Diougan Zakarias - Pennad 11
Pennad 11
Ouvre tes portes, Liban, et que le feu dévore tes cèdres ! Za 11, 1 : Digor da zorojoù, o Liban ! An tan da bulluc’ho da sedrez !
Hurle, cyprès, car le cèdre est tombé, les plus majestueux sont anéantis. Hurlez, chênes de Bashane, car elle est abattue, la forêt imprenable. Za 11, 2 : Garm, o siprezenn, rak kouezhet eo ar sedrezenn, ar re splannañ a zo bet drastet. Garmit, dervennoù Basan, rak diskaret eo ar goadeg diziraezus.
Voix des bergers qui hurlent, car leur splendeur est anéantie. Voix des lionceaux qui rugissent, car l’orgueil du Jourdain est anéanti. Za 11, 3 : Selaouit yudadeg ar vesaerien, rak drastet eo splannder o feurvanoù, selaouit yudadeg al leonedigoù, rak gwastet eo lorc’hentez ar Jordan.
Ainsi parle le Seigneur mon Dieu : « Fais paître des brebis destinées à l’abattoir, Za 11, 4 : Evel-hen e komz an Aotrou, va Doue : "Laka da beuriñ an deñved a gigerezh,
celles que leurs acheteurs abattent impunément, et dont leurs vendeurs disent : “Béni soit le Seigneur, me voilà riche !” ; leurs bergers ne les ont pas épargnées. Za 11, 5 : ar re a vez lazhet gant o frenerien digastiz, pa vez lavaret gant o gwerzherien : "Ra vo benniget an Aotrou, setu me pinvidik !", hag ar re na vezont ket espernet gant o mesaerien.
En effet, je n’épargnerai plus les habitants du pays – oracle du Seigneur ! Désormais, moi aussi, je vais livrer les hommes, chacun aux mains de son prochain et aux mains de son roi ; ceux-ci écraseront le pays, mais je ne délivrerai pas les gens de leurs mains. » Za 11, 6 : Rak n’espernin ken annezidi ar vro, - Diougan an Aotrou - ha setu ma-z an da reiñ an dud pep hini etre daouarn e vesaer hag etre daouarn e roue ; ar re-mañ a flastro ar vro hep ma tennin anezho a-dre o daouarn".
Je me mis donc à faire paître ces brebis, destinées à l’abattoir, pour les marchands de brebis. Je pris pour moi deux bâtons, j’appelai le premier « Faveur », et le second « Entente », et je fis paître les brebis. Za 11, 7 : Lakaat a ris eta an deñved a gigerezh da beuriñ evit ar werzherien deñved. Ha pourchas a ris din div gammell : envel a ris unan Grad hag eben e ris Liamm anezhi ; ha lakaat a ris an deñved da beuriñ,
Je fis disparaître les trois pasteurs en un seul mois. Mais je perdis patience envers les brebis, et elles, de leur côté, me prirent en dégoût. Za 11, 8 : hag en ur mizvezh e ris d’an tri mesaer mont da get. Va ene a gollas pasianted ganto, hag int ivez o devoe heug ganin.
Alors je dis : « Je ne veux plus vous faire paître. Celle qui doit mourir, qu’elle meure ; celle qui doit disparaître, qu’elle disparaisse, et celles qui survivent, qu’elles se dévorent entre elles. » Za 11, 9 : Hag e lavaris : "N' ho lakain ken da beuriñ ! An hini a fell dezhi mervel, ra varvo ! An hini a fell dezhi mont da get, ra yelo da get ! Hag ar re a chom a lonko pep unan kig he c’humpagnunezh".
Puis je pris mon bâton « Faveur » et je le brisai pour rompre mon alliance, celle que j’avais conclue avec tous les peuples. Za 11, 10 : Kemer a ris va c’hammell Grad, ha terriñ a ris anezhi, evit terriñ va emglev, an hini am boa skoulmet gant an holl bobloù ;
Ce jour-là, elle fut rompue, et les marchands de brebis qui m’observaient surent que c’était là une parole du Seigneur. Za 11, 11 : Ha torret e voe en deiz-se, hag ar werzherien-deñved a selle ouzhin, a anavezas e oa kement-se ur gomz eus an Aotrou.
Je leur dis alors : « Si cela vous semble bon, donnez-moi mon salaire, sinon n’en faites rien. » Ils pesèrent mon salaire : trente pièces d’argent. Za 11, 12 : Lavarout a ris dezho : "Ma kavit mat an dra-se, roit din va gopr ; anez da se, na rit ket". Pouezañ a rejont din va gopr : tregont siklenn arc’hant.
Le Seigneur me dit : « Jette-le au fondeur, ce joli prix auquel ils m’ont apprécié ! » Alors je ramassai les trente pièces d’argent et je les jetai au fondeur dans la Maison du Seigneur. Za 11, 13 : Met an Aotrou a lavaras din : "Taol se en teñzor, ar priz-se bras-meurbet o deus va frizet gantañ !" Kemer a ris an tregont siklenn arc’hant hag o zeurel a ris e Templ an Aotrou, en Teñzor.
Puis je brisai mon deuxième bâton « Entente » pour rompre la fraternité entre Juda et Israël. Za 11, 14 : Ha terriñ a ris va eil gammell "Liamm" evit terriñ ar vreurelezh etre Youda hag Israel.
Le Seigneur me dit alors : « Prends encore l’équipement d’un berger insensé, Za 11, 15 : An Aotrou a lavaras din : "Pourchas dit da-unan c’hoazh paramant ur pastor diboell.
car voici que moi je vais susciter un berger dans le pays ; la brebis disparue, il n’en aura pas souci ; celle qui est égarée, il ne la cherchera pas ; celle qui est blessée, il ne la soignera pas ; celle qui est épuisée, il ne la soutiendra pas, mais il dévorera la chair des bêtes grasses, il arrachera même leurs sabots. Za 11, 16 : Rak setu ma-z an-me da lakaat da sevel ur mesaer er vro : an dañvad o vont da goll n’en devo ket preder gantañ ; an hini a vank, ne glasko ket anezhañ ; an hini gloazet, ne louzaouo ket anezhañ ; an hini a zo en e sav, ne voueto ket anezhañ ; met debriñ a raio kig ar re lart, ha diframmañ a raio diouto holl o c’harnioù.
Malheur à ce vaurien de berger qui délaisse les brebis ! Que l’épée s’en prenne à son bras et à son œil droit ! Que son bras se dessèche, oui, se dessèche ! Que son œil droit s’éteigne, oui, qu’il s’éteigne ! » Za 11, 17 : Gwa ar pastor a netra a zilez e zeñved ! D’ar c’hleze da dizhout e vrec’h hag e lagad dehou ; ra zisec’ho e vrec’h ha ra zizerio e lagad dehou".
