Aller au contenu
Accueil » Bible en breton » Ancien Testament en breton » Livre de Néhémie » Chapitre 6

Livre de Néhémie - Chapitre 6

Levr : Levr Nehemias
Chapitre : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13

Chapitre 6



Sânballath, Tobie, Guèshem l’Arabe et nos autres ennemis apprirent que j’avais reconstruit le rempart et qu’il n’y restait plus une seule brèche – à cette date toutefois, je n’avais pas encore posé les battants des portes. Ne 6, 1 : Ha setu, pa voe roet keloù da Sanaballat, Tobia, Gosem, an Arabiad, ha da nemorant va enebourien, em boa adsavet ar voger ha ne vane ken enni a freuzoù, - ha d’ar c’houlz-se, talbennoù n’am boa ket lakaet d’an dorojoù -

Alors Sânballath, ainsi que Guèshem, me fit dire : « Viens, rencontrons-nous à Kefirim, dans la vallée d’Ono. » Mais ils projetaient de me faire du mal. Ne 6, 2 : e kasas Sanaballat ha Gosem ur c’hemenn davedon da lavarout : "Deus, en em guzuliomp a-gevret e Kefirim, e traonienn Ono". Ijinañ a raent ober droug ouzhin ;

Je leur envoyai donc des messagers avec cette réponse : « Je suis occupé à un grand travail et je ne puis descendre : pourquoi le travail cesserait-il ? Devrais-je le quitter pour descendre vers vous ? » Ne 6, 3 : met kas a ris dezho kannaded da lavarout : "Ul labour bras emaon oc’h ober ha ne c’hellan ket diskenn. Perak arsav al labour hag hen dilezel evit diskenn d’ho kaout ?"

Quatre fois ils m’adressèrent la même invitation, et je leur fis la même réponse. Ne 6, 4 : Hag e kasjont davedon an hevelep goulenn peder gwech, hag e respontis dezho an hevelep tra.

Une cinquième fois encore, Sânballath m’envoya son serviteur, porteur d’une lettre ouverte, Ne 6, 5 : Hag e kasas davedon Sanaballat an hevelep goulenn ur pempvet gwech, dre e servijer, gant ul lizher digor en e zorn.

où il était écrit : « On entend dire parmi les nations – et Gashmou le confirme – que toi et les Juifs songeriez à vous révolter. Ce serait pour cette raison que tu reconstruis le rempart ; et, selon ces dires, c’est toi qui deviendrais leur roi. Ne 6, 6 : Hag e oa skrivet ennañ : "E-touez ar broadoù e klever, - ha Gosem hen lavar – emaout oc’h ijinañ un dispac’h gant ar Yuzevien ; setu perak ec’h adsavit ar voger, hag e vi o roue, hervez al lavarioù-se.

Tu aurais même mis en place des prophètes pour proclamer à ton sujet dans Jérusalem : “Il y a un roi en Juda !” Et maintenant ces bruits-là vont parvenir aux oreilles du roi. Viens donc à présent, que nous tenions conseil ensemble. » Ne 6, 7 : Ha profeded zoken ac’h eus lakaet evit prezeg evidout e Jeruzalem ha lavarout ez eus ur roue e Youda ! Bremañ avat e vo roet keloù d’ar roue war gement-se : setu perak, deus, ma kuzuliimp a-gevret".

Mais je lui fis répondre : « Il n’y a rien de vrai dans tes paroles ; tout cela, c’est toi-même qui l’inventes ! » Ne 6, 8 : Hag e kasis ur c’hemenn davetañ da lavarout : "N’emañ ket an traoù evel ma lavarez, gant da galon ez eo bet ijinet se !"

Eux tous, en effet, voulaient nous effrayer, en se disant : « Leurs mains vont abandonner l’ouvrage, il ne se fera jamais. » Et maintenant, mon Dieu, fortifie mes mains ! Ne 6, 9 : Ya, an holl a oa oc’h ober aon deomp, o lavarout : "Dilezel a ray o daouarn al labour-se, ha ne vo ket graet !" Ha bremañ, ro nerzh d’am dorn !

Je me rendis donc chez Shemaya, fils de Delaya, fils de Mehétabéel, qui avait un empêchement. Il déclara : « Rencontrons-nous dans la Maison de Dieu, à l’intérieur du temple. Fermons bien les portes du Temple, car on va venir pour te tuer ; oui, cette nuit, on viendra te tuer ! » Ne 6, 10 : Ha me ha mont da di Semeia, mab Dalaia, mab Meetabel, hag a oa klozet ; hag e lavaras : "Greomp kuzul e Ti Doue, e-barzh an Templ, ha prennomp dorojoù an Templ, rak dont a reont evit da lazhañ ; da noz e teuint d’az lazhañ".

Mais je répondis : « Un homme comme moi prendrait-il la fuite ? Et quel homme tel que moi pourrait entrer dans le Temple et rester en vie ? Non, je n’y entrerai pas ! » Ne 6, 11 : Hag e lavaris : "Un den eveldon, tec’hout ! Ha penaos un den eveldon a c’hellfe dont en Templ, ha bevañ ? Ned in ket".

Je reconnus que ce n’était pas Dieu qui l’avait envoyé, mais qu’il avait ainsi prophétisé à mon sujet parce que Tobie et Sânballath l’avaient soudoyé. Ne 6, 12 : Santout a raen, ya, n’eo ket Doue a oa ouzh e gas, met un diougan a lavare warnon dre m’o devoa Tobia ha Sanaballat e baeet.

Et on l’avait soudoyé, afin que, pris de frayeur, je fasse cela et commette un péché. Ils en auraient eu prétexte à me faire mauvaise réputation. Ainsi auraient-ils pu m’outrager ! Ne 6, 13 : Ha perak bezañ e baeet ? Da ober aon din, evit va lakaat da ober se ha da bec’hiñ, hag em bije bet dre o ferzh ur vrud fall, hag o dije bet dismegañs ouzhin.

Souviens-toi, mon Dieu, de Tobie et de Sânballath, pour ce qu’ils ont fait, et aussi de Noadya, la prophétesse, et des autres prophètes qui voulaient m’effrayer. Ne 6, 14 : Bez soñj, va Doue, eus Tobia ha Sanaballat, hag eus ar pezh o deus graet aze, hag ivez eus Noadia, ar brofedez hag eus ar brofeded all a venne va spontañ.

Le rempart fut achevé en cinquante-deux jours, le 25 du mois d’Éloul. Ne 6, 15 : Hag e voe peurechu ar voger d’ar bempvet warn-ugent eus miz Elul, e daou zeiz-hag-hanter-kant.

Lorsque tous nos ennemis l’apprirent, et que toutes les nations autour de nous furent saisies de crainte, ils furent abaissés à leurs propres yeux. Ils reconnurent dans ce travail l’action de notre Dieu. Ne 6, 16 : Ha pa glevas se hon holl enebourien o devoa aon an holl vroadoù a oa en-dro deomp : izelaet e voent ouzh o daoulagad o-unan hag anzav a raent e oa gant hon Doue e oa bet graet al labour-se.

À cette même époque, les notables de Juda multiplièrent leurs lettres à l’adresse de Tobie, tandis que celles de Tobie leur parvenaient. Ne 6, 17 : D’ar mare-se ivez alies e rae uhelidi Youda lizhiri da gas da Dobia, ha reoù Tobia a zegouezhe ganto.

Car il avait en Juda beaucoup d’alliés, étant le gendre de Shekanya, fils d’Arah, et son fils Yohanane ayant épousé la fille de Meshoullam, fils de Bérékya. Ne 6, 18 : Rak kalz e Youda a oa tud feizet dezhañ, dre ma oa mab-kaer da Sec’henia, mab Area, ha ma oa Johanan, e vab, dimezet da verc’h Mesoulam, mab Barakia.

Ils vantaient même, en ma présence, ses bonnes actions et lui rapportaient mes paroles. Et Tobie envoyait des lettres pour m’effrayer. Ne 6, 19 : Mad zoken diwar e benn a lavarent dirazon, ha va c’homzoù a veze adlavaret dezhañ. Lizheroù a gase Tobia evit ober aon din.