Aller au contenu
Accueil » Bible en breton » Nouveau Testament en breton » Evangile de Jésus-Christ selon saint Jean » Chapitre 8

Evangile de Jésus-Christ selon saint Jean - Chapitre 8

Levr : An Aviel hervez Sant Yann
Chapitre : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21

Chapitre 8



Quant à Jésus, il s’en alla au mont des Oliviers. Jn 8, 1 : Jezuz avat a yeas da Venez an Olived.

Dès l’aurore, il retourna au Temple. Comme tout le peuple venait à lui, il s’assit et se mit à enseigner. Jn 8, 2 : Met da darzh an deiz e teue d’an Templ, hag an holl bobl a zerede d’e gaout ; hag aet en e goazez en em lakae da gelenn.

Les scribes et les pharisiens lui amènent une femme qu’on avait surprise en situation d’adultère. Ils la mettent au milieu, Jn 8, 3 : Neuze ar Skribed hag ar Farizianed a zegasas dezhañ ur vaouez bet tapet oc’h ober avoultriezh ; o vezañ he lakaet en he sav e-kreiz an holl, e lavarjont dezhañ :

et disent à Jésus : « Maître, cette femme a été surprise en flagrant délit d’adultère. Jn 8, 4 : « Mestr, ar vaouez-mañ a zo bet tapet war an taol oc’h ober avoultriezh.

Or, dans la Loi, Moïse nous a ordonné de lapider ces femmes-là. Et toi, que dis-tu ? » Jn 8, 5 : Ha neuze el lezenn, Moizez en deus gourc’hemennet deomp labezañ ar merc’hed seurt-se ; ha te, petra 'lavarez ? »

Ils parlaient ainsi pour le mettre à l’épreuve, afin de pouvoir l’accuser. Mais Jésus s’était baissé et, du doigt, il écrivait sur la terre. Jn 8, 6 : Komz a raent evel-se evit e amprouiñ, dezho da gaout peadra d’e damall. Met Jezuz o stouiñ, en em lakaas da skrivañ gant e viz war an douar.

Comme on persistait à l’interroger, il se redressa et leur dit : « Celui d’entre vous qui est sans péché, qu’il soit le premier à lui jeter une pierre. » Jn 8, 7 : Evel ma talc’hent d’ober goulennoù outañ, e tigeinas hag e respontas dezho : « An hini ac’hanoc’h a zo dibec’h, eñ da gentañ ra daolo outi ur maen ».

Il se baissa de nouveau et il écrivait sur la terre. Jn 8, 8 : Hag o soublañ adarre, e skrive war an douar.

Eux, après avoir entendu cela, s’en allaient un par un, en commençant par les plus âgés. Jésus resta seul avec la femme toujours là au milieu. Jn 8, 9 : Int avat o klevout se, en em dennas kuit hini hag hini, ar re goshañ da gentañ ; ma voe lezet e-unan hag ar wreg en he sav e-kreiz an dud.

Il se redressa et lui demanda : « Femme, où sont-ils donc ? Personne ne t’a condamnée ? » Jn 8, 10 : Jezuz a zigrommas neuze hag a lavaras dezhi : « Maouez, pelec’h emaint ? Den ebet n’en deus da gondaonet ? »

Elle répondit : « Personne, Seigneur. » Et Jésus lui dit : « Moi non plus, je ne te condamne pas. Va, et désormais ne pèche plus. » Jn 8, 11 : Hi a respontas : « Den ebet, Aotrou ! » Ha Jezuz da lavarout : « Me kennebeut n’az kondaonin ket ; hag hiviziken, chom hep pec’hiñ ».

De nouveau, Jésus leur parla : « Moi, je suis la lumière du monde. Celui qui me suit ne marchera pas dans les ténèbres, il aura la lumière de la vie. » Jn 8, 12 : Adarre e komzas Jezuz outo en ur lavarout : « Me eo sklerijenn ar bed ; an hini am heuilh ne valeo ket en deñvalijenn, met sklerijenn ar vuhez en devo ».

Les pharisiens lui dirent alors : « Tu te rends témoignage à toi-même, ce n’est donc pas un vrai témoignage » Jn 8, 13 : Lavarout a reas ar Farizianed dezhañ : « Te eo a zoug testeni diwar da benn, da desteni n’eo ket diouzh ar gwir ».

Jésus leur répondit : « Oui, moi, je me rends témoignage à moi-même, et pourtant mon témoignage est vrai, car je sais d’où je suis venu, et où je vais ; mais vous, vous ne savez ni d’où je viens, ni où je vais. Jn 8, 14 : Jezuz a respontas : « Evidon da reiñ testeni diwar va fenn, eo gwirion va zesteni, rak me a oar a belec’h ez on deuet ha da belec’h ez an ; evidoc’h-c’hwi, n’ouzoc’h ket nag a belec’h e teuan, na da belec’h ez an.

Vous, vous jugez de façon purement humaine. Moi, je ne juge personne. Jn 8, 15 : C’hwi a varn hervez ar c’horf ; me ne varnan den ebet.

Et, s’il m’arrive de juger, mon jugement est vrai parce que je ne suis pas seul : j’ai avec moi le Père, qui m’a envoyé. Jn 8, 16 : Ha ma varnan eo gwirion va barnedigezh, rak n’emaon ket va-unan-penn : ganin emañ an Hini en deus va c’haset.

Or, il est écrit dans votre Loi que, s’il y a deux témoins, c’est un vrai témoignage. Jn 8, 17 : En ho Lezenn eo skrivet ez eo gwirion testeni daou zen.

Moi, je suis à moi-même mon propre témoin, et le Père, qui m’a envoyé, témoigne aussi pour moi. » Jn 8, 18 : Me a zoug testeni diwar va fenn ; hag ivez e toug testeni diwar va fenn an Tad en deus va c’haset ».

Les pharisiens lui disaient : « Où est-il, ton père ? » Jésus répondit : « Vous ne connaissez ni moi ni mon Père ; si vous me connaissiez, vous connaîtriez aussi mon Père. » Jn 8, 19 : Lavarout a raent eta dezhañ : « Pelec’h emañ da dad ? » Respont a reas Jezuz : « N’anavezit na me na va Zad. M’am anavezfec’h, e anavezfec’h ivez va Zad ».

Il prononça ces paroles alors qu’il enseignait dans le Temple, à la salle du Trésor. Et personne ne l’arrêta, parce que son heure n’était pas encore venue. Jn 8, 20 : Ar c’homzoù-se a lavaras Jezuz en teñzordi, en ur gelenn en Templ ; ha den ne grogas ennañ, rak ne oa ket deuet c’hoazh e eur.

Jésus leur dit encore : « Je m’en vais ; vous me chercherez, et vous mourrez dans votre péché. Là où moi je vais, vous ne pouvez pas aller. » Jn 8, 21 : Lavarout a reas adarre dezho : « Mont a ran kuit ha va c’hlask a reot hag en ho pec’hed e varvot ; d’al lec’h ma-z an-me, c’hwi ne c’hellit ket dont ».

Les Juifs disaient : « Veut-il donc se donner la mort, puisqu’il dit : “Là où moi je vais, vous ne pouvez pas aller” ? » Jn 8, 22 : Ar Yuzevien a lavare neuze : « Hag en em lazhañ a raio, peogwir e lavar : d’al lec’h ma-z an-me, c’hwi ne c’hellit ket dont ? »

Il leur répondit : « Vous, vous êtes d’en bas ; moi, je suis d’en haut. Vous, vous êtes de ce monde ; moi, je ne suis pas de ce monde. Jn 8, 23 : Lavarout a rae dezho : « C’hwi a zo eus traoñ, ha me a zo eus krec’h. C’hwi a zo eus ar bed-mañ, ha me n’on ket eus ar bed-mañ.

C’est pourquoi je vous ai dit que vous mourrez dans vos péchés. En effet, si vous ne croyez pas que moi, JE SUIS, vous mourrez dans vos péchés. » Jn 8, 24 : Hen lavaret em eus deoc’h e varvot en ho pec’hedoù : rak mar ne gredit ket ez on me an hini o vezañ, e varvot en ho pec’hedoù »

Alors, ils lui demandaient : « Toi, qui es-tu ? » Jésus leur répondit : « Je n’ai pas cessé de vous le dire. Jn 8, 25 : Hag int da c’houlenn outañ : « Piv out-te ? » - « Da gentañ, a respontas Jezuz, ar pezh a lavaran deoc’h.

À votre sujet, j’ai beaucoup à dire et à juger. D’ailleurs Celui qui m’a envoyé dit la vérité, et ce que j’ai entendu de lui, je le dis pour le monde. » Jn 8, 26 : Kalz a draoù am eus da lavarout ha da varn diwar ho penn, met an Hini en deus va c’haset a zo gwirion, hag ar pezh am eus klevet gantañ, a lavaran d’ar bed ».

Ils ne comprirent pas qu’il leur parlait du Père. Jn 8, 27 : Ne gomprenjont ket e komze dezho eus an Tad.

Jésus leur déclara : « Quand vous aurez élevé le Fils de l’homme, alors vous comprendrez que moi, JE SUIS, et que je ne fais rien de moi-même ; ce que je dis là, je le dis comme le Père me l’a enseigné. Jn 8, 28 : Lavarout a reas eta Jezuz : « P’ho pezo uhelsavet Mab an Den, neuze e anavezot ez on-me an hini o vezañ, ha ne ran netra ac’hanon va-unan, met e komzan evel m’en deus va Zad desket din.

Celui qui m’a envoyé est avec moi ; il ne m’a pas laissé seul, parce que je fais toujours ce qui lui est agréable. » Jn 8, 29 : Ganin emañ an Hini en deus va c’haset, ha n’en deus ket va lezet va-unan-penn, o vezañ ma ran dalc’hmat ar pezh a blij dezhañ ».

Sur ces paroles de Jésus, beaucoup crurent en lui. Jn 8, 30 : E-pad ma lavare an traoù-se, kalz a gredas ennañ.

Jésus disait à ceux des Juifs qui croyaient en lui : « Si vous demeurez fidèles à ma parole, vous êtes vraiment mes disciples ; Jn 8, 31 : Jezuz neuze a lavaras d’ar Yuzevien o devoa kredet ennañ : « Ma talc’hit d’am c’helennadurezh, e vezot e gwirionez va diskibien,

alors vous connaîtrez la vérité, et la vérité vous rendra libres. » Jn 8, 32 : hag e anavezot ar wirionez, hag ar wirionez a roio deoc’h ar frankiz ».

Ils lui répliquèrent : « Nous sommes la descendance d’Abraham, et nous n’avons jamais été les esclaves de personne. Comment peux-tu dire : “Vous deviendrez libres” ? » Jn 8, 33 : Respont a rejont dezhañ : « Lignez Abraham ez omp ha biskoazh n’omp bet sklavourien dindan den ; penaos e lavarez eta : Dieub e teuiot da vezañ ? »

Jésus leur répondit : « Amen, amen, je vous le dis : qui commet le péché est esclave du péché. Jn 8, 34 : Respont a reas Jezuz dezho : « E gwirionez, e gwirionez, me 'lavar deoc’h, an neb a ra ar pec’hed a zo ur sklav.

L’esclave ne demeure pas pour toujours dans la maison ; le fils, lui, y demeure pour toujours. Jn 8, 35 : Hogen ar sklav ne chom ket en ti evit atav, met ar mab a chom ennañ evit atav.

Si donc le Fils vous rend libres, réellement vous serez libres. Jn 8, 36 : Ma-z oc’h dieubet gant ar Mab e vezot dieub e gwirionez.

Je sais bien que vous êtes la descendance d’Abraham, et pourtant vous cherchez à me tuer, parce que ma parole ne trouve pas sa place en vous. Jn 8, 37 : Gouzout a ran ez oc’h lignez Abraham, met klask a rit va lakaat d’ar marv o vezañ na gav ket va lavar a zigor ennoc’h.

Je dis ce que moi, j’ai vu auprès de mon Père, et vous aussi, vous faites ce que vous avez entendu chez votre père. » Jn 8, 38 : Ar pezh am eus gwelet gant va Zad a lavaran, ha c’hwi a ra ar pezh hoc’h eus klevet digant ho tad ».

Ils lui répliquèrent : « Notre père, c’est Abraham. » Jésus leur dit : « Si vous étiez les enfants d’Abraham, vous feriez les œuvres d’Abraham. Jn 8, 39 : Respont a rejont dezhañ ha lavarout : « Hon Tad-ni eo Abraham ». Ha Jezuz a lavaras dezho : « Ma vijec’h bugale Abraham, e rajec’h oberoù Abraham.

Mais maintenant, vous cherchez à me tuer, moi, un homme qui vous ai dit la vérité que j’ai entendue de Dieu. Cela, Abraham ne l’a pas fait. Jn 8, 40 : Bremañ avat e klaskit va lakaat d’ar marv, me hag em eus lavaret deoc’h ar wirionez am eus klevet digant Doue ; n’eo ket se en deus graet Abraham.

Vous, vous faites les œuvres de votre père. » Ils lui dirent : « Nous ne sommes pas nés de la prostitution ! Nous n’avons qu’un seul Père : c’est Dieu. » Jn 8, 41 : Ober a rit-c’hwi oberoù ho tad ». Respont a rejont dezhañ : « Ni n’omp ket bet ganet diwar gastaouerezh, n’hon eus nemet un tad, Doue ».

Jésus leur dit : « Si Dieu était votre Père, vous m’aimeriez, car moi, c’est de Dieu que je suis sorti et que je viens. Je ne suis pas venu de moi-même ; c’est lui qui m’a envoyé. Jn 8, 42 : Jezuz a lavaras dezho : « Ma vije Doue ho tad, am c’harfec’h-me ; rak eus Doue ez on aet er-maez ha deuet ; nann, n’on ket deuet ac’hanon va-unan, met Eñ eo en deus va c’haset.

Pourquoi ne comprenez-vous pas mon langage ? – C’est que vous n’êtes pas capables d’entendre ma parole. Jn 8, 43 : Perak ne gomprenit ket va lavar ? Dre ne c’hellit ket selaou va c’homzoù.

Vous, vous êtes du diable, c’est lui votre père, et vous cherchez à réaliser les convoitises de votre père. Depuis le commencement, il a été un meurtrier. Il ne s’est pas tenu dans la vérité, parce qu’il n’y a pas en lui de vérité. Quand il dit le mensonge, il le tire de lui-même, parce qu’il est menteur et père du mensonge. Jn 8, 44 : C’hwi ’zo bugale ho tad, an Diaoul, rak youloù ho tad a fell deoc’h ober. Muntrer an den eo bet hennezh adalek ar penn kentañ, ha n’en deus ket dalc’het er wirionez, rak n’eus ket a wirionez ennañ. An hini a lavar ar gaou, a gomz diouzh ar pezh ez eo, rak e dad ivez a zo gaouiat.

Mais moi, parce que je dis la vérité, vous ne me croyez pas. Jn 8, 45 : Me avat, dre ma lavaran deoc’h ar wirionez, n’am c’hredit ket.

Qui d’entre vous pourrait faire la preuve que j’ai péché ? Si je dis la vérité, pourquoi ne me croyez-vous pas ? Jn 8, 46 : Piv ac’hanoc’h a broufe warnon ur pec’hed bennak ? Ma lavaran ar wirionez, perak n’am c’hredit ket ?

Celui qui est de Dieu écoute les paroles de Dieu. Et vous, si vous n’écoutez pas, c’est que vous n’êtes pas de Dieu. » Jn 8, 47 : An hini a zo bugel da Zoue a selaou komzoù Doue ; setu perak n’o selaouit ket, dre n’oc’h ket bugale da Zoue ».

Les Juifs répliquèrent : « N’avons-nous pas raison de dire que tu es un Samaritain et que tu as un démon ? » Jn 8, 48 : Respont a reas ar Yuzevien ha lavarout dezhañ : « Hag-eñ n’emañ ket ar gwir ganeomp pa lavaromp ez out ur Samariad hag ez eus un droukspered ennout ? »

Jésus répondit : « Non, je n’ai pas de démon. Au contraire, j’honore mon Père, et vous, vous refusez de m’honorer. Jn 8, 49 : « N’eus ennon droukspered ebet, met enoriñ a ran va Zad, ha c’hwi am dizenor.

Ce n’est pas moi qui recherche ma gloire, il y en a un qui la recherche, et qui juge. Jn 8, 50 : Evidon avat ne glaskan ket va gloar-me ; unan a zo ouzh he c’hlask hag a varn

Amen, amen, je vous le dis : si quelqu’un garde ma parole, jamais il ne verra la mort. » Jn 8, 51 : E gwirionez, e gwirionez, me a lavar deoc’h : an neb a viro va c’homzoù ne welo ket ar marv biken ».

Les Juifs lui dirent : « Maintenant nous savons bien que tu as un démon. Abraham est mort, les prophètes aussi, et toi, tu dis : “Si quelqu’un garde ma parole, il ne connaîtra jamais la mort.” Jn 8, 52 : « Bremañ, eme ar Yuzevien, e welomp ez eus un droukspered ennout. Marvet eo Abraham, marvet eo ar Brofeded hag e lavarez-te : An neb a viro va c’homzoù ne dañvaio ket ar marv biken.

Es-tu donc plus grand que notre père Abraham ? Il est mort, et les prophètes aussi sont morts. Pour qui te prends-tu ? » Jn 8, 53 : Ha brasoc’h out-te eget hon Tad Abraham hag a zo marvet ? Eget ar Brofeded hag a zo marvet ? Piv ez out eta, war da veno ? »

Jésus répondit : « Si je me glorifie moi-même, ma gloire n’est rien ; c’est mon Père qui me glorifie, lui dont vous dites : “Il est notre Dieu”, Jn 8, 54 : Respont a reas Jezuz : « Ma klaskan va gloar-me va-unan, ne d-eo va gloar netra ; va Zad eo a ro gloar din, an hini a lavarit ez eo ho Toue,

alors que vous ne le connaissez pas. Moi, je le connais et, si je dis que je ne le connais pas, je serai comme vous, un menteur. Mais je le connais, et sa parole, je la garde. Jn 8, 55 : ha koulskoude n’hen anavezit ket ; me avat hen anavez ; ha ma lavarfen n’hen anavezan ket, e vefen eveldoc’h, ur gaouiad. Met e anavezout a ran ha mirout a ran e lavar.

Abraham votre père a exulté, sachant qu’il verrait mon Jour. Il l’a vu, et il s’est réjoui. » Jn 8, 56 : Abraham, ho tad, a dride gant ar c’hoant da welout va deiz ; gwelet en deus ha karget eo bet a levenez ».

Les Juifs lui dirent alors : « Toi qui n’as pas encore cinquante ans, tu as vu Abraham ! » Jn 8, 57 : Neuze e lavaras ar Yuzevien dezhañ : « N’ac’h eus ket c’hoazh hanter-kant vloaz hag ec’h eus gwelet Abraham ? »

Jésus leur répondit : « Amen, amen, je vous le dis : avant qu’Abraham fût, moi, JE SUIS. » Jn 8, 58 : Respont a reas Jezuz dezho : « E gwirionez, e gwirionez, me a lavar deoc’h, a-raok da Abraham bezout, me a zo ».

Alors ils ramassèrent des pierres pour les lui jeter. Mais Jésus, en se cachant, sortit du Temple. Jn 8, 59 : Neuze e kemerjont mein da stlepel warnañ ; met Jezuz en em guzhas hag a yeas er-maez eus an Templ.