Eil levr Samouel - Pennad 23
Pennad : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24
Pennad 23
Voici les dernières paroles de David : Oracle de David, fils de Jessé, oracle de l’homme hautement exalté, le messie du Dieu de Jacob, le charme des hymnes d’Israël. 2S 23, 1 : Setu lavarioù David, ar re ziwezhañ : "Diougan David, mab Jese, diougan un den savet uhel, olevad Doue Jakob, hegar meulganoù Israel.
L’Esprit du Seigneur parle par ma bouche, ses mots viennent sur ma langue. 2S 23, 2 : Spered an Aotrou a gomz drezon, e gomz a vez war va zeod.
Le Dieu d’Israël a parlé, le Rocher d’Israël m’a dit : « Le juste qui gouverne les hommes, celui qui les gouverne dans la crainte de Dieu, 2S 23, 3 : Komz a ra Doue Israel, din e komz Roc’hell Israel ; an hini a reno war an douar a vo reizh, a reno gant doujañs Doue.
il est comme la lumière du matin quand se lève le soleil par un matin sans nuages : à cet éclat, après la pluie, l’herbe sort de la terre. » 2S 23, 4 : Hag evel sklaerder ar beure pa sav an heol, - ur beure digoumoul - e ra skediñ goude glav geot an douar.
N’en est-il pas ainsi de ma maison avec Dieu ? Puisqu’il a établi pour moi une alliance éternelle, qui est ordonnée en tout et respectée, ne fera-t-il pas germer pour moi tout mon salut et tout mon désir ? 2S 23, 5 : N’eo ket evel-se va zi gant Doue ? Un emglev peurbad en deus lakaet din ; reizhet e kement tra ha miret mat ! Kement silvidigezh, kement c’hoant, ha n’eo ket Eñ a seven anezho ?
Mais les vauriens sont tous comme des épines que l’on évite : on ne les prend pas avec la main. 2S 23, 6 : An dud-a-netra a zo evel spern da deurel kuit, holl anezho, ne vezont ket gant an dorn kemeret.
On ne les touche qu’avec une arme de fer ou un bois de lance. On y met le feu pour les brûler sur place. 2S 23, 7 : An den a stok outo a implij un houarn pe un troad goaf, hag en tan e vezont devet, war an dachenn".
Voici les noms des guerriers de David : Yosheb-ba-Shèbeth, un Tahkmonite, le chef des Trois : c’est lui qui brandit sa lance et frappa à mort huit cents hommes en une seule fois. 2S 23, 8 : Setu anvioù harozed David, kadoriad ar c’huzul, eus Hachamonit, penn an triad, a oa Adino, den akuit a drec’has war eizh kant, a lazhas en ur wech.
Après lui, Éléazar, fils de Dodo, fils d’un Ahohite, l’un des Trois Guerriers. Il était avec David lorsqu’ils défièrent les Philistins rassemblés pour les combattre. Alors que les hommes d’Israël se retiraient, 2S 23, 9 : Ha goude hemañ, Eleazar, mab Dodo, mab Ahohi, eus an triad harozed a oa gant David pa rejont fae ouzh ar Filistiz bodet eno evit an emgann, tra m’en em denne Israel ;
lui se dressa et frappa les Philistins jusqu’à ce que sa main, fatiguée, reste engourdie sur l’épée. Ce jour-là, le Seigneur remporta une grande victoire et la troupe revint derrière Éléazar, mais seulement pour dépouiller les morts. 2S 23, 10 : hemañ a savas hag a skoaz e-mesk ar Filistiz ken e skuizhas e zorn, ken peg ma oa ouzh ar c’hleze ! Hag e reas an Aotrou un trec’h bras en deiz-se, hag an dud a zistroas war e lerc’h evit dibourc’hañ.
Après lui, Shamma, fils d’Agué, le Hararite. Les Philistins s’étaient rassemblés à Lèhi. Il y avait là une parcelle de champ pleine de lentilles, et la troupe fuyait devant les Philistins. 2S 23, 11 : Ha goude hemañ, Samma, mab Age, eus Arar. Bodet e oa ar Filistiz e Lehi, hag e oa eno ul lodenn bark leun a fav, hag ar bobl a dec’he dirak ar Filistiz ;
Mais lui, se postant au milieu du champ qu’il dégagea, battit les Philistins. Ainsi le Seigneur remporta une grande victoire. 2S 23, 12 : hag en em zalc’has e-kreiz an dachenn hag hen dieubas en ur bilat ar Filistiz. Hag e reas an Aotrou un trec’h bras.
Trois guerriers, parmi l’élite des Trente, descendirent au temps de la moisson rejoindre David à la grotte d’Adoullam. Un corps de Philistins campait dans le Val des Refaïtes. 2S 23, 13 : Hag e tiskennas an triad eus an Tregont kabiten, hag ez ejont, e-kerz an eost, da gaout David e kev Odollam, hag ur bagad Filistiz a gampe e traonienn ar Rafaiz.
David était alors dans son refuge fortifié, et il y avait encore un poste de Philistins à Bethléem. 2S 23, 14 : David a oa e-barzh ar c’hreñvlec’h, hag ur ged a Filistiz a oa e Betlehem.
David exprima un désir : « Qui me fera boire de l’eau du puits qui est à la porte de Bethléem ? » 2S 23, 15 : Hag ur c’hoantadenn en devoe David, hag e lavaras : "Piv a roio din da evañ dour eus puñs Betlehem a zo e-tal an nor ?"
Les Trois Guerriers s’ouvrirent un passage à travers le camp des Philistins, tirèrent de l’eau du puits qui est à la porte de Bethléem, puis ils l’emportèrent pour l’offrir à David. Mais il refusa d’en boire et la répandit en libation devant le Seigneur, 2S 23, 16 : Hag en em silas an tri haroz e kamp ar Filistiz, hag e tennjont dour eus puñs Betlehem, a zougjont hag a gasjont da Zavid. Met ne c’houllas ket evañ dioutañ, hag e reas un died-kinnig gantañ d’an Aotrou.
en disant : « Que le Seigneur me garde de faire cela ! Boirais-je le sang des hommes qui sont allés là-bas en risquant leur vie ? » Il refusa donc de boire. Voilà ce que firent les Trois Guerriers. 2S 23, 17 : Hag e lavaras : "Ra viro an Aotrou ouzhin da ober an dra-se, gant gwad ar soudarded a zo aet war var o buhez !" Ha ne c’houllas ket evañ. : sed o devoa graet an tri haroz.
Abishaï, frère de Joab, fils de Cerouya, était le chef des Trente : c’est lui qui brandit sa lance et frappa à mort trois cents hommes ; il se fit un nom parmi les Trente. 2S 23, 18 : Hag Abisai, breur Joab, mab Sarvia, a oa e penn an Tregont. Hemañ a c’hoarias gant e c’hoaf war dri c’hant den a lazhas, hag e voe brudet an Tregont.
Certes, il fut honoré plus que les Trente et devint leur chef, mais il ne parvint pas au rang des Trois. 2S 23, 19 : Muioc’h eget an Tregont e voe enoret hag e voe o fennrener, met en Triad n’erruas ket.
Benaya, fils d’un homme de valeur, Joad, fut prodigue en exploits. Il était originaire de Qabcéel. C’est lui qui frappa les deux Ariel de Moab, et c’est lui qui descendit tuer le lion dans la citerne, un jour de neige. 2S 23, 20 : Ha Banaias, mab Joiada, mab un den kadarn bras dre e oberoù, eus Kabseel, a lazhas daou 'leon' e Moab : diskennet e oa da lazhañ ul leon e-barzh ur puñs, un devezh erc’h.
C’est lui aussi qui frappa un Égyptien, un homme de fière allure, qui avait en main une lance. Il descendit contre l’Égyptien avec un bâton, lui arracha la lance de la main et le tua avec sa propre lance. 2S 23, 21 : Hemañ ivez a lazhas un Egiptad, un den a-bouez. E dorn an Egiptad e oa ur goaf, hag e tiskennas dezhañ gant ur vazh, hag e tiframmas ar goaf diouzh dorn an Egiptad hag e lazhañ a reas gant e c’hoaf.
Voilà ce qu’accomplit Benaya, fils de Joad, et il se fit un nom parmi les Trente Guerriers. 2S 23, 22 : Sed a reas Banaias, mab Joiada ; hag en devoe un anv e-touez an Tregont.
Il fut plus honoré que les Trente, mais ne parvint pas au rang des Trois. David le mit à la tête de sa garde personnelle. 2S 23, 23 : Muioc’h eget an Tregont e voe enoret, met en Triad n’erruas ket : e lakaat a reas David en e guzul.
Asahel, frère de Joab, faisait partie des Trente, ainsi que : Elhanane, fils de Dodo, de Bethléem, 2S 23, 24 : Asael, breur Joab, a oa eus an Tregont, hag Elkanan, mab Dodo, eus Betlehem,
Shamma de Harod, Eliqa de Harod, 2S 23, 25 : Samma, eus Harod ; Elika, eus Harod ;
Hèlès de Pèlèt, Ira, fils d’Iqqesh, de Teqoa, 2S 23, 26 : Heles, eus Pelet ; Hira, mab Akes, eus Tekoa ;
Abiézer d’Anatoth, Mebounaï de Housha, 2S 23, 27 : Abiezer, eus Anatot, Soboc’hai, eus Housa ;
Salmone d’Ahoh, Mahraï de Netofa, 2S 23, 28 : Salmon, eus Ahoh ; Maharai, eus Netofat ;
Héleb, fils de Baana, de Netofa, Ittaï, fils de Ribaï, de Guibéa des fils de Benjamin, 2S 23, 29 : Heled, mab Baana, eus Netofat ; Itai, mab Ribai, eus Gabaat mibien Benjamin ;
Benaya de Piréatone, Hiddaï des Torrents de Gaash, 2S 23, 30 : Banaias, eus Pireaton ; Heddai, eus froudoù Gaas ;
Abi-Albone d’Araba, Azmaweth de Bahourim, 2S 23, 31 : Abibaal, eus an Araba ; Azmavet, eus Bahurim ;
Élyahba de Shaalbone, les fils de Yashène, Jonathan, 2S 23, 32 : Eliaba, eus Saalbon ; eus mibien Iasen, Jonatan ;
Shamma de Harar, Ahiam, fils de Sharar, de Harar, 2S 23, 33 : Samma, eus Arar ; Ahiam, mab Sarar, eus Arar ;
Élifèleth, fils d’Ahashbaï, fils du Maakatite, Éliam, fils d’Ahitofel de Guilo, 2S 23, 34 : Elifalet, mab Aasbai, mab unan eus Maac’ha ; Eliam, mab Ahitofel, eus Gilo ;
Hesraï de Carmel, Paaraï d’Arab, 2S 23, 35 : Hesro, eus ar C’harmel ; Farai, eus Arab ;
Yiguéal, fils de Nathan, de Soba, Bani de Gad, 2S 23, 36 : Igal, mab Natan, eus Saba ; Bani, eus Gad ;
Cèleq d’Ammone, Naharaï de Beéroth, écuyer de Joab, un fils de Cerouya, 2S 23, 37 : Selek, eus Amon ; Naharai, eus Berot ; a zouge armoù Joab, mab Sarvia ;
Ira de Yattir, Gareb de Yattir, 2S 23, 38 : Hira, eus Ieter ; Gera, eus Ieter ;
Ourias le Hittite. Au total : trente-sept. 2S 23, 39 : Ouria, an Hitiad. En holl, seizh ha tregont.
