Skip to content
Degemer » Bibl e brezhoneg » Testamant kozh » Ar Prezeger » Pennad 6

Ar Prezeger - Pennad 6

Levr : Ar Prezeger
Pennad : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12

Pennad 6



Il est un autre mal que j’ai vu sous le soleil, un grand mal pour la race humaine. Qo 6, 1 : Ur gwalleur all c’hoazh am eus gwelet dindan an heol hag a zo bras evit an den.

Voilà un homme auquel Dieu a donné d’être riche, nanti, considéré : rien ne lui manque de tout ce qu’il souhaite. Mais Dieu ne lui a pas laissé le temps d’en profiter : un autre, un étranger, en profite. Cela aussi n’est que vanité, mal cruel. Qo 6, 2 : Lakaomp un den en deus Doue roet dezhañ pinvidigezhioù, teñzorioù, enorioù ; na vank netra d’e galon a gement a c’hellfe c’hoantaat. Met Doue ne lez ket anezhañ da dennañ dudi diouto, hag un estren eo an hini en em vata ganto. Sed aze kerse ha doan fall !

Un homme peut avoir eu une centaine d’enfants et avoir vécu de longues années : aussi nombreux qu’aient été les jours de sa vie, s’il n’a pas été heureux et comblé, s’il n’a même pas eu de sépulture, je dis que l’avorton a plus de chance ; Qo 6, 3 : Pe lakaomp c’hoazh un den en divije bet kant mab ha kement-all a verc’hed, en divije bevet bloavezhioù e-leizh. Met ken niverus ha ma vije bet deizioù e vloavezhioù, mar n’en deus ket bet e ene e walc’h a evurusted, mar n’en deus ket zoken ur bez evitañ e-unan, hel lavarout a ran neuze, ur sioc’han a zo gwell egetañ !

lui qui est venu dans la vanité, il a passé comme une ombre ; son nom reste enfoui dans les ténèbres ; Qo 6, 4 : Hemañ a zo deuet en deñvalijenn, hag en deñvalijenn eo aet kuit, hag an deñvalijenn a c’holo e anv !

il n’a même pas vu le soleil, il ne l’a pas connu ; il est plus tranquille que l’autre. Qo 6, 5 : N’en deus ket gwelet an heol, n’en deus ket hen anavezet. Hemañ en deus muioc’h a ziskuizh eget hennezh !

Même si un homme devait vivre deux fois mille ans, sans connaître le bonheur, tout ne va-t-il pas au même lieu ? Qo 6, 6 : Ha goude bevañ div wech mil bloaz, mar ne dañva ket an eurvad, petra 'dalv ? Daoust ha ne da ket an holl dud d’an hevelep lec’h ?

Tout le travail de l’être humain est pour la bouche, et pourtant son appétit n’est jamais comblé. Qo 6, 7 : Ne labourer nemet evit kargañ ar genoù, met ar poull-kalon ne gav kammed e walc’h.

Qu’est-ce qu’un sage a de plus qu’un fou ? Qu’est-ce qu’un indigent a de plus quand il se tire d’affaire ? Qo 6, 8 : Hag aze, peseurt gounid a zo gant an den fur war an den diboell ? Peseurt trec’h gant an ezhommeg a oar dirak an dud ober an neuz da vezañ pinvidik ?

Mieux vaut ce que l’on voit de ses yeux qu’une bouffée de désirs. Cela aussi n’est que vanité et poursuite de vent. Qo 6, 9 : Daoust ha gwelloc’h e vefe an neuz eget stad ar stomok ? Kement-se c’hoazh ’zo avel ha redadenn war-lerc’h avel !

Tout ce qui existe a déjà reçu son nom ; on sait ce qu’est un homme : il ne peut entrer en procès contre un plus fort que lui. Qo 6, 10 : Ar pezh a zo bet dija, a vez anvet dija dre e anv. Ha gouzout a reer petra eo an den ha penaos ne c’hell ket mont a-enep kreñvoc’h egetañ.

Beaucoup de paroles, c’est beaucoup de vanité : et quel profit pour l’homme ? Qui sait ce qui est bon pour l’homme durant sa vie, durant le peu de jours de cette vie de vanité qu’il traverse comme une ombre ? Qui donc peut lui révéler ce qui, après lui, sera sous le soleil ? Qo 6, 11 : Komzoù e-leizh a zo e-leizh a gerse, neuze da betra e talv d’an den ? Rak piv oar petra ’zo mat d’an den en e vuhez, tra ma ’n em zibun e zeizioù a avel ha ma tremen evel ur skeud ? Ha piv a zisklerio d’an den petra a c’hoarvezo war e lerc’h dindan an heol ?