Livre d’Ezekiel - Chapitre 8
Chapitre : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 | 41 | 42 | 43 | 44 | 45 | 46 | 47 | 48
Chapitre 8
La sixième année de la première déportation, le sixième mois, le cinq du mois, j’étais assis dans ma maison, et les anciens de Juda étaient assis devant moi ; là s’abattit sur moi la main du Seigneur Dieu. Ez 8, 1 : Ha neuze, er c’hwec’hvet bloavezh, er c’hwec’hvet miz, d’ar pemp eus ar miz, e oan em c’hoazez em zi, hag henaourien Youda a oa dirazon en o c’hoazez, pa gouezhas warnon dorn Doue an Aotrou.
J’ai vu : il y avait quelqu’un qui avait l’aspect d’un homme. À partir de ce qui semblait être ses reins et au-dessous, c’était du feu ; à partir de ses reins et au-dessus, c’était une sorte d’éclat, comme un scintillement de vermeil. Ez 8, 2 : Sellout a ris : ha setu ma oa ur furm evel neuz un den. A-dal ar pezh a seblante bezañ e lounezhi betek an traoñ, e oa tan, hag a-dal e lounezhi betek an nec’h, e oa evel un neuz a sklaerder, evel strinkelladur an aour.
Il étendit comme une main et me saisit par une mèche de cheveux. L’esprit me souleva entre ciel et terre. Il m’emmena jusqu’à Jérusalem, en des visions divines, à l’entrée de la porte intérieure, celle qui est tournée vers le nord ; là se trouve le siège de l’idole de la jalousie, qui provoque l’ardeur jalouse de Dieu. Ez 8, 3 : Astenn a reas un doare dorn hag e krogas ennon dre va blev ; ar Spered am dibradas etre douar ha neñv, hag am degasas da Jeruzalem, e gweledigezhioù a-berzh Doue, ouzh antre an nor diabarzh a sell ouzh an hanternoz, lec’h m’emañ idolenn ar warizi, an hini a hegas gwarizi an Aotrou.
Voici que la gloire du Dieu d’Israël était là, pareille à la vision que j’avais eue dans la vallée. Ez 8, 4 : Hag eno, setu ma oa gloar Doue Israel, evel er gweledigezhioù am boa bet en draonienn.
Il me dit : « Fils d’homme, lève donc les yeux en direction du nord. » Je levai les yeux en direction du nord, et voici : au nord de la porte, il y avait un autel ; dans le passage se trouvait cette idole de la jalousie. Ez 8, 5 : Ha lavarout a reas din : Mab-den, sav da zaoulagad war-zu an hanternoz". Sevel a ris va daoulagad etrezek an hanternoz ha setu en hanternoz e dor an aoter e oa an idolenn-se eus ar warizi, ouzh an antre.
Il me dit : « Fils d’homme, vois-tu ce qu’ils font ? Vois-tu les grandes abominations que la maison d’Israël commet ici pour m’éloigner de mon sanctuaire ? Tu vas voir encore de grandes abominations ! » Ez 8, 6 : Ha lavarout a reas din : Mab-den, ha gwelout a rez petra 'reont, an euzhadennoù bras a vez sevenet amañ gant tiegezh Israel, evit ma pellain diouzh va santual ? Hogen gwelout a ri c’hoazh euzhadennoù bras all".
Il m’emmena jusqu’à la porte de la cour. Je regardai : il y avait un trou dans le mur. Ez 8, 7 : Kas a reas ac’hanon da zor al leur vras. Sellout a ris, ha setu ma oa un toull er voger.
Il me dit : « Fils d’homme, perce donc le mur. » Je perçai le mur : il y eut alors une ouverture. Ez 8, 8 : Ha lavarout a reas din : Mab-den, gra un toull er voger. Toullañ a ris ar voger, ha setu ma oa un nor.
Il me dit : « Entre, et regarde les affreuses abominations qu’ils commettent ici. » Ez 8, 9 : Hag e lavaras din : kae e-barzh ha gwel an euzhusterioù a reont amañ".
J’entrai et je regardai : il y avait là quantité d’images de reptiles et de bêtes – une horreur ! – et toutes les idoles immondes de la maison d’Israël, gravées tout autour sur le mur. Ez 8, 10 : Antren a ris ha sellout ha setu ma oa loened-stlej ha loened dic’hlan a bep seurt hag holl idoloù lous tiegezh Israel skeudennet war ar voger tro-zro.
Soixante-dix hommes, des anciens de la maison d’Israël, se tenaient debout devant elles – Yaazanyahou, fils de Shafane, était parmi eux. Chacun avait son encensoir à la main, et le parfum d’un nuage d’encens montait. Ez 8, 11 : Dek den ha tri-ugent eus a-douez henaourien tiegezh Israel en em zalc’he dirazo hag en o mesk Yazamiav, mab Shafan en em zalc’he en o metoù, gant pep unan en e zorn un ezañsouer, ma save porfum an ezañs.
Il me dit : « Tu as vu, fils d’homme, ce que font les anciens de la maison d’Israël dans l’obscurité, chacun dans la pièce où se trouve l’effigie de son idole ? Ils disent : “Le Seigneur ne peut pas nous voir ; le Seigneur a abandonné le pays.” » Ez 8, 12 : Lavarout a reas din : Ha gwelet ec’h eus, Mab-den, petra 'ra en deñvalijenn henaourien tiegezh Israel, pep unan eus e gambr a skeudennoù ? Rak lavarout a reont : an Aotrou n’hor gwel ket ! An Aotrou en deus dilezet ar vro !
Et il me dit : « Tu verras encore les grandes abominations qu’ils commettent. » Ez 8, 13 : Ha lavarout a reas din : Gwelout a ri c’hoazh an euzhusterioù bras all a sevenont.
Il m’emmena à l’entrée de la porte de la Maison du Seigneur, celle qui est tournée vers le nord : voici que des femmes étaient assises là, pleurant la déesse Tammouz. Ez 8, 14 : Ha va degas a reas etrezek antre dor ti an Aotrou war-zu an hanternoz, ha setu ma oa aze gwragez en o c’hoazez, o ouelañ war Tamouz.
Il me dit : « Tu as vu, fils d’homme ? Tu verras encore des abominations plus grandes que celles-ci. » Ez 8, 15 : Hag e lavaras din : Ha gwelet ec’h eus, Mab-den ? Gwelout a ri c’hoazh euzhusterioù all brasoc’h eget ar re-mañ.
Il m’emmena vers la cour intérieure de la Maison du Seigneur : voici qu’à l’entrée du sanctuaire du Seigneur, entre le Vestibule et l’autel, il y avait environ vingt-cinq hommes tournant le dos au sanctuaire du Seigneur, et le visage vers l’orient. Ils se prosternaient en direction de l’orient, vers le soleil. Ez 8, 16 : Ha va degas a reas etrezek leurenn diabarzh ti an Aotrou. Ha setu ouzh antre Templ an Aotrou etre an trepas hag an aoter e oa pemp den warn-ugent, troet o c’hein ouzh templ an Aotrou hag o dremm ouzh ar sav-heol, ha stouiñ a raent war-zu ar sav-heol dirak an heol.
Et il me dit : « Tu as vu, fils d’homme ? Est-ce trop peu pour la maison de Juda de commettre les abominations qu’ils commettent ici ? Oui, ils remplissent le pays de violence, ils provoquent encore mon indignation : les voici qui élèvent le rameau jusqu’à leur nez ! Ez 8, 17 : Ma lavaras din : Ha gwelet ec’h eus, Mab-den ? Hag eñ eo re nebeut evit tiegezh Youda seveniñ an euzhusterioù a sevenont amañ ? Hag eñ eo ret e leugnfent ar vro a zrouknerzh evit va hegañ hep ehan ? Setu int-i o fichañ ar skourrig ouzh o fri.
À mon tour d’agir avec fureur ; je n’aurai pas un regard de pitié, je n’épargnerai personne. Ils auront beau crier à mes oreilles d’une voix forte, je ne les écouterai pas. » Ez 8, 18 : Ac’hanta, ober a rin d’am zro gant kounnar, didruez e vo va lagad, didrugar e vin. Garmiñ a raint d’am divskouarn a vouezh kreñv, met ne glevin ket anezho".
