Aller au contenu
Accueil » Bible en breton » Nouveau Testament en breton » Première lettre de saint Pierre Apôtre » Chapitre 3

Première lettre de saint Pierre Apôtre - Chapitre 3

Levr : Lizher kentañ Sant Pêr
Chapitre : 1 | 2 | 3 | 4 | 5

Chapitre 3



Vous les femmes, soyez soumises à votre mari, pour que, même si certains refusent d’obéir à la parole de Dieu, ils soient gagnés par la conduite de leur femme et non par des paroles, 1P 3, 1 : C’hwi ivez, gwragez, bezit sentus ouzh ho priedoù ; evel-se, ma-z eus unan bennak anezho ha na gred ket er Gomz, e vezo gounezet hep ar gomz, dre vuhez vat e wreg,

en ouvrant les yeux devant votre attitude pure et pleine de respect. 1P 3, 2 : dre welout he doare leun a zoujañs hag a c’hlanded.

Que votre parure ne soit pas extérieure – coiffure élaborée, bijoux d’or, vêtements recherchés – 1P 3, 3 : Ho kened ne vo ket ficherezh diavaez, blev plañsonet, bragerizoù-aour, dilhad dreset-kaer,

mais qu’elle soit une qualité d’humanité au plus intime de votre cœur, parure impérissable d’un esprit doux et paisible : voilà ce qui a grande valeur devant Dieu. 1P 3, 4 : met kentoc’h kened diabarzh e sekred ar galon, hini un ene bepred dous ha peoc’hus : sed ar pezh a zo prizius da sell Doue.

C’est cela qui faisait la parure des saintes femmes de jadis, elles qui espéraient en Dieu, soumises chacune à leur mari, 1P 3, 5 : Evel-se gwechall ar gwragez santel, leun a fiziañs e Doue, en em fiche sentus ouzh o friedoù.

comme Sara qui obéissait à Abraham, en l’appelant seigneur. Vous êtes devenues les filles de Sara en faisant le bien, sans vous laisser troubler par aucune crainte. 1P 3, 6 : Evel-se Sara a sente ouzh Abraham, a c’halve hec’h Aotrou. He bugale oc’h deuet da vezañ, ma rit ar mad hep aon rak trubuilh ebet.

De même, vous les maris, sachez comprendre, dans la vie commune, que la femme est un être plus délicat ; accordez-lui l’honneur qui lui revient, puisqu’elle hérite, au même titre que vous, de la grâce de la vie. Ainsi, rien ne fera obstacle à vos prières. 1P 3, 7 : C’hwi ar wazed, kenkoulz all, en em renit gant furnez er vuhez kumun, o c’houzout ez eo ho kwreg gwanoc’h krouadur egedoc’h. Diskouezit dezhi an doujañs dleet, rak hi zo ivez a-gevret ganeoc’h, heritourez gras ar vuhez. Evel-se ne vo netra oc’h hualañ ho pedennoù.

Vous tous, enfin, vivez en parfait accord, dans la sympathie, l’amour fraternel, la compassion et l’esprit d’humilité. 1P 3, 8 : Erfin, bezit holl unanet kenetrezoc’h, leun a druez, a gengarantez, a zouster hag a izelegezh ;

Ne rendez pas le mal pour le mal, ni l’insulte pour l’insulte ; au contraire, invoquez sur les autres la bénédiction, car c’est à cela que vous avez été appelés, afin de recevoir en héritage cette bénédiction. 1P 3, 9 : na rentit ket an droug evit an droug, na kunujenn evit kunujenn. Bennigit kentoc’h, rak galvet oc’h bet end-eeun da gaout ar vennozh da lod-hêrezh.

En effet, comme il est écrit : Celui qui veut aimer la vie et connaître des jours heureux, qu’il garde sa langue du mal et ses lèvres des paroles perfides ; 1P 3, 10 : Rak an hini a fell dezhañ karout ar vuhez ha gwelout devezhioù evurus, ra viro e deod diouzh an droug hag e vuzelloù diouzh ar c’homzoù gaouiat.

qu’il se détourne du mal et qu’il fasse le bien, qu’il recherche la paix, et qu’il la poursuive. 1P 3, 11 : Ra zistroio diouzh an droug evit ober ar mad. Ra glasko ar peoc’h, ha ra strivo d’e dizhout.

Car le Seigneur regarde les justes, il écoute, attentif à leur demande. Mais le Seigneur affronte les méchants. 1P 3, 12 : Rak daoulagad Doue a bar war an dud reizh, hag e ziskouarn a selaou o fedennoù. Met selloù an Aotrou a sko gant an drougoberourien.

Qui donc vous fera du mal, si vous cherchez le bien avec ardeur ? 1P 3, 13 : Ha piv a c’hellfe noazout ouzhoc’h ma vezit gredus d’ober ar mad ?

Mais s’il vous arrivait de souffrir pour la justice, heureux seriez-vous ! Comme dit l’Écriture : N’ayez aucune crainte de ces gens-là, ne vous laissez pas troubler. 1P 3, 14 : Ha pa c’houzañvfec’h poan evit ar reizhded, bezit evurus : n’ho pet ket aon rak an dud, na vezit ket trubuilhet.

Honorez dans vos cœurs la sainteté du Seigneur, le Christ. Soyez prêts à tout moment à présenter une défense devant quiconque vous demande de rendre raison de l’espérance qui est en vous ; 1P 3, 15 : Met santelait en ho kalonoù an Aotrou Krist, o vezañ prest bepred da zifenn an esperañs a zo ennoc’h, dirak ar re a c’houlenn kont ouzhoc’h diwar he fenn ;

mais faites-le avec douceur et respect. Ayez une conscience droite, afin que vos adversaires soient pris de honte sur le point même où ils disent du mal de vous pour la bonne conduite que vous avez dans le Christ. 1P 3, 16 : met grit se gant douster ha doujañs, en ur gaout koustiañs vat, evit ma teuio ar re a gav abeg en ho puhez reizh er C’hrist, da gaout mezh war ar poent end-eeun ma kavont abeg ennoc’h.

Car mieux vaudrait souffrir en faisant le bien, si c’était la volonté de Dieu, plutôt qu’en faisant le mal. 1P 3, 17 : Gwelloc’h eo gouzañv poan oc’h ober ar mad, ma-z eo se youl Doue, eget oc’h ober an droug.

Car le Christ, lui aussi, a souffert pour les péchés, une seule fois, lui, le juste, pour les injustes, afin de vous introduire devant Dieu ; il a été mis à mort dans la chair, mais vivifié dans l’Esprit. 1P 3, 18 : Rak ar C’hrist e-unan a zo marvet ur wech da vat evit ar pec’hedoù, eñ dibec’h evit ar bec’herien, evit hon degas da Zoue ; ha bet lakaet d’ar marv en e gorf eo bet bevaet en e spered.

C’est en lui qu’il est parti proclamer son message aux esprits qui étaient en captivité. 1P 3, 19 : Gant ar spered-se ez eas da embann ar silvidigezh d’ar speredoù a oa prizonidi ar marv,

Ceux-ci, jadis, avaient refusé d’obéir, au temps où se prolongeait la patience de Dieu, quand Noé construisit l’arche, dans laquelle un petit nombre, en tout huit personnes, furent sauvées à travers l’eau. 1P 3, 20 : d’ar re diskredik gwechall, en amzer ma veze pasianted Doue o c’hortoz, en deizioù ma oa Noe o kempenn an arc’h, pa ne voe salvet enni dre an dour, nemet un nebeudig, da gomz resis, eizh a dud.

C’était une figure du baptême qui vous sauve maintenant : le baptême ne purifie pas de souillures extérieures, mais il est l’engagement envers Dieu d’une conscience droite et il sauve par la résurrection de Jésus Christ, 1P 3, 21 : An dour-se a zo skeudenn ar vadeziant ho salv c’hwi bremañ, n’eo ket o lemel kuit ul loustoni a c’horf, met o vezañ emouestladur ur goustiañs vat da Zoue, dre nerzh adsavidigezh Jezuz Krist,

lui qui est à la droite de Dieu, après s’en être allé au ciel, lui à qui sont soumis les anges, ainsi que les Souverainetés et les Puissances. 1P 3, 22 : eñ hag a zo azezet en tu dehou da Zoue, goude pignat d’an Neñvoù ha sujañ dindanañ an Aelez, ar Priñselezhioù hag ar Galloudegezhioù.