Aller au contenu
Accueil » Bible en breton » Ancien Testament en breton » Livre de Ruth » Chapitre 4

Livre de Ruth - Chapitre 4

Levr : Levr Rout
Chapitre : 1 | 2 | 3 | 4

Chapitre 4



Booz était monté à la porte de la ville, et il s’y était assis. Et voici que vint à passer celui dont Booz avait parlé, celui qui avait droit de rachat. Booz l’appela : « Hé, toi ! Arrête-toi un peu, viens t’asseoir ici ! » Il s’arrêta et il s’assit. Rt 4, 1 : Booz a bignas betek Dor-kêr hag a goazezas eno. Ha setu an dasprener o tremen, an hini en devoa Booz komzet dioutañ. Hag e lavaras dezhañ : "Deus a-gostez amañ, hen-ha-hen !" Hag ez eas a-gostez en e goazez.

Booz prit alors dix hommes parmi les anciens d’Israël et leur dit : « Venez vous asseoir ici pour siéger. » Et ils s’assirent. Rt 4, 2 : Hag e kemeras Booz dek den eus Kozhidi kêr hag e lavaras : "Deuit en ho koazez amañ !" Hag int da azezañ.

Puis il s’adressa à celui qui avait droit de rachat : « La parcelle du champ qui appartenait à notre frère Élimélek, Noémi, qui vient de revenir des Champs-de-Moab, la met en vente. Rt 4, 3 : Hag e lavaras d’an dasprener : "An dachenn-bark en devoa hor breur Elimelek a zo da werzhañ gant Noemi, deuet en-dro eus maezioù Moab.

Et moi, je me suis dit que j’allais t’en informer en disant : “Veux-tu, devant ceux qui siègent ici, devant les anciens du peuple, veux-tu acquérir ce champ ?” Si tu veux exercer ton droit de rachat, fais-le, mais si tu ne veux pas l’exercer, déclare-le moi, pour que je le sache. En effet, personne, sauf toi, ne peut exercer ce droit, sinon moi après toi. » Alors l’autre dit : « Moi, je veux l’exercer. » Rt 4, 4 : Hag em eus lavaret e tigorfen da skouarn, o lavarout : Pren, dirak ar re a zo azezet amañ, dirak Kozhidi va fobl. Ma fell dit ober implij eus da wir-daspren, gra, met ma ne fell ket dit, disklêr din hag e ouezin, rak n’eus nemedout evel dasprener, ha me war da lerc’h". Hag e lavaras : "Dasprener on !"

Booz reprit : « Le jour où, de la main de Noémi, tu prends possession du champ, tu prends également possession de Ruth la Moabite, la femme de celui qui est mort, afin que le nom du mort reste attaché à son héritage. » Rt 4, 5 : Hag e lavaras Booz : "D’an deiz ma preni ar park eus dorn Noemi, Rout, ar Voabiadez, gwreg an hini marv, a breni ivez, evit adsevel anv an hini marv, war e hêrezh".

Alors, celui qui avait droit de rachat dit : « Je ne pourrais pas exercer mon droit de rachat sans détruire mon propre héritage. Toi, exerce donc le droit de rachat, puisque je ne le peux pas. » Rt 4, 6 : Hag e lavaras an dasprener : "Ne c’hellan ket dasprenañ, evidon-me, pe e wastan va hêrezh. Daspren, te, va dasprenadenn, pa ne c’hellan ket me dasprenañ".

Or, jadis en Israël, pour le rachat ou pour l’échange, afin de conclure toute affaire, l’un enlevait sa sandale et la donnait à l’autre. En Israël, cela servait de témoignage. Rt 4, 7 : Sed a oa gwechall en Israel, pa veze daspren pe eskemm, evit peurseveniñ un afer bennak : lemel a rae unan e solenn hag he reiñ d’egile, ha se a oa un testeni en Israel.

Celui qui avait droit de rachat dit alors à Booz : « À toi de te porter acquéreur ! » Et il enleva sa sandale. Rt 4, 8 : Hag e lavaras an dasprener da Vooz : "Pren evidout !" Hag e lamas e solenn.

Booz dit aux anciens et à tout le peuple : « Aujourd’hui, vous en êtes témoins : de la main de Noémi, j’ai pris possession de tout ce qui appartenait à Élimélek ainsi qu’à Kilyone et Mahlone. Rt 4, 9 : Hag e lavaras Booz d’ar Gozhidi ha d’ar bobl a-bezh : "Testoù ez oc’h hiziv e prenan kement tra en devoa Elimelek ha kement tra a oa da Gelion ha Mahalon, eus dorn Noemi.

J’ai également pris pour femme Ruth, la Moabite, la femme de Mahlone, afin que le nom du mort reste attaché à son héritage et ne soit pas effacé parmi ses frères ni à la porte de sa ville. Vous en êtes témoins, aujourd’hui. » Rt 4, 10 : Ha Rout, ar Voabiadez, gwreg Mahalon, a brenan evidon da wreg, evit sevel un anv d’an hini marv, war e hêrezh. Ha ne vo ket rasket anv an hini marv a-douez e vreudeur nag eus Dor e gêr. C’hwi a zo testoù hiziv eus kement-se".

Tout le peuple qui se trouvait à la porte de la ville, ainsi que les anciens, répondirent : « Nous en sommes témoins. Que le Seigneur rende la femme qui entre dans ta maison comme Rachel et comme Léa qui, à elles deux, ont bâti la maison d’Israël ! Fais fortune en Éphrata ! Fais-toi un nom à Bethléem ! Rt 4, 11 : Hag e lavaras an holl dud a oa ouzh an Nor, hag ar Gozhidi : "Ya testoù omp ! Ra lakaio an Aotrou ar wreg a ya du-se evel Rahel hag evel Lia, o deus savet o-div tiegezh Israel ! Gra berzh en Efrata ! Brud un anv e Betlehem !

Puisse la descendance que le Seigneur te donnera par cette jeune femme rendre ta maison comme la maison de Pérès que Tamar enfanta à Juda ! » Rt 4, 12 : Ra vezo da diegezh evel tiegezh Peres, a c’hanas Tamar da Youda, gant al lignez a roio an Aotrou dit dre ar wreg yaouank-se".

Booz prit donc Ruth comme épouse, elle devint sa femme et il s’unit à elle. Le Seigneur lui accorda de concevoir, et elle enfanta un fils. Rt 4, 13 : Hag e kemeras Booz Rout, hag e voe e wreg. Hag ez eas daveti hag e roas an Aotrou dezhi da goñseviñ, hag e c’hanas ur mab.

Les femmes de Bethléem dirent à Noémi : « Béni soit le Seigneur qui aujourd’hui ne t’a pas laissée sans quelqu’un pour te racheter ! Que son nom soit célébré en Israël ! Rt 4, 14 : Hag e lavaras ar gwragez da Noemi : "Benniget ra vezo an Aotrou, n’en deus ket da lezet hiziv hep un dasprener. Ra vo brudet e anv en Israel !

Cet enfant te fera revivre, il sera l’appui de ta vieillesse : il est né de ta belle-fille qui t’aime, et qui vaut mieux pour toi que sept fils. » Rt 4, 15 : Bez e vo ar bugel evidout unan hag a frealzo da galon hag a harpo da gozhni ; rak da verc’h-kaer hag a gar ac’hanout he deus hen ganet, hag hi a dalvez gwelloc’h dit-te eget seizh mab".

Noémi prit l’enfant, le mit sur son sein, et se chargea de l’élever. Rt 4, 16 : Noemi a gemeras ar bugel hag hen lakaas war he brennid, hag e voe e vagerez.

Les voisines lui donnèrent son nom. Elles disaient : « Il est né un fils à Noémi. » Et elles le nommèrent Obed (c'est-à-dire : serviteur). Ce fut le père de Jessé, qui fut le père de David. Rt 4, 17 : Hec’h amezegezed a roas un anv dezhañ o lavarout : "Ganet ez eus ur mab da Noemi !" Hag e rojont dezhañ an anv a Obed. Hennezh eo tad Jese, tad David.

Voici la descendance de Pérès : Pérès engendra Esrone. Rt 4, 18 : Ha sed amañ bugale Peres : Peres a engehentas Esrom.

Esrone engendra Ram, Ram engendra Aminadab. Rt 4, 19 : Hag Esrom en devoe Aram, ha Aram en devoe Aminadab ;

Aminadab engendra Naassone, Naassone engendra Salmone ; Rt 4, 20 : hag Aminadab en devoe Naason, ha Naason en devoe Salmon ;

Salmone engendra Booz, Booz engendra Obed ; Rt 4, 21 : ha Salmon en devoe Booz, ha Booz en devoe Obed ;

Obed engendra Jessé, et Jessé engendra David. Rt 4, 22 : hag Obed en devoe Jese, ha Jese en devoe David.