Deuxième livre des Rois - Chapitre 25
Chapitre : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25
Chapitre 25
La neuvième année du règne de Sédécias, le dixième jour du dixième mois, Nabucodonosor, roi de Babylone, vint attaquer Jérusalem avec toute son armée ; il établit son camp devant la ville qu’il entoura d’un ouvrage fortifié. 2R 25, 1 : D’an navet bloavezh eus renerezh ar roue Sedekias, d’an dekvet deiz eus an dekvet miz, e teuas Naboukodonozor gant e holl soudarded da argadiñ Jeruzalem. Lakaat a reas ar seziz warni hag e toullas fozioù-brezel tro-war-dro dezhi.
La ville fut assiégée jusqu’à la onzième année du règne de Sédécias. 2R 25, 2 : Hag e voe er seziz war ar Gêr betek an unnekvet bloavezh eus renerezh Sedekias.
Le neuvième jour du quatrième mois, comme la famine était devenue terrible dans la ville et que les gens du pays n’avaient plus de pain, 2R 25, 3 : D’an navet deiz eus ar pevare miz, evel ma oa bras ar gernez e kêr, hag o vezañ na oa mui a vara evit ar bobl,
une brèche fut ouverte dans le rempart de la ville. Mais toute l’armée s’échappa dans la nuit, par la porte du double rempart, près du jardin du roi, dans la direction de la plaine du Jourdain, pendant que les Chaldéens cernaient la ville. 2R 25, 4 : e voe graet un toull e mogerioù-kêr, hag an holl dud-a-vrezel a dec’has kuit e-kreiz an noz, dre hent an nor etre an div vogerenn, e-kichen liorzh ar roue, e-pad m’edo Kaldeiz o kelc’hiañ kêr a bep tu.
Les troupes chaldéennes poursuivirent le roi et le rattrapèrent dans la plaine de Jéricho ; toute son armée en déroute l’avait abandonné. 2R 25, 5 : Ar roue a skoas war-du ar blaenenn, met an armead kaldeat a redas war e lerc’h hag e dapas e kompezennoù Jeriko, e-lec’h m’en em zistrollas e armead-eñ a bep tu, pell dioutañ.
Les Chaldéens s’emparèrent du roi, ils le menèrent à Ribla, auprès du roi de Babylone, et l’on prononça la sentence. 2R 25, 6 : Tapout a rejont krog er roue hag hen degasjont da roue Babilon, da Ribla, e-lec’h ma voe graet e brosez.
Les fils de Sédécias furent égorgés sous ses yeux, puis on lui creva les yeux, il fut attaché avec une double chaîne de bronze et emmené à Babylone. 2R 25, 7 : Lazhet e voe mibien Sedekias dirazañ ha neuze e voe tennet e zaoulagad dezhañ e-unan. Hen chadennañ a rejont gant div chadenn-arem, ha kaset e voe da Vabilon.
Le septième jour du cinquième mois, la dix-neuvième année du règne de Nabucodonosor, roi de Babylone, Nabouzardane, commandant de la garde, au service du roi de Babylone, fit son entrée à Jérusalem. 2R 25, 8 : Er seizhvet deiz eus ar bempet miz, en naontekvet bloaz eus ren ar roue Naboukodonozor, roue Babilon, ec’h antreas Nabouzardan, kabiten ar warded, ofiser roue Babilon, e Jeruzalem.
Il incendia la maison du Seigneur et la maison du roi ; il incendia toutes les maisons de Jérusalem, – toutes les maisons des notables. 2R 25, 9 : Deviñ a reas Templ an Aotrou, palez ar Roue hag holl diez Jeruzalem, hag e c’hwezhas an tan e holl diez an dud uhel.
Toutes les troupes chaldéennes qui étaient avec lui abattirent les remparts de Jérusalem. 2R 25, 10 : An holl soudarded hag a oa gant kabiten ar warded a ziskaras ar mogerioù a oa en-dro da Jeruzalem.
Nabouzardane déporta tout le peuple resté dans la ville, les déserteurs qui s’étaient ralliés au roi de Babylone, bref, toute la population. 2R 25, 11 : Ha Nabouzardan a gasas d’an harlu an nemorant eus ar bobl, an dizertourien hag a oa bet en em rentet da roue Babilon, hag ar peurrest eus an dud-a-vicher.
Il laissa seulement une partie du petit peuple de la campagne, pour avoir des vignerons et des laboureurs. 2R 25, 12 : Ne lezas kabiten ar warded nemet ur re bennak eus pobl vunut ar vro, evel gwiniegourien ha labourerien-douar.
Les colonnes de bronze qui se trouvaient dans la maison du Seigneur, les bases et la Mer de bronze qui se trouvaient dans la maison du Seigneur, les Chaldéens les brisèrent et en emportèrent le bronze à Babylone. 2R 25, 13 : Pileroù arem Templ an Aotrou, gant o sichennoù, hag ar mor arem a oa e Templ an Aotrou, a voe drailhet gant ar Galdeiz, hag e tougjont o arem betek Babilon.
Ils prirent également les vases, les pelles, les ciseaux, les gobelets et tous les objets de bronze qui servaient au culte. 2R 25, 14 : Kaoterioù, palioù, kontilli, loaioù, ha kement lestr arem a oa en implij, a voe tapet.
Le commandant de la garde prit les brûle-parfums et les bols à aspersion, tout ce qui était en or et tout ce qui était en argent. 2R 25, 15 : Ar piñsetezioù hag ar sparfoù, ken ar re aour, ken ar re arc’hant, a voe tapet gant ar c’habiten-gward.
Les deux colonnes, la Mer – qui était unique – et les bases, que Salomon avaient faites pour la maison du Seigneur, tous ces objets étaient d’un poids de bronze qu’on ne pouvait évaluer. 2R 25, 16 : Ar peulioù, daou anezho, hag ar mor na oa nemetañ, hag ar sichennoù en devoa graet Salomon evit Templ an Aotrou : ne oad ket evit pouezañ arem an holl draoù-se.
La hauteur de la première colonne était de dix-huit coudées ; elle était surmontée d’un chapiteau de bronze, et la hauteur d’un chapiteau était de trois coudées. Il y avait un filet et des grenades tout autour du chapiteau. Le tout était en bronze. La deuxième colonne, avec son filet, était semblable à la première. 2R 25, 17 : Triwec’h ilinad uhelder en devoa ur peul, gant an dogenn warnañ, en arem, hag uhelder an dogenn a oa tri ilinad ; ur rouedad he devoa, ha greunadez war an dogenn tro-dro, holl en arem. Ha kement-all en devoa an eil peul, gant ur rouedad.
Le commandant de la garde prit Seraya, chef des prêtres, Sophonie, prêtre en second, et les trois gardiens du seuil. 2R 25, 18 : Hag e voe tapet gant ar c’habiten-gward Saraia, ar beleg pennañ, ha Sofonia, an eil beleg, hag an tri diwaller eus an treuzoù.
Dans la ville, il prit un dignitaire, celui qui était préposé aux gens de guerre, cinq hommes parmi les familiers du roi qui furent trouvés dans la ville, puis le secrétaire du chef de l’armée, chargé d’enrôler les gens du pays, et soixante hommes des gens du pays, qui se trouvaient dans la ville. 2R 25, 19 : Hag eus ar gêr e tapas ur spazhad a oa karget eus an dud a vrezel, ha pemp den eus ar re a wele dremm ar roue hag en em gave e kêr, hag ar skrib pennañ eus an arme, a enrolle pobl ar vro, ha tri-ugent den eus pobl ar vro en em gave e kêr.
Nabouzardane, commandant de la garde, les ayant pris, les amena au roi de Babylone, à Ribla. 2R 25, 20 : O zapout a reas Nabouzardan, ar c’habiten-gward, hag o c’has dirak roue Babilon, da Rebla.
Le roi de Babylone les frappa et les mit à mort, à Ribla, au pays de Hamath. Et Juda fut déporté loin de sa terre. 2R 25, 21 : Hag e roas dezho roue Babilon taol ar marv e Rebla, e bro Emat. Hag e voe harluet Youda diouzh e zouar.
Quant aux gens restés dans le pays de Juda, et qu’avait laissés Nabucodonosor, roi de Babylone, celui-ci leur donna comme gouverneur Godolias, fils d’Ahiqam, fils de Shafane. 2R 25, 22 : Hag an dud a oa manet e bro Youda, - en devoa lezet Naboukodonozor, roue Babilon, - lakaet e voent e karg Godolia, mab Ahikam, mab Safan.
Tous les officiers des troupes et leurs hommes apprirent que le roi de Babylone leur avait donné Godolias comme gouverneur. Ils vinrent, eux et leurs hommes, auprès de Godolias, à Mispa : c’étaient Ismaël, fils de Netanya, Yohanane, fils de Qaréah, Seraya, fils de Tanhoumeth, qui était de Netofa, et Jézanyahou, fils du Maakatite. 2R 25, 23 : Pa glevas an holl ofiserien strolladoù hag o soudarded, e oa bet roet ar garg-se gant roue Babilon da C’hodolia, ez ejont da gavout Godolia betek Maspa : Ismael, mab Natania ; Johanan, mab Karea ; Saraia, mab Tanehumet ; eus Netofat ; ha Jezonia, mab un den eus Maac’ha, ganto o soudarded.
Godolias leur fit un serment, à eux et à leurs hommes. Il leur dit : « N’ayez pas peur des officiers des Chaldéens, demeurez dans le pays, servez le roi de Babylone, et tout ira bien pour vous. » 2R 25, 24 : Hag e touas dezho Godolia, ha d’o soudarded, en ur lavarout dezho : "N’ho pet ket aon da vezañ e servij ar Galdeiz. Chomit er vro ha servijit roue Babilon, hag ez ay mat evidoc’h".
Mais, le septième mois, Ismaël, fils de Netanya, fils d’Élishama, qui était de sang royal, vint avec dix hommes, et ils frappèrent à mort Godolias, les Judéens et les Chaldéens qui étaient avec lui à Mispa. 2R 25, 25 : Met d’ar seizhvet miz, e teuas Ismael, mab Natania, mab Elisama, a ouenn roueel, ha dek den gantañ, da reiñ da C’hodolia taol ar marv, ha d’ar Yuzevien ha Kaldeiz a oa gantañ e Maspa.
Alors tous les gens, du plus petit jusqu’au plus grand, et les officiers des troupes se levèrent et se rendirent en Égypte, car ils avaient peur des Chaldéens. 2R 25, 26 : Hag e savas ar bobl a-bezh, adalek ar re vihan hag ar re vras, gant ofiserien ar soudarded, hag ez ejont d’an Egipt, aon ganto rak ar Galdeiz.
La trente-septième année de la déportation de Jékonias, roi de Juda, le douzième mois, le vingt-sept du mois, Évil-Mérodak, roi de Babylone, l’année même où il devint roi, fit grâce à Jékonias, roi de Juda, et le fit sortir de prison. 2R 25, 27 : Ha setu, d’ar bloaz seizh ha tregont eus harlu Joakin, roue Youda, d’an daouzekvet miz, d’ar seizhvet warn-ugent eus ar miz, ec’h adsavas Evilmerodac’h, roue Babilon, - er bloaz ma voe graet roue - penn Joakin, roue Youda, ouzh e dennañ eus an ti-bac’h.
Il lui parla avec bonté et lui accorda un rang plus élevé que celui des rois qui étaient avec lui à Babylone. 2R 25, 28 : Hag e komzas brav outañ, hag e lakaas e dron uheloc’h eget tron ar rouaned a oa gantañ e Babilon.
Il lui fit quitter ses vêtements de prisonnier, et Jékonias prit désormais ses repas en présence du roi, tous les jours de sa vie. 2R 25, 29 : Cheñch a reas e zilhad prizoniad, hag e tebras bara dalc’hmat dirazañ, e-keit ha ma vevas.
Sa subsistance fut assurée en permanence par le roi, jour après jour, tous les jours de sa vie. 2R 25, 30 : E bredoù, e voued, bepred a veze roet dezhañ, a-berzh ar roue, e gont pemdeziek, bemdez e-keit ha ma vevas.
