Diougan Amos - Pennad 1
Pennad 1
PAROLES D’AMOS, qui fut l’un des éleveurs de troupeaux à Teqoa, – ce qu’il a vu sur Israël au temps d’Ozias, roi de Juda, et de Jéroboam, fils de Josias, roi d’Israël, deux ans avant le tremblement de terre. Am 1, 1 : Komzoù Amos, a voe eus mesaerien Tekoa, ar pezh a welas diwar-benn Israel e deizioù Ozias, roue Youda, hag e deizioù Jeroboam, mab Joas, roue Israel, daou vloaz a-raok ar c’hren-douar :
Il a dit : Le Seigneur rugit depuis Sion, depuis Jérusalem il donne de la voix ; les pâturages des bergers sont désolés, le sommet du Carmel est desséché. Am 1, 2 : Lavarout a reas : An Aotrou a yud eus Sion hag eus Jeruzalem e sav e vouezh : E kañv emañ peurvanoù ar vesaerien ha disec’het eo lein ar C’harmel
Ainsi parle le Seigneur : À cause de trois crimes de Damas, et même de quatre, je l’ai décidé sans retour ! Parce qu’ils ont broyé le Galaad avec des herses de fer, Am 1, 3 : Evel-hen e lavar an Aotrou : Evit tri zorfed gant Damask hag evit pevar, ne gemmin ket war se ; dre m’o deus mac’het Galaad gant stlejelloù houarn,
j’enverrai un feu dans la maison d’Hazaël, et il dévorera les palais de Ben-Hadad ; Am 1, 4 : e kasin an tan e ti Hazael, hag e pulluc’ho palezioù Ben-Hadad ;
je briserai les verrous de Damas ; je supprimerai de la Vallée-du-Mal tout habitant, et de la Maison-d’Éden, celui qui tient le sceptre ; et le peuple d’Aram sera déporté à Qir. Le Seigneur a parlé. Am 1, 5 : breviñ a rin morailhoù Damask, hag e tistrujin annezidi Bikeat-Awen ; eus Bet-Eden e tennin an hini a zalc’h ar vazh-roue hag e vo harluet pobl Siria betek Kir, eme an Aotrou.
Ainsi parle le Seigneur : À cause de trois crimes de Gaza, et même de quatre, je l’ai décidé sans retour ! Parce qu’ils ont mené en déportation des masses de déportés, pour les livrer à Édom, Am 1, 6 : Evel-hen e lavar an Aotrou : Evit tri zorfed gant Gaza hag evit pevar, ne gemmin ket war se ; dre m’o deus divroet pobladoù en o fezh evit o droukreiñ da Edom,
j’enverrai un feu dans la muraille de Gaza, et il dévorera ses palais ; Am 1, 7 : e kasin an tan e mogerioù Gaza hag e pulluc’ho he falezioù ;
je supprimerai d’Ashdod tout habitant, et d’Ascalon, celui qui tient le sceptre ; je retournerai ma main contre Eqrone ; le reste des Philistins périra. Le Seigneur Dieu a parlé. Am 1, 8 : Eus Ashdod e tennin kuit an annezidi, hag eus Ashkelon an hini a zalc’h ar vazh-roue ; hag e troin va dorn a-enep Ekron, hag ez aio da get peurrest ar Filistiz, eme Aotrou Doue.
Ainsi parle le Seigneur : À cause de trois crimes de Tyr, et même de quatre, je l’ai décidé sans retour ! Parce qu’ils ont livré à Édom des masses de déportés, sans garder mémoire de l’alliance entre frères, Am 1, 9 : Evel-hen e lavar an Aotrou : Evit tri zorfed gant Tir hag evit pevar, ne gemmin ket war se ; dre m’o deus lakaet etre daouarn Edom pobladoù a-bezh evel sklavourien, hep kaout koun eus o emglev a vreudeur,
j’enverrai un feu dans la muraille de Tyr, et il dévorera ses palais. Am 1, 10 : e kasin an tan e mogerioù Tir hag e pulluc’ho he falezioù.
Ainsi parle le Seigneur : À cause de trois crimes d’Édom, et même de quatre, je l’ai décidé sans retour ! Parce qu’il a poursuivi de l’épée son frère, étouffant sa pitié, et entretenu sans fin sa fureur, gardant à jamais sa rancune, Am 1, 11 : Evel-hen e lavar an Aotrou : Etre tri zorfed gant Edom hag evit pevar, ne gemmin ket war se, dre m’en deus redet war-lerc’h e vreur gant ar c’hleze ha m’en deus mouget pep truez, dre ma vir da viken e gounnar ha ma talc’h hep fin gant e vuanegezh,
j’enverrai un feu dans Témane, et il dévorera les palais de Bosra. Am 1, 12 : e kasin an Tan e Teman hag e pulluc’ho palezioù Bosra.
Ainsi parle le Seigneur : À cause de trois crimes des fils d’Ammone, et même de quatre, je l’ai décidé sans retour ! Parce qu’ils ont éventré les femmes enceintes du Galaad, pour élargir leur territoire, Am 1, 13 : Evel-hen e lavar an Aotrou : Evit tri zorfed gant mibien Amon hag evit pevar, ne gemmin ket war se, dre m’o deus toullgofet dougerezed Galaad evit ledanaat o zachenn-vro
j’allumerai un feu dans la muraille de Rabba, et il dévorera ses palais, au cri de guerre, un jour de bataille, dans la tempête, un jour d’ouragan ; Am 1, 14 : e c’hwezhin an tan e mogerioù Rabba hag e pulluc’ho e balezioù, er c’harmadeg, en un deiz a stourm, er gorventenn, en un deiz a varrad ;
son roi partira en déportation, lui et ses princes, tous ensemble. Le Seigneur a parlé. Am 1, 15 : hag ez aio o roue d’an harlu eñ hag e bennoù bras gantañ, eme an Aotrou !
