Evangile de Jésus-Christ selon saint Jean - Chapitre 9
Chapitre : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21
Chapitre 9
En passant, Jésus vit un homme aveugle de naissance. Jn 9, 1 : En ur dremen, e welas Jezuz un den bet ganet dall.
Ses disciples l’interrogèrent : « Rabbi, qui a péché, lui ou ses parents, pour qu’il soit né aveugle ? » Jn 9, 2 : Hag e ziskibien a c’houlennas outañ : « Rabbi, piv en deus pec’het, hemañ pe e dud, pa-z eo bet ganet dall ? »
Jésus répondit : « Ni lui, ni ses parents n’ont péché. Mais c’était pour que les œuvres de Dieu se manifestent en lui. Jn 9, 3 : Respont a reas Jezuz : « Nag eñ nag e dud n’o deus pec’het, met an dra-se a zo degouezhet evit ma vezo diskouezet ennañ oberoù Doue.
Il nous faut travailler aux œuvres de Celui qui m’a envoyé, tant qu’il fait jour ; la nuit vient où personne ne pourra plus y travailler. Jn 9, 4 : Ret eo din, e-keit ha ma-z eo deiz anezhi, ober oberoù an Hini en deus va degaset. Emañ an noz o tont, ma ne c’hell den labourat enni.
Aussi longtemps que je suis dans le monde, je suis la lumière du monde. » Jn 9, 5 : E-keit ha m’emaon er bed, ez on sklerijenn ar bed ».
Cela dit, il cracha à terre et, avec la salive, il fit de la boue ; puis il appliqua la boue sur les yeux de l’aveugle, Jn 9, 6 : O vezañ lavaret se, e tufas war an douar, e reas pri gant e halo hag e ledas ar pri-se war daoulagad an dall,
et lui dit : « Va te laver à la piscine de Siloé » – ce nom se traduit : Envoyé. L’aveugle y alla donc, et il se lava ; quand il revint, il voyait. Jn 9, 7 : en ur lavarout dezhañ : « Kae d’en em walc’hiñ e lenn Siloe ». (ar ger-mañ a dalv da lavarout Kannad). Mont a reas eta, en em walc’hiñ, hag e tistroas o welout.
Ses voisins, et ceux qui l’avaient observé auparavant – car il était mendiant – dirent alors : « N’est-ce pas celui qui se tenait là pour mendier ? » Jn 9, 8 : Hogen an amezeien hag ar re o devoa e welet diagent o c’houlenn an aluzon, a lavare : « Ha n’eo ket hemañ an hini a veze azezet hag a c’houlenne an aluzon ? ».
Les uns disaient : « C’est lui. » Les autres disaient : « Pas du tout, c’est quelqu’un qui lui ressemble. » Mais lui disait : « C’est bien moi. » Jn 9, 9 : Darn a lavare : « Hemañ eo », ha darn all : « N’eo ket, met unan heñvel outañ ». Eñ avat, a lavare : « Me eo ».
Et on lui demandait : « Alors, comment tes yeux se sont-ils ouverts ? » Jn 9, 10 : Neuze e c’houlennjont digantañ : « Penaos eo bet digoret dit da zaoulagad ? »
Il répondit : « L’homme qu’on appelle Jésus a fait de la boue, il me l’a appliquée sur les yeux et il m’a dit : “Va à Siloé et lave-toi.” J’y suis donc allé et je me suis lavé ; alors, j’ai vu. » Jn 9, 11 : Respont a reas : « An den-se, a vez graet Jezuz anezhañ, en deus graet pri hag e ledet war va daoulagad, en ur lavarout din : Kae da lenn Siloe d’en em walc’hiñ enni. Aet on, en em walc’het on, hag e welan ».
Ils lui dirent : « Et lui, où est-il ? » Il répondit : « Je ne sais pas. » Jn 9, 12 : Hag e lavarjont dezhañ : « Pelec’h emañ an den-se ? » - « N’ouzon ket », emezañ.
On l’amène aux pharisiens, lui, l’ancien aveugle. Jn 9, 13 : Degas a reont eta dirak ar Farizianed an hini a oa bet dall.
Or, c’était un jour de sabbat que Jésus avait fait de la boue et lui avait ouvert les yeux. Jn 9, 14 : Hogen ur Sabad e oa an deiz-se m’en devoa Jezuz graet pri ha digoret dezhañ e zaoulagad.
À leur tour, les pharisiens lui demandaient comment il pouvait voir. Il leur répondit : « Il m’a mis de la boue sur les yeux, je me suis lavé, et je vois. » Jn 9, 15 : D’o zro eta, e c’houlennas ar Farizianed digantañ penaos en devoa adkavet ar gweled. Ma lavaras dezho : « Pri en deus lakaet din war va daoulagad ; en em walc’het on, hag e welan ».
Parmi les pharisiens, certains disaient : « Cet homme-là n’est pas de Dieu, puisqu’il n’observe pas le repos du sabbat. » D’autres disaient : « Comment un homme pécheur peut-il accomplir des signes pareils ? » Ainsi donc ils étaient divisés. Jn 9, 16 : Ac’hano, hiniennoù eus ar Farizianed a lavare : « Ne zeu ket an den-se a-berzh Doue, peogwir ne vir ket ar Sabad ». Met reoù all a lavare : « Penaos e c’hellfe ur pec’her ober hevelep burzhudoù ? ». Ha dizemglev a oa kenetrezo.
Alors ils s’adressent de nouveau à l’aveugle : « Et toi, que dis-tu de lui, puisqu’il t’a ouvert les yeux ? » Il dit : « C’est un prophète. » Jn 9, 17 : Lavarout a rejont eta d’an dall adarre : « Ha te, petra a lavarez diwar e benn p’en deus digoret dit da zaoulagad ? » - « Ez eo ur profed », emezañ.
Or, les Juifs ne voulaient pas croire que cet homme avait été aveugle et que maintenant il pouvait voir. C’est pourquoi ils convoquèrent ses parents Jn 9, 18 : Ar Yuzevien ne gredjont ket e oa bet dall an den-se hag en devoa adkavet ar gweled, ken n’o devoa galvet e dud.
et leur demandèrent : « Cet homme est bien votre fils, et vous dites qu’il est né aveugle ? Comment se fait-il qu’à présent il voie ? » Jn 9, 19 : Goulenn a rejont diganto : « Hag-eñ eo hemañ ho mab, a lavarit ez eo bet ganet dall ? Penaos eta e wel bremañ ?
Les parents répondirent : « Nous savons bien que c’est notre fils, et qu’il est né aveugle. Jn 9, 20 : Respont a reas e dud : « Ni a oar ez eo hemañ hor mab, hag ez eo bet ganet dall.
Mais comment peut-il voir maintenant, nous ne le savons pas ; et qui lui a ouvert les yeux, nous ne le savons pas non plus. Interrogez-le, il est assez grand pour s’expliquer. » Jn 9, 21 : Penaos e wel bremañ ? N’ouzomp ket. Pe daoust piv en deus digoret dezhañ e zaoulagad ? N’ouzomp ket. Goulennit digantañ : oad a-walc’h en deus evit komz diwar e benn e-unan ».
Ses parents parlaient ainsi parce qu’ils avaient peur des Juifs. En effet, ceux-ci s’étaient déjà mis d’accord pour exclure de leurs assemblées tous ceux qui déclareraient publiquement que Jésus est le Christ. Jn 9, 22 : Evel-se e respontas e dud dre m’o devoa aon rak ar Yuzevien ; rak dija o devoa ar Yuzevien divizet teurel er-maez eus ar Sinagogenn an neb a anzavfe Jezuz evel ar Mesiaz.
Voilà pourquoi les parents avaient dit : « Il est assez grand, interrogez-le ! » Jn 9, 23 : Setu perak o devoa lavaret e dud : « Oad a-walc’h en deus, goulennit digantañ ».
Pour la seconde fois, les pharisiens convoquèrent l’homme qui avait été aveugle, et ils lui dirent : « Rends gloire à Dieu ! Nous savons, nous, que cet homme est un pécheur. » Jn 9, 24 : Gervel a rejont eta evit an eil gwech an den a oa bet dall hag e lavarjont dezhañ : « Ro gloar da Zoue. Ni a oar ez eo an den-se ur pec’her ».
Il répondit : « Est-ce un pécheur ? Je n’en sais rien. Mais il y a une chose que je sais : j’étais aveugle, et à présent je vois. » Jn 9, 25 : Hemañ avat, a respontas dezho : « Ez eo ur pec’her, se ne ouzon ket ; un dra hepken a ouzon : dall e oan, ha bremañ e welan ».
Ils lui dirent alors : « Comment a-t-il fait pour t’ouvrir les yeux ? » Jn 9, 26 : Lavarout a rejont adarre : « Petra en deus graet dit ? Penaos en deus digoret dit da zaoulagad ? »
Il leur répondit : « Je vous l’ai déjà dit, et vous n’avez pas écouté. Pourquoi voulez-vous m’entendre encore une fois ? Serait-ce que vous voulez, vous aussi, devenir ses disciples ? » Jn 9, 27 : « Lavaret em eus deoc’h dija, emezañ, ha n’hoc’h eus ket selaouet. Perak e fell deoc’h klevout adarre ? Daoust ha c’hwi ivez a fell deoc’h dont da vezañ e ziskibien ? ».
Ils se mirent à l’injurier : « C’est toi qui es son disciple ; nous, c’est de Moïse que nous sommes les disciples. Jn 9, 28 : Neuze e tibunjont dezhañ mallozhioù hag e lavarjont : « Te eo a zo diskibl dezhañ ; ni avat, da Voizez an hini ez omp diskibien.
Nous savons que Dieu a parlé à Moïse ; mais celui-là, nous ne savons pas d’où il est. » Jn 9, 29 : Ni a oar en deus Doue komzet ouzh Moizez ; met hemañ ne ouzomp ket eus a-belec’h ez eo ».
L’homme leur répondit : « Voilà bien ce qui est étonnant ! Vous ne savez pas d’où il est, et pourtant il m’a ouvert les yeux. Jn 9, 30 : Neuze e respontas an den dezho : « Souezhus eo evelkent ne oufec’h ket eus a-belec’h ez eo, p’en deus digoret din va daoulagad.
Dieu, nous le savons, n’exauce pas les pécheurs, mais si quelqu’un l’honore et fait sa volonté, il l’exauce. Jn 9, 31 : Gouzout a reomp ne selaou ket Doue ouzh ar bec’herien ; met an hini a enor Doue hag a ra e volontez, hennezh a vez selaouet gantañ.
Jamais encore on n’avait entendu dire que quelqu’un ait ouvert les yeux à un aveugle de naissance. Jn 9, 32 : Biskoazh n’eus bet klevet en dije unan bennak digoret e zaoulagad d’un den ganet dall.
Si lui n’était pas de Dieu, il ne pourrait rien faire. » Jn 9, 33 : Ma ne vije ket an den-se eus Doue, n’hellje ober netra ».
Ils répliquèrent : « Tu es tout entier dans le péché depuis ta naissance, et tu nous fais la leçon ? » Et ils le jetèrent dehors. Jn 9, 34 : Respont a rejont dezhañ en ur lavarout : « Er pec’hed ez out bet ganet penn-kil-ha-troad ha te a rafe skol deomp ? ». Hag e deurel a rejont er-maez.
Jésus apprit qu’ils l’avaient jeté dehors. Il le retrouva et lui dit : « Crois-tu au Fils de l’homme ? » Jn 9, 35 : Klevout a reas Jezuz e oa bet taolet er-maez, hag o vezañ en em gavet gantañ, e lavaras dezhañ : « Ha krediñ a rez e Mab Doue ? » Hag hemañ da respont :
Il répondit : « Et qui est-il, Seigneur, pour que je croie en lui ? » Jn 9, 36 : « Ha piv eo, Aotrou, evit ma kredin ennañ ? »
Jésus lui dit : « Tu le vois, et c’est lui qui te parle. » Jn 9, 37 : Jezuz a lavaras dezhañ : « E welout a rez : an hini a gomz ouzhit, hennezh eo ».
Il dit : « Je crois, Seigneur ! » Et il se prosterna devant lui. Jn 9, 38 : Neuze e lavaras an den : « Krediñ a ran, Aotrou ». Hag e stouas dirazañ.
Jésus dit alors : « Je suis venu en ce monde pour rendre un jugement : que ceux qui ne voient pas puissent voir, et que ceux qui voient deviennent aveugles. » Jn 9, 39 : Jezuz a lavaras neuze : « Evit ur varnedigezh a hini ez on deuet er bed-mañ : evit ma welo ar re na welont ket, ha ma teuio ar re a wel da vezañ dall ».
Parmi les pharisiens, ceux qui étaient avec lui entendirent ces paroles et lui dirent : « Serions-nous aveugles, nous aussi ? » Jn 9, 40 : Hiniennoù eus ar Farizianed hag a oa gantañ, a glevas kement-se hag a lavaras dezhañ : « Daoust ha ni ivez a zo tud dall ? »
Jésus leur répondit : « Si vous étiez aveugles, vous n’auriez pas de péché ; mais du moment que vous dites : “Nous voyons !”, votre péché demeure. Jn 9, 41 : « Ma vijec’h dall, eme Jezuz dezho, n’ho pije ket a bec’hed, met bremañ, peogwir e lavarit : 'Gwelout a reomp', e chom ho pec’hed ganeoc’h ».
