Aller au contenu
Accueil » Bible en breton » Ancien Testament en breton » Deuxième livre des Rois » Chapitre 8

Deuxième livre des Rois - Chapitre 8

Levr : Eil levr ar Rouaned
Chapitre : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25

Chapitre 8



Élisée avait dit à la femme dont il avait fait revivre le fils : « Lève-toi, pars, toi et ta famille, séjourne où tu pourras, car le Seigneur a appelé la famine, et même, elle vient sur le pays pour sept ans. » 2R 8, 1 : Hag Elizea a gomzas ouzh ar vaouez m’en devoa graet advevañ he mab, o lavarout : "Sav ! Ha kae gant da diegezh da lojañ el lec’h ma kari, rak galvet en deus an Aotrou un naonegezh, hag emañ o tont war ar vro evit seizh vloaz".

La femme se leva et agit selon la parole de l’homme de Dieu ; elle partit, elle et sa famille, et séjourna au pays des Philistins pendant sept ans. 2R 8, 2 : Hag e savas ar vaouez, hag e reas hervez lavar an den-Doue, hag ez eas gant he ziegezh da chom e bro ar Filistiz evit seizh vloaz.

Sept années passèrent, et la femme revint du pays des Philistins. Elle alla implorer le roi au sujet de sa maison et de son champ. 2R 8, 3 : Hag a-benn seizh vloaz e tistroas ar vaouez eus bro ar Filistiz, hag ez eas da glemm d’ar roue, evit he zi hag evit he fark.

Or le roi était en conversation avec Guéhazi, le serviteur de l’homme de Dieu. Il lui avait dit : « Raconte-moi donc toutes les grandes actions accomplies par Élisée. » 2R 8, 4 : Ar roue a oa o komz ouzh Giezi, servijer an den-Doue, hag e lavaras : "Kont eta din an holl draoù bras en deus graet Elizea".

Guéhazi était en train de raconter au roi comment Élisée avait fait revivre le mort, quand, justement, la femme dont il avait fait revivre le fils vint implorer le roi au sujet de sa maison et de son champ. Guéhazi dit alors : « Mon seigneur le roi, voici la femme et son fils qu’Élisée a fait revivre. » 2R 8, 5 : Hag e konte d’ar roue en devoa graet advevañ unan marv, ha setu ar vaouez m’en devoa graet advevañ he mab o tont da glemm d’ar roue evit he zi hag evit he fark. Hag e lavaras Giezi : "Aotrou roue ! Houmañ eo ar vaouez hag hemañ he mab, en devoa graet advevañ Elizea".

Le roi interrogea la femme, qui lui en fit le récit. Il mit à sa disposition un de ses dignitaires et dit à celui-ci : « Fais-lui restituer tout ce qui lui appartient, avec tous les revenus de ce champ, depuis le jour où elle a quitté le pays jusqu’à maintenant. » 2R 8, 6 : Hag e c’houlennas ar roue digant ar vaouez, hag e kontas-hi dezhañ. Hag e roas dezhi ar roue ur spazhad, en ur lavarout : "Gra rentañ dezhi an holl bezh he devoa, gant holl drevadoù ar park abaoe an deiz m’he devoa kuitaet ar vro betek bremañ".

Élisée se rendit à Damas. Ben-Hadad, roi d’Aram, était malade. On l’informa en disant : « L’homme de Dieu est venu jusqu’ici. » 2R 8, 7 : Aet e oa Elizea da Zamask ; ha Benadad, roue Aram, a voe klañv ; hag e voe roet keloù dezhañ, o lavarout : "Erruet eo an den-Doue amañ".

Le roi dit à Hazaël : « Prends avec toi un cadeau et va trouver l’homme de Dieu. Par lui, tu consulteras le Seigneur, en disant : “Sortirai-je vivant de cette maladie ?” » 2R 8, 8 : Hag e lavaras ar roue da Hazael : "Kemer ez torn ur prof ha kae da gavout an den-Doue ; hag e c’houlennati an Aotrou drezañ, o lavarout : Hag-eñ e vevin diwar ar c’hleñved-mañ ?"

Hazaël alla trouver Élisée avec, en cadeau, tout ce qu’il y avait de meilleur à Damas, de quoi charger quarante chameaux. Il entra, se tint devant Élisée et dit : « Ton fils Ben-Hadad, roi d’Aram, m’envoie te demander : “Sortirai-je vivant de cette maladie ?” » 2R 8, 9 : Hag ez eas Hazael d’e gavout o kemer, profoù en e zorn, eus ar re wellañ a oa e Damask : sammad daou-ugent kañval. Hag erruet, en em zalc’has dirazañ en ur lavarout : "Da vab Benadad, roue Aram, am c’has davedout da lavarout : Hag-eñ e varvin diwar ar c’hleñved-mañ ?"

Élisée lui répondit : « Va lui dire : “C’est sûr, tu vivras”. Mais le Seigneur m’a fait voir qu’en réalité, il mourra. » 2R 8, 10 : Hag e lavaras Elizea dezhañ : "Kae da lavarout dezhañ : Bevañ a ri. Met diskouez a ra din an Aotrou e varvo".

Le visage de l’homme de Dieu devint immobile, complètement figé, et il pleura. 2R 8, 11 : Hag o terc’hel e zremm warnañ betek re, e ouelas an den-Doue.

Hazaël demanda : « Pourquoi mon seigneur pleure-t-il ? » Il dit : « Parce que je sais le mal que tu feras aux fils d’Israël : leurs villes fortes, tu les livreras au feu ; leurs jeunes gens, tu les tueras par l’épée ; leurs petits enfants, tu les écraseras ; leurs femmes enceintes, tu les éventreras. » 2R 8, 12 : Hag e lavaras Hazael : "Perak, aotrou, e ouelez ?" Hag e lavaras : "Rak gouzout a ran ar pezh a ri da vibien Israel, a zroug : kreñvlec’hioù a dangwalli, yaouankizoù gant ar c’hleze a lazhi, bugaligoù a flastri ha dougerezed a fregi".

Hazaël reprit : « Mais qu’est donc ton serviteur, ce chien, pour faire ces atrocités ? » Élisée répondit : « Dans une vision du Seigneur, je t’ai vu roi d’Aram. » 2R 8, 13 : Hag e lavaras Hazael : "Petra ? Da servijer a vefe ur c’hi d’ober un torfed ken bras ?" Hag e lavaras Elizea : "Da ziskouez a ra din an Aotrou evel roue war Aram".

Hazaël quitta Élisée et retourna chez son maître. Le roi lui demanda : « Que t’a dit Élisée ? » Il répondit : « Il m’a dit : “C’est sûr, tu vivras”. » 2R 8, 14 : Hag ez eas eus ti Elizea ; hag ez erruas e ti e aotrou, a lavaras dezhañ : "Petra en deus lavaret dit Elizea ?" Hag e lavaras : "Lavaret en deus din : Bevañ a ri".

Mais le lendemain Hazaël prit une couverture, la plongea dans l’eau et l’appliqua sur le visage du roi, qui mourut. Hazaël régna à sa place. 2R 8, 15 : Met antronoz e kemeras ur pallenn, a soubas en dour hag a astennas war e zremm ; hag e varvas. Hag e renas Hazael war e lerc’h.

La cinquième année du règne de Joram, fils d’Acab, roi d’Israël – Josaphat étant roi de Juda –, Joram, fils de Josaphat, devint roi. 2R 8, 16 : Er bloaz pemp eus Joram, mab Ac’hab, roue Israel, hag eus Josafat, roue Youda, e renas Joram, mab Josafat, evel roue Youda.

Il avait trente-deux ans lorsqu’il devint roi, et il régna huit ans à Jérusalem. 2R 8, 17 : Daou vloaz ha tregont en devoa pa renas, hag eizh vloaz e renas e Jeruzalem.

Il marcha dans le chemin des rois d’Israël, comme avait fait la maison d’Acab, car il avait pour femme une fille d’Acab. Et il fit ce qui est mal aux yeux du Seigneur. 2R 8, 18 : Hag e kerzhas war roudoù rouaned Israel evel m’en devoa graet ti Ac’hab, rak merc’h Ac’hab en devoa da wreg. Ober a reas an droug ouzh daoulagad an Aotrou.

Mais le Seigneur ne voulut pas détruire Juda, à cause de la promesse faite à David son serviteur, de lui donner, à lui et à ses fils, une lampe pour toujours. 2R 8, 19 : Neoazh ne vennas ket an Aotrou distrujañ Youda, abalamour da Zavid, e servijer, peogwir en devoa prometet dezhañ ur c’houlaouenn, ha d’e vibien, bepred.

Du temps de Joram, le pays d’Édom se révolta contre la domination de Juda et se donna un roi. 2R 8, 20 : En e amzer e oa disuj Edomiz a-zindan dorn Youda, hag o devoa lakaet warno ur roue.

Joram passa à l’endroit appelé Saïr, et tous ses chars avec lui. S’étant levé de nuit, il battit les Édomites qui l’encerclaient, lui et les commandants de chars ; et le peuple s’enfuit vers ses tentes. 2R 8, 21 : Mont a reas Joram da Seira, e holl girri gantañ. Savet e-kerz an noz, e tornas an Edomiz a oa en-dro dezhañ, hag ofiserien ar c’hirri ; hag e tec’has an dud d’o zinelloù.

Édom se révolta contre la domination de Juda, et cela jusqu’à ce jour. En ce temps-là, la ville de Libna se révolta. 2R 8, 22 : Disuj e oa bet Edom a-zindan dorn Youda betek an deiz-se. Hag en em zieubas ivez Lebna er mare-se.

Le reste des actions de Joram et tout ce qu’il a fait, cela n’est-il pas écrit dans le livre des Annales des rois de Juda ? 2R 8, 23 : Ha peurrest istor Joram, holl bezh a reas, daoust ha n’eo ket skrivet se war Levr an Darvoudoù eus amzer rouaned Youda ?

Joram reposa avec ses pères, il fut enseveli avec eux dans la Cité de David. Son fils Ocozias régna à sa place. 2R 8, 24 : Hag e c’hourvezas Joram gant e dadoù, hag e voe beziet gant e dadoù, e Kêr David. Hag e renas Okozias, e vab, war e lerc’h.

La douzième année du règne de Joram, fils d’Acab, roi d’Israël, Ocozias, fils de Joram, roi de Juda, devint roi. 2R 8, 25 : D’ar bloaz daouzek eus Joram, mab Ac’hab, roue Israel, e renas Okozias, mab Joram, roue Youda.

Ocozias avait vingt-deux ans lorsqu’il devint roi, et il régna un an à Jérusalem. Le nom de sa mère était Athalie, fille d’Omri, roi d’Israël. 2R 8, 26 : Daou vloaz warn-ugent en devoa Okozias pa renas : hag ur bloaz e renas e Jeruzalem. Anv e vamm a oa Atalia, merc’h Omri, roue Israel.

Il marcha dans le chemin de la maison d’Acab, et il fit ce qui est mal aux yeux du Seigneur, comme la maison d’Acab, car il était apparenté à la maison d’Acab. 2R 8, 27 : Kerzhout a reas war roudoù tiegezh Ac’hab en ur ober an droug ouzh daoulagad an Aotrou, evel tiegezh Ac’hab, rak kar e oa da diegezh Ac’hab.

Il partit avec Joram, fils d’Acab, pour combattre à Ramoth-de-Galaad Hazaël, roi d’Aram. Mais les Araméens blessèrent Joram. 2R 8, 28 : Mont a reas gant Joram, mab Ac’hab, d’ober brezel da Hazael, roue Aram, e Ramot-Galaad. Hag e skoas an Aramiz war Joram.

Le roi Joram revint à Yizréel se faire soigner des blessures que les Araméens lui avaient faites dans le combat contre Hazaël, roi d’Aram. Ocozias, fils de Joram, roi de Juda, descendit à Yizréel pour voir Joram, fils d’Acab, parce qu’il était blessé. 2R 8, 29 : En em dennañ a reas ar roue Joram da bareañ, en Izreel, eus an taolioù en devoa bet gant an Aramiz e Rama en ur vrezeliñ a-enep Hazael, roue Aram. Hag Okozias, mab Joram, roue Youda, a ziskennas da welout Joram, mab Ac’hab, en Izreel, e-kerz e gleñved.