Deuxième livre des Rois - Chapitre 14
Chapitre : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25
Chapitre 14
La deuxième année du règne de Joas, fils de Joakaz, roi d’Israël, Amasias, fils de Joas, roi de Juda, devint roi. 2R 14, 1 : D’an eil bloaz eus Joas, mab Joac’haz, roue Israel, e renas Amasias, mab Joas, roue Youda.
Il avait vingt-cinq ans lorsqu’il devint roi, et il régna vingt-neuf ans à Jérusalem. Sa mère s’appelait Yoadane ; elle était de Jérusalem. 2R 14, 2 : D’an oad a bemp bloaz warn-ugent e renas, ha nav bloaz warn-ugent e renas e Jeruzalem. Anv e vamm a oa Joaden, eus Jeruzalem.
Il fit ce qui est droit aux yeux du Seigneur, mais non pas comme David son ancêtre. En tout il fit ce qu’avait fait Joas son père. 2R 14, 3 : Ober a reas ar pezh a zo reizh ouzh daoulagad an Aotrou, nann avat evel David, e dad : a-grenn evel ma rae Joas, e dad, e reas.
Cependant les lieux sacrés ne disparurent pas ; le peuple offrait encore des sacrifices et brûlait de l’encens dans les lieux sacrés. 2R 14, 4 : An uhellec’hioù ne voent ket lamet ; hag e kendalc’has an dud da aberzhiñ ha da ezañsiñ war an uhellec’hioù.
Lorsque la royauté fut affermie entre ses mains, Amasias frappa ceux de ses serviteurs qui avaient frappé le roi son père. 2R 14, 5 : Kerkent ha ma voe start ar rouantelezh en e zorn, e skoas war ar servijerien o devoa lazhet ar roue, e dad ;
Mais il ne mit pas à mort les fils des meurtriers, selon ce qui est écrit dans le livre de la loi de Moïse, où le Seigneur a donné cet ordre : « Les pères ne seront pas mis à mort à la place des fils, les fils ne seront pas mis à mort à la place des pères ; mais chacun sera mis à mort pour son propre péché. » 2R 14, 6 : met mibien ar vuntrerien ne lazhas ket, hervez ar pezh a zo bet skrivet e Levr Lezenn Moizez, ar pezh en devoa kemennet an Aotrou, o lavarout : "Ne vo ket lakaet d’ar marv an tadoù evit o mibien, na mibien d’ar marv evit o zadoù : pep hini evit e bec’hed a varvo".
C’est lui, Amasias, qui frappa les Édomites dans la Vallée du Sel, au nombre de dix mille, et qui prit d’assaut La Roche. Il lui donna le nom de Yoqtéel, nom qu’elle porte encore aujourd’hui. 2R 14, 7 : Lazhañ a reas da Edom, e traonienn an Holen, dek mil a dud, hag e tapas ar Roc’hell, er brezel, hag e c’halvas hec’h anv : 'Iokteel', a zo hec’h hini betek hiziv.
Alors Amasias envoya des messagers à Joas, fils de Joakaz, fils de Jéhu, roi d’Israël, pour lui dire : « Viens, et affrontons-nous ! » 2R 14, 8 : Neuze e kasas Amasias kannaded da Joas, mab Joac’haz, mab Jehou, roue Israel, da lavarout : "Deus ! M’en em welimp a-dal !"
Joas, roi d’Israël, envoya à son tour des messagers à Amasias, roi de Juda, pour lui dire : « Le chardon du Liban envoya dire au cèdre du Liban : “Donne ta fille pour femme à mon fils”. Mais une bête sauvage du Liban est passée, elle a piétiné le chardon. 2R 14, 9 : Hag e kasas Joas, roue Israel, davet Amasias, roue Youda, tud da lavarout : Spernenn al Liban a gasas da sedrezenn al Liban da lavarout : "Ro da verc’h d’am mab evel gwreg ! Met tremen a reas al loen gouez a zo el Liban, hag e vac’has ar spernenn.
Parce que tu as vaincu Édom, ton cœur s’enorgueillit. Glorifie-toi, mais reste chez toi ! Pourquoi provoquer le malheur et tomber, toi et Juda avec toi ? » 2R 14, 10 : Skoet ec’h eus war Edom, hag ez eo savet da galon ! Bez enoret ha chom du-se ! Perak sachañ warnout ar gwalleur ha kouezhañ, te ha Youda ganit ?"
Mais Amasias n’écouta pas. Alors Joas, roi d’Israël, se mit en marche, et affronta Amasias, roi de Juda, à Beth-Shèmesh, qui appartient à Juda. 2R 14, 11 : Met ne selaouas ket Amasias. Hag ez eas dezhañ Joas, roue Israel, hag en em weljont a-dal, eñ hag Amasias, roue Youda, e Betsames, a oa e Youda.
Ceux de Juda furent battus par Israël, et ils s’enfuirent chacun à sa tente. 2R 14, 12 : Hag e voe pilet Youda dirak Israel ; hag e tec’has pep hini d’e deltenn.
À Beth-Shèmesh, Joas, roi d’Israël, fit prisonnier Amasias, roi de Juda, fils de Joas, fils d’Ocozias. Puis il se rendit à Jérusalem. Il fit au rempart de Jérusalem une brèche de quatre cents coudées, depuis la porte d’Éphraïm jusqu’à la porte de l’Angle. 2R 14, 13 : Amasias, roue Youda, mab Joas, mab Okozias, a voe tapet gant Joas, roue Israel, e Betsames, ha kaset da Jeruzalem. Ober a reas un difreuz e ramparzh Jeruzalem, eus dor Efraim betek dor ar C’horn, a bevar c’hant ilinad.
Il prit tout l’or et tout l’argent, tous les objets qui se trouvaient dans la maison du Seigneur et dans les trésors de la maison du roi, ainsi que des otages. Puis il retourna à Samarie. 2R 14, 14 : Kemer a reas an holl aour hag arc’hant ha kement tra en em gave e Templ an Aotrou hag e teñzorioù ti ar roue, ha gouestlidi ; hag e tistroas da Samaria.
Le reste des actions de Joas, ce qu’il a fait, ainsi que sa bravoure, et comment il combattit Amasias, roi de Juda, cela n’est-il pas écrit dans le livre des Annales des rois d’Israël ? 2R 14, 15 : Ha peurrest istor Joas, ar pezh a reas hag e gadarnded, ha penaos e reas brezel da Amasias, roue Youda, hag-eñ n’eo ket skrivet se war Levr an Darvoudoù eus amzer rouaned Israel ?
Joas reposa avec ses pères, et il fut enseveli à Samarie avec les rois d’Israël. Son fils Jéroboam régna à sa place. 2R 14, 16 : Hag e c’hourvezas Joas gant e dadoù hag e voe beziet e Samaria gant rouaned Israel. Hag e renas Jeroboam, e vab, war e lerc’h.
Amasias, fils de Joas, roi de Juda, vécut encore quinze ans après la mort de Joas, fils de Joakaz, roi d’Israël. 2R 14, 17 : Hag e vevas Amasias, mab Joas, roue Youda, war-lerc’h marv Joas, mab Joac’haz, roue Israel, pemzek vloaz.
Le reste des actions d’Amasias, cela n’est-il pas écrit dans le livre des Annales des rois de Juda ? 2R 14, 18 : Ha peurrest istor Amasias, hag-eñ n’eo ket skrivet war Levr an Darvoudoù eus amzer rouaned Youda ?
À Jérusalem certains tramèrent un complot contre lui. Il s’enfuit dans la ville de Lakish, mais on envoya des gens à sa poursuite. C’est à Lakish qu’il fut mis à mort. 2R 14, 19 : Bez’ e voe a-enep dezhañ un irienn e Jeruzalem, hag e tec’has da Lakis ; met kaset e voe war e lerc’h tud hag hel lakaas d’ar marv eno.
Puis, on le transporta sur des chevaux, et il fut enseveli à Jérusalem avec ses pères dans la Cité de David. 2R 14, 20 : Douget e voe gant kezeg ha beziet e Jeruzalem gant e dadoù e Kêr David.
Tout le peuple de Juda prit Azarias, âgé de seize ans, et le fit roi, à la place de son père Amasias. 2R 14, 21 : Hag e kemeras holl dud Youda Azarias, oadet a c’hwezek vloaz, hag hen lakjont da ren e lec’h e dad Amasias.
C’est lui qui rebâtit Eilath et la réintégra en Juda, après que le roi Amasias eut reposé avec ses pères. 2R 14, 22 : Eñ eo ac’h adsavas Eilat, en devoa adtapet evit Youda goude ma voe gourvezet ar roue gant e hendadoù.
La quinzième année du règne d’Amasias, fils de Joas, roi de Juda, Jéroboam, fils de Joas, roi d’Israël, devint roi à Samarie pour quarante et un ans. 2R 14, 23 : Er bloaz pemzek eus Amasias, mab Joas, roue Youda, e renas Jeroboam, mab Joas, roue Israel, e Samaria, evit ur bloaz ha daou-ugent.
Il fit ce qui est mal aux yeux du Seigneur ; il ne s’écarta d’aucun des péchés que Jéroboam, fils de Nebath, avait fait commettre à Israël. 2R 14, 24 : Hag e reas an droug ouzh daoulagad an Aotrou, hep distreiñ diouzh holl bec’hedoù Jeroboam, mab Nabat, hag en devoa lakaet Israel da bec’hiñ.
C’est lui qui rétablit les frontières d’Israël, depuis l’Entrée-de-Hamath jusqu’à la mer de la Araba, conformément à la parole que le Seigneur Dieu d’Israël avait dite par l’intermédiaire de son serviteur le prophète Jonas, fils d’Amittaï, qui était de Gath-Héfer. 2R 14, 25 : Adlakaat a reas harz Israel eus antre Emat betek Mor an Araba, hervez lavar an Aotrou, Doue Israel en devoa komzet dre e servijer Jonas, mab Amati, ur profed eus Gethefer.
Car le Seigneur avait vu la misère très amère d’Israël : plus d’esclave, plus d’homme libre, plus personne pour secourir Israël. 2R 14, 26 : Gwelet en devoa an Aotrou pegen reuzeudik e oa Israel, pegen c’hwerv, pa ne oa ken nag unan hualet nag unan dishual da reiñ skoazell da Israel.
Mais le Seigneur n’avait pas dit qu’il effacerait le nom d’Israël de dessous les cieux et il le sauva par la main de Jéroboam, fils de Joas. 2R 14, 27 : Ne zivizas ket an Aotrou diverkañ anv Israel a-zindan an neñv, met o dieubiñ a reas dre Jeroboam, mab Joas.
Le reste des actions de Jéroboam et tout ce qu’il a fait, ainsi que sa bravoure, comment il avait combattu pour annexer Damas et Hamath au royaume d’Israël, cela n’est-il pas écrit dans le livre des Annales des rois d’Israël ? 2R 14, 28 : Ha peurrest istor Jeroboam, hag holl bezh a reas hag e gadarnded, hag e vrezelioù evit adkas Damask hag Emat, a oa da Youda, en Israel, hag-eñ n’eo ket skrivet war Levr an Darvoudoù eus amzer rouaned Israel ?
Jéroboam reposa avec ses pères, avec les rois d’Israël. Son fils Zacharie régna à sa place. 2R 14, 29 : Hag e c’hourvezas Jeroboam gant e dadoù hag e voe beziet e Samaria gant rouaned Israel. Hag e renas Zakaria, e vab, war e lerc’h.
