
Degemer » Bibl e brezhoneg » Testamant nevez » An Aviel hervez Sant Mark »
An Aviel hervez Sant Mark - Pennad 10
Levr : An Aviel hervez Sant Mark
Pennad : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16
Pennad : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16
Pennad 10
Partant de là, Jésus arrive dans le territoire de la Judée, au-delà du Jourdain. De nouveau, des foules s’assemblent près de lui, et de nouveau, comme d’habitude, il les enseignait. Mc 10, 1 : O sevel ac’hano, ez eas Jezuz war harzoù Judea hag en tu all d’ar Jordan. En em vodañ a reas adarre engroezioù-tud d’e gumpagnunekaat, hag eñ, hervez e gustum, en em lakaas adarre d’o c’helenn.
Des pharisiens l’abordèrent et, pour le mettre à l’épreuve, ils lui demandaient : « Est-il permis à un mari de renvoyer sa femme ? » Mc 10, 2 : Tostaat a reas Farizianed outañ hag e c’houlennjont daoust hag aotre en deus ur gwaz da gas kuit e wreg. Evit e amprouiñ e oa.
Jésus leur répondit : « Que vous a prescrit Moïse ? » Mc 10, 3 : Eñ avat a respontas dezho : « Petra, emezañ, en deus Moizez gourc’hemennet deoc’h ? » -
Ils lui dirent : « Moïse a permis de renvoyer sa femme à condition d’établir un acte de répudiation. » Mc 10, 4 : « Moizez, emezo, en deus aotreet sevel ur skrid torr-dimeziñ ha kas kuit ar wreg ».
Jésus répliqua : « C’est en raison de la dureté de vos cœurs qu’il a formulé pour vous cette règle. Mc 10, 5 : Met Jezuz a respontas dezho : « Abalamour da galeter ho kalon eo e skrivas evidoc’h ar gourc’hemenn-se.
Mais, au commencement de la création, Dieu les fit homme et femme. Mc 10, 6 : Hogen adal penn kentañ ar grouidigezh, Doue en deus o c’hraet plac’h ha paotr.
À cause de cela, l’homme quittera son père et sa mère, Mc 10, 7 : En abeg da se e tilezo ar gwaz e dad hag e vamm, hag en em stago ouzh e wreg,
il s’attachera à sa femme, et tous deux deviendront une seule chair. Ainsi, ils ne sont plus deux, mais une seule chair. Mc 10, 8 : hag e vint o-daou ur c’horf hepken. Evel-se ne d-int mui daou, hogen ur c’horf hepken.
Donc, ce que Dieu a uni, que l’homme ne le sépare pas ! » Mc 10, 9 : Dre-se, ar pezh a zo bet unanet gant Doue, arabat d’an den e freuzañ ».
De retour à la maison, les disciples l’interrogeaient de nouveau sur cette question. Mc 10, 10 : Pa voent en ti, e reas adarre an diskibien goulennoù outañ diwar-benn kement-se.
Il leur déclara : « Celui qui renvoie sa femme et en épouse une autre devient adultère envers elle. Mc 10, 11 : Ha respont a reas dezho : « An neb a gas e wreg kuit hag a zimez gant un all a ra avoultriezh en he c’heñver ;
Si une femme qui a renvoyé son mari en épouse un autre, elle devient adultère. » Mc 10, 12 : ha ma argas ur wreg he fried kuit, ha ma timez gant un all, e ra avoultriezh ».
Des gens présentaient à Jésus des enfants pour qu’il pose la main sur eux ; mais les disciples les écartèrent vivement. Mc 10, 13 : Kinnig a rae an dud bugaligoù dezhañ evit ma stokje outo. An diskibien avat o argase dichek.
Voyant cela, Jésus se fâcha et leur dit : « Laissez les enfants venir à moi, ne les empêchez pas, car le royaume de Dieu est à ceux qui leur ressemblent. Mc 10, 14 : Met Jezuz o welout kement-se, a savas droug ennañ hag a lavaras dezho : « Lezit ar vugaligoù da zont davedon, ha na virit ket outo, rak d’ar re a zo heñvel outo ez eo Rouantelezh Doue.
Amen, je vous le dis : celui qui n’accueille pas le royaume de Dieu à la manière d’un enfant n’y entrera pas. » Mc 10, 15 : E gwirionez me 'lavar deoc’h, an neb na zegemer ket Rouantelezh Doue evel ur bugel bihan, ne d-aio ket e-barzh ».
Il les embrassait et les bénissait en leur imposant les mains. Mc 10, 16 : O c’hemerout a reas etre e zivvrec’h hag o bennigañ a reas dre lakaat e zaouarn warno.
Jésus se mettait en route quand un homme accourut et, tombant à ses genoux, lui demanda : « Bon Maître, que dois-je faire pour avoir la vie éternelle en héritage ? » Mc 10, 17 : Evel ma luske da vont en hent, e teredas d’e gaout un den hag a stouas dirazañ war benn e c’hlin hag a c’houlennas outañ : « Mestr mat, petra am eus d’ober evit kaout ar vuhez peurbadus da hêrezh ? »
Jésus lui dit : « Pourquoi dire que je suis bon ? Personne n’est bon, sinon Dieu seul. Mc 10, 18 : Jezuz a lavaras dezhañ : « Perak e rez-te mat ac’hanon ? N’eus hini mat ebet, nemet Doue hepken.
Tu connais les commandements : Ne commets pas de meurtre, ne commets pas d’adultère, ne commets pas de vol, ne porte pas de faux témoignage, ne fais de tort à personne, honore ton père et ta mère. » Mc 10, 19 : Ar gourc’hemennoù a anavezez : Na lazh ket, na ra ket avoultriezh, na laer ket, na lavar ket falstesteni, na ra gaou ouzh den, enor da dad ha da vamm ».
L’homme répondit : « Maître, tout cela, je l’ai observé depuis ma jeunesse. » Mc 10, 20 : Hag hemañ da ziskleriañ : « Mestr, kement-se holl am eus miret adal va yaouankiz ».
Jésus posa son regard sur lui, et il l’aima. Il lui dit : « Une seule chose te manque : va, vends ce que tu as et donne-le aux pauvres ; alors tu auras un trésor au ciel. Puis viens, suis-moi. » Mc 10, 21 : Neuze Jezuz o vezañ paret e selloù warnañ, e garas hag e lavaras dezhañ : « Un dra a ra diouer dit : kae, gwerzh kement ac’h eus hag her ro d’ar beorien hag az po un teñzor en Neñv ; ha goude-se, deus, hag heuilh ac’hanon ».
Mais lui, à ces mots, devint sombre et s’en alla tout triste, car il avait de grands biens. Mc 10, 22 : Hemañ avat, glac’haret gant ar gomz-se, a yeas kuit trist-meurbet, rak madoù bras en devoa.
Alors Jésus regarda autour de lui et dit à ses disciples : « Comme il sera difficile à ceux qui possèdent des richesses d’entrer dans le royaume de Dieu ! » Mc 10, 23 : Jezuz neuze, o vezañ graet sell-tro, a lavaras d’e ziskibien : « Na pegen diaes ez eo d’ar re o deus danvez mont e-barzh Rouantelezh Doue ! »
Les disciples étaient stupéfaits de ces paroles. Jésus reprenant la parole leur dit : « Mes enfants, comme il est difficile d’entrer dans le royaume de Dieu ! Mc 10, 24 : Souezhet-bras e oa an diskibien gant e gomzoù ; met Jezuz a lavaras dezho adarre : « Va bugale, na pegen diaes eo dezho mont e-barzh Rouantelezh Doue !
Il est plus facile à un chameau de passer par le trou d’une aiguille qu’à un riche d’entrer dans le royaume de Dieu. » Mc 10, 25 : Aesoc’h eo d’ur c’hañval tremen dre graoenn un nadoz eget d’un den pinvidik mont e-barzh Rouantelezh Doue ! »
De plus en plus déconcertés, les disciples se demandaient entre eux : « Mais alors, qui peut être sauvé ? » Mc 10, 26 : Int avat, sabatuet dreist-muzul, a lavare an eil d’egile : « Ha piv eta a c’hell bezañ salvet ? »
Jésus les regarde et dit : « Pour les hommes, c’est impossible, mais pas pour Dieu ; car tout est possible à Dieu. » Mc 10, 27 : O vezañ paret e sell warno, Jezuz a lavaras : « d’an dud ez eo dic’hallus, met da Zoue n’eo ket, rak e galloud Doue emañ pep tra ».
Pierre se mit à dire à Jésus : « Voici que nous avons tout quitté pour te suivre. » Mc 10, 28 : Neuze en em lakaas Pêr da lavarout dezhañ : « Setu ! Ni hon eus dilezet pep tra hag hon eus da heuliet ».
Jésus déclara : « Amen, je vous le dis : nul n’aura quitté, à cause de moi et de l’Évangile, une maison, des frères, des sœurs, une mère, un père, des enfants ou une terre Mc 10, 29 : Jezuz a zisklerias : « E gwirionez, m’hen lavar deoc’h, n’eus den hag en devo dilezet ti, pe vreudeur, pe c’hoarezed, pe vamm, pe dad, pe vugale, pe barkeier, abalamour din-me ha d’ar c’heloù mat,
sans qu’il reçoive, en ce temps déjà, le centuple : maisons, frères, sœurs, mères, enfants et terres, avec des persécutions, et, dans le monde à venir, la vie éternelle. Mc 10, 30 : a gement na resevo ket en amzer-vremañ, kant gwech kement-all a diez, a vreudeur, a c’hoarezed, a vammoù, a vugale, a barkeier, gant heskinadurioù, hag en amzer da-zont ar vuhez peurbadus.
Beaucoup de premiers seront derniers, et les derniers seront les premiers. » Mc 10, 31 : Kalz eus ar re gentañ a vo ar re ziwezhañ, hag ar re ziwezhañ a vo ar re gentañ ».
Les disciples étaient en route pour monter à Jérusalem ; Jésus marchait devant eux ; ils étaient saisis de frayeur, et ceux qui suivaient étaient aussi dans la crainte. Prenant de nouveau les Douze auprès de lui, il se mit à leur dire ce qui allait lui arriver : Mc 10, 32 : Edont gant an hent o sevel da Jeruzalem, ha Jezuz a gerzhe en o raok ; saouzanet e oant hag ar re a heulie a oa leun a spont. Ha Jezuz o vezañ kemeret adarre an diskibien gantañ, en em lakaas da ziskleriañ dezho ar pezh a oa da c’hoarvezout outañ.
« Voici que nous montons à Jérusalem. Le Fils de l’homme sera livré aux grands prêtres et aux scribes ; ils le condamneront à mort, ils le livreront aux nations païennes, Mc 10, 33 : « Setu ma savomp da Jeruzalem ha Mab an Den a vo lakaet etre daouarn an Arc’hbeleien hag ar Skribed ; e varn a raint d’ar marv hag e lakaat etre daouarn ar Baganed.
qui se moqueront de lui, cracheront sur lui, le flagelleront et le tueront, et trois jours après, il ressuscitera. » Mc 10, 34 : Goap a raint anezhañ, skopañ outañ, e skourjezañ, e lazhañ, met a-benn tri devezh e adsavo a-douez ar re varv ».
Alors, Jacques et Jean, les fils de Zébédée, s’approchent de Jésus et lui disent : « Maître, ce que nous allons te demander, nous voudrions que tu le fasses pour nous. » Mc 10, 35 : Neuze e teuas d’e gaout Jakez ha Yann, mibien Zebedea, a lavaras dezhañ : « Mestr ! Fellout a ra deomp e rafes evidomp kement a c’houlennomp diganit ».
Il leur dit : « Que voulez-vous que je fasse pour vous ? » Mc 10, 36 : Lavarout a reas dezho : « Petra a fell deoc’h a rafen evidoc’h ? »
Ils lui répondirent : « Donne-nous de siéger, l’un à ta droite et l’autre à ta gauche, dans ta gloire. » Mc 10, 37 : Int da respont : « Gra deomp bezañ azezet, unan a-zehou hag egile a-gleiz dit ez kloar ».
Jésus leur dit : « Vous ne savez pas ce que vous demandez. Pouvez-vous boire la coupe que je vais boire, être baptisé du baptême dans lequel je vais être plongé ? » Mc 10, 38 : Jezuz avat a lavaras : « n’ouzoc’h ket petra a c’houlennit. Ha gouest oc’h-c’hwi da evañ ar c’haliriad am eus-me da evañ, pe da vezañ badezet gantañ ». -
Ils lui dirent : « Nous le pouvons. » Jésus leur dit : « La coupe que je vais boire, vous la boirez ; et vous serez baptisés du baptême dans lequel je vais être plongé. Mc 10, 39 : « Ya ! gouest omp », emezo. Neuze e lavaras Jezuz dezho : « Ar c’haliriad am eus-me da evañ, a evot, ha gant ar vadeziant am eus-me da vezañ badezet ganti, e vezot badezet,
Quant à siéger à ma droite ou à ma gauche, ce n’est pas à moi de l’accorder ; il y a ceux pour qui cela est préparé. » Mc 10, 40 : hogen evit bezañ azezet a-zehou pe a-gleiz din, n’eo ket din-me d’hen reiñ ; kement-se a zo evit ar re m’eo bet aozet evito ».
Les dix autres, qui avaient entendu, se mirent à s’indigner contre Jacques et Jean. Mc 10, 41 : Hag o klevout kement-se, an dek all a savas droug enno ouzh Jakez ha Yann.
Jésus les appela et leur dit : « Vous le savez : ceux que l’on regarde comme chefs des nations les commandent en maîtres ; les grands leur font sentir leur pouvoir. Mc 10, 42 : Jezuz avat o galvas hag a lavaras dezho : « Her gouzout a rit : ar re a seller evel pennoù bras ar broadoù a ra o mistri warno hag an uhelidi en o zouez a laka o galloud da bouezañ warno.
Parmi vous, il ne doit pas en être ainsi. Celui qui veut devenir grand parmi vous sera votre serviteur. Mc 10, 43 : Ganeoc’h avat, n’emañ ket kont evel-se, hogen an neb a venno bezañ bras en ho touez a vezo ho servijer,
Celui qui veut être parmi vous le premier sera l’esclave de tous : Mc 10, 44 : hag an neb a venno en ho touez bezañ ar c’hentañ, a vezo sklav an holl.
car le Fils de l’homme n’est pas venu pour être servi, mais pour servir, et donner sa vie en rançon pour la multitude. » Mc 10, 45 : Rak Mab an Den zoken n’eo ket deuet da vezañ servijet, met da servijañ ha da reiñ e vuhez evel daspren, evit an dud ».
Jésus et ses disciples arrivent à Jéricho. Et tandis que Jésus sortait de Jéricho avec ses disciples et une foule nombreuse, le fils de Timée, Bartimée, un aveugle qui mendiait, était assis au bord du chemin. Mc 10, 46 : Degouezhout a reont e Yeriko. Hag evel m’edo o vont er-maez eus kêr, a-unan gant e ziskibien hag ur bobl a dud, bras a-walc’h, edo Bartime, mab Time, ur c’hlasker-bara dall, en e goazez, war ribl an hent.
Quand il entendit que c’était Jésus de Nazareth, il se mit à crier : « Fils de David, Jésus, prends pitié de moi ! » Mc 10, 47 : Pa glevas e oa Jezuz an Nazaredad, e stagas da youc’hal : « Mab David, Jezuz, az pez truez ouzhin ! »
Beaucoup de gens le rabrouaient pour le faire taire, mais il criait de plus belle : « Fils de David, prends pitié de moi ! » Mc 10, 48 : Meur a hini a groze outañ evit ma tavje, hogen kreñvoc’h a-se e youc’he : « Mab David, az pez truez ouzhin ! »
Jésus s’arrête et dit : « Appelez-le. » On appelle donc l’aveugle, et on lui dit : « Confiance, lève-toi ; il t’appelle. » Mc 10, 49 : Ha Jezuz da chom a-sav ha da lavarout : « Galvit-eñ ». Gervel a reont an den dall en ur lavarout dezhañ : « Kemer kalon ! Sav ! Da c’hervel a ra ».
L’aveugle jeta son manteau, bondit et courut vers Jésus. Mc 10, 50 : Hag eñ da deurel e vantell diwarnañ, hag en ul lamm da vont da gaout Jezuz.
Prenant la parole, Jésus lui dit : « Que veux-tu que je fasse pour toi ? » L’aveugle lui dit : « Rabbouni, que je retrouve la vue ! » Mc 10, 51 : Ha Jezuz a c’houlennas outañ : « Petra 'fell dit e rafen evidout ? » - « Rabboni, eme an den dall, ma welin ! »
Et Jésus lui dit : « Va, ta foi t’a sauvé. » Mc 10, 52 : Ha Jezuz a lavaras dezhañ : « Kae ! da feiz he deus da salvet ».
Aussitôt l’homme retrouva la vue, et il suivait Jésus sur le chemin. Mc 10, 53 : Ha raktal e welas hag e heulie Jezuz war an hent.
💡 Titouroù ouzhpenn
🎙️ Diwar-benn an enrolladenn
An enrolladenn-mañ a zo bet graet gant Tepod hag embannet d'an/ar 26/11/2025 war Bibl.bzh.

