Livre de Jérémie - Chapitre 9
Chapitre : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 | 41 | 42 | 43 | 44 | 45 | 46 | 47 | 48 | 49 | 50 | 51 | 52
Chapitre 9
Qui me donnera un gîte au désert ? Je veux abandonner mon peuple et m’en aller loin d’eux, car ils sont tous adultères, une bande de traîtres. Jr 9, 1 : A, mar am bije er Gouelec’h ur repu evit beajourien e tilezfen va fobl evit mont pell diouto ! Rak holl ez int avoultrerien ur vandenn a dreitourien.
Avec le mensonge, ils arment leur langue comme un arc ; par la déloyauté, ils sont devenus forts dans le pays, car ils vont de méfait en méfait ; mais moi, ils ne me connaissent pas – oracle du Seigneur. Jr 9, 2 : Stegnañ a reont o zeod evel ur wareg : Ar gaou ha n’eo ket al lealded an hini a zo mestr er vro-mañ. Rak mont a reont a dorfed da dorfed ha me n’em anavezont ket – lavar an Aotrou ! -.
Gardez-vous chacun de votre compagnon, défiez-vous de tout frère, car tout frère ne pense qu’à supplanter, et tout compagnon sème la calomnie. Jr 9, 3 : Pep unan d’en em ziwallo diouzh e vignon na vo den o fiziout en e vreur : Rak ne ra pep breur nemet drastañ e vreur ha pep mignon a red da zrouk-komz.
Ils se jouent chacun de son compagnon, ils ne disent pas la vérité ; ils exercent leur langue à mentir et à pécher, ils n’ont plus la force Jr 9, 4 : An eil a douell egile, ne lavaront ket ar wirionez, desket o deus o zeod da lavarout gevier, ober a reont an droug
de revenir ; violence sur violence, tromperie sur tromperie, ils refusent de me connaître – oracle du Seigneur. Jr 9, 5 : hep gallout distreiñ. Drouknerzh war zrouknerzh ! Tromplezon war dromplezon ! Dinac’hañ a reont va anavezout – lavar an Aotrou ! -
C’est pourquoi, ainsi parle le Seigneur de l’univers : Voici que je vais les épurer, les éprouver. Que faire d’autre avec la fille de mon peuple ? Jr 9, 6 : Setu perak e komz evel-hen Aotrou an armeoù : Rak petra c’hellan ober dirak o zrougiezh ?
Leur langue est une flèche meurtrière : elle parle pour tromper ; des lèvres, chacun parle de paix à son compagnon, mais en lui-même il prépare une embuscade. Jr 9, 7 : Ur bir lazhus eo o zeod, komzoù o genou n’int nemet tromplerezh ; komz a reer a beoc’h d’an nesañ met er galon e stegner ur pech dezhañ.
Et je pourrais ne pas sévir contre eux – oracle du Seigneur –, ne pas me venger d’une telle nation ? Jr 9, 8 : Hag evit-se, hag eñ ne gastizin ket -diougan an Aotrou ! - eus ur bobl a seurt-se, hag eñ ne dennin ket veñjañs ?
Sur les montagnes, je fais retentir des pleurs et des plaintes, et dans les enclos du désert, une lamentation, car ils sont incendiés, plus personne n’y passe, on n’y entend plus la rumeur des troupeaux ; des oiseaux du ciel jusqu’au bétail, tous ont fui et disparu. Jr 9, 9 : War ar menezioù laoskit gouelvan hag hirvoudoù ha war peurvanoù ar gouelec’h ur c’hlemmgan ! Rak tangwallet int : den ebet ne dremen drezo ken, ne vez ken klevet trouz an tropelloù. Eus evned an neñv betek al loened gouez an holl a zo tec’het, an holl a zo aet kuit.
Je ferai de Jérusalem un tas de pierres, un repaire de chacals ; et des villes de Juda, un lieu désolé : plus personne n’y habitera. Jr 9, 10 : Ober a rin eus Jeruzalem ur bern atredoù ur bod evit ar chas gouez, hag eus kêrioù Youda e rin un digenvez hep annezad ebet ken.
Quel est l’homme assez sage pour comprendre cela, l’homme à qui le Seigneur a parlé pour qu’il l’annonce ? Pourquoi le pays est-il perdu, brûlé comme un désert où ne passe personne ? Jr 9, 11 : Piv eo an den fur a-walc’h da gompren kement-se ? Piv an hini en deus komzet dezhañ genou an Aotrou evit m’en disklerio ? Perak eo aet ar vro da goll tangwallet evel ur gouelec’h hep tremeniad ?
Le Seigneur dit : Ils ont abandonné ma Loi, celle que j’avais mise sous leurs yeux ; ils n’ont pas écouté ma voix, ils n’ont pas marché selon ma Loi ; Jr 9, 12 : An Aotrou a lavar : O vezañ m’o deus dilezet va Lezenn an hini am boa lakaet dirazo, n’o deus ket selaouet va mouezh, n’o deus ket kerzhet diouti,
ils ont marché suivant les penchants de leur cœur endurci, à la suite des Baals que leur ont fait connaître leurs pères. Jr 9, 13 : met heuliet o deus aheurterezh o c’halonoù, war-lerc’h ar Baaled o devoa o zadoù o desket da anavezout.
C’est pourquoi, ainsi parle le Seigneur de l’univers, le Dieu d’Israël : Je vais nourrir ce peuple d’absinthe et l’abreuver d’eau empoisonnée ; Jr 9, 14 : Setu perak eo evel-hen e komz Aotrou an armeoù, Doue Israel : Setu ma-z an da reiñ d’ar bobl-se huelenn-c’hwerv da zebriñ ha chom ampoezonet da evañ.
je les disperserai parmi des nations qu’ils n’ont pas connues, ni eux ni leurs pères, et je les poursuivrai de l’épée jusqu’à en finir avec eux ! Jr 9, 15 : O dasstrewiñ a rin e-mesk ar broadoù n’o devoa ket anavezet nag i, nag o zadoù, ha kas a rin ar c’hleze war o lerc’h betek m’am bo peurzistrujet anezho !
Ainsi parle le Seigneur de l’univers : Réfléchissez. Appelez les pleureuses : qu’elles viennent ; allez chercher les plus habiles : qu’elles viennent. Jr 9, 16 : Evel-hen e komz Aotrou an Armeoù : Taolit pled ! Galvit al leñverezed da zont ! Goulennit ar re ampartañ, ra zeuint !
Qu’elles se hâtent et entonnent sur nous une plainte ! Que nos yeux ruissellent de larmes, que nos paupières soient noyées de pleurs ! Jr 9, 17 : Dezho da hastañ sevel warnomp klemmganoù ; d’hon daoulagad da skuilh daeroù d’hor malvennoù da leuskel dour da ziverañ.
Oui, on entend depuis Sion les accents d’une plainte : « Comment ! Nous sommes dévastés, accablés de honte, car nous avons abandonné le pays, et ils ont abattu nos demeures ! » Jr 9, 18 : Rak trouz ar c’heinvan a glever eus Sion : Penaos ez omp bet drastet, goloet a vezh, Rankout a reomp dilezel ar vro, Taolet d’an traoñ hor chomlec’hioù !
Femmes, écoutez donc la parole du Seigneur ; que vos oreilles saisissent la parole de sa bouche. Apprenez à vos filles cette plainte, et cette lamentation, chacune à sa compagne, Jr 9, 19 : Selaouet eta, gwragez, Komz an Aotrou, ra glevo ho skouarn lavar va gerioù : Deskit d’ho merc’hed ar c’hlemmgan-mañ hag an eil d’eben ar ganenn a gañv !
car elle monte par nos fenêtres, la Mort, elle pénètre dans nos citadelles, elle fauche l’enfant dans la rue et les jeunes gens sur les places. Jr 9, 20 : Pignet eo an Ankou dre hor prenestroù, antreet eo en hor palezioù, en ur falc’hat ar bugel er straed, hag ar yaouankizoù war ar plasoù.
Parle ! Voici l’oracle du Seigneur : Des cadavres d’hommes tombent comme du fumier à la surface des champs, comme des gerbes derrière un moissonneur, et personne qui les ramasse. Jr 9, 21 : Korfoù marv an dud a zo gourvezet evel teil war-c’horre ar parkoù, evel brec’hiadur-ed war-lerc’h an eoster hep ma ve den evit o liammañ".
Ainsi parle le Seigneur : Que le sage ne se vante pas de sa sagesse, que le fort ne se vante pas de sa force, que le riche ne se vante pas de sa richesse. Jr 9, 22 : Evel-hen e komz an Aotrou : Arabat d’ar fur en em veuliñ eus e furnez, arabat d’an den kadarn en em veuliñ eus e gadarnded, ha d’an den pinvidik en em veuliñ eus e binvidigezh !
Mais celui qui se vante, qu’il se vante plutôt de ceci : avoir de l’intelligence pour me connaître, moi, le Seigneur qui exerce sur la terre la fidélité, le droit et la justice. Oui, en cela je me plais – oracle du Seigneur. Jr 9, 23 : Ra ’n em veulo eus kement-mañ an hini a venn en em veuliñ : Kaout skiantegezh ha va anavezout. Rak me eo an Aotrou a ra gant trugarez gant justis ha gant reizhder war an douar. Ya, en dra-se en em blijan, lavar an Aotrou !
Voici venir des jours – oracle du Seigneur où je châtierai tout homme circoncis dans sa chair, Jr 9, 24 : Setu deizioù o tont lavar an Aotrou, ma teuin da gastizañ pep den amdroc’het ha pep den diamdroc’h :
en Égypte et en Juda, en Édom et chez les fils d’Ammone, en Moab et chez les hommes aux tempes rasées qui habitent le désert, car toutes ces nations sont des incirconcis comme toute la maison d’Israël : des incirconcis de cœur. Jr 9, 25 : Enep an Egipt ha enep Youda, enep Edom hag enep mibien Ammon, enep Moab hag enep an "Ividigoù Touz" zo o chom er gouelec’h, rak an holl vroadoù ha tiegezh Israel a zo holl diamdroc’h a galon.
