Aller au contenu
Accueil » Bible en breton » Ancien Testament en breton » Livre de Zacharie » Chapitre 5

Livre de Zacharie - Chapitre 5

Levr : Diougan Zakarias
Chapitre : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14

Chapitre 5



De nouveau, je levai les yeux et voici ce que j’ai vu : c’était un livre qui volait. Za 5, 1 : Adarre e savis va daoulagad, hag ur weledigezh am boe : Setu ma oa ur rolled o nijal.

L’ange qui me parlait me dit : « Que vois-tu ? » Je répondis : « Je vois un livre qui vole, long de vingt coudées et large de dix. » Za 5, 2 : Lavarout a reas din : "Petra 'welez ?" Hag e lavaris : "Gwelout a ran ur rolled o nijal, ugent ilinad hed ha dek ilinad led dezhañ".

Alors il me dit : « Ceci est la Malédiction qui s’élance sur tout le pays, car tout voleur reste impuni, et impunis tous les parjures. » Za 5, 3 : Ha lavarout a reas din : "Kement-se eo ar vallozh a ’n em astenn war c’horre ar vro a-bezh ; rak pep laer amañ a zo chomet digastiz keit-all, ha pep touer faos a zo chomet digastiz keit-all !

Je la lancerai – oracle du Seigneur de l’univers –, elle entrera dans la maison du voleur et dans la maison de celui qui jure faussement par mon nom ; elle viendra loger au cœur de leurs maisons et les consumera, poutres et pierres. Za 5, 4 : He lakaat a rin da vout, - Diougan Aotrou an armeoù - hag antren a raio e ti al laer, hag e ti an hini a dou e gaou em anv ; hag e chomo e kreiz e di hag e pulluc’ho anezhañ, gant e goadaj hag e vein".

L’ange qui me parlait s’avança et me dit : « Lève les yeux et regarde ce qui s’avance. » Za 5, 5 : An Ael a gomze ganin a zeuas hag a lavaras din : "Sav eta da zaoulagad ha sell petra zo o tont war raok aze ?"

Et je dis : « Qu’est-ce que c’est ? » Il me répondit : « C’est un boisseau qui s’avance. » Il ajouta : « C’est leur injustice dans tout le pays. » Za 5, 6 : Hag e respontis : "Petra eo ?" Lavarout a reas : "An efa eo an hini zo o tont !" Hag e lavaras goude-se : "O fec’hed ez eo er vro a-bezh ..."

Or voici qu’un couvercle de plomb se souleva : une femme était assise à l’intérieur du boisseau. Za 5, 7 : Ha setu ar goulc’her plom a voe savet kuit : hag e oa ur wreg en he c’hoazez e-kreiz an efa.

Il dit alors : « C’est la méchanceté. » Il la repoussa à l’intérieur du boisseau et jeta une masse de plomb sur l’orifice. Za 5, 8 : Hag e lavaras : "Honnezh eo ar fallagriezh !" Hag he disteurel a reas e-barzh an efa en ur deurel an dolzenn-blom war he genou.

Je levai les yeux et voici ce que j’ai vu : deux femmes qui s’avançaient. Le vent soufflait dans leurs ailes, des ailes pareilles à celles d’une cigogne ; elles soulevèrent le boisseau entre terre et ciel. Za 5, 9 : Sevel a ris va daoulagad hag em boe ur weledigezh, div wreg o tont. Avel a oa en o divaskelloù rak divaskell o devoa evel divaskell ur c’hwibon ; hag e tilamjont an efa etre an douar hag an neñv.

Alors je dis à l’ange qui me parlait : « Où emportent-elles le boisseau ? » Za 5, 10 : Hag e lavaris d’an Ael a gomze ganin : "Pelec’h emañ ar re-mañ o kas an efa ?"

Il me répondit : « Au pays de Babylone, pour lui construire une maison. Ensuite elles lui prépareront un socle et le fixeront là. » Za 5, 11 : Respont a reas din : "Evit sevel dezhi un Templ e bro Sennaar, ha pa vo prest, e lakaint anezhi eno war he sichenn".