Aller au contenu
Accueil » Bible en breton » Nouveau Testament en breton » Evangile de Jésus-Christ selon saint Jean » Chapitre 18

Evangile de Jésus-Christ selon saint Jean - Chapitre 18

Levr : An Aviel hervez Sant Yann
Chapitre : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21

Chapitre 18



Ayant ainsi parlé, Jésus sortit avec ses disciples et traversa le torrent du Cédron ; il y avait là un jardin, dans lequel il entra avec ses disciples. Jn 18, 1 : O vezañ komzet evel-se ez eas Jezuz gant e ziskibien en tu all d’ar froud, ar C’hedron, d’ul lec’h ma oa ul liorzh ma-z antreas enni, eñ hag e ziskibien.

Judas, qui le livrait, connaissait l’endroit, lui aussi, car Jésus et ses disciples s’y étaient souvent réunis. Jn 18, 2 : Judaz ivez, an hini a werzhe anezhañ, a anaveze al lec’h, rak alies e oa deuet Jezuz di gant e ziskibien.

Judas, avec un détachement de soldats ainsi que des gardes envoyés par les grands prêtres et les pharisiens, arrive à cet endroit. Ils avaient des lanternes, des torches et des armes. Jn 18, 3 : Judaz eta o vezañ kemeret gantañ ar gohortenn, ha gwarded a-berzh an Arc’hbeleien hag ar Farizianed, a zeuas di gant leternioù, torchadoù-gouloù hag armoù.

Alors Jésus, sachant tout ce qui allait lui arriver, s’avança et leur dit : « Qui cherchez-vous ? » Jn 18, 4 : Jezuz eta, o c’houzout kement a c’hoarvezfe gantañ, a yeas etrezek enno hag a lavaras dezho : « Piv a glaskit ? »

Ils lui répondirent : « Jésus le Nazaréen. » Il leur dit : « C’est moi, je le suis. » Judas, qui le livrait, se tenait avec eux. Jn 18, 5 : Hag int a respontas dezhañ : « Jezuz an Nazaredad ». Eñ a lavaras : « Me eo ». Judaz ivez, an hini a werzhe anezhañ, a oa ganto.

Quand Jésus leur répondit : « C’est moi, je le suis », ils reculèrent, et ils tombèrent à terre. Jn 18, 6 : Kerkent m’en devoe lavaret dezho : « Me eo », e souzjont hag e kouezhjont d’an douar.

Il leur demanda de nouveau : « Qui cherchez-vous ? » Ils dirent : « Jésus le Nazaréen. » Jn 18, 7 : A-nevez eta e c’houlennas outo « Piv a glaskit ? » Hag int a lavaras : « Jezuz an Nazaredad » -

Jésus répondit : « Je vous l’ai dit : c’est moi, je le suis. Si c’est bien moi que vous cherchez, ceux-là, laissez-les partir. » Jn 18, 8 : « Lavaret em eus deoc’h, a respontas Jezuz, me eo ; ma-z eo me a glaskit, lezit ar re-mañ da vont kuit ».

Ainsi s’accomplissait la parole qu’il avait dite : « Je n’ai perdu aucun de ceux que tu m’as donnés ». Jn 18, 9 : Ha kement-se evit ma teufe da wir ar Gomz bet lavaret gantañ : « Eus ar re ac’h eus roet din, n’em eus kollet hini ebet ».

Or Simon-Pierre avait une épée ; il la tira, frappa le serviteur du grand prêtre et lui coupa l’oreille droite. Le nom de ce serviteur était Malcus. Jn 18, 10 : Neuze Simon-Pêr hag a oa gantañ ur c’hleze, e dennas anezhañ hag a skoaz gant mevel ar Beleg-meur, hag a droc’has dezhañ e skouarn dehou ; ar mevel-se a oa Malkus e anv.

Jésus dit à Pierre : « Remets ton épée au fourreau. La coupe que m’a donnée le Père, vais-je refuser de la boire ? » Jn 18, 11 : Met Jezuz a lavaras da Bêr : « Laka da gleze en e c’houin. Ar c’haliriad en deus an Tad roet din, daoust ha n’evin ket anezhañ ? »

Alors la troupe, le commandant et les gardes juifs se saisirent de Jésus et le ligotèrent. Jn 18, 12 : Neuze ar gohortenn, an ofisour ha mevelien ar Yuzevien a grogas e Jezuz hag hen liammas.

Ils l’emmenèrent d’abord chez Hanne, beau-père de Caïphe qui était grand prêtre cette année-là. Jn 18, 13 : E gas a rejont da gentañ da di Anna, a oa tad-kaer da Gaifas, Beleg-meur er bloaz-se.

Caïphe était celui qui avait donné aux Juifs ce conseil : « Il vaut mieux qu’un seul homme meure pour le peuple. » Jn 18, 14 : Kaifas a oa an hini en devoa roet an ali-se d’ar Yuzevien : « Gwelloc’h eo e varvfe un den hepken evit ar bobl ».

Or Simon-Pierre, ainsi qu’un autre disciple, suivait Jésus. Comme ce disciple était connu du grand prêtre, il entra avec Jésus dans le palais du grand prêtre. Jn 18, 15 : Hogen Simon-Pêr hag un diskibl all a heulie Jezuz ; an diskibl-se anavezet gant ar Beleg-meur, a yeas-tre gant Jezuz e porzh ar Beleg-meur.

Pierre se tenait près de la porte, dehors. Alors l’autre disciple – celui qui était connu du grand prêtre – sortit, dit un mot à la servante qui gardait la porte, et fit entrer Pierre. Jn 18, 16 : Met Pêr a oa chomet er-maez, e-tal an nor. Mont a reas neuze an diskibl all-se hag a oa anavezet gant ar Beleg-meur da gomz ouzh ar borzhierez, hag e reas da Bêr mont e-barzh.

Cette jeune servante dit alors à Pierre : « N’es-tu pas, toi aussi, l’un des disciples de cet homme ? » Il répondit : « Non, je ne le suis pas ! » Jn 18, 17 : Neuze, ar vatezh-se, ar borzhierez, a lavaras da Bêr : « Ha n’out ket te ivez unan eus diskibien an den-se ? » - « n’on ket », emezañ.

Les serviteurs et les gardes se tenaient là ; comme il faisait froid, ils avaient fait un feu de braise pour se réchauffer. Pierre était avec eux, en train de se chauffer. Jn 18, 18 : Eno edo ar servijerien hag ar warded o tommañ ouzh an tan-regez o devoa enaouet, rak yen e oa an amzer, ha ganto edo Pêr ivez o tommañ.

Le grand prêtre interrogea Jésus sur ses disciples et sur son enseignement. Jn 18, 19 : Ar Beleg-meur a reas eta goulenn ouzh Jezuz diwar-benn e ziskibien hag e gelennadurezh.

Jésus lui répondit : « Moi, j’ai parlé au monde ouvertement. J’ai toujours enseigné à la synagogue et dans le Temple, là où tous les Juifs se réunissent, et je n’ai jamais parlé en cachette. Jn 18, 20 : Respont a reas Jezuz dezhañ : « Dirak an holl em eus komzet d’ar bed. Bepred em eus kelennet er sinagogenn hag en Templ e-lec’h ma ’n em vod an holl Yuzevien, ha n’em eus lavaret netra e kuzh.

Pourquoi m’interroges-tu ? Ce que je leur ai dit, demande-le à ceux qui m’ont entendu. Eux savent ce que j’ai dit. » Jn 18, 21 : Perak e rez goulennoù ouzhin ? Goulenn ouzh ar re o deus klevet va c’homzoù. Gwel, ar re-se a oar petra am eus lavaret ».

À ces mots, un des gardes, qui était à côté de Jésus, lui donna une gifle en disant : « C’est ainsi que tu réponds au grand prêtre ! » Jn 18, 22 : Evel m’en devoa komzet evel-se, unan eus ar vevelien hag a oa eno, a roas ur fasad da Jezuz, en ur lavarout : « Evel-se e respontez d’ar Beleg-meur ? »

Jésus lui répliqua : « Si j’ai mal parlé, montre ce que j’ai dit de mal ? Mais si j’ai bien parlé, pourquoi me frappes-tu ? » Jn 18, 23 : Jezuz a respontas dezhañ : « M’am eus komzet fall, diskouez petra ’zo fall em c’homzoù ; met m’em eus komzet mat, perak e skoez ganin ? »

Hanne l’envoya, toujours ligoté, au grand prêtre Caïphe. Jn 18, 24 : Neuze Anna a gasas anezhañ ereet da Gaifaz, ar Beleg-meur.

Simon-Pierre était donc en train de se chauffer. On lui dit : « N’es-tu pas, toi aussi, l’un de ses disciples ? » Pierre le nia et dit : « Non, je ne le suis pas ! » Jn 18, 25 : Eno avat edo Pêr o tommañ ; ma lavarjont dezhañ : « Ha n’out ket te ivez unan eus e ziskibien ? » Nac’hañ a reas ha lavarout : « N’on ket ! »

Un des serviteurs du grand prêtre, parent de celui à qui Pierre avait coupé l’oreille, insista : « Est-ce que moi, je ne t’ai pas vu dans le jardin avec lui ? » Jn 18, 26 : Unan eus mevelien ar Beleg-meur, kar d’an hini en devoa Pêr troc’het dezhañ e skouarn, a lavaras dezhañ : « Ha n’em eus ket da welet el liorzh gantañ ? »

Encore une fois, Pierre le nia. Et aussitôt un coq chanta. Jn 18, 27 : Ha Pêr da nac’hañ adarre, ha raktal e kanas ar c’hilhog.

Alors on emmène Jésus de chez Caïphe au Prétoire. C’était le matin. Ceux qui l’avaient amené n’entrèrent pas dans le Prétoire, pour éviter une souillure et pouvoir manger l’agneau pascal. Jn 18, 28 : Neuze e kasjont Jezuz eus ti Kaifas d’ar pretordi : ar beure e oa ; int avat n’ejont ket e-barzh ar pretordi, evit na vijent ket saotret ha ma c’helljent debriñ ar Pask.

Pilate sortit donc à leur rencontre et demanda : « Quelle accusation portez-vous contre cet homme ? » Jn 18, 29 : Pilat eta a zeuas er-maez daveto, hag a lavaras : « Petra a damallit d’an den-mañ ? »

Ils lui répondirent : « S’il n’était pas un malfaiteur, nous ne t’aurions pas livré cet homme. » Jn 18, 30 : Respont a rejont dezhañ : « Mar ne vije ket hemañ un torfedour, n’hor bije ket e lakaet etre da zaouarn ».

Pilate leur dit : « Prenez-le vous-mêmes et jugez-le suivant votre loi. » Les Juifs lui dirent : « Nous n’avons pas le droit de mettre quelqu’un à mort. » Jn 18, 31 : Ha Pilat da lavarout dezho : « Kemerit-eñ, c’hwi hoc’h-unan, ha barnit-eñ hervez ho Lezenn ». Ar Yuzevien a lavaras dezhañ : « N’hon eus ket ar gwir da gas un den d’ar marv ».

Ainsi s’accomplissait la parole que Jésus avait dite pour signifier de quel genre de mort il allait mourir. Jn 18, 32 : Hag evel-se evit ma teuje da wir ar gomz en devoa lavaret Jezuz, da verkañ dre beseurt marv e tlee mervel.

Alors Pilate rentra dans le Prétoire ; il appela Jésus et lui dit : « Es-tu le roi des Juifs ? » Jn 18, 33 : Neuze e tistroas Pilat e-diabarzh ar pretordi ; gervel a reas Jezuz hag e lavaras dezhañ : « Ha te eo Roue ar Yuzevien ? ».

Jésus lui demanda : « Dis-tu cela de toi-même, ou bien d’autres te l’ont dit à mon sujet ? » Jn 18, 34 : Respont a reas Jezuz : « Hag ac’hanout da-unan e lavarez se, pe reoù all o deus hen lavaret dit diwar va fenn ? » -

Pilate répondit : « Est-ce que je suis juif, moi ? Ta nation et les grands prêtres t’ont livré à moi : qu’as-tu donc fait ? » Jn 18, 35 : « Daoust ha Yuzev on-me ? a respontas Pilat. Da bobl hag an Arc’hbeleien o deus da lakaet etre va daouarn. Petra ac’h eus graet ? »

Jésus déclara : « Ma royauté n’est pas de ce monde ; si ma royauté était de ce monde, j’aurais des gardes qui se seraient battus pour que je ne sois pas livré aux Juifs. En fait, ma royauté n’est pas d’ici. » Jn 18, 36 : Ha Jezuz da respont : « Va Rouantelezh n’eo ket eus ar bed-mañ. Ma vije va Rouantelezh eus ar bed-mañ, o dije stourmet va servijerien evit mirout na vijen lakaet etre daouarn ar Yuzevien ; hogen va Rouantelezh n’eo ket ac’hann ».

Pilate lui dit : « Alors, tu es roi ? » Jésus répondit : « C’est toi-même qui dis que je suis roi. Moi, je suis né, je suis venu dans le monde pour ceci : rendre témoignage à la vérité. Quiconque appartient à la vérité écoute ma voix. » Jn 18, 37 : Neuze e lavaras Pilat dezhañ : « Roue out eta ? » - « Evel ma lavarez, a respontas Jezuz, roue on. Evit kement-se ez on bet ganet, hag evit kement-se ez on deuet er bed, evit reiñ testeni d’ar wirionez. An neb a zo mab ar wirionez a selaou va mouezh ».

Pilate lui dit : « Qu’est-ce que la vérité ? » Ayant dit cela, il sortit de nouveau à la rencontre des Juifs, et il leur déclara : « Moi, je ne trouve en lui aucun motif de condamnation. Jn 18, 38 : Pilat a lavaras dezhañ : « Petra eo ar wirionez ? » Ha goude bezañ lavaret se, ez eas er-maez adarre da gaout ar Yuzevien hag e lavaras dezho : « Me ne gavan abeg ebet ennañ.

Mais, chez vous, c’est la coutume que je vous relâche quelqu’un pour la Pâque : voulez-vous donc que je vous relâche le roi des Juifs ? » Jn 18, 39 : Peogwir emañ ar c’hiz ganeoc’h e laoskfen deoc’h, gant ar Pask, ur prizoniad bennak, daoust hag e fell deoc’h e laoskfen ganeoc’h roue ar Yuzevien ? »

Alors ils répliquèrent en criant : « Pas lui ! Mais Barabbas ! » Or ce Barabbas était un bandit. Jn 18, 40 : Neuze en em lakjont a-nevez da grial ha da lavarout : « Ket hemañ, nann, met Barabba ». Hogen Barabba a oa ul laer.