Aller au contenu
Accueil » Bible en breton » Ancien Testament en breton » Deuxième livre de Samuel » Chapitre 5

Deuxième livre de Samuel - Chapitre 5

Levr : Eil levr Samouel
Chapitre : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24

Chapitre 5



Alors toutes les tribus d’Israël vinrent trouver David à Hébron et lui dirent : « Vois ! Nous sommes de tes os et de ta chair. 2S 5, 1 : Hag e teuas holl veuriadoù Israel da gaout David en Hebron ha da gomz outañ o lavarout : "Setu ! da eskern ha da gig ez omp-ni.

Dans le passé déjà, quand Saül était notre roi, c’est toi qui menais Israël en campagne et le ramenais, et le Seigneur t’a dit : “Tu seras le berger d’Israël mon peuple, tu seras le chef d’Israël.” » 2S 5, 2 : Abaoe pell-amzer, pa oa Saoul roue warnomp, eo te a gase hag a zegase Israel ; hag en devoa lavaret an Aotrou dit : Te a vo Pastor va Fobl Israel, te a vo rener war Israel".

Ainsi, tous les anciens d’Israël vinrent trouver le roi à Hébron. Le roi David fit alliance avec eux, à Hébron, devant le Seigneur. Ils donnèrent l’onction à David pour le faire roi sur Israël. 2S 5, 3 : Hag e teuas holl Gozhidi Israel da gaout ar roue en Hebron, hag e tivizas ganto ar roue David un emglev en Hebron dirak an Aotrou, hag e voe olevet David da roue war Israel.

Il avait trente ans quand il devint roi, et il régna quarante ans : 2S 5, 4 : Tregont vloaz en devoa David pa renas, ha daou-ugent vloaz e renas.

à Hébron il régna sur Juda pendant sept ans et demi ; et à Jérusalem il régna trente-trois ans, à la fois sur Israël et sur Juda. 2S 5, 5 : En Hebron e renas war Youda seizh vloaz ha c’hwec’h miz ; hag e Jeruzalem e renas tri bloaz ha tregont war Israel a-bezh ha war Youda, war un dro.

Le roi avec ses hommes marcha sur Jérusalem contre les habitants de la région, les Jébuséens. On lui dit : « Tu n’entreras pas ici : des aveugles et des boiteux suffiraient à te repousser. » Autrement dit : David n’entrera pas ici. 2S 5, 6 : Hag ez eas ar roue hag e soudarded da Jeruzalem enep ar Jebouseiz a oa o chom er vro-se, hag a gomzas ouzh David o lavarout : "Na zeu ket amañ, pe ar re zall hag ar re gamm o-unan az kaso war da giz". Da lavarout eo : "Ne zeuio ket David amañ !"

Mais David s’empara de la forteresse de Sion – c’est la Cité de David. 2S 5, 7 : Hag e tapas David kreñvlec’h Sion, a voe Kêr Zavid.

Il dit ce jour-là : « Quiconque veut frapper les Jébuséens, qu’il passe par le souterrain pour atteindre ces boiteux et ces aveugles que David déteste de toute son âme ! » C’est pourquoi l’on dit : « Ni aveugle, ni boiteux n’entrera dans la Maison ». 2S 5, 8 : Lavaret en devoa David en deiz-se : "Evit skeiñ war ar Jebouseiz eo dav mont dre ar c’hanol d’ar re gamm ha d’ar re zall, a gasa buhez David". Setu perak e lavarer : "Dall ha kamm ! Ne zeuer ket en diabarzh !"

David s’établit dans la forteresse et l’appela « Cité de David ». Ensuite, tout autour, depuis le Terre-Plein vers l’intérieur de la ville, il fit des constructions. 2S 5, 9 : Hag e chomas David er c’hreñvlec’h, a c’halvas Kêr Zavid ; hag e reas David savadurioù tro-war-dro, adalek ar savenn hag en diabarzh.

David devint de plus en plus puissant. Le Seigneur, Dieu des armées, était avec lui. 2S 5, 10 : Hag ez ae galloud David war greskiñ, rak an Aotrou, Doue an armeoù, a oa gantañ.

Hiram, le roi de Tyr, envoya des messagers à David, des charpentiers avec du bois de cèdre, des tailleurs de pierre pour les murs ; et ils bâtirent pour lui une maison. 2S 5, 11 : Hag e kasas Hiram, roue Tir, kannaded da Zavid, ha koad-sedrez, hag artizaned koad ha benerien mein, a savas un ti da Zavid.

Alors David comprit que le Seigneur l’avait établi comme roi sur Israël et qu’il avait exalté sa royauté, à cause d’Israël son peuple. 2S 5, 12 : Hag e ouezas David hen diazeze an Aotrou da roue war Israel, hag e roe an trec’h d’e rouantelezh abalamour d’e bobl Israel.

David prit encore des concubines et des femmes à Jérusalem après son arrivée d’Hébron ; il eut encore des fils et des filles. 2S 5, 13 : Hag e kemeras David c’hoazh adwragez ha maouezed eus Jeruzalem, goude bezañ deuet eus Hebron ; hag en devoa c’hoazh David mibien ha merc’hed.

Voici les noms des enfants qu’il eut à Jérusalem : Shammoua, Shobab, Nathan, Salomon, 2S 5, 14 : Ha setu anvioù ar vugale en devoe e Jeruzalem : Samoua, Sobab, Natan ha Salomon ;

Yibhar, Élishoua, Nèfeg, Yafia, 2S 5, 15 : Jebahar, Elisoua, Nafeg ha Iafia ;

Élishama, Élyada et Élifèleth. 2S 5, 16 : Elisama, Eliada hag Elifalet.

Les Philistins apprirent qu’on avait donné l’onction à David comme roi sur Israël, et ils montèrent tous à sa recherche. Mais David l’apprit et se réfugia dans la forteresse. 2S 5, 17 : Hag e klevas ar Filistiz e oa bet olevet David da roue war Israel, hag e pignas an holl Filistiz da glask David ; hag e klevas se David hag e tiskennas betek. ar c’hreñvlec’h.

Les Philistins arrivèrent et se déployèrent dans le Val des Refaïtes. 2S 5, 18 : Hag ar Filistiz a oa erruet hag en em ledet e traonienn ar Ramzed.

Alors David consulta le Seigneur ; il demanda : « Dois-je monter au-devant des Philistins ? Les livreras-tu entre mes mains ? » Le Seigneur lui répondit : « Monte ! Oui, je vais livrer les Philistins entre tes mains. » 2S 5, 19 : Hag e c’houlennatas David an Aotrou o lavarout : "Ha mont a rin d’ar Filistiz ? Hag o lakaat a ri em dorn ?" Hag e lavaras an Aotrou : "Kae ! lakaat a ran ar Filistiz ez torn !"

Alors David partit pour Baal-Peracim, où il battit les Philistins. Et David déclara : « C’est une brèche que le Seigneur a ouverte devant moi chez l’ennemi comme une brèche ouverte par les eaux. » C’est pourquoi on a donné à ce lieu le nom de Baal-Peracim (c’est-à-dire : Maître des brèches). 2S 5, 20 : Hag ez erruas David e Baalfarasim, hag e skoas warno eno David, hag e lavaras : "Freuzet en deus an Aotrou va enebourien dirazon, evel ma vezer freuzet gant an doureier". Setu perak ez eo bet galvet anv al lec’h-se Baalfarasim.

Les Philistins avaient abandonné sur place leurs idoles, et David et ses hommes les emportèrent. 2S 5, 21 : Lezel a rejont eno o skeudennoù, hag e voent dilamet gant David hag e soudarded.

De nouveau, les Philistins montèrent à l’attaque et se déployèrent dans le Val des Refaïtes. 2S 5, 22 : Hag ec’h adkrogas ar Filistiz da zont war-laez ha da ’n em ledañ e traonienn ar Ramzed.

David consulta le Seigneur qui lui répondit : « Ne monte pas. Contourne-les par leurs arrières : tu les aborderas devant les micocouliers. 2S 5, 23 : Hag e c’houlennatas David an Aotrou, a lavaras : "N’a ket a-dal, tro a-dreñv dezho hag ez errui warno a-dal d’an Efl.

Quand tu entendras un bruit de pas à la cime des micocouliers, dépêche-toi : c’est que le Seigneur sera sorti devant toi pour frapper dans le camp des Philistins ! » 2S 5, 24 : Pa glevi trouz kammedoù e penn an eflennoù, neuze e hasti, rak neuze ez ay an Aotrou ez raok da skeiñ war gamp ar Filistiz".

David agit comme le Seigneur le lui avait ordonné, et il frappa les Philistins depuis Guéba jusqu’à l’entrée de Guèzer. 2S 5, 25 : Hag e reas David evel m’en devoa gourc’hemennet dezhañ an Aotrou, hag e skoas war ar Filistiz, eus Gabaa betek erruout e Gazer.