Livre d’Esther - Chapitre 6
Chapitre 6
Cette nuit-là, le roi ne dormit pas et ordonna qu'on lui apporte un livre de souvenirs, les annales des temps anciens. Qu'il fit lire en sa présence. Est 6, 1 : En noz-se, ar roue n’helle ket kousket ; gourc’hemenn a reas degas dezhañ levr an Eñvorennoù : an Danevelloù ; ha lennet e voent dirak ar roue.
On y trouva écrit ce que Mardochée avait révélé sur Bagathan et Tharès, les eunuques du roi, deux des gardiens du seuil, qui avaient cherché à porter la main sur le roi Assuérus. Est 6, 2 : Enno e voe kavet anv eus ar pezh a oa bet disklêriet gant Mardoc’he diwar-benn Bagatan ha Tares, an daou spazhad d’ar roue, anezho gwarded an nor, hag o devoa klasket lakaat o daouarn war Asouerus.
Ayant entendu cela, le roi demanda : « Quel honneur et quelle récompense Mardochée a-t-il obtenu pour cette foi ? ». Et ses serviteurs lui répondirent : « Rien n’a été fait pour le récompenser. » Est 6, 3 : Neuze e c’houlennas ar roue : "Petore merk ha petore karg enorus a zo bet roet da Vardoc’he evit an dra-se ? E servijerien a respontas : "N’eus bet graet seurt ebet evitañ".
Et aussitôt le roi demanda : « Qui est dans la cour ? ". Car Amane était entré dans la cour extérieure de la maison royale, pour suggérer au roi d'ordonner que Mardochée soit pendu à la potence qui lui avait été préparée. Est 6, 4 : Hag ar roue da c’houlenn : "Piv a zo er porzh ?" Aman a oa deuet er porzh-diavaez eus ti ar roue evit lavarout d’ar roue lakaat krougañ Mardoc’he, ouzh ar groug savet gantañ.
Les serviteurs du roi lui répondirent : « C’est Amane qui se tient dans la cour. » Le roi ordonna : « Qu’il entre ! » Est 6, 5 : Respont a reas servijerien ar roue a dezhañ : "Aman eo a zo er porzh", hag ar roue a lavaras : "Grit dezhañ dont-tre !"
Amane entra, et le roi lui dit : : « Comment faut-il traiter un homme que le roi désire honorer ? » Amane se dit dans son cœur : « Qui le roi désirerait-il honorer plus que moi ? » Est 6, 6 : Aman a zeuas-tre eta, hag ar roue a lavaras dezhañ : "Petra a zleer da ober d’un den a fell d’ar roue enoriñ ?" Hag Aman a lavaras en e galon : "Piv a fell d’ar roue enoriñ anezhañ, nemedon-me e vije ?"
Amane répondit donc au roi : « Comment faut-il traiter un homme que le roi désire honorer ? Est 6, 7 : Neuze, Aman a respontas d’ar roue : "Petra ober d’an den a fell d’ar roue enoriñ ?
Qu’on apporte un vêtement parmi ceux que le roi a déjà portés, un cheval que le roi a monté et un diadème royal qui a déjà orné sa tête ; Est 6, 8 : Ra vezo degaset dezhañ dilhad a zo bet war gein ar roue, hag ur marc’h en deus baleet gantañ ar roue, hag e vo lakaet ur gurunenn-roue war e benn ;
Que l’on confie vêtement et cheval à l’un des plus nobles des princes du roi. On revêtira alors l’homme que le roi désire honorer, on le conduira à cheval sur la place de la ville, et devant lui on criera : “Voilà comment on traite l’homme que le roi désire honorer !” » Est 6, 9 : ra vezo roet goude-se an dilhad-se hag ar marc’h da unan bennak eus uhelañ priñsed ar roue ; ra vezo gwisket gant an dilhad-se an den a fell d’ar roue enoriñ, ra vezo lakaet da vale war varc’h dre straedoù kêr, ha ra vezo youc’het dirazañ : "Evel-hen e vez graet d’an den a fell d’ar roue enoriñ !"
Le roi dit alors à Amane : « Vite, prends le vêtement et le cheval ! Ce que tu as dit, fais-le pour Mardochée, le Juif, qui est assis à la porte du roi. Et surtout, veille à ne rien omettre de ce que tu as dit. » Est 6, 10 : Neuze e lavaras ar roue da Aman : "Hast afo, kemer an dilhad hag ar marc’h, evel ma-c’h eus lavaret, ha gra evel-se da Vardoc’he, ar Yuzev-se, hag a zo azezet ouzh toull-dor ar roue, hag arabat dit ankounac’haat ober netra eus a gement ac’h eus lavaret".
Amane prit vêtement et cheval, revêtit Mardochée, le conduisit à cheval sur la place de la ville, et cria devant lui : « Voilà comment on traite l’homme que le roi désire honorer ! » Est 6, 11 : Aman a gemeras an dilhad hag ar marc’h, a wiskas an dilhad da Vardoc’he, a reas dezhañ bale war varc’h dre straedoù kêr ; hag e youc’he dirazañ : "Evel-henn e vez graet d’an den a fell d’ar roue enoriñ !".
Puis Mardochée retourna à la porte du roi tandis qu’Amane se précipitait chez lui, consterné et se couvrant la tête. Est 6, 12 : Goude-se e tistroas Mardoc’he da zor ar roue, met Aman a hastas buan mont d’ar gêr, gwall-c’hlac’haret, ha mouchet e benn.
Amane raconta à sa femme Zéresh et à tous ses amis ce qui lui était arrivé. Ses conseillers et sa femme lui dirent : « Ce Mardochée, devant qui tu commences à capituler, s’il appartient bien à la race des Juifs, tu ne pourras rien contre lui, tu capituleras totalement devant lui. » Est 6, 13 : Hag Aman a zisklêrias da Zares, e wreg, ha d’e holl vignoned, kement a oa c’hoarvezet gantañ. Neuze e furien hag e wreg a respontas dezhañ : "Mard eo eus gouenn ar Yuzevien ar Mardoc’he-se, ez out krog da gouezhañ dirazañ, ne drec’hi ket warnañ, met kouezhañ a ri dirazañ !"
Pendant qu'ils parlaient encore, les eunuques du roi arrivèrent et le forcèrent rapidement à se rendre au banquet que la reine avait préparé. Est 6, 14 : Tra m’edont c’hoazh o komz outañ, ez en em gavas spazhidi ar roue, hag ar re-mañ a zifraeas kas Aman d’ar banvez aozet gant ar rouanez.
