Deuxième livre des Rois - Chapitre 18
Chapitre : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25
Chapitre 18
La troisième année du règne d’Osée, fils d’Éla, roi d’Israël, Ézékias, fils d’Acaz, roi de Juda, devint roi. 2R 18, 1 : Ha setu, er bloaz tri eus Ozea, mab Ela, roue Israel, e renas Ezekias, mab Ac’haz, evel roue Youda.
Il avait vingt-cinq ans lorsqu’il devint roi, et il régna vingt-neuf ans à Jérusalem. Le nom de sa mère était Abi, fille de Zacharie. 2R 18, 2 : Pemp bloaz warn-ugent en devoa pa renas, ha nav bloaz warn-ugent e renas e Jeruzalem. Anv e vamm a oa Avi, merc’h Zakaria.
Il fit ce qui est droit aux yeux du Seigneur, tout comme avait fait David, son ancêtre. 2R 18, 3 : E oberoù a voe mat ouzh daoulagad an Aotrou, a-grenn evel oberoù David, e dad.
C’est lui qui supprima les lieux sacrés, brisa les stèles, coupa le Poteau sacré et mit en pièces le serpent de bronze que Moïse avait fabriqué ; car jusqu’à ces jours-là les fils d’Israël brûlaient de l’encens devant lui ; on l’appelait Nehoushtane. 2R 18, 4 : Lemel a reas an uhellec’hioù ha drailhañ ar peulvanoù, troc’hañ an Asheraoù ha bruzunañ ar sarpant arem en devoa graet Moizez, rak betek an deiz-se e veze bugale Israel oc’h ezañsiñ dezhañ : galvet e veze Nohestan.
C’est dans le Seigneur, le Dieu d’Israël, qu’Ézékias mit sa confiance, et aucun des rois de Juda ne lui fut comparable ni avant ni après lui. 2R 18, 5 : En Aotrou, Doue Israel, e lakaas e fiziañs ; ha war e lerc’h, ne voe ket eveltañ, e-touez holl rouaned Youda, nag e oa bet en e raok.
Il resta attaché au Seigneur, sans jamais s’écarter de lui. Il garda les commandements que le Seigneur avait prescrits à Moïse. 2R 18, 6 : Stag ouzh an Aotrou, ne guitaas ket diwar e lerc’h ; mirout a rae ar gourc’hemennoù en devoa kemennet an Aotrou da Voizez.
Le Seigneur fut avec lui : il réussit dans toutes ses entreprises. Il se révolta contre le roi d’Assour et ne lui fut plus soumis. 2R 18, 7 : Hag ez eo bet an Aotrou gantañ ; e kement lec’h ma-z ae, e rae berzh. En em sevel a reas a-enep roue Asiria ha n’e servijas ken.
C’est lui qui battit les Philistins jusqu’à Gaza et son territoire, aussi bien les postes de garde que les places fortes. 2R 18, 8 : Pilat a reas ar Filistiz betek Gaza, hag he ziriad adalek tour ar c’hedourien betek ar gêr ramparzhet.
La quatrième année du roi Ézékias, septième année du règne d’Osée, fils d’Éla, roi d’Israël, Salmanasar, roi d’Assour, monta contre Samarie et l’assiégea. 2R 18, 9 : Met er bloaz pevar eus ar roue Ezekias - a oa ar bloaz seizh eus Ozea, mab Ela, roue Israel - e pignas Salmanasar, roue Asiria, a-enep Samaria, hag e reas seziz warni.
Il prit la ville au bout de trois ans. La sixième année d’Ézékias, neuvième année d’Osée, roi d’Israël, Samarie fut prise. 2R 18, 10 : He zapout a reas a-benn tri bloaz ; er bloaz c’hwec’h eus Ezekias - a oa ar bloaz nav eus Ozea, roue Israel - e voe tapet Samaria.
Le roi d’Assour déporta les gens d’Israël au pays d’Assour ; il les conduisit à Halah, sur le Habor, fleuve de Gozane, et dans les villes de Médie. 2R 18, 11 : Hag e harluas roue Asiria Israeliz betek Asiria, hag o lakaas en Hala, ha war an Habor, stêr Gozan, hag e kêrioù Mediz,
Cela arriva parce qu’ils n’avaient pas écouté la voix du Seigneur leur Dieu, parce qu’ils avaient transgressé son Alliance, tout ce que Moïse, serviteur du Seigneur, avait prescrit. Ils n’avaient pas écouté et ils n’avaient rien mis en pratique. 2R 18, 12 : peogwir n’o devoa ket selaouet ouzh mouezh an Aotrou, o Doue, ha dre m’o devoa treuzet e emglev hag an holl draoù gourc’hemennet gant Moizez, servijer an Aotrou, e-lec’h sentiñ hag ober diouto.
La quatorzième année du roi Ézékias, Sennakérib, roi d’Assour, monta contre toutes les villes fortifiées de Juda et s’en empara. 2R 18, 13 : Er bloaz pevarzek eus ar roue Ezekias, e pignas Senac’herib, roue Asiria, a-enep kêrioù mogeriet Youda hag e tapas anezho.
Ézékias, roi de Juda, envoya ce message au roi d’Assour, à Lakish : « J’ai commis une faute. Détourne-toi de moi ; l’impôt que tu me fixeras, je l’apporterai. » Le roi d’Assour exigea d’Ézékias, roi de Juda, trois cents talents d’argent et trente talents d’or. 2R 18, 14 : Hag e kasas Ezekias, roue Youda, kannaded da roue Asiria, betek Lakis, da lavarout : "Pec’het em eus ! Met distro diwarnon ; ar pezh a lakai warnon da baeañ a c’houzañvin". Hag e lakaas roue Asiria war Ezekias, roue Youda, tri c’hant talant arc’hant ha tregont talant aour.
Ézékias remit tout l’argent qui se trouvait dans la maison du Seigneur et dans les trésors de la maison du roi. 2R 18, 15 : Hag e roas Ezekias an holl arc’hant en em gave e Templ an Aotrou hag e teñzorioù ti ar roue.
À ce moment-là, Ézékias arracha des portes du temple du Seigneur et de leurs montants le métal dont lui-même, roi de Juda, les avait recouverts ; il le remit au roi d’Assour. 2R 18, 16 : Er mare-se eo e tiwarnisas Ezekias dorojoù Templ an Aotrou hag ar postoù en devoa induet, eñ, Ezekias, roue Youda, hag o roas da roue Asiria.
De Lakish, le roi d’Assour envoya au roi Ézékias, à Jérusalem, le commandant en chef, le grand dignitaire et le grand échanson, avec une armée considérable. Ils montèrent à Jérusalem, y arrivèrent et prirent position près du canal du réservoir supérieur, sur la route du Champ du Foulon. 2R 18, 17 : Hag e kasas roue Asiria e gabiten, mestr e spazhidi ha mestr e hanaferien, eus Lakis davet ar roue Ezekias, gant un armead a bouez, da Jeruzalem. Hag int da loc’hañ ha da vont da Jeruzalem ; hag aet hag erruet, en em zalc’hjont e-kichen kanol ar stank-krec’h, war hent park-ar-c’hommer.
Ils appelèrent le roi. Le maître du palais, Éliakim, fils d’Helcias, le secrétaire Shebna, et l’archiviste Joah, fils d’Assaf, sortirent à leur rencontre. 2R 18, 18 : Hag e c’halvjont ar roue ; hag ez eas er-maez daveto Eliakim, mab Helkia, rener an ti, Sobna, ar skrib, ha Joah, mab Azaf, an diellour.
Le grand échanson leur dit : « Je vous en prie, dites à Ézékias : Ainsi parle le grand roi, le roi d’Assour : Quelle est cette confiance en laquelle tu te reposes ? 2R 18, 19 : Hag e lavaras dezho ar mestr-hanafer : "Lavarit, mar plij, da Ezekias : evel-hen e komz ar roue bras, roue Asiria : Petra eo ar fiziañs ac’h eus ?
Tu te dis : “Parole des lèvres vaut conseil et vaillance pour la guerre !” En qui donc as-tu mis ta confiance pour te révolter contre moi ? 2R 18, 20 : Lavarout a rez, - met lavaroù dibouez ned int ken - kuzul ha kadarnded a zo trawalc’h evit ober brezel. Met war biv e fiziez evit en em sevel a-enep din ?
Voici que tu as mis ta confiance dans le soutien d’un roseau brisé, l’Égypte, qui perce et pénètre la main de quiconque s’appuie sur lui : tel est Pharaon, roi d’Égypte, pour tous ceux qui mettent leur confiance en lui ! 2R 18, 21 : Bremañ ec’h eus fiziañs e skoazell ar gorzenn dorret-se ma-z eo an Egipt ! Pa harper warni, ez a en dorn d’e drebarzhiñ : evel-se e ra Faraon, roue an Egipt, d’ar re a fizia ennañ.
Vous me direz peut-être : “C’est dans le Seigneur notre Dieu que nous mettons notre confiance…” Mais n’est-ce pas ce Dieu dont Ézékias a supprimé les lieux sacrés et les autels, en disant aux gens de Juda et de Jérusalem : “C’est devant cet autel, à Jérusalem, que vous vous prosternerez” ? 2R 18, 22 : Ha mar lavarit din : En Aotrou, hon Doue, e fiziomp, daoust hag-eñ n’en devoa ket lamet Ezekias e uhellec’hioù hag e Asheraoù ? ha lavaret da Youda ha da Jeruzalem : Dirak an aoter-mañ hepken e stouot e Jeruzalem ?
Eh bien ! lance donc un défi à mon seigneur le roi d’Assour, et je te donnerai deux mille chevaux si tu peux te procurer des cavaliers pour les monter ! 2R 18, 23 : Ha bremañ, klaoustre gant va aotrou, roue Asiria : reiñ a ran dit daou vil marc’h, mar gallez lakaat marc’heien warno !
Comment ferais-tu reculer un seul gouverneur, le moindre des serviteurs de mon seigneur ? Et tu mets ta confiance dans l’Égypte pour avoir chars et cavaliers ! 2R 18, 24 : Ha penaos e rafes mont war e giz ur gouarnour, eus ar re a servij va aotrou, ar re vihanañ ? Hag e fiziez war an Egipt evit kaout kirri ha marc’heien ?
Et puis, est-ce sans l’accord du Seigneur que je suis monté contre ce lieu pour le détruire ? C’est le Seigneur qui m’a dit : Monte contre ce pays et détruis-le ! » 2R 18, 25 : Ha neuze, hag-eñ eo hep asant an Aotrou ez on deuet a-enep al lec’h-mañ d’e zistrujañ ? An Aotrou en deus lavaret din : Pign a-enep ar vro hag he distrujañ a ri !"
Éliakim, fils d’Helcias, Shebna et Joah dirent au grand échanson : « Je t’en prie, parle en araméen à tes serviteurs, car nous le comprenons. Mais ne nous parle pas en judéen, près des oreilles du peuple qui est sur le rempart. » 2R 18, 26 : Hag e lavaras Eliakim, mab Helkia, ha Sobna ha Joah, d’ar mestr-hanafer : "Komz, mar plij, ouzh da servijerien, en arameeg, - rak e glevout a reomp - ha na gomz ket ouzhimp e youdeeg, ouzh divskouarn an dud a zo war ar ramparzh".
Le grand échanson leur répondit : « Est-ce à ton maître et à toi que mon seigneur m’a envoyé dire ces paroles ? N’est-ce pas aux hommes qui se tiennent sur le rempart, réduits, comme vous, à manger leurs excréments et à boire leur urine ? » 2R 18, 27 : Hag e lavaras dezho ar mestr-hanafer : "Hag-eñ eo d’az aotrounez ha dit en deus va c’haset va aotrou da lavarout an traoù-se ? Hag-eñ n’eo ket d’an dud a zo en o c’hoazez war ar ramparzh, o tebriñ o mon hag oc’h evañ o zroazh, ganeoc’h ?"
Le grand échanson se tint debout et cria d’une voix forte en judéen. Il prononça ces mots : « Écoutez la parole du grand roi, le roi d’Assour. 2R 18, 28 : Hag en em zalc’has en e sav ar mestr-hanafer, da huchal a vouezh uhel, e youdeeg ; hag e komzas da lavarout : "Selaouit ouzh komzoù ar roue bras, roue Asiria,
Ainsi parle le roi : Qu’Ézékias ne vous trompe pas car il ne pourra pas vous délivrer de ma main. 2R 18, 29 : evel-hen e komz ar roue : Gant n’ho touello ket Ezekias, rak ne c’hello ket ho tennañ eus va dorn !
Et qu’il ne vous persuade pas de mettre votre confiance dans le Seigneur, en disant : “Sûrement le Seigneur nous délivrera ; cette ville ne sera pas livrée aux mains du roi d’Assour.” 2R 18, 30 : Gant na roio ket fiziañs deoc’h Ezekias en Aotrou en ur lavarout : Hor saveteiñ a ray an Aotrou ! Ne zeroio ket ar gêr-mañ e dorn roue Asiria !
N’écoutez pas Ézékias, car ainsi parle le roi d’Assour : “Faites la paix avec moi, et rendez-vous à moi. Que chacun de vous mange les fruits de sa vigne et de son figuier, et qu’il boive l’eau de sa citerne, 2R 18, 31 : Na selaouit ket Ezekias, rak evel-hen e komz roue Asiria : Grit ganin mignoniezh ha deuit davedon, hag e tebro pep hini eus e winienn ha pep hini eus e fiezenn, hag ec’h evo pep hini dour e buñs,
jusqu’à ce que je vienne vous prendre pour vous emmener dans un pays comme le vôtre, un pays de froment et de vin nouveau, un pays de pain et de vignobles, un pays d’oliviers, d’huile fraîche et de miel. Ainsi, vous vivrez et ne mourrez pas.” N’écoutez pas Ézékias car il vous abuse lorsqu’il dit : “Le Seigneur nous délivrera.” 2R 18, 32 : ken na zeuin d’ho kerc’hat ha d’ho kas d’ur vro evel ho pro, ur vro a winizh hag a fro, ur vro a vara hag a winiegi, ur vro olivez gant eoul ha mel ; hag e vevot ha ne varvot ket. Na selaouit ket Ezekias ; ho touellañ a ra en ur lavarout : An Aotrou hor saveteio.
Les dieux des nations ont-ils vraiment délivré chacun son pays de la main du roi d’Assour ? 2R 18, 33 : Daoust ha saveteet o deus doueoù ar pobloù o broioù diouzh dorn roue Asiria ?
Où sont les dieux de Hamath et d’Arpad ? Où sont les dieux de Sefarwaïm, de Héna et de Iwwa ? Ont-ils délivré Samarie de ma main ? 2R 18, 34 : Pelec’h emañ doueoù Emat hag Arfad ? Pelec’h doueoù Sefarvaim, Ana hag Ava ? Daoust ha saveteet eo bet Samaria diouzh va dorn ?
Parmi tous les dieux de ces pays, lesquels ont délivré leur pays de ma main, pour que le Seigneur délivre de ma main Jérusalem ? » 2R 18, 35 : Pere, a-douez holl zoueoù ar broioù, o deus saveteet o bro diouzh va dorn ? Hag e saveteio an Aotrou Jeruzalem diouzh va dorn ?"
Le peuple garda le silence et ne lui répondit pas un mot, car tel était l’ordre du roi : « Vous ne lui répondrez pas ». 2R 18, 36 : Hag e tavas ar bobl, ha ne respontas dezhañ ger ebet, rak urzh en devoa roet ar roue, o lavarout : "Na respontit ket dezhañ".
Éliakim, fils d’Helcias, maître du palais, le secrétaire Shebna et l’archiviste Joah, fils d’Asaf, remontèrent vers Ézékias, les vêtements déchirés, et lui rapportèrent les paroles du grand échanson. 2R 18, 37 : Hag ez eas Eliakim, mab Ezekias, rener an ti, ha Sobna, ar skrib, ha Joah, mab Azaf, an diellour, da gaout Ezekias, freget o dilhad, da gontañ dezhañ komzoù ar mestr-hanafer.
