Deuxième livre de Samuel - Chapitre 4
Chapitre : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24
Chapitre 4
Ishbosheth, le fils de Saül, apprit qu’Abner était mort à Hébron. Les bras lui en tombèrent, et tout Israël fut bouleversé. 2S 4, 1 : Pa glevas mab Saoul e oa marvet Abner en Hebron, e voe laosk e zaouarn, hag Israel a-bezh a voe trubuilhet.
Il y avait deux hommes – des chefs de bandes – au service du fils de Saül. L’un s’appelait Baana, l’autre Récab. Ils étaient fils de Rimmone, de Beéroth, de la tribu de Benjamin – en effet, même Beéroth est considérée comme benjaminite. 2S 4, 2 : Daou zen, penn strolladoù, en devoa mab Saoul : anv unan a oa Baana, hag anv egile, Rec’hab, Bugale da Remon, eus Berot, paotred a Venjamin, rak Berot a veze kontet gant Benjamin.
Les gens de Beéroth s’étaient enfuis à Guittaïm où ils sont restés jusqu’à ce jour comme des immigrés. 2S 4, 3 : Tec’het o devoa tud Berot betek Gettaim, hag e oant eno o chom betek an deiz-se.
D’autre part, Jonathan, fils de Saül, avait un fils perclus des deux pieds. Ce dernier était âgé de cinq ans lorsque parvint de Yizréel la nouvelle concernant Saül et Jonathan. Sa nourrice l’avait emportée et s’était enfuie, mais, dans la précipitation de cette fuite, l’enfant était tombé. Il resta boiteux. Il s’appelait Mefibosheth. 2S 4, 4 : Ha Jonatan, mab Saoul, en devoe bet ur mab nammet e zivhar : ur paotrig a bemp bloaz e oa pa zeuas ar c’heloù diwar-benn Saoul ha Jonatan, eus Izreel ; hag he devoa e vagerez e sammet en ur dec’hout, ha gant he hast da dec’hout, e oa kouezhet hemañ ha kammet. Hag e anv a oa Meribbaal.
Donc Récab et Baana, les fils de Rimmone, de Beéroth, s’étant mis en marche, arrivèrent à l’heure la plus chaude du jour à la maison d’Ishbosheth. Celui-ci était couché pour la sieste de midi. 2S 4, 5 : Hag ez eas Bugale Remon, eus Berot, Rec’hab ha Baana, hag ez errujont, tomm an deiz, betek ti Isbaal, a oa oc’h ober e gousk-kreisteiz.
Ils pénétrèrent à l’intérieur de la maison comme pour prendre du blé. Ils le frappèrent au ventre et s’échappèrent. Récab et son frère Baana 2S 4, 6 : Hag int o vont e diabarzh an ti, evel evit kerc’hat gwinizh, hag o skeiñ gantañ en e gof. Ha Rec’hab ha Baana e vreur da skarzhañ.
étaient donc entrés dans la maison alors qu’Ishbosheth était couché sur son lit, dans sa chambre. Ils l’avaient frappé à mort, décapité, et ils avaient pris sa tête. Ils marchèrent toute la nuit par le chemin de la Araba 2S 4, 7 : Pa oant aet en ti, e oa o kousket war e wele, en e gambr-gousket, ha roet dezhañ taol ar marv, o devoa distaget e benn, ha kemeret ganto e benn, e kerzhjont war hent an Araba e-pad an noz.
et apportèrent la tête d’Ishbosheth chez David à Hébron. Ils dirent au roi : « Voici la tête d’Ishbosheth, fils de Saül, ton ennemi, qui en voulait à ta vie. Le Seigneur a accordé aujourd’hui même à mon seigneur le roi une revanche complète sur Saül et sur sa descendance. » 2S 4, 8 : Hag ez errujont gant penn Isbaal e ti David en Hebron, hag e lavarjont d’ar roue : "Setu penn Isbaal, mab Saoul, da enebour, a glaske da ene. Roet en deus an Aotrou d’hon aotrou, ar roue, veñjañs hiziv eus Saoul hag eus e ouenn".
Mais David répondit à Récab et à son frère Baana, les fils de Rimmone, de Beéroth, en leur disant : « Par le Seigneur vivant qui m’a racheté de toute détresse, 2S 4, 9 : Hag e respontas David da Rec’hab ha da Vaana, e vreur, mibien Remon, eus Berot, o lavarout : "Bevet an Aotrou, en deus dasprenet va ene eus pep anken !
celui qui m’annonçait “Saül est mort !”, celui-là se prenait pour un porteur de bonne nouvelle. Et cependant, je l’ai fait saisir et tuer à Ciqlag, en guise de récompense pour sa bonne nouvelle ! 2S 4, 10 : Met an hini a roas keloù din o lavarout : Marvet eo Saoul - hag e oa se ur c’heloù mat ouzh e zaoulagad - a grogis ennañ hag a lazhis e Siklag, evit paeañ dezhañ e geloù-mat !
À plus forte raison, si des hommes mauvais ont tué un homme juste dans sa maison et sur son lit ! Ne faut-il pas maintenant que je réclame son sang qui est sur vos mains et que je vous balaie de la terre ? » 2S 4, 11 : Seul vuioc’h pa o deus tud fallakr lazhet un den reizh en e di war e wele, evel bremañ, daoust ha ne glaskin ket e wad eus ho torn ouzh ho skubañ diwar an douar ?"
Alors David donna un ordre aux serviteurs. Ils les tuèrent et leur coupèrent les mains et les pieds, que l’on suspendit au-dessus du réservoir, à Hébron. Quant à la tête d’Ishbosheth, on la prit pour l’ensevelir dans la tombe d’Abner, à Hébron. 2S 4, 12 : Hag e roas David urzh d’ar baotred d’o lazhañ ha da droc’hañ o daouarn hag o zreid, a lakjont a-ispilh e-kichen lenn Hebron. Ha penn Isbaal a voe kemeret ha beziet e bez Abner en Hebron.
