Skip to content
Degemer » Bibl e brezhoneg » Testamant nevez » An Aviel hervez Sant Yann » Pennad 21

An Aviel hervez Sant Yann - Pennad 21

Levr : An Aviel hervez Sant Yann
Pennad : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21

Pennad 21



Après cela, Jésus se manifesta encore aux disciples sur le bord de la mer de Tibériade, et voici comment. Jn 21, 1 : Goude-se en em ziskouezas Jezuz adarre d’e ziskibien war ribl Mor Tiberiad. Setu amañ penaos en em ziskouezas.

Il y avait là, ensemble, Simon-Pierre, avec Thomas, appelé Didyme (c’est-à-dire Jumeau), Nathanaël, de Cana de Galilée, les fils de Zébédée, et deux autres de ses disciples. Jn 21, 2 : Edo a-gevret Simon-Pêr ha Tomaz, an hini lesanvet Didimoz, Natanael hag a oa eus Kana Galilea, mibien Zebedea, ha daou ziskibl all.

Simon-Pierre leur dit : « Je m’en vais à la pêche. » Ils lui répondent : « Nous aussi, nous allons avec toi. » Ils partirent et montèrent dans la barque ; or, cette nuit-là, ils ne prirent rien. Jn 21, 3 : Ma lavaras Simon-Pêr dezho : « Mont a ran da besketa ». Hag e lavarjont dezhañ : « Ni a zo o vont ivez ganit ». Mont a rejont hag e pignjont er vag ; met en noz-se, ne bakjont netra.

Au lever du jour, Jésus se tenait sur le rivage, mais les disciples ne savaient pas que c’était lui. Jn 21, 4 : Tarzh an deiz a oa dija ma oa Jezuz war ribl ar mor ; met e ziskibien ne ouient ket e oa Jezuz.

Jésus leur dit : « Les enfants, auriez-vous quelque chose à manger ? » Ils lui répondirent : « Non. » Jn 21, 5 : Jezuz a lavaras dezho : « Paotred, n’hoc’h eus ket un dra bennak da zebriñ ? » - « Nann », emezo.

Il leur dit : « Jetez le filet à droite de la barque, et vous trouverez. » Ils jetèrent donc le filet, et cette fois ils n’arrivaient pas à le tirer, tellement il y avait de poissons. Jn 21, 6 : Hag eñ da lavarout dezho : « Taolit ho roued en tu dehou d’ho pag hag e kavot ». He zeurel a rejont ha ne oant ket ken evit he zennañ en abeg da niver bras ar pesked.

Alors, le disciple que Jésus aimait dit à Pierre : « C’est le Seigneur ! » Quand Simon-Pierre entendit que c’était le Seigneur, il passa un vêtement, car il n’avait rien sur lui, et il se jeta à l’eau. Jn 21, 7 : Neuze an diskibl-se karet gant Jezuz, a lavaras da Bêr : « An Aotrou eo ! » Simon-Pêr o klevout e oa an Aotrou, a lakaas e wiskamant en-dro d’e zargreiz rak en noazh e oa, hag en em daolas er mor.

Les autres disciples arrivèrent en barque, traînant le filet plein de poissons ; la terre n’était qu’à une centaine de mètres. Jn 21, 8 : An diskibien all a zeuas gant ar vag ; rak n’edont ket pell diouzh an douar nemet war-dro daou c’hant ilinad, ha war o lerc’h e stlejent ar roued leun a besked.

Une fois descendus à terre, ils aperçoivent, disposé là, un feu de braise avec du poisson posé dessus, et du pain. Jn 21, 9 : Pa ziskennjont war an douar, e weljont eno un tan glaou bev, ur pesk warno, ha bara.

Jésus leur dit : « Apportez donc de ces poissons que vous venez de prendre. » Jn 21, 10 : Lavarout a reas Jezuz dezho : « Degasit un dra bennak eus ar pesked hoc’h eus paket bremaik ».

Simon-Pierre remonta et tira jusqu’à terre le filet plein de gros poissons : il y en avait cent cinquante-trois. Et, malgré cette quantité, le filet ne s’était pas déchiré. Jn 21, 11 : Simon-Pêr a bignas en-dro, hag a sachas ar roued d’an douar ; leun e oa a gant tri pesk bras hag hanter-kant, ha daoust ma oa kement anezho, ne fregas ket ar roued.

Jésus leur dit alors : « Venez manger. » Aucun des disciples n’osait lui demander : « Qui es-tu ? » Ils savaient que c’était le Seigneur. Jn 21, 12 : Jezuz a lavaras dezho : « Deuit da zijuniñ ». Hag hini ebet eus an diskibien ne grede goulenn outañ : « Piv out-te ? », rak gouzout a raent e oa an Aotrou.

Jésus s’approche ; il prend le pain et le leur donne ; et de même pour le poisson. Jn 21, 13 : Neue e tostaas Jezuz hag o kemer ar bara e roas anezhañ dezho, hag en hevelep doare eus ar pesk.

C’était la troisième fois que Jésus ressuscité d’entre les morts se manifestait à ses disciples. Jn 21, 14 : Honnezh a oa an deirvet gwech da Jezuz d’en em ziskouez d’e ziskibien abaoe ma oa dihunet a-douez ar re varv.

Quand ils eurent mangé, Jésus dit à Simon-Pierre : « Simon, fils de Jean, m’aimes-tu vraiment, plus que ceux-ci ? » Il lui répond : « Oui, Seigneur ! Toi, tu le sais : je t’aime. » Jésus lui dit : « Sois le berger de mes agneaux. » Jn 21, 15 : Goude o fred, e lavaras Jezuz da Simon-Pêr : « Simon, mab Yann, ha va c’harout a rez muioc’h eget ar re-mañ ? » Respont a reas : « Ya, Aotrou, te a oar az karan ». Ha Jezuz a lavaras dezhañ : « Mesa va mesa va oaned ».

Il lui dit une deuxième fois : « Simon, fils de Jean, m’aimes-tu vraiment ? » Il lui répond : « Oui, Seigneur ! Toi, tu le sais : je t’aime. » Jésus lui dit : « Sois le pasteur de mes brebis. » Jn 21, 16 : Lavarout a reas adarre un eil gwech : « Simon, mab Yann, ha va c’harout a rez ? » - « Ya, Aotrou, emezañ, te a oar az karan ». Hag e lavaras dezhañ : « Bez pastor va deñved ».

Il lui dit, pour la troisième fois : « Simon, fils de Jean, m’aimes-tu ? » Pierre fut peiné parce que, la troisième fois, Jésus lui demandait : « M’aimes-tu ? » Il lui répond : « Seigneur, toi, tu sais tout : tu sais bien que je t’aime. » Jésus lui dit : « Sois le berger de mes brebis. Jn 21, 17 : Evit an deirvet gwech e lavaras dezhañ : « Simon, mab Yann, ha va c’harout a rez ? ». Glac’haret e voe Pêr o vezañ m’en devoa lavaret dezhañ evit an deirvet gwech : « Ha va c’harout a rez ? » hag e lavaras dezhañ : « Aotrou, te a oar pep tra, te a oar az karan ». Jezuz a lavaras dezhañ : « Mesa va deñved ».

Amen, amen, je te le dis : quand tu étais jeune, tu mettais ta ceinture toi-même pour aller là où tu voulais ; quand tu seras vieux, tu étendras les mains, et c’est un autre qui te mettra ta ceinture, pour t’emmener là où tu ne voudrais pas aller. » Jn 21, 18 : « E gwirionez, e gwirionez, me a lavar dit : pa oas yaouank, e lakaes da c’houriz da-unan, hag ez aes d’al lec’h a blije dit ; met pa vi aet kozh, e astenni da zaouarn hag un all az kourizo hag az kaso d’al lec’h n’az po ket c’hoant mont ».

Jésus disait cela pour signifier par quel genre de mort Pierre rendrait gloire à Dieu. Sur ces mots, il lui dit : « Suis-moi. » Jn 21, 19 : Lavarout a reas kement-se, evit aroueziañ dre beseurt marv e tlee reiñ gloar da Zoue. Ha goude bezañ komzet evel-se e lavaras dezhañ : « Deus d’am heul ».

S’étant retourné, Pierre aperçoit, marchant à leur suite, le disciple que Jésus aimait. C’est lui qui, pendant le repas, s’était penché sur la poitrine de Jésus pour lui dire : « Seigneur, quel est celui qui va te livrer ? » Jn 21, 20 : Pêr o vezañ en em droet, a welas o tont war e lerc’h an diskibl a oa karet gant Jezuz, an hini en devoa, e-pad koan, harpet e benn war vruched Jezuz hag en devoa goulennet outañ : « Aotrou, piv eo an hini a zo ouzh da werzhañ ? »

Pierre, voyant donc ce disciple, dit à Jésus : « Et lui, Seigneur, que lui arrivera-t-il ? » Jn 21, 21 : Pêr eta ouzh e welout, a lavaras da Jezuz : « Aotrou, hag evit hemañ, petra ? »

Jésus lui répond : « Si je veux qu’il demeure jusqu’à ce que je vienne, que t’importe ? Toi, suis-moi. » Jn 21, 22 : Ha Jezuz da lavarout dezhañ : « Ma fell din e chomfe betek ma teuin en-dro, petra 'vern dit-te ? Evidout, deus d’am heul ».

Le bruit courut donc parmi les frères que ce disciple ne mourrait pas. Or, Jésus n’avait pas dit à Pierre qu’il ne mourrait pas, mais : « Si je veux qu’il demeure jusqu’à ce que je vienne, que t’importe ? » Jn 21, 23 : Ac’hano, ez eas ar vrud e-touez ar vreudeur ne varvje ket an diskibl-se. Hogen n’en devoa ket lavaret Jezuz da Bêr : « Na varvo ket », met « Ma fell din e chomfe betek ma teuin en-dro, petra 'vern dit-te ? »

C’est ce disciple qui témoigne de ces choses et qui les a écrites, et nous savons que son témoignage est vrai. Jn 21, 24 : Hennezh eo an diskibl a ro testeni eus an traoù-se, hag en deus o skrivet, ha gouzout a reomp ez eo gwirion e desteni.

Il y a encore beaucoup d’autres choses que Jésus a faites ; et s’il fallait écrire chacune d’elles, je pense que le monde entier ne suffirait pas pour contenir les livres que l’on écrirait. Jn 21, 25 : Bez’ ez eus c’hoazh kalz a draoù all a zo bet graet gant Jezuz, ha ma vijent danevellet dre ar munud, ne c’hellje ket ar bed, a gav din, derc’hel al levrioù a vije skrivet.