Aller au contenu
Accueil » Bible en breton » Nouveau Testament en breton » Lettre de saint Paul Apôtre aux Galates » Chapitre 1

Lettre de saint Paul Apôtre aux Galates - Chapitre 1

Levr : Al lizher d’ar C’halated
Chapitre : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6

Chapitre 1



PAUL, APOTRE, – envoyé non par des hommes, ni par l’intermédiaire d’un homme, mais par Jésus Christ et par Dieu le Père qui l’a ressuscité d’entre les morts, – Ga 1, 1 : Paol, abostol n’eo ket a-berzh an dud, na dre un den bennak, met dre youl Jezuz Krist ha Doue an Tad en deus e zihunet a-douez ar re varv ;

ainsi que tous les frères qui sont avec moi : aux Églises du pays galate. Ga 1, 2 : hag ivez an holl vreudeur a zo ganin, da Ilizoù Galatia.

À vous, la grâce et la paix de la part de Dieu notre Père et du Seigneur Jésus Christ, Ga 1, 3 : Gras deoc’h ha peoc’h digant Doue hon Tad hag an Aotrou Jezuz Krist,

qui s’est donné pour nos péchés, afin de nous arracher à ce monde mauvais, selon la volonté de Dieu notre Père, Ga 1, 4 : a zo en em roet e-unan en abeg d’hor pec’hedoù, evit hon diframmañ diouzh ar bed drouk a-vremañ, hervez bolontez Doue hon Tad ;

à qui soit la gloire pour les siècles des siècles. Amen. Ga 1, 5 : dezhañ ra vo ar c’hloar da holl viken. Amen.

Je m’étonne que vous abandonniez si vite celui qui vous a appelés par la grâce du Christ, et que vous passiez à un Évangile différent. Ga 1, 6 : Souezhet on ho pefe ken buan-se dilezet an Hini en deus ho kalvet dre c’hras ar C’hrist, evit tremen d’un Aviel all ;

Ce n'en est pas un autre : il y a seulement des gens qui jettent le trouble parmi vous et qui veulent changer l’Évangile du Christ. Ga 1, 7 : daoust n’eus ket un all, n’eus nemet tud ’zo a laka strafuilh en ho touez hag a fell dezho eilpennañ Aviel ar C’hrist.

Pourtant, si nous-mêmes, ou si un ange du ciel vous annonçait un Évangile différent de celui que nous vous avons annoncé, qu’il soit anathème ! Ga 1, 8 : Ac’hanta ! na pa zeufemp ni hon-unan, pe un ael eus an Neñv, da gemenn deoc’h un Aviel disheñvel diouzh an hini hon eus kemennet deoc’h, ra vo milliget !

Nous l’avons déjà dit, et je le répète encore : si quelqu’un vous annonce un Évangile différent de celui que vous avez reçu, qu’il soit anathème ! Ga 1, 9 : Hen lavaret hon eus dija, hag hiziv hen lavaran adarre, ma kemenn deoc’h unan bennak un Aviel disheñvel diouzh an hini hoc’h eus resevet, ra vo milliget !

Maintenant, est-ce par des hommes ou par Dieu que je veux me faire approuver ? Est-ce donc à des hommes que je cherche à plaire ? Si j’en étais encore à plaire à des hommes, je ne serais pas serviteur du Christ. Ga 1, 10 : Gant-se, bremañ, hag-eñ eo grad-vat an dud a glaskan gounit pe hini Doue ? Hag-eñ e klaskan plijout d’an dud ? Ma-z eo c’hoazh d’an dud e klaskfen plijout, n’eo ket servijer ar C’hrist e vefen ken.

Frères, je tiens à ce que vous le sachiez, l’Évangile que j’ai proclamé n’est pas une invention humaine. Ga 1, 11 : Hen diskleriañ a ran deoc’h eta, breudeur, an Aviel am eus kemennet n’eo ket diouzh doare an den.

Ce n’est pas non plus d’un homme que je l’ai reçu ou appris, mais par révélation de Jésus Christ. Ga 1, 12 : Rak n’eo ket digant un den em eus e resevet pe e zesket, met dre ziskuliadur Jezuz Krist.

Vous avez entendu parler du comportement que j’avais autrefois dans le judaïsme : je menais une persécution effrénée contre l’Église de Dieu, et je cherchais à la détruire. Ga 1, 13 : Klevet hoc’h eus komz, sur mat, eus va doareoù a-wechall er Yuzeviezh, pa vezen diouzh va gwashañ oc’h heskinañ Iliz Doue, ouzh he gwastañ ;

J’allais plus loin dans le judaïsme que la plupart de mes frères de race qui avaient mon âge, et, plus que les autres, je défendais avec une ardeur jalouse les traditions de mes pères. Ga 1, 14 : ha pa-z aen war-raok er Yuzeviezh, muioc’h eget kalz eus va c’henvroiz a oad ganin, en ur zerc’hel taer da hengounioù va Zadoù.

Mais Dieu m’avait mis à part dès le sein de ma mère ; dans sa grâce, il m’a appelé ; et il a trouvé bon Ga 1, 15 : Hogen pa blijas d’an Hini en deus va lakaet a-gostez adalek korf va mamm hag en deus va galvet dre e c’hras,

de révéler en moi son Fils, pour que je l’annonce parmi les nations païennes. Aussitôt, sans prendre l'avis de personne, Ga 1, 16 : diskuliañ din e Vab, evit ma prezegfen ar c’heloù mat anezhañ e-touez ar Broadoù, kerkent neuze, kuit da c’houlenn o ali digant ar c’hig hag ar gwad,

sans même monter à Jérusalem pour y rencontrer ceux qui étaient Apôtres avant moi, je suis parti pour l’Arabie et, de là, je suis retourné à Damas. Ga 1, 17 : kuit da bignat da Jeruzalem da gaout an Ebestel a oa bet em raok, ez is da Arabia, ha goude-se e teuis c’hoazh en-dro da Zamask.

Puis, trois ans après, je suis monté à Jérusalem pour faire la connaissance de Pierre, et je suis resté quinze jours auprès de lui. Ga 1, 18 : Tri bloavezh goude-se e savis da Jeruzalem da welout Kefa, hag e chomis pemzek deiz gantañ.

Je n’ai vu aucun des autres Apôtres sauf Jacques, le frère du Seigneur. Ga 1, 19 : Ne welis hini all ebet eus an ebestel, nemet hepken Jakez, breur an Aotrou.

En vous écrivant cela, – je le déclare devant Dieu – je ne mens pas. Ga 1, 20 : Evit ar pezh a skrivan amañ deoc’h, hen touiñ a ran dirak Doue, ne lavaran gaou ebet.

Ensuite, je me suis rendu dans les régions de Syrie et de Cilicie. Ga 1, 21 : Goude-se ez on aet da vroioù Siria ha Kilikia ;

Mais pour les Églises de Judée qui sont dans le Christ, mon visage restait inconnu ; Ga 1, 22 : met ne oan ket anavezet dre va dremm gant Ilizoù Judea a zo er C’hrist ;

elles avaient simplement entendu dire : « Celui qui nous persécutait naguère annonce aujourd’hui la foi qu’il cherchait alors à détruire. » Ga 1, 23 : klevet hepken e veze ganto penaos an heskiner a-wechall a brezege bremañ ar feiz a glaske diskar diagent ;

Et l’on rendait gloire à Dieu à mon sujet. Ga 1, 24 : ha rentañ a raent gloar da Zoue abalamour din.