Aller au contenu
Accueil » Bible en breton » Ancien Testament en breton » Deuxième livre des Rois » Chapitre 1

Deuxième livre des Rois - Chapitre 1

Levr : Eil levr ar Rouaned
Chapitre : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25

Chapitre 1



APRES LA MORT D’ACAB, le pays de Moab se révolta contre Israël. 2R 1, 1 : En em sevel a reas Moab a-enep Israel goude marv Ac’hab.

À Samarie, Ocozias tomba du balcon de sa chambre haute. Il se fit très mal. Il envoya des messagers et il leur dit : « Allez consulter Baal-Zéboub, dieu d’Éqrone, pour savoir si je guérirai de ce mal. » 2R 1, 2 : Kouezhañ a reas Okozias dre gloued e gambr-uhel, e Samaria, hag e voe klañv. Hag e kasas kannaded en ur lavarout dezho : "It da c’houlenn digant Beelzeboul, doue Ekron, hag-eñ e vevin diwar ar c’hleñved-mañ".

Mais l’ange du Seigneur dit à Élie de Tishbé : « Lève-toi ! Monte à la rencontre des messagers du roi de Samarie et tu leur diras : “N’y a-t-il donc pas de Dieu en Israël, que vous alliez consulter Baal-Zéboub, dieu d’Éqrone ? 2R 1, 3 : Hag Ael an Aotrou a lavaras da Elias, an Tesbiad : "Sav ! Kae war-arbenn da gannaded roue Samaria ha lavar dezho : Ha n’eus ket a Zoue en Israel, pa-z it da c’houlennata Beelzeboul, doue Ekron ?

C’est pourquoi ainsi parle le Seigneur : Le lit sur lequel tu es monté, tu n’en descendras pas, car, à coup sûr, tu mourras.” » Élie s’en alla. 2R 1, 4 : Setu perak, evel-hen e komz an Aotrou : ar gwele ma-z out savet warnañ, ne ziskenni ket diwarnañ ! Mervel a ri !" Hag ez eas Elias.

Les messagers revinrent auprès du roi, qui leur dit : « Pourquoi donc êtes-vous revenus ? » 2R 1, 5 : Hag e tistroas ar gannaded davetañ ; hag e lavaras dezho : " Perak e tistroit ?"

Ils répondirent : « Un homme est monté à notre rencontre et nous a dit : “Allez ! Retournez auprès du roi qui vous a envoyés et dites-lui : Ainsi parle le Seigneur : N’y a-t-il donc pas de Dieu en Israël, que tu envoies consulter Baal-Zéboub, dieu d’Éqrone ? C’est pourquoi le lit sur lequel tu es monté, tu n’en descendras pas, car, à coup sûr, tu mourras.” » 2R 1, 6 : Hag e lavarjont dezhañ : "Un den a zo deuet war-arbenn deomp hag en deus lavaret deomp : Kit en-dro da gavout ar roue en deus ho kaset, ha lavarit dezhañ : evel-hen e komz an Aotrou : Ha n’eus ket a Zoue en Israel pa gasez da c’houlennata Beelzeboul, doue Ekron ? Setu perak, ar gwele ma-z out savet warnañ, ne ziskenni ket diwarnañ, rak mervel a ri".

Il leur dit : « Comment était habillé l’homme qui est venu à votre rencontre et qui vous a dit ces paroles ? » 2R 1, 7 : Hag e lavaras dezho : "Petore stumm en devoa an den a zo deuet d’ho kavout hag en deus lavaret deoc’h an traoù-se ?"

Ils répondirent : « C’était un homme portant un vêtement de poils et une ceinture de cuir autour des reins. » Il déclara : « C’est Élie de Tishbé. » 2R 1, 8 : Hag e lavarjont dezhañ : "Un den hag en deus ur vantell feur, hag en deus ur c’hroc’hen evel gouriz war e lounezhi". Hag e lavaras : "Elias, an Tesbiad, eo !"

Ocozias envoya vers Élie un officier avec ses cinquante hommes. Celui-ci monta vers Élie, le trouva assis au sommet de la montagne et lui dit : « Homme de Dieu, par ordre du roi : Descends ! » 2R 1, 9 : Hag e kasas davetañ un ofiser a hanter-kant gant e dud, a yeas d’e gavout ; hag edo war benn ar menez. Hag e lavaras dezhañ an ofiser : "Den-Doue, ar roue a lavar dit : Diskenn !"

Élie répondit à l’officier : « Si je suis un homme de Dieu, qu’un feu du ciel descende et te dévore, toi et tes cinquante hommes ! » Et un feu du ciel descendit et le dévora, lui et ses cinquante hommes. 2R 1, 10 : Hag e respontas Elias, o lavarout d’an ofiser a hanter-kant : "Ha mard on un den-Doue, me, ra ziskenno tan an neñv d’az pulluc’hañ gant da hanter-kant !" Hag e tiskennas tan eus an Neñvoù, hag e pulluc’has anezhañ gant e hanter-kant.

Le roi envoya encore vers Élie un autre officier avec ses cinquante hommes. Celui-ci prit la parole : « Homme de Dieu, ainsi parle le roi : Descends vite ! » 2R 1, 11 : Hag e voe adkaset dezhañ un ofiser a hanter-kant all gant e dud, a adlavaras dezhañ : "Den Doue, evel-hen e lavar ar roue : Hast diskenn !"

Élie leur répondit : « Si je suis un homme de Dieu, qu’un feu du ciel descende et te dévore, toi et tes cinquante hommes ! » Et le feu de Dieu descendit du ciel et le dévora, lui et ses cinquante hommes. 2R 1, 12 : Hag e respontas Elias, o lavarout dezho : "Mard on un den-Doue, me, ra ziskenno tan eus an neñv d’az pulluc’hañ gant da hanter-kant !" Hag e tiskennas tan Doue eus an neñv, hag e pulluc’has anezhañ gant e hanter-kant.

Le roi envoya encore un troisième officier avec ses cinquante hommes. Le troisième officier monta. En arrivant, il fléchit les genoux devant Élie et le supplia par ces mots : « Homme de Dieu, je t’en prie, que ma vie et la vie de tes serviteurs, ces cinquante hommes, aient du prix à tes yeux ! 2R 1, 13 : Hag ec’h adkasas ar roue un ofiser a hanter-kant, un trede, gant e dud. Hag e pignas hag ez erruas an ofiser a hanter-kant, an trede, hag e plegas war e zaoulin dirak Elias, hag hen aspedas, o lavarout dezhañ : "Den Doue, ra vo prizius, mar plij, va buhez ha buhez da servijerien, an hanter-kant-mañ, ouzh da zaoulagad !

Voilà qu’un feu du ciel est descendu et a dévoré les deux premiers officiers avec leurs cinquante hommes. Mais maintenant, que ma vie ait du prix à tes yeux ! » 2R 1, 14 : Setu ma-z eo diskennet an tan eus an Neñvoù, hag en deus pulluc’het an daou ofiser kentañ a hanter-kant gant o zud ; met bremañ, ra vo prizius va buhez ouzh da zaoulagad !"

L’ange du Seigneur dit à Élie : « Descends avec lui. Ne crains rien de sa part ! » Élie se leva et descendit avec lui vers le roi. 2R 1, 15 : Hag e lavaras Ael an Aotrou da Elias : "Diskenn gantañ, hep aon razañ !" Hag e savas hag e tiskennas gantañ davet ar roue.

Il dit au roi : « Ainsi parle le Seigneur : Tu as envoyé des messagers consulter Baal-Zéboub, dieu d’Éqrone. N’y avait-il donc pas de Dieu en Israël pour consulter sa parole ? Eh bien ! le lit sur lequel tu es monté, tu n’en descendras pas, car, à coup sûr, tu mourras ! » 2R 1, 16 : Hag e lavaras dezhañ : "Evel-hen e komz an Aotrou : Peogwir ec’h eus kaset kannaded da c’houlennata Beelzeboul, doue Ekron, Ha ne oa ket a Zoue en Israel da c’houlenn e lavar ? Ac’hanta ! Ar gwele ma-z out savet warnañ, ne ziskenni ket diwarnañ, mervel a ri !"

Conformément à la parole du Seigneur dite par Élie, Ocozias mourut et, comme il n’avait pas eu de fils, Joram, son frère, régna à sa place. C’était la deuxième année de Joram, fils de Josaphat, roi de Juda. 2R 1, 17 : Hag e varvas, hervez komz an Aotrou lavaret gant Elias. Hag e renas Adoram war e lerc’h, d’ar bloaz daou eus Joram, mab Josafat, roue Youda, rak n’en devoa ket a vab.

Le reste des actions d’Ocozias, ce qu’il a fait, cela n’est-il pas écrit dans le livre des Annales des rois d’Israël ? 2R 1, 18 : Ha peurrest istor Okozias, ar pezh a reas, daoust ha n’eo ket skrivet war Levr an Darvoudoù eus amzer rouaned Israel ?