Seigneur de l’univers : Revenez donc de vos mauvais chemins, de vos actions mauvaises. Mais ils ne m’ont pas écouté, ils n’ont pas prêté attention – oracle du Seigneur. Za 1, 4 : Na vezit ket evel ho tadoù o deus kriet dezho ar brofeded gentañ en ur lavarout : Evel-hen e komz Aotrou an armeoù : Distroit diouzh hoc’h hentoù fall ha diouzh ho trougoberoù. Int avat n’o deus ket selaouet ha n’o deus ket taolet pled - lavar an Aotrou.

Vos pères, où sont-ils ? Et les prophètes, vivent-ils pour toujours ? Za 1, 5 : Ho tadoù, pelec’h emaint ? Hag ar brofeded, daoust hag e vevont bepred ?

Cependant, mes paroles et mes décrets, que j’avais confiés à mes serviteurs les prophètes, n’ont-ils pas atteint vos pères ? Alors ils sont revenus et ils ont dit : « De la manière dont le Seigneur de l’univers avait résolu de nous traiter selon nos chemins et nos actions, ainsi nous a-t-il traités. » Za 1, 6 : Ha koulskoude, va c’homzoù ha va divizadurioù, ar re am boa kemennet d’am servijerien, ar brofeded, daoust ha n’o deus ket tizhet ho tadoù, ken ez int distroet en ur lavarout : Evel m’en doa divizet Aotrou an armeoù ober ouzhimp, hervez hon hentoù hag hon oberoù, evel-se en deus graet ouzhimp !

La deuxième année du règne de Darius, le vingt-quatrième jour du onzième mois, le mois de Shebath, la parole du Seigneur fut adressée au prophète Zacharie, fils de Bérékya, fils de Iddo, pour qu’il dise : Za 1, 7 : D’ar pevare deiz war-n-ugent eus an unnekvet miz, a zo miz Sebat, en eil bloavezh Darius, e teuas komz an Aotrou d’ar profed Zakarias, mab Barakias, mab Iddo er stumm-mañ :

J’ai eu, pendant la nuit, une vision : voici qu’un homme monté sur un cheval roux se tenait entre les myrtes de l’abîme et, derrière lui, il y avait des chevaux roux, bruns et blancs. Za 1, 8 : Ur weledigezh am boe e-pad an noz. Ha setu ma oa un den war gein ur marc’h rouz, a oa en e sav etre ar gwez-meurta gwriziennet en islonk an dour hag a-drek dezhañ e oa kezeg rouz, glas, du ha gwenn.

Je dis : « Ceux-ci, que sont-ils, mon Seigneur ? » L’ange qui me parlait répondit : « Moi, je te ferai voir ce qu’ils sont. » Za 1, 9 : Lavarout a ris : Petra eo ar re-se, Aotrou ?" An Ael a gomze ouzhin a respontas din : Mont a ran da ziskouez dit petra int.

L’homme qui se tenait entre les myrtes intervint et dit : « Ceux-là, le Seigneur les a envoyés parcourir la terre. » Za 1, 10 : Hag an den a oa etre ar gwez-meurta a lavaras : Int eo ar re bet kaset gant an Aotrou evit mont-dont war an douar.

Ils s’adressèrent à l’ange du Seigneur qui se tenait entre les myrtes, et ils dirent : « Nous venons de parcourir la terre, et voici que toute la terre est tranquille. » Za 1, 11 : Neuze ar re-mañ en em lakaas da gomz ouzh Ael an Aotrou en em zalc’he etre ar gwez-meurta, en ur lavarout : "Ergerzhet hon eus an douar, ha setu m’emañ an douar a-bezh annezet hag e peoc’h".

L’ange du Seigneur reprit alors la parole et dit : « Seigneur de l’univers, combien de temps refuseras-tu d’avoir compassion de Jérusalem et des villes de Juda auxquelles tu fais sentir ta colère depuis soixante-dix ans ? » Za 1, 12 : Neuze Ael an Aotrou a grogas da gomz hag a lavaras : Aotrou an armeoù, betek pegoulz n’ho po ket truez ouzh Jeruzalem hag ouzh kerioù Youda, ma-z oc’h kounnaret outo abaoe dek vloaz ha tri-ugent ?

À l’ange qui me parlait, le Seigneur répondit des paroles de bonté, des paroles de consolation. Za 1, 13 : Hag an Aotrou a respontas d’an Ael a gomze ouzhin, en ur lavarout dezhañ komzoù mat, komzoù a frealzidigezh :

L’ange qui me parlait me dit alors : Fais cette annonce : Ainsi parle le Seigneur de l’univers : Pour Jérusalem j’éprouve un amour jaloux, pour Sion, une grande jalousie, Za 1, 14 : Ha neuze an Ael a gomze ouzhin a lavaras din : "Embann kement-mañ : Evel-hen e komz Aotrou an armeoù : Gwarizi am eus, gwarizi vras, en abeg da Jeruzalem, en abeg da Sion,

et je suis très profondément irrité contre les nations qui vivent bien tranquilles : alors que moi, j’étais faiblement irrité contre Jérusalem, elles, elles ont ajouté à son malheur. Za 1, 15 : ha kounnaret on, kounnaret-taer, a-enep ar broadoù lorc’hus, rak me ne oan fuloret nemet nebeut, int avat a zo en em roet d’ober droug.

C’est pourquoi, ainsi parle le Seigneur : De nouveau je me tourne vers Jérusalem avec compassion ; ma Maison y sera rebâtie – oracle du Seigneur de l’univers –, et le cordeau à mesurer sera tendu sur Jérusalem. Za 1, 16 : En abeg da se e lavar an Aotrou kement-mañ : Distreiñ a ran war-zu Jeruzalem da drueziñ outi ; adsavet e vo va Zi – lavar Aotrou an armeoù – ha war Jeruzalem e vo stegnet en-dro ar gordenn-vuzuliañ.

Annonce encore : Ainsi parle le Seigneur de l’univers : Mes villes regorgeront encore de biens. Le Seigneur va encore consoler Sion, encore choisir Jérusalem. Za 1, 17 : Kri dezho c’hoazh kement-mañ : Evel-hen e komz Aotrou an armeoù : Va c’hêrioù a vo adarre leun a vadoù ; an Aotrou a frealzo Sion en-dro ; ha dibab a ray c’hoazh Jeruzalem".