Livre de Jérémie - Chapitre 46
Chapitre : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 | 41 | 42 | 43 | 44 | 45 | 46 | 47 | 48 | 49 | 50 | 51 | 52
Chapitre 46
La parole du Seigneur fut adressée au prophète Jérémie contre les nations. Jr 46, 1 : Ar pezh a voe komzoù an Aotrou da Jeremias, ar profed, a-enep ar broadoù.
Sur l’Égypte. Contre l’armée du pharaon Néko, roi d’Égypte, qui se trouvait près de l’Euphrate, à Karkémish, et qui fut battue par Nabucodonosor, roi de Babylone, la quatrième année du règne de Joakim, fils de Josias, roi de Juda. Jr 46, 2 : Evit an Egipt : A-enep arme ar Faraon Nekao, roue Egipt, hag a oa war ar stêr Perat (Eufratez), e Karkemich, hag a voe trec’het gant Naboukodonozor, roue Babilon, e pevare bloavezh-ren Joakim, mab Josias, roue Youda.
Préparez boucliers et rondaches, en avant pour la bataille ! Jr 46, 3 : Prientit skoed krenn ha skoedoù bras, ha kerzhit d’an emgann.
Harnachez les chevaux, montez sur les chars ! Alignez-vous, avec vos casques, fourbissez les lances, revêtez les cuirasses ! Jr 46, 4 : Sternit ho kezeg ! War an dibr, marc’hegerien ! Pep hini war e renk, e dokarn war e benn ! Diverglit ho koafioù, lakait warnoc’h ho leregoù.
Pourquoi ce spectacle ? Ils sont pris de panique, ils battent en retraite ; leurs guerriers sont écrasés, ils s’enfuient éperdument, ne se retournent pas : de tous côtés, c’est l’épouvante ! – oracle du Seigneur. Jr 46, 5 : Met petra 'welan ? Strafuilhet int, souzañ 'reont. O c’hadarnidi a zo flastret, tec’hout a reont, pennfollet, hep sellout a-dreñv. Spouron a hep tu ! - lavar an Aotrou -
Que le plus agile ne s’enfuie pas ! Que le guerrier ne s’échappe ! Au nord, sur la rive de l’Euphrate, ils trébuchent, ils tombent ! Jr 46, 6 : Ar re brimañ n’hellont tec’hout nag ar re gadarnañ en em sachañ ; en hanternoz, war ribl ar stêr Perat, e strebotont hag e kouezhont.
Qui est-ce qui monte comme le Nil, et dont les eaux bouillonnent comme les eaux des fleuves ? Jr 46, 7 : Piv eo an hini a bign evel an Nil, an dourioù anezhañ o vourbouilhañ evel froudoù ?
C’est l’Égypte qui monte comme le Nil, et ses eaux bouillonnent comme les eaux des fleuves. Elle disait : « Je monterai, je submergerai la terre, je ferai périr toute ville avec ses habitants. » Jr 46, 8 : An Egipt eo a bigne evel an Nil, an dourioù anezhañ o vourbouilhañ 'vel froudoù. Lavaret he devoa : Pignat a rin, goleiñ an douar, kas da goll kêrioù hag annezerien !
Les chevaux, chargez ! Les chars, foncez ! Et que sortent les guerriers, ceux de Koush et de Pouth qui manient le bouclier, ceux de Loud qui manient et tendent l’arc. Jr 46, 9 : Argadit, kezeg-red, en em daolit, kirri-emgann, it war-raok, Kadarnidi, tud eus Kouch ha Pont, hag a c’hoari gant ar skoed, ha c’hwi, Lidiiz, hag a stegn ar wareg.
Pour le Seigneur, Dieu de l’univers, ce jour est un jour de revanche où il prendra sa revanche sur ses adversaires : l’épée dévore et se rassasie, elle s’abreuve de leur sang. Oui, quel sacrifice pour le Seigneur, Dieu de l’univers, dans le pays du nord, près de l’Euphrate ! Jr 46, 10 : Met an deiz-mañ a zo d’an Aotrou, Doue an armeoù, deiz a zial evit en em zigoll war e enebourien. E gleze a ya da lonkañ e walc’h, terriñ a ra gant o gwad e sec’hed ! An Aotrou, Doue an armeoù en deus graet un aberzh e bro an hanternoz, e-kichen ar stêr Perat.
Vierge, fille d’Égypte, monte en Galaad et prends du baume ! En vain tu multiplies les remèdes : rien ne peut cicatriser ta plaie. Jr 46, 11 : Pign e Galaad ha klask balzam, gwerc’hez, merc’h an Egipt. Foranañ 'rez en aner al louzeier ; n’eus netra evit da bareañ !
Les nations apprennent ta honte, et la terre est remplie de ta clameur, car le guerrier a trébuché sur le guerrier, et tous deux sont tombés ensemble. Jr 46, 12 : Ar broadoù o deus anavezet da vezh, leun eo an douar gant ar garmoù warnout ! Rak an eil kadarn a strebot ouzh egile hag o-daou a gouezh a-gevret !
Parole que le Seigneur adressa au prophète Jérémie, quand Nabucodonosor, roi de Babylone, arriva pour frapper le pays d’Égypte. Jr 46, 13 : Ar gomz a lavaras an Aotrou da Jeremias, ar profed, pa zeuas Naboukodonozor, roue Babilon, evit skeiñ ouzh bro Egipt :
Annoncez-le en Égypte, faites-le entendre à Migdol, faites-le entendre à Noph et à Tapanès, dites : Dresse-toi, tiens-toi prêt, car autour de toi l’épée dévore ! Jr 46, 14 : Hen degemennit e Migdol, hen embannit e Nof ; lavarit : sav sonn, en em laka prest, rak ar c’hleze a lonk en-dro dit.
Pourquoi donc Apis, ton dieu, a-t-il fui ? Ce taureau, pourquoi n’a-t-il pas résisté ? C’est que le Seigneur l’a renversé ! Jr 46, 15 : Perak en deus tec’het Apis ? Da Darv perak n’en deus ket dalc’het penn ? Dre m’en deus an Aotrou roet lamm dezhañ.
Il en fait trébucher un grand nombre, chacun tombe sur son compagnon. Ils se disent : « Debout ! Retournons vers notre peuple, dans notre pays natal, loin de l’épée impitoyable. » Jr 46, 16 : Ya, da bobl kemmesket a strebot hag a gouezh ; lavarout a reont an eil d’egile : War-sav ! Distroomp etrezek hor pobl war-zu hor bro c’henidik, pell diouzh ar c’hleze drastus.
À Pharaon, roi d’Égypte, donnez ce nom : « Vacarme et Rendez-vous manqué » ! Jr 46, 17 : Roit an anv-mañ da Faraon, roue Egipt : "Trouz bras, met c’hwiter war e daol !"
Je suis vivant, – oracle du Roi qui a pour nom « Le Seigneur de l’univers ». Oui, comme le Thabor domine les monts, et comme le Carmel domine la mer, il vient ! Jr 46, 18 : Dre va buhez - diougan ar Roue hag a zo e anv Aotrou an armeoù - ya, heñvel ouzh Tabor e-mesk ar menezioù, heñvel ouzh ar C’harmel a-us d’ar mor, emañ hennezh oc’h erruout !
Prépare ton bagage de déportée, habitante et fille d’Égypte, car Noph sera livrée à la désolation, elle sera brûlée, vidée de ses habitants. Jr 46, 19 : Gra da bakadenn a harluadez, merc’h Egipt, annezet-kaer, rak Kof a zeuio da vezañ un dachenn wastet, dêvet e vezo, ha lakaet digenvez.
L’Égypte était une génisse de belle allure, mais du nord un frelon est venu sur elle. Jr 46, 20 : Un dispar a ounner, e oa an Egipt met ur vouienn eus an hanternoz a zo deut warni.
Même ses mercenaires au milieu d’elle comme des veaux à l’engrais, même eux se sont détournés ; ensemble ils ont fui, ils n’ont pas résisté, car le jour de leur débâcle est venu, le temps de leur châtiment. Jr 46, 21 : He gopridi zoken, e-diabarzh enni, a oa evel leueoù o lardañ ; int ivez o deus troet, tec’het o deus holl a-gevret, hep enebiñ. Rak erruet eo warno deiz o droukverzh, amzer o c’hastiz !
Son bruit est celui d’un serpent qui s’en va, car on marche avec une armée, on vient sur elle avec des haches, comme ceux qui abattent les arbres. Jr 46, 22 : Selaouit ! Lavaret e vefe un naer o pufal ; rak dont a reont a vil vern ha gant bouc’hili en em daolont warni evel koadourien ;
Ils coupent sa forêt – oracle du Seigneur –, car elle est impénétrable ; oui, ils sont plus nombreux que des sauterelles, et personne ne peut les compter. Jr 46, 23 : diskar a reont he c’hoadeg - lavar an Aotrou - eviti da vezañ didreuzus, rak niverusoc’h int eget kilheien-raden, den ne c’hell o niveriñ.
La fille d’Égypte est couverte de honte, livrée aux mains du peuple du nord. Jr 46, 24 : Goloet holl a vezh eo Egipt ; lakaet eo etre daouarn pobl an hanternoz !
Le Seigneur de l’univers, le Dieu d’Israël, parle : « Je vais châtier Amon, dieu de Thèbes, Pharaon, l’Égypte, ses dieux et ses rois, Pharaon et ceux qui mettent leur confiance en lui. Jr 46, 25 : Aotrou an armeoù, Doue Israel, en deus lavaret : Setu ma-z an-me da skeiñ kastiz a-enep Amon eus No, a-enep Faraon hag a-enep an Egipt, a-enep he doueed hag a-enep he rouaned, a-enep Faraon hag a-enep ar re en em fiz ennañ.
Je les livrerai aux mains de ceux qui en veulent à leur vie, aux mains de Nabucodonosor, roi de Babylone, et aux mains de ses serviteurs. Et après cela, l’Égypte sera habitée comme aux jours d’autrefois » – oracle du Seigneur. Jr 46, 26 : O lakaat a rin etre daouarn ar re a c’hoanta lemel o buhez diganto, etre daouarn Naboukodonozor, roue Babilon, hag etre daouarn e servijerien. Goude-se, an Egipt e vo tud o chom enni evel en deizioù a ziagent, - lavar an Aotrou -.
Mais toi, Jacob mon serviteur, ne crains pas, ne tremble pas, Israël, car je vais te sauver des terres lointaines, sauver ta descendance de la terre où elle est captive. Jacob reviendra, il sera en sécurité, tranquille, sans personne qui l’inquiète. Jr 46, 27 : Ha te, n’az pez ket aon, va servijer, Jakob, ha na spont ket, Israel. Rak setu-me evit da dennañ eus a-bell, ha da ziskennidi eus ar vro m’emaint dalc’het enni. Jakob a zistroio evit advevañ er sioulder, didrubuilh, hep den ebet ouzh e nec’hiñ.
Toi, Jacob mon serviteur, ne crains pas – oracle du Seigneur –, car je suis avec toi. Oui, j’exterminerai toutes les nations parmi lesquelles je t’ai chassé, et toi, je ne t’exterminerai pas ; mais je te corrigerai selon le droit et ne te laisserai pas impuni. Jr 46, 28 : Te, n’az pez ket aon, Jakob va servijer ! - lavar an Aotrou -. Rak me ’zo ganit, rak me 'raio an distrujadeg eus an holl vroadoù am eus da argaset enno ; ac’hanout-te avat ne rin ket a zistrujadeg, met da adreizhañ a rin hervez va justis, ne lezin ket ac’hanout digastiz.
