Eil levr Samouel - Pennad 24
Pennad : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24
Pennad 24
La colère du Seigneur s’enflamma de nouveau contre Israël. Le Seigneur incita David à nuire au peuple. Il lui dit : « Va, dénombre Israël et Juda ! » 2S 24, 1 : Hag ec’h adkrogas kounnar an Aotrou da dommañ enep Israel, hag e vountas David enep dezho en ur lavarout : "Kae da niveriñ Israel ha Youda !"
Le roi dit à Joab, le chef de l’armée, qui était près de lui : « Parcourez toutes les tribus d’Israël, de Dane à Bershéba, et faites le recensement du peuple, afin que je connaisse le chiffre de la population. » 2S 24, 2 : Hag e lavaras ar roue da Joab, penngadour al lu, a oa gantañ : "Kerzh dre holl veuriadoù Israel, eus Dan betek Bersabea, ha gra an niveradeg eus ar bobl evit ma ouezin ar gont anezho".
Joab dit au roi : « Que le Seigneur ton Dieu accroisse le peuple au centuple, et que mon seigneur le roi le voie de ses yeux ! Mais pourquoi mon seigneur le roi veut-il une chose pareille ? » 2S 24, 3 : Hag e lavaras Joab d’ar roue : "Ra gresko an Aotrou, da Zoue, ar bobl, e-keñver ar pezh emañ, kant gwech, ha daoulagad ar roue d’o gwelout ! Met, aotrou roue, perak c’hoantaat an dra-se ?"
Néanmoins, l’ordre du roi s’imposa à Joab et aux chefs de l’armée. Ils sortirent de chez le roi pour faire le recensement du peuple d’Israël. 2S 24, 4 : Hogen, kemer e greñv a reas komz ar roue war Joab ha war ofiserien al lu ; ha Joab hag ofiserien al lu a yeas, a-berzh ar roue, da ziniveriñ pobl Israel.
Ils passèrent le Jourdain et campèrent à Aroër, au sud de la ville qui est au milieu de la vallée, dans le territoire de Gad, puis partirent vers Yazèr. 2S 24, 5 : Treuziñ a rejont ar Jordan ha kampañ en Aroer, a-zehou kêr, a zo e stankenn Gad, hag etrezek Iazer.
Ils arrivèrent en Galaad et dans le pays d’en bas à Hodshi. Ils poursuivirent jusqu’à Dane-Yaân et jusqu’aux alentours de Sidon. 2S 24, 6 : Hag ez ejont e Galaad hag er vro izeloc’h, d’an Hitiz, hag ez ejont betek Dan ; hag adal Dan tro-war-droioù, ha war-du Sidon.
Ils entrèrent dans la ville forte de Tyr et dans toutes les villes des Hivvites et des Cananéens. Puis, ils partirent pour le Néguev de Juda, vers Bershéba. 2S 24, 7 : Hag ez ejont betek kêr mogeriet Tir hag holl gêrioù an Heveiz ha Kanaaniz, ha da vont kuit war-du Negev Youda, betek Bersabea.
Ils parcoururent ainsi tout le pays et rentrèrent à Jérusalem au bout de neuf mois et vingt jours. 2S 24, 8 : Ha da ergerzhout ar vro a-bezh, ha d’erruout a-benn nav miz hag ugent deiz e Jeruzalem.
Joab donna au roi les chiffres du recensement : Israël comptait huit cent mille hommes capables de combattre, et Juda cinq cent mille hommes. 2S 24, 9 : Hag e roas Joab ar gont eus niveradeg an dud d’ar roue. Bez’ e oa en Israel eizh kant mil soudard o tennañ kleze, hag a wazed e Youda, pemp kant mil.
Mais après cela, le cœur de David lui battit d’avoir recensé le peuple, et il dit au Seigneur : « C’est un grand péché que j’ai commis ! Maintenant, Seigneur, daigne passer sur la faute de ton serviteur, car je me suis vraiment conduit comme un insensé ! » 2S 24, 10 : Hag e voe rannet kalon David goude bezañ niveret ar bobl, hag e lavaras David d’an Aotrou : "Pec’het em eus meurbet gant ar pezh am eus graet ! Met bremañ, Aotrou, pardon, mar plij, fazi da servijer : bet on diboell-meurbet".
Le lendemain matin, David se leva. Or la parole du Seigneur avait été adressée au prophète Gad, le voyant attaché à David : 2S 24, 11 : Ha pa savas David antronoz, en devoa komzet an Aotrou ouzh Gad, ar profed, gweler David, o lavarout :
« Va dire à David : Ainsi parle le Seigneur : Je vais te présenter trois châtiments ; choisis l’un d’entre eux, et je te l’infligerai. » 2S 24, 12 : Kae da lavarout da Zavid : Evel-hen e komz an Aotrou : Tri zra a ginnigan dit : dibab unan anezho a rin evidout.
Gad se rendit alors chez David et lui transmit ce message : « Préfères-tu qu’il y ait la famine dans ton pays pendant sept ans ? Ou bien fuir devant tes adversaires lancés à ta poursuite, pendant trois mois ? Ou bien la peste dans ton pays pendant trois jours ? Réfléchis donc, et vois ce que je dois répondre à celui qui m’a envoyé. » 2S 24, 13 : Hag ez eas Gad da gaout David, hag e tisklêrias se dezhañ o lavarout : "Pe e teuio dit seizh vloaz naon ez pro, pe tri miz e vi o tec’hel dirak da waskerien ouzh da hemolc’hiñ, pe e vo tri deiz bosenn ez pro. Bremañ ez eo dit gouzout ha gwelout petra a responti d’an hini en deus va c’haset : petra ?"
David répondit au prophète Gad : « Je suis dans une grande angoisse… Eh bien ! tombons plutôt entre les mains du Seigneur, car sa compassion est grande, mais que je ne tombe pas entre les mains des hommes ! » 2S 24, 14 : Hag e lavaras David da Gad : "Enkrez am eus meurbet ; kouezhomp eta etre daouarn an Aotrou Doue, rak bras eo e drugarez ; ha ne fell ket din kouezhañ etre daouarn an dud !"
Le Seigneur envoya donc la peste en Israël dès le lendemain jusqu’à la fin des trois jours. Depuis Dane jusqu’à Bershéba, il mourut soixante-dix mille hommes. 2S 24, 15 : Hag e tibabas David ar vosenn. Mare an eost e oa. Hag e lakaas an Aotrou Doue bosenn en Israel, adalek ar beure betek ar mare divizet. Hag e varvas, a dud, eus Dan betek Bersabea, dek mil ha tri-ugent.
Mais lorsque l’ange du Seigneur étendit la main vers Jérusalem pour l’exterminer, le Seigneur renonça à ce mal, et il dit à l’ange exterminateur : « Assez ! Maintenant, retire ta main. » L’ange du Seigneur se trouvait alors près de l’aire à grain d’Arauna le Jébuséen. 2S 24, 16 : Kaset en devoa e zorn an ael war Jeruzalem evit he distrujañ, met keuz en devoe an Aotrou d’ar gwalleur-se, hag e lavaras d’an ael a zistruje an dud : "A-walc’h bremañ ! Tenn da zorn kuit !" Hag ael an Aotrou a oa e-kichen leur Areuna, ar Jebousead.
David, en voyant l’ange frapper le peuple, avait dit au Seigneur : « C’est moi qui ai péché, c’est moi qui suis coupable ; mais ceux-là, le troupeau, qu’ont-ils fait ? Que ta main s’appesantisse donc sur moi et sur la maison de mon père ! » 2S 24, 17 : Ha David o welout an Ael o skeiñ gant ar bobl a lavaras d’an Aotrou Doue : "Me eo am eus graet an droug me eo am eus pec’het ; met an deñved, petra o deus graet ? Ra bouezo ho torn warnon-me eta ha war diegezh va zad !"
Ce jour-là, Gad alla trouver David et lui dit : « Monte, élève un autel au Seigneur sur l’aire d’Arauna le Jébuséen ! » 2S 24, 18 : Hag ez eas Gad da gaout David en deiz-se, hag e lavaras dezhañ : "Kae ! sav d’an Aotrou un aoter war leur Areuna, ar Jebousead !"
David monta donc suivant la parole de Gad, comme le Seigneur l’avait ordonné. 2S 24, 19 : Hag ez eas David, hervez komz Gad, evel m’en devoa gourc’hemennet an Aotrou.
Arauna regarda et aperçut le roi et ses serviteurs qui se dirigeaient vers lui. Il sortit et se prosterna, face contre terre, devant le roi. 2S 24, 20 : Hag e sellas Areuna, hag e welas ar roue hag e servijerien o tont davetañ ; hag ez eas Areuna da stouiñ dirak ar roue, e zremm d’an douar.
Arauna demanda alors : « Pourquoi mon seigneur le roi vient-il chez son serviteur ? » David lui répondit : « Pour acheter ton aire à grain, afin d’y bâtir un autel. Et le fléau s’écartera du peuple. » 2S 24, 21 : Hag e lavaras Areuna : "Perak e teu an aotrou roue da gaout e servijer ?" Hag e lavaras David : "Evit prenañ diganit al leur, da sevel un aoter d’an Aotrou, ma harzo ar reuz diwar an dud".
Arauna dit à David : « Que mon seigneur le roi prenne et offre en holocauste ce qui lui semblera bon : voici les bœufs pour l’holocauste et, pour le bois du feu, les traîneaux à battre le grain et les pièces de l’attelage. 2S 24, 22 : Hag e lavaras Areuna da Zavid : "Ra gemero hag aberzho an aotrou roue ar pezh a zo mat ouzh e zaoulagad ! Sed an oc’hen evit an holokost, an ogedoù ha harnez an oc’hen evel koad-tan.
Ô roi, tout cela, Arauna te le donne. » Puis il ajouta : « Que le Seigneur ton Dieu agrée ton sacrifice ! » 2S 24, 23 : Kement-mañ a ro Areuna, o roue, d’ar roue !" Hag e lavaras ivez Areuna d’ar roue : "Hag an Aotrou, da Zoue, da vezo grataus ouzhit !"
Mais le roi dit à Arauna : « Non ! je veux te l’acheter et t’en payer le prix : je n’offrirai pas au Seigneur mon Dieu des holocaustes qui ne me coûteraient rien ! » David acheta donc l’aire et les bœufs pour cinquante pièces d’argent. 2S 24, 24 : Hag e lavaras ar roue da Areuna : "Nann ! Prenañ a ran diganit evit ar priz ; ne loskin ket d’an Aotrou, va Doue, holokostoù evit netra !" Hag e prenas David al leur hag an oc’hen evit arc’hant, hanter-kant shekel.
Là, il bâtit un autel pour le Seigneur, puis il offrit des holocaustes et des sacrifices de paix. Le Seigneur redevint favorable au pays, et le fléau s’écarta d’Israël. 2S 24, 25 : Hag e savas eno David un aoter d’an Aotrou, hag e kinnigas holokostoù ha peoc’h-aberzhoù. Hag e voe grad-vat an Aotrou war ar vro, hag e harzas ar reuz diwar Israel.
