Aller au contenu
Accueil » Bible en breton » Nouveau Testament en breton » Evangile de Jésus-Christ selon saint Matthieu » Chapitre 14

Evangile de Jésus-Christ selon saint Matthieu - Chapitre 14

Levr : An aviel hervez Sant Mazhev
Chapitre : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28

Chapitre 14

🎙 Ecouter la Bible audio en breton

En ce temps-là, Hérode, qui était au pouvoir en Galilée, apprit la renommée de Jésus Mt 14, 1 : En amzer-se Herodez, an tetrark, a glevas ar vrud diwar-benn Jezuz,

et dit à ses serviteurs : « Celui-là, c’est Jean le Baptiste, il est ressuscité d’entre les morts, et voilà pourquoi des miracles se réalisent par lui. » Mt 14, 2 : hag a lavaras d’e dud : « Yann Vadezour an hini eo ! Adsavet eo bev a-douez ar re varv ; ac’hano ar galloudoù burzhudus en em ziskouez ennañ ».

Car Hérode avait fait arrêter Jean, l’avait fait enchaîner et mettre en prison. C’était à cause d’Hérodiade, la femme de son frère Philippe. Mt 14, 3 : Rak Herodez en devoa graet tapout krog e Yann, e chadennañ hag e deurel er prizon, en abeg da Herodiad, gwreg Filip e vreur,

En effet, Jean lui avait dit : « Tu n’as pas le droit de l’avoir pour femme. » Mt 14, 4 : dre ma lavare Yann dezhañ : « N’ec’h eus ket ar gwir d’he c’haout da bried ».

Hérode cherchait à le faire mourir, mais il eut peur de la foule qui le tenait pour un prophète. Mt 14, 5 : Aes a-walc’h en dije e lazhet, nemet aon en devoa rak ar bobl a gemere Yann evit ur profed.

Lorsque arriva l’anniversaire d’Hérode, la fille d’Hérodiade dansa au milieu des convives, et elle plut à Hérode. Mt 14, 6 : Hogen setu m’en em gavas deiz-ha-bloaz ganedigezh Herodez, ma korollas merc’h Herodiad e-kreiz ar sal, ha ma plijas da Herodez,

Alors il s’engagea par serment à lui donner ce qu’elle demanderait. Mt 14, 7 : ken na brometas dre le reiñ dezhi kement a c’houlennfe.

Poussée par sa mère, elle dit : « Donne-moi ici, sur un plat, la tête de Jean le Baptiste. » Mt 14, 8 : Ar verc’h kenteliet gant he mamm a lavaras : « Ro din amañ war ur plad penn Yann Vadezour ».

Le roi fut contrarié ; mais à cause de son serment et des convives, il commanda de la lui donner. Mt 14, 9 : Ar roue a voe glac’haret, met en abeg d’e c’her ha d’e gouvidi, e c’hourc’hemennas en reiñ dezhi,

Il envoya décapiter Jean dans la prison. Mt 14, 10 : hag e kasas tud da zibennañ Yann en e brizon.

La tête de celui-ci fut apportée sur un plat et donnée à la jeune fille, qui l’apporta à sa mère. Mt 14, 11 : Hag ar penn, degaset war ur plad, a voe roet d’ar plac’h yaouank a zougas anezhañ d’he mamm.

Les disciples de Jean arrivèrent pour prendre son corps, qu’ils ensevelirent ; puis ils allèrent l’annoncer à Jésus. Mt 14, 12 : Diskibien Yann neuze a zeuas da gerc’hat e gorf hag her sebelias ; ha goude-se ez ejont da gas da Jezuz keloù eus an dra-se.

Quand Jésus apprit cela, il se retira et partit en barque pour un endroit désert, à l’écart. Les foules l’apprirent et, quittant leurs villes, elles suivirent à pied. Mt 14, 13 : O vezañ klevet kement-se, Jezuz a yeas kuit ac’hano gant ur vag, hag en em dennas en ul lec’h digenvez, en distro ; met ar bobl a ouezas an dra-se, hag ez eas an dud war e lerc’h, war droad, eus ar c’hêrioù tro-zro.

En débarquant, il vit une grande foule de gens ; il fut saisi de compassion envers eux et guérit leurs malades. Mt 14, 14 : Evel-se, pa zouaras e welas un engroez bras a dud, ha truez en devoe outo hag e pareas o zud klañv.

Le soir venu, les disciples s’approchèrent et lui dirent : « L’endroit est désert et l’heure est déjà avancée. Renvoie donc la foule : qu’ils aillent dans les villages s’acheter de la nourriture ! » Mt 14, 15 : Deuet an abardaez e tostaas e ziskibien outañ, hag e lavarjont : « Digenvez eo al lec’h-mañ, ha diwezhat eo dija ; kas kuit an dud-se ma-z aint d’ar c’hêriadennoù da brenañ peadra da zebriñ ».

Mais Jésus leur dit : « Ils n’ont pas besoin de s’en aller. Donnez-leur vous-mêmes à manger. » Mt 14, 16 : Met Jezuz a lavaras dezho : « N’o deus ket ezhomm da vont war-raok ; roit dezho, c’hwi hoc’h-unan da zebriñ ».

Alors ils lui disent : « Nous n’avons là que cinq pains et deux poissons. » Mt 14, 17 : Respont a rejont dezhañ : « N’hon eus amañ nemet pemp baraenn ha daou besk ».

Jésus dit : « Apportez-les moi. » Mt 14, 18 : « O degasit din amañ », emezañ.

Puis, ordonnant à la foule de s’asseoir sur l’herbe, il prit les cinq pains et les deux poissons, et, levant les yeux au ciel, il prononça la bénédiction ; il rompit les pains, il les donna aux disciples, et les disciples les donnèrent à la foule. Mt 14, 19 : Gourc’hemennet gantañ d’ar bobl azezañ war ar geot e kemeras ar pemp baraenn hag an daou besk ; hag o sevel e zaoulagad war-zu an neñv, e lavaras ur vennigadenn ; ha goude rannañ ar baraennoù, e roas anezho d’e ziskibien hag an diskibien d’ar bobl.

Ils mangèrent tous et ils furent rassasiés. On ramassa les morceaux qui restaient : cela faisait douze paniers pleins. Mt 14, 20 : Hag an holl a zebras, hag o gwalc’h o devoe ; hag eus ar restachoù e tastumjont daouzek panerad leun a dammoù.

Ceux qui avaient mangé étaient environ cinq mille, sans compter les femmes et les enfants. Mt 14, 21 : Ar re o devoa debret a oa anezho pemp mil den pe war-dro, hep kontañ ar merc’hed hag ar vugale.

Aussitôt Jésus obligea les disciples à monter dans la barque et à le précéder sur l’autre rive, pendant qu’il renverrait les foules. Mt 14, 22 : Raktal goude-se e redias Jezuz e ziskibien da bignat er vag ha da vont en e raok d’an tu all d’al lenn, e-pad ma kasfe kuit ar bobl.

Quand il les eut renvoyées, il gravit la montagne, à l’écart, pour prier. Le soir venu, il était là, seul. Mt 14, 23 : Ha goude bezañ o c’haset kuit e pignas war ar menez en distro da bediñ ; deuet ar serr-noz edo eno e-unan-penn.

La barque était déjà à une bonne distance de la terre, elle était battue par les vagues, car le vent était contraire. Mt 14, 24 : E keit-se, ar vag, degouezhet dija pell-bras diouzh an douar, a oa hejet-dihejet gant ar c’hoummoù, rak avel a-benn a oa.

Vers la fin de la nuit, Jésus vint vers eux en marchant sur la mer. Mt 14, 25 : D’ar pevare beilhadenn-noz Jezuz a yeas war-zu e ziskibien en ur gerzhout war ar mor.

En le voyant marcher sur la mer, les disciples furent bouleversés. Ils dirent : « C’est un fantôme. » Pris de peur, ils se mirent à crier. Mt 14, 26 : Met ar re-mañ ouzh e welout o vale war ar mor, a voe strafuilhet hag a lavaras : « Un tasmant eo ! », ha gant ar spont e laoskent kriadennoù.

Mais aussitôt Jésus leur parla : « Confiance ! c’est moi ; n’ayez plus peur ! » Mt 14, 27 : Met Jezuz raktal a gomzas outo : « Bezit dinec’h, me eo, n’ho pet ket aon ! »

Pierre prit alors la parole : « Seigneur, si c’est bien toi, ordonne-moi de venir vers toi sur les eaux. » Mt 14, 28 : Pêr neuze a respontas dezhañ : « Aotrou, ma-z eo te, gourc’hemenn ma-z in betek ennout war an dour ».

Jésus lui dit : « Viens ! » Pierre descendit de la barque et marcha sur les eaux pour aller vers Jésus. Mt 14, 29 : -- « Deus », emezañ. Ha Pêr aet er-maez eus ar vag a gerzhe war an dour da vont betek Jezuz.

Mais, voyant la force du vent, il eut peur et, comme il commençait à enfoncer, il cria : « Seigneur, sauve-moi ! » Mt 14, 30 : Met o welout pegen kreñv e oa an avel, e krogas aon ennañ, hag evel ma stage da sankañ er mor, e youc’has : « Aotrou, va savete ! »

Aussitôt, Jésus étendit la main, le saisit et lui dit : « Homme de peu de foi, pourquoi as-tu douté ? » Mt 14, 31 : Jezuz raktal a astennas e zorn da gregiñ ennañ hag a lavaras : « Den dister da feiz, perak ec’h eus diskredet ? »

Et quand ils furent montés dans la barque, le vent tomba. Mt 14, 32 : Ha pa oant o sevel er vag, e torras an avel.

Alors ceux qui étaient dans la barque se prosternèrent devant lui, et ils lui dirent : « Vraiment, tu es le Fils de Dieu ! » Mt 14, 33 : Neuze ar re a oa er vag a zeuas da stouiñ dirazañ en ur lavarout : « E gwirionez, te eo Mab Doue ! »

Après la traversée, ils abordèrent à Génésareth. Mt 14, 34 : Treizhet ganto al lenn e touarjont e Genezared.

Les gens de cet endroit reconnurent Jésus ; ils firent avertir toute la région, et on lui amena tous les malades. Mt 14, 35 : Tud al lec’h-se oc’h anavezout e oa Jezuz, a gasas kannaded er vro tro-war-dro, ma voe degaset dezhañ an holl dud klañv.

Ils le suppliaient de leur laisser seulement toucher la frange de son manteau, et tous ceux qui le faisaient furent sauvés. Mt 14, 36 : Hag e bediñ a raent d’o lezel da stekiñ ha pa ne ve ken ouzh bevenn e vantell ; ha kement hini a stokas a voe saveteet.



💡 Informations supplémentaires


🎙️ À-propos de l'enregistrement audio

Cet enregistrement audio de la Bible en breton a été réalisé par Kentin et publié le 20/11/2025 sur Bibl.bzh.

⇧ Retourner en haut de page