Levr Judit - Pennad 12
Pennad 12
Il ordonna de l'introduire là où se trouvait son argenterie et commanda de lui présenter des plats préparés pour lui, et de lui donner à boire de son vin. Jdt 12, 1 : Hag e roas urzh d’he c’has d’al lec’h ma oa lakaet e listri arc’hant, hag e kemennas servijout dezhi eus e veuzioù ha reiñ dezhi da evañ eus e win.
Mais Judith lui dit : " Je n'en mangerai pas, de peur qu'il n'y ait là pour moi une occasion de chute : ce que j'ai fait apporter subviendra à mes besoins. " Jdt 12, 2 : Hag e lavaras Judit : "Ne zebrin ket diouto gant aon na zegouezhfe ganin kouezhañ, met gant ar pezh a zo deut ganin e vezin pourvezet".
Holopherne lui dit : " Et si tes provisions viennent à manquer, où pourrons-nous en chercher pour t'en procurer de semblables ? Car il n'y a personne de ta race parmi nous. " Jdt 12, 3 : Hag e lavaras dezhi Holofern : "Pa ray diouer an traoù a zo ganit, a belec’h e kavimp da reiñ dit evelto, rak n’eus den ganeomp eus da ouenn ?"
Judith lui répondit : " Par ta vie, mon seigneur, ta servante n'aura pas épuisé ses provisions, avant que le Seigneur ne réalise par ma main ce qu'il a projeté. " Jdt 12, 4 : Hag e lavaras Judit dezhañ : "Ra vevo da ene, va aotrou ! N’he devo ket peurzebret da vatezh ar pezh a zo ganin, m’en devo graet an Aotrou dre va dorn ar pezh en deus divizet".
Les officiers d'Holopherne la conduisirent alors à sa tente. Elle dormit jusqu'au milieu de la nuit et se leva au moment du tour de garde du matin. Jdt 12, 5 : Hag he c’has a reas servijerien Holofern d’an deltenn, hag e kouskas betek kreiz an noz, hag e savas war-dro gward ar beure.
Elle envoya dire à Holopherne : " Que mon seigneur donne des ordres afin de permettre à sa servante de sortir pour la prière. " Jdt 12, 6 : Hag e kasas da lavarout da Holofern : "Ra gemenno eta va aotrou ma vo lezet da vatezh da ermaeziañ evit ar bedenn !"
Holopherne commanda donc à ses gardes de ne pas l'en empêcher. Elle demeura trois jours dans le camp. La nuit, elle se rendait dans le ravin de Béthulie et se baignait à la source où se trouvait le poste de garde. Jdt 12, 7 : Hag e c’hourc’hemennas Holofern d’e warded-korf chom hep enebiñ outi. Tremen a reas tri devezh er c’hamp ; ha mont a rae er-maez da noz betek kanienn Vetulia, hag emwalc’hiñ a rae er c’hamp, er vammenn-zour.
Quand elle en remontait, elle priait le Seigneur Dieu d'Israël d'orienter son chemin pour le relèvement des fils de son peuple. Jdt 12, 8 : Pa zeue er-maez, e pede an Aotrou, Doue Israel da vleinañ hec’h hent war-zu adsavidigezh mibien E bobl.
Et une fois rentrée, elle demeurait dans sa tente en état de pureté, jusqu'à ce qu'on lui apporte sa nourriture, le soir. Jdt 12, 9 : Deuet en-dro, glanaet, e chome en dinell ken na veze degaset boued dezhi d’abardaez.
Le quatrième jour, Holopherne organisa un banquet réservé à ses propres serviteurs. Il n'adressa d'invitation à aucun de ses subordonnés. Jdt 12, 10 : Hag e c’hoarvezas, d’ar pevare deiz, ma reas Holofern ur banvez evit e servijerien hepken, ha ne c’halvas d’e gouviadenn den estreget na oa ezhomm.
Il dit à Bagoas, le préposé à sa chambre et à toutes ses affaires : " Va donc convaincre la femme de chez les Hébreux, qui est auprès de toi, afin qu'elle vienne manger et boire avec nous. Jdt 12, 11 : Hag e lavaras da Vagoas, ar spazhad a oa karget eus e holl aferioù : "Kae da lakaat ar vaouez hebreadez a zo du-se da zont davedomp da zebriñ ha da evañ ganeomp ;
Car, pour nous, ce serait perdre la face que de laisser passer une telle femme sans avoir eu de relation avec elle. Si nous ne parvenons pas à l'attirer, elle se moquera de nous ! " Jdt 12, 12 : rak ur vezh a vije war hon dremm, mar lezjemp da vont ur vaouez evelti hep kaout darempred ganti, rak mar n’he gounezomp ket, e ray goap ouzhimp !"
Bagoas sortit de chez Holopherne et se rendit chez Judith. Il lui dit : " Que cette jolie esclave n'hésite pas à venir chez mon seigneur pour y être honorée en sa présence, pour boire du vin et se réjouir avec nous, et pour devenir aujourd'hui même comme l'une des filles des Assyriens qui se tiennent dans la demeure de Nabucodonosor. " Jdt 12, 13 : Hag ez eas Bagoas er-maez a-zirak Holofern, ha mont d’he c’haout ha da lavarout : "Gant na vezo ket war vordo ar vatezh kaer-mañ evit dont davet va aotrou, da vezañ enoret dirazañ, da evañ ganeomp gwin el levenez, ha dont da vezañ en deiz-mañ evel unan eus merc’hed mibien Asiria en em zalc’h e ti Naboukodonozor".
Judith lui répondit : " Qui suis-je, moi, pour contredire mon seigneur ? Tout ce qui plaît à ses yeux, je me hâterai de le faire et ce sera pour moi un motif d'allégresse jusqu'au jour de ma mort. " Jdt 12, 14 : Hag e lavaras dezhañ Judit : "Ha piv on-me evit dislavarout va aotrou ? Kement tra a vo plijus d’e zaoulagad, gant mall a rin, hag e vo se evidon ur barr-levenez betek deiz va marv".
Elle se leva, mit son plus beau vêtement et toute sa parure féminine. Sa servante la précéda et étendit par terre devant Holopherne les toisons que Judith avait reçues de Bagoas pour son usage quotidien, afin qu'elle puisse s'y étendre pour manger. Jdt 12, 15 : Sevel a reas eta, ha fichañ he dilhad hag hec’h holl ginkladurioù-plac’h ; mont a reas en he raok he matezh, hag e ledas eviti dirak Holofern, war an douar, ar maoutkenoù he devoa bet digant Bagoas evit he fred pemdeziek, evit debriñ, gourvezet warno.
Judith entra et s'allongea. Le cœur d'Holopherne en fut transporté, son âme troublée, et il fut pris d'un violent désir de s'unir à elle car, depuis le jour où il l'avait vue, il guettait l'occasion de la séduire. Jdt 12, 16 : Hag aet-tre, e c’hourvezas Judit ; hag e voe trefuet kalon Holofern ganti ha trelatet e spered, hag en devoa c’hoant bras d’en em unaniñ ganti : gedal a rae an ampoent d’he hoalañ abaoe an deiz m’en devoa he gwelet.
Il lui dit : " Bois donc ! Viens te réjouir avec nous ! " Jdt 12, 17 : Hag e lavaras dezhi Holofern : "Ev eta ha bez laouen ganeomp !"
Elle dit : " Je boirai volontiers, seigneur, car depuis ma naissance, vivre n'a jamais été pour moi plus exaltant qu'en ce jour. " Jdt 12, 18 : Hag e lavaras Judit : "Evañ a rin eta, aotrou, rak meurekaet eo va buhez ennon hiziv, dreist da holl zeizioù va bezoud".
Elle prit ce que lui avait préparé sa servante, puis mangea et but en face de lui. Jdt 12, 19 : Kemer a reas, debriñ hag evañ dirazañ ar pezh he devoa aozet he matezh.
Holopherne était sous son charme ; il but du vin en très grande quantité, comme il n'en avait jamais bu en un jour depuis sa naissance. Jdt 12, 20 : Laouen e oa Holofern ganti, hag ec’h evas kalz gwin, meurbet, evel ma n’en devoa evet biskoazh en un devezh abaoe ma oa ganet.
