Eil levr ar Rouaned - Pennad 9
Pennad : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25
Pennad 9
Le prophète Élisée appela un des frères-prophètes et lui dit : « Boucle ta ceinture, prends cette fiole d’huile dans ta main et va à Ramoth-de-Galaad. 2R 9, 1 : Hag Elizea, ar profed, a c’halvas unan eus mibien ar brofeded hag a lavaras dezhañ : "Gouriz da zargreiz ha kemer ar vuredad eoul-mañ ez torn, ha kae da Ramot-Galaad.
Arrivé là, tu chercheras à voir Jéhu, fils de Josaphat, fils de Namsi. Tu entreras, tu le feras se lever du milieu de ses frères, et tu le conduiras dans une chambre retirée. 2R 9, 2 : Erruet du-hont, e weli eno Jehou, mab Josafat, mab Namsi ; hag ez i d’ober dezhañ sevel a-douez e vreudeur, hag e gas a ri en ur gambr kloz.
Tu prendras la fiole d’huile, tu la verseras sur sa tête et tu diras : “Ainsi parle le Seigneur : Je t’ai donné l’onction pour te faire roi sur Israël.” Puis tu ouvriras la porte et tu t’enfuiras sans attendre. » 2R 9, 3 : Hag e kemeri ar vuredad eoul, a skuilhi war e benn en ur lavarout : evel-hen e komz an Aotrou : Da oleviñ a ran evel roue war Israel. Hag e tigori an nor, hag e tec’hi hep-dale".
Le jeune homme, le jeune prophète, partit pour Ramoth-de-Galaad. 2R 9, 4 : Hag ez eas hemañ-yaouank, ar profed yaouank, da Ramot-Galaad.
Lorsqu’il arriva, les chefs de l’armée étaient assis. Il dit : « J’ai un mot à te dire, chef ! » Jéhu demanda : « Auquel d’entre nous ? » Il répondit : « À toi, chef ! » 2R 9, 5 : Pan erruas, e oa ofiserien al lu en o c’hoazez. Hag e lavaras : "Ur gomz am eus evidout, ofiser !" Hag e lavaras Jehou : "Evit pehini ac’hanomp-holl ?" Hag e lavaras : "Evidout, ofiser !"
Jéhu se leva et entra dans la maison. Le jeune prophète versa l’huile sur sa tête et lui dit : « Ainsi parle le Seigneur, Dieu d’Israël : Je te donne l’onction pour te faire roi sur le peuple du Seigneur, sur Israël. Tu frapperas la maison d’Acab, ton maître ; je vengerai ainsi le sang de mes serviteurs les prophètes et le sang de tous les serviteurs du Seigneur, répandu par la main de Jézabel. 2R 9, 6 : Hag e savas Jehou, hag ez eas tre ; hag ar profed a skuilhas an eoul war e benn en ur lavarout dezhañ : "Evel-hen e komz an Aotrou, Doue Israel : Da oleviñ a ran evel roue war bobl an Aotrou, war Israel. Skeiñ a ri war diegezh Ac’hab, da vestr ; hag e veñji gwad va servijerien, ar brofeded, ha gwad holl servijerien an Aotrou, eus dorn Jezabel.
Toute la maison d’Acab périra ; j’exterminerai les mâles de chez Acab, esclaves ou hommes libres en Israël. 2R 9, 8 : Kollet e vo holl diegezh Ac’hab ; hag e tistrujin, eus Ac’hab, kement staoter ouzh ar voger, hualet pe dishual, en Israel.
Je ferai à la maison d’Acab ce que j’ai fait à celle de Jéroboam, fils de Nebath, et à celle de Baasa, fils d’Ahias. 2R 9, 9 : Hag e lakain tiegezh Ac’hab evel tiegezh Jeroboam, mab Nabat, hag evel tiegezh Baasa, mab Ahias.
Quant à Jézabel, les chiens la dévoreront dans le champ de Yizréel, et personne ne l’ensevelira. » Puis il ouvrit la porte et s’enfuit. 2R 9, 10 : Jezabel a vo debret gant ar chas war vaezioù Izreel : ne vo ket beziet". Hag e tigoras an nor, hag e tec’has.
Jéhu sortit rejoindre les serviteurs de son maître, et on lui dit : « Tout va bien ? Pourquoi cet exalté est-il venu te trouver ? » Il répondit : « Vous connaissez bien l’homme. C’est toujours la même rengaine ! » 2R 9, 11 : Ha Jehou da vont da gavout servijerien e aotrou, a lavaras dezhañ : "Ha peoc’h a zo ? Perak eo deuet ar sod-se d’az kavout ?" Hag e lavaras dezho : "Anaout a rit an den hag e brezegenn".
Ils lui dirent : « Mensonge ! Explique-nous donc ! » Il reprit : « On a parlé de choses et d’autres. Puis il m’a dit : “Ainsi parle le Seigneur : Je t’ai donné l’onction pour te faire roi sur Israël.” » 2R 9, 12 : Hag e lavarjont : "Ur gaou bennak ! Diskleir se deomp !" Hag e lavaras : "Evel-hen hag evel-hont en deus komzet ouzhin en ur lavarout ivez : evel-hen e komz an Aotrou : Da oleviñ a ran evel roue war Israel" ;
Ils se hâtèrent de prendre chacun son vêtement et les étendirent sous ses pieds en haut des marches. Puis ils sonnèrent du cor et dirent : « Jéhu est roi ! ». 2R 9, 13 : Ha dillo e kemerjont pep hini e vantell, a lakjont dindanañ war uhel an diri. Hag e voe sonet ar c’horn ha lavaret : "Roue eo Jehou !"
Jéhu, fils de Josaphat, fils de Namsi, conspira contre Joram. Celui-ci, avec tout Israël, défendait alors Ramoth-de-Galaad contre Hazaël, roi d’Aram. 2R 9, 14 : Hag ec’h iriennas Jehou, mab Josafat, mab Namsi, a-enep Joram. Joram a oa oc’h ober ged e Ramot-Galaad, gant Israel a-bezh, gant aon rak roue Aram.
Mais le roi Joram était retourné se faire soigner à Yizréel des blessures que les Araméens lui avaient faites, dans le combat contre Hazaël, roi d’Aram. Jéhu dit : « Si vous êtes bien d’accord, que personne ne s’échappe de la ville pour aller rapporter l’information à Yizréel ! » 2R 9, 15 : En em dennet en devoa Joram, ar roue, da bareañ en Izreel, eus an taolioù en devoa bet gant an Aramiz pa rae brezel da Hazael, roue Aram. Hag e lavaras Jehou : "M’hoc’h eus c’hoant, ned ay tec’had ebet eus kêr da vont da reiñ keloù en Izreel".
Jéhu monta sur son char et partit pour Yizréel, puisque Joram s’y trouvait alité. Ocozias, roi de Juda, était descendu voir Joram. 2R 9, 16 : Hag ez eas Jehou war e garr etrezek Izreel : Joram a oa gourvezet eno, hag Okozias, roue Youda, a oa diskennet da welout Joram.
Le guetteur posté sur la tour de Yizréel vit venir la troupe de Jéhu. Il dit : « Je vois une troupe ». Joram dit : « Prends un cavalier. Envoie-le à leur rencontre pour qu’il demande si tout va bien. » 2R 9, 17 : Ar gedour en em zalc’he war an tour en Izreel a welas strollad Jehou o tont hag a lavaras : "Ur strollad a welan". Hag e lavaras Joram : "Kemer ur marc’heg ha kae war-arbenn dezho, da lavarout : Ha peoc’h a zo ?"
Le cavalier partit à leur rencontre et dit : « Ainsi parle le roi : Tout va bien ? » Jéhu répondit : « Que t’importe si tout va bien ? Passe derrière moi. » Le guetteur annonça : « Le messager est arrivé jusqu’à eux, mais il ne revient pas. » 2R 9, 18 : Hag ez eas ur marc’heg war varc’h war-arbenn dezhañ, hag e lavaras : "Evel-hen e lavar ar roue : Ha peoc’h a zo ?" Hag e lavaras Jehou : "Petra ac’h eus gant ar peoc’h ? Tremen a-dreñv din". Hag e roas keloù ar gedour, o lavarout : "Aet eo ar c’hannad betek du-hont, ha n’eo ket distroet".
Le roi envoya un second cavalier qui les rejoignit et dit : « Ainsi parle le roi : Tout va bien ? » Jéhu répondit : « Que t’importe si tout va bien ? Passe derrière moi. » 2R 9, 19 : Hag e kasas Joram ur marc’heg war varc’h adarre : hag ez eas daveto da lavarout : "Evel-hen e komz ar roue : Peoc’h ’zo ?" Hag e lavaras Jehou : "Petra ac’h eus gant peoc’h ? Tremen a-dreñv din".
Le guetteur annonça : « Il est arrivé jusqu’à eux, mais il ne revient pas. La façon de conduire le char est celle de Jéhu, fils de Namsi, car il conduit comme un fou ! » 2R 9, 20 : Hag e roas keloù ar gedour, o lavarout : "Aet eo en o bete, ha n’eo ket distroet. Ar blenier a vlegn evel Jehou, mab Namsi ; evel ur sod e kas".
Joram dit alors : « Attelez mon char ! » Et on l’attela. Joram, roi d’Israël, et Ocozias, roi de Juda, sortirent sur leurs chars à la rencontre de Jéhu et le trouvèrent dans le champ de Naboth de Yizréel. 2R 9, 21 : Hag e lavaras Joram : "Stagañ !" Hag e voe staget e garr, hag ez eas Joram, roue Israel, hag Okozias, roue Youda. Pep hini war e garr, ez ejont war-arbenn da Jehou ; ha da gejañ gantañ e park Navot, an Izreeliad.
Lorsque Joram vit Jéhu, il demanda : « Tout va bien, Jéhu ? » Il répondit : « Est-il possible que tout aille bien, aussi longtemps que durent les débauches de ta mère Jézabel et ses nombreuses sorcelleries ? » 2R 9, 22 : Pa welas Joram Jehou, e lavaras : "Ha peoc’h a zo, Jehou ?" Hag e lavaras : "Petra ? Peoc’h ? Keit ha ma vo o c’hastaouiñ Jezabel, da vamm, hag oc’h ober hudoù a-vern ?"
Joram tourna bride et s’enfuit. Il dit à Ocozias : « Trahison, Ocozias ! » 2R 9, 23 : Hag e troas Joram e gein, hag e tec’has en ur lavarout da Okozias : "Trubarderezh, Okozias !"
Jéhu saisit son arc et atteignit Joram entre les épaules. La flèche lui transperça le cœur, et il s’écroula dans son char. 2R 9, 24 : Jehou a grogas gant e zorn er wareg hag a skoas ouzh Joram, etre e zivvrec’h. Mont a reas er-maez ar bir eus e galon, hag e koazhas en e garr.
Jéhu dit à Bidqar, son écuyer : « Enlève-le et jette-le dans le champ de Naboth de Yizréel. Car souviens-toi : nous étions, moi et toi, ensemble sur un char, à la suite d’Acab son père, quand le Seigneur prononça contre lui la sentence que voici : 2R 9, 25 : Hag e lavaras Jehou da Vadaker, e skoedour : Sav-eñ ha taol-eñ er park, e park Navot, an Izreeliad : az pez soñj e oamp, me ha te, o varc’hekaat a-gevret war-lerc’h Ac’hab, e dad, p’en devoa an Aotrou douget a-enep dezhañ an diougan-mañ :
“N’ai-je pas vu hier le sang de Naboth et le sang de ses fils, oracle du Seigneur ? Je te le ferai payer dans ce champ – oracle du Seigneur !” Maintenant donc, enlève Joram et jette-le dans ce champ, selon la parole du Seigneur. » 2R 9, 26 : Ya, gwad Navot ha gwad e vibien am eus gwelet dec’h, - diougan an Aotrou - met ober a rin dit paeañ e-barzh ar park-se ! - diougan an Aotrou. Neuze ’ta, sav-eñ ha taol-eñ er park-se, hervez lavar an Aotrou".
Voyant cela, Ocozias, roi de Juda, s’enfuit par le chemin de Beth-Gane. Jéhu le poursuivit et dit : « Frappez-le, lui aussi ! » On le frappa sur son char, à la montée de Gour, près d’Ibléam. Il s’enfuit à Meguiddo, où il mourut. 2R 9, 27 : Okozias, roue Youda, o welout se, a dec’has etrezek Bet-ha-Gan. Hag e c’haloupas war e lerc’h Jehou en ur lavarout : "Hemañ ivez !" Hag e voe skoet warnañ en e garr, e krav Gour e-kichen Jeblaam. Hag e tec’has betek Megeddo, hag e varvas eno.
Ses serviteurs le transportèrent sur un char à Jérusalem, et on l’ensevelit dans son tombeau avec ses pères, dans la Cité de David. 2R 9, 28 : Ha dezouget e voe gant e servijerien da Jeruzalem, hag e voe beziet en e vez gant e dadoù, e Kêr David.
La onzième année du règne de Joram, fils d’Acab, Ocozias était devenu roi sur Juda. 2R 9, 29 : Er bloaz unnek eus Joram, mab Ac’hab, en devoa renet Okozias war Youda.
Jéhu entra dans la ville de Yizréel. Jézabel, l’ayant appris, se farda les yeux, apprêta son visage et se pencha par la fenêtre. 2R 9, 30 : Hag ez eas Jehou da Izreel. Jezabel, o klevout se, a lakaas liv war he daoulagad, a stipas he fenn hag e sellas dre ar prenestr.
Comme Jéhu franchissait la porte de la ville, elle dit : « Tout va-t-il bien, Zimri, l’assassin de son maître ? » 2R 9, 31 : Ha pa oa Jehou erruet ouzh an nor, e lavaras-hi : "Ha peoc’h a zo, Zamri, muntrer e vestr ?"
Il leva les yeux vers la fenêtre et dit : « Qui est avec moi ? Qui ? » Deux ou trois dignitaires se penchèrent vers lui. 2R 9, 32 : Hag e savas Jehou e zremm war-du ar prenestr, hag e lavaras : "Piv a zo ganin, piv ?" Hag e sellas outañ daou, tri spazhad.
Il dit : « Jetez-la en bas ! » Et ils la jetèrent. Son sang éclaboussa le mur et les chevaux, et Jéhu la piétina. 2R 9, 33 : Hag e lavaras : "Stlapit-hi !" Hag e voe stlapet ; hag e strinkas eus he gwad ouzh ar voger hag ouzh ar c’hezeg a vac’has anezhi.
Il entra, mangea et but. Il dit ensuite : « Occupez-vous donc de cette maudite ; ensevelissez-la, car elle est fille de roi ! » 2R 9, 34 : Hag ez eas da zebriñ ha da evañ ; hag e lavaras : "Pledit gant ar villigadenn-se hag he beziit, rak merc’h ur roue e oa".
Ils allèrent pour l’ensevelir, mais on ne retrouva d’elle que le crâne, les pieds et les mains. 2R 9, 35 : Hag ez ejont evit he sebeliañ, met ne gavjont diouti nemet ar c’hlopenn, an treid ha palvoù he daouarn.
On revint en informer Jéhu. Il dit alors : « C’est bien ce que le Seigneur avait annoncé par l’intermédiaire d’Élie de Tishbé : “Dans le champ de Yizréel, les chiens dévoreront la chair de Jézabel. 2R 9, 36 : Hag e tistrojont da gemenn se dezhañ, hag e lavaras : "Lavar an Aotrou eo, en devoa komzet dre e servijer Elias, an Tesbiad, o lavarout : War dachenn Izreel e tebro ar chas kig Jezabel :
Le cadavre de Jézabel servira de fumier, à la surface du champ, dans le domaine de Yizréel, et nul ne pourra dire : C’est Jézabel !” » 2R 9, 37 : ha korf Jezabel a vo evel teil war c’horre ar maezioù, war dachenn Izreel, ken na vo ket lavaret : Hounnezh eo Jezabel !"
