Aller au contenu
Accueil » Bible en breton » Ancien Testament en breton » Livre du Deutéronome » Chapitre 1

Livre du Deutéronome - Chapitre 1

Levr : Levr an Adlezenn
Chapitre : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | 32 | 33 | 34

Chapitre 1



VOICI LES PAROLES que Moïse adressa à tout Israël dans le désert, au-delà du Jourdain, dans la Araba, en face de Souf, – entre Parane, Tofel, Labane, Hacéroth et Di-Zahab. Dt 1, 1 : Setu ar c’homzoù a lavaras Moizez d’an holl Israeliz en tu-hont d’ar Yordan, er gouelec’h, er stepenn a-dal Souf, etre Paran ha Tofel, Laban, Aserot ha Dizahab.

Du mont Horeb à Cadès-Barnéa, il y a onze jours de marche par la route du mont Séïr. Dt 1, 2 : Unnek devezh a zo eus Horeb, dre venez Seir, betek Kadesbarne.

Or, en la quarantième année après la sortie d’Égypte, le premier jour du onzième mois, Moïse parla aux fils d’Israël : il leur rapporta tout ce que le Seigneur lui avait ordonné de transmettre. Dt 1, 3 : Ha d’an daou-ugentvet bloaz, d’an unnekvet miz, d’ar c’hentañ eus ar miz, e lavaras Moizez da vugale Israel, an holl bezh en devoa gourc’hemennet an Aotrou dezhañ evito,

Il avait vaincu Séhone, roi des Amorites, qui résidait à Heshbone, et vaincu, à Édréï, Og, roi de Bashane, qui résidait à Ashtaroth. Dt 1, 4 : goude ma oa bet skoet Sehon, roue an Amoriz, a oa o chom en Hesbon, hag Og, roue ar Basan, a oa o chom en Astarot, en Edrai.

Puis, au-delà du Jourdain, au pays de Moab, Moïse commença à exposer la Loi que voici : Dt 1, 5 : En tu-hont d’ar Yordan, e bro Moab, e krogas Moizez da zisklêriañ al Lezenn-mañ, o lavarout :

Le Seigneur notre Dieu nous a parlé à l’Horeb. Il nous a dit : « Vous êtes restés assez longtemps sur cette montagne. Dt 1, 6 : An Aotrou, hon Doue, en deus komzet ouzhomp en Horeb, o lavarout : trawalc’h ez oc’h chomet war ar menez-mañ.

Repartez, pénétrez dans la montagne des Amorites et allez chez tous leurs voisins, dans la Araba, la Montagne, le Bas-Pays, le Néguev et au bord de la mer Méditerranée, dans le pays des Cananéens et au Liban, jusqu’au grand fleuve, l’Euphrate. Dt 1, 7 : Troit ! Loc’hit ! Kit da venez an Amoriz hag etrezek o holl amezeien, d’ar stepenn, d’ar menez, d’an draonienn, d’an Negev ha da aod ar Mor, da vro ar Ganaaniz ha d’al Liban betek stêr vras Eufratez.

Voyez : Je mets ce pays devant vos yeux. Allez donc prendre possession du pays que le Seigneur a juré à vos pères Abraham, Isaac et Jacob, de leur donner à eux ainsi qu’à leurs descendants. » Dt 1, 8 : Setu ! Lakaat a ran dirazoc’h ar vro ! It ! perc’hennit ar vro-se am boa touet d’ho tadoù, da Abraham, da Izaag ha da Jakob, reiñ dezho ha d’o lignez war o lerc’h".

Moïse poursuivit : Je vous ai dit en ce temps-là : « Je ne puis à moi seul vous porter. Dt 1, 9 : Hag em boa komzet ouzhoc’h d’ar mare-se, o lavarout : "N’hellan ket va-unan ho tougen.

Le Seigneur votre Dieu vous a déjà multipliés, et aujourd’hui vous voici nombreux comme les étoiles du ciel. Dt 1, 10 : An Aotrou, ho Toue, en deus ho kresket, hag ez oc’h hiziv ken niverus ha stered an neñv.

Le Seigneur, le Dieu de vos pères, vous multipliera encore mille fois autant, il vous bénira comme il vous l’a dit. Dt 1, 11 : An Aotrou, Doue ho tadoù, d’ho kresko c’hoazh mil gwech ha d’ho pennigañ evel m’en deus lavaret deoc’h !

Comment porterais-je à moi seul le poids écrasant de vos conflits ? Dt 1, 12 : Met penaos e tougin va-unan ar preder ganeoc’h, ar garg ac’hanoc’h hag ho tabutoù ?

Choisissez, dans chacune de vos tribus, des hommes sages, intelligents et expérimentés, et j’en ferai vos chefs. » Dt 1, 13 : Dav deoc’h kaout gwazed fur, poellek, gouiziek, eus ho meuriadoù, a lakain en ho penn".

Alors vous m’avez répondu : « Ta proposition est excellente. » Dt 1, 14 : Hag ho poa respontet din, o lavarout : "Mat eo an dra-se a lavarez ober".

J’ai donc pris, parmi les chefs de vos tribus, des hommes sages et expérimentés, et je les ai établis sur vous comme chefs : officiers de millier, officiers de centaine, officiers de cinquantaine et officiers de dizaine, et aussi des scribes pour vos tribus. Dt 1, 15 : Hag e kemeris pennoù ho meuriadoù, gwazed fur ha gouiziek, a lakais evel pennoù warnoc’h : ofiserien a viliadoù, ofiserien a gantoù, ofiserien a hanter-gantoù hag ofiserien a zegoù, ha skribed, eus pep meuriad.

J’ai donné ces ordres à vos juges en ce temps-là : « Vous entendrez les causes de vos frères et vous trancherez selon la justice les litiges entre eux, ou entre ton frère et l’immigré qui réside chez lui. Dt 1, 16 : Hag e rois urzhioù d’ho parnerien d’ar mare-se, o lavarout : "Selaouit ho preudeur ha barnit rik etre un den hag e vreur pe un estrañjour.

Lorsque vous jugerez, vous n’agirez pas avec partialité : vous écouterez aussi bien le petit que le grand ; vous n’aurez peur de personne, car le jugement appartient à Dieu. Si l’affaire vous paraît trop difficile, vous me la soumettrez, et je l’entendrai. » Dt 1, 17 : Na sellit ket ouzh an dremm pa varnit ; an hini bihan evel an hini bras a selaouot ; n’ho pet ket aon rak den : ar varn a zo da Zoue ; hag an aferioù re ziaes evidoc’h a ginnigot din hag o selaou a rin".

Je vous ai prescrit en ce temps-là tout ce que vous aviez à faire. Dt 1, 18 : Hag e c’hourc’hemennis deoc’h er mare-se an holl draoù ho poa da ober.

Nous avons alors quitté l’Horeb et nous avons marché à travers le grand et terrible désert que vous avez vu, sur la route de la montagne des Amorites, comme le Seigneur notre Dieu nous l’avait ordonné. Ainsi, nous sommes arrivés à Cadès-Barnéa. Dt 1, 19 : Hag e loc’hjomp eus Horeb, hag ez ejomp dre-holl er gouelec’h bras ha spontus-mañ hoc’h eus gwelet, dre venez an Amoriz, evel m’en devoa gourc’he-mennet an Aotrou, hon Doue, deomp, hag ec’h errujomp betek Kadesbarne.

Et je vous ai dit : « Vous êtes parvenus jusqu’à la montagne des Amorites, que le Seigneur notre Dieu nous donne. Dt 1, 20 : Hag e lavaris deoc’h : Deuet oc’h betek menez an Amoriz ez a an Aotrou, ho Toue, da reiñ deoc’h.

Vois ! Le Seigneur ton Dieu a mis ce pays devant tes yeux : monte en prendre possession, comme te l’a dit le Seigneur, le Dieu de tes pères. Ne crains pas ! Ne t’effraie pas ! » Dt 1, 21 : Sell ! Lakaat a ra an Aotrou, da Zoue, dirazout ar vro ! Pign ! Perc’henn ! Evel m’en deus lavaret an Aotrou, Doue da dadoù, dit ; bez dizaon, dispont !

Alors, vous vous êtes tous approchés de moi et vous m’avez dit : « Envoyons donc des hommes en éclaireurs : qu’ils explorent pour nous le pays et nous renseignent sur la route par laquelle nous monterons et les villes où nous entrerons. » Dt 1, 22 : Hag e oac’h tostaet ouzhin, holl, hag ho poa lavaret : Kasomp gwazed en hor raok da ergerzhout evidomp ar vro, da rentañ deomp doare eus an hent a bignimp drezañ, eus ar c’hêrioù ma-z aimp e-barzh.

Cette proposition me parut excellente et j’ai pris, parmi vous, douze hommes, un par tribu. Dt 1, 23 : Hag e voe mat em daoulagad an dra, hag e kemeris diouzhoc’h daouzek gwaz, un den dre veuriad.

Ils ont pris la direction de la montagne et y sont montés. Arrivés aux gorges d’Eshkol, ils ont parcouru le pays en espionnant. Dt 1, 24 : Hag int en-dro ! Ha da bignat war ar menez ha da vont betek froud Eshkol, ha da ergerzhout eno.

Ils ont pris dans leurs mains des fruits du pays et sont descendus nous les apporter. Ils nous ont renseignés en disant : « C’est un bon pays, que le Seigneur notre Dieu nous donne ! » Dt 1, 25 : Hag e kemerjont en o daouarn frouezh eus ar vro, hag o diskennjont deomp, hag e rentjont deomp kont, o lavarout : Mat eo ar vro ez a an Aotrou, hon Doue, da reiñ deomp.

Mais vous n’avez pas voulu y monter ; vous avez été rebelles à l’ordre du Seigneur votre Dieu, Dt 1, 26 : Met n’ho poa ket goullet pignat, disentet ho poa da urzh an Aotrou, ho Toue.

vous avez calomnié le Seigneur sous vos tentes, en disant : « C’est parce que le Seigneur nous hait qu’il nous a fait sortir du pays d’Égypte, c’est pour nous livrer entre les mains des Amorites et nous exterminer ! Dt 1, 27 : Hag e c’hrozmoloc’h en ho tinelloù, o lavarout : Dre m’en devoa kas an Aotrou ouzhomp eo hon tennas eus bro Egipt evit hon dereiñ e daouarn an Amoriz d’hon distrujañ !

Où donc allons-nous monter ? Nos frères ont fait fondre notre courage en disant : “C’est un peuple plus nombreux et de plus haute taille que nous ; les villes sont grandes et fortifiées jusqu’aux cieux ; nous y avons même vu les fils des géants Anaqites !” » Dt 1, 28 : Da belec’h emaomp o pignat ? Hor breudeur o deus teuzet hor c’halonoù en ur lavarout : Tud brasoc’h, uheloc’h egedomp ez int ! Ha kêrioù bras ha mogeriet betek an neñv, ha mibien Enakim hon eus gwelet eno !

Alors je vous ai dit : « N’ayez pas peur ! Ne les craignez pas ! Dt 1, 29 : Hag e lavaris deoc’h : Na grenit ket ha n’ho pet ket aon dirazo.

Le Seigneur votre Dieu, qui marche devant vous, combattra lui-même pour vous, exactement comme il a agi avec vous en Égypte, sous vos yeux. Dt 1, 30 : An Aotrou, ho Toue, a gerzh dirazoc’h ; eñ a vrezelo evidoc’h, a-grenn evel ma reas ganeoc’h en Egipt dirak ho taoulagad.

Tu l’as vu aussi dans le désert : le Seigneur ton Dieu t’a porté, comme un homme porte son fils, tout au long de la route que vous avez parcourue jusqu’à votre arrivée en ce lieu. Dt 1, 31 : Er gouelec’h ec’h eus gwelet en deus da zouget an Aotrou, da Zoue, evel ma toug un den e vab, a-hed an hent ec’h eus graet evit erruout betek al lec’h-mañ.

Et, malgré cela, vous n’avez pas mis votre foi dans le Seigneur votre Dieu, Dt 1, 32 : Hag en darvoudoù-mañ n’hoc’h eus ket kredet en Aotrou, ho Toue,

lui qui marchait devant vous sur la route pour chercher le lieu de vos campements : il était dans le feu durant la nuit pour éclairer vos pas sur le chemin, et dans la nuée durant le jour. » Dt 1, 33 : a gerzhe en ho raok war an hent evit klask deoc’h ul lec’h da gampañ, gant un tan da noz, evit ma welfec’h an hent a gerzhec’h warnañ, ha gant ur goumoulenn war an deiz.

Le Seigneur a entendu le bruit de vos paroles, il s’est irrité et a déclaré sous serment : Dt 1, 34 : Hag e klevas an Aotrou trouz ho komzoù, hag e vuanekaas, hag e touas, o lavarout :

« Pas un seul de ces hommes, personne de cette génération mauvaise ne verra le bon pays que j’ai juré de donner à vos pères, Dt 1, 35 : Ne welo den eus ar wazed-mañ, eus ar rumm fall-mañ, ar vro vat am boa touet reiñ d’ho tadoù,

à l’exception de Caleb, fils de Yefounnè : lui, il le verra ; à lui je le donnerai, ainsi qu’à ses fils, ce pays qu’il a foulé, car il a suivi le Seigneur sans réserve. » Dt 1, 36 : nemet Kaleb, mab Yefoune : hennezh he gwelo ha dezhañ e roin ar vro-se en deus kerzhet e-barzh, ha d’e vibien, peogwir eo bet a-grenn war-lerc’h an Aotrou".

Même contre moi, le Seigneur s’est mis en colère, à cause de vous. Il a dit : « Toi non plus, tu n’y entreras pas ! Dt 1, 37 : A-enep din zoken eo bet kounnaret an Aotrou en abeg deoc’h, hag en deus lavaret : Te, kennebeut, ned i ket e-barzh.

Mais Josué, fils de Noun, qui se tient à tes côtés, lui, y entrera. Affermis-le, car c’est lui qui conduira Israël dans son héritage. Dt 1, 38 : Josoua, mab Noun, hag en em zalc’h dirazout, a yelo e-barzh : Kennerzh-eñ, rak eñ eo a roio o hêrezh da vugale Israel.

Et vos enfants dont vous disiez qu’ils seraient pris en butin, vos fils qui ne savent pas encore discerner le bien du mal, eux, ils y entreront. C’est à eux que je donnerai le pays, c’est eux qui en prendront possession. Dt 1, 39 : Hag ho pugaligoù ho poa lavaret : ur preizh e vezint, ho mibien ha n’anavezont hiziv nag ar mad nag an droug, int a yelo e-barzh : dezho e roin anezhi hag he ferc’hennañ a raint.

Quant à vous, faites demi-tour, partez au désert en direction de la mer des Roseaux. » Dt 1, 40 : Ha c’hwi, kit en-dro ! Loc’hit d’ar gouelec’h, war hent Mor ar Broenn !

Alors, vous m’avez répondu : « Nous avons péché contre le Seigneur ! Eh bien, nous, montons et combattons, exactement comme le Seigneur notre Dieu nous l’avait ordonné. » Chacun s’est mis en tenue de combat et vous avez pensé qu’il était facile de prendre la direction de la montagne et d’y monter. Dt 1, 41 : Hag ho poa respontet, o lavarout din : "Pec’het hon eus ouzh an Aotrou ! Pignat a raimp, hag e vrezelekaimp a-grenn evel ma c’hourc’hemenn deomp an Aotrou, hon Doue". Hag ho poa gourizet pep hini e armoù brezel, mall warnoc’h pignat d’ar menez.

Mais le Seigneur m’a déclaré : « Tu leur diras : Ne montez pas ! N’allez pas au combat, car je ne suis pas au milieu de vous. Ne vous mettez pas en condition d’être battus par vos ennemis ! » Dt 1, 42 : Met lavaret en devoa an Aotrou din : "Lavar dezho : Na bignit ket, na vrezelit ket, rak n’on ket en ho touez, pilet e vefec’h gant hoc’h enebourien !"

Je vous ai parlé, mais vous n’avez pas écouté, vous avez été rebelles à l’ordre du Seigneur, vous avez été présomptueux, vous avez pris la direction de la montagne et vous y êtes montés ! Dt 1, 43 : Hag em boa komzet ouzhoc’h, met n’ho poa ket selaouet, ha disentus da c’henou an Aotrou, ho poa bet an hardizhegezh da bignat d’ar menez.

Mais les Amorites qui habitent cette montagne sont sortis à votre rencontre et, comme un essaim d’abeilles, ils vous ont poursuivis ; ils vous ont mis en pièces, de Séïr jusqu’à Horma. Dt 1, 44 : Hag e oa deuet an Amoriz war-arbenn deoc’h, hag o devoa ho poursuet evel ma ra ar gwenan, ha skoet warnoc’h e Seir betek Horma.

À votre retour, vous avez pleuré devant le Seigneur. Mais le Seigneur n’a pas écouté votre voix, il ne vous a pas prêté l’oreille. Dt 1, 45 : Hag e oac’h addeuet hag ho poa gouelet dirak an Aotrou. Met n’en devoa ket selaouet an Aotrou ouzh ho mouezh na roet skouarn deoc’h.

Alors vous êtes restés à Cadès pendant de longs jours, pendant autant de jours que vous y aviez séjourné auparavant. Dt 1, 46 : Hag ez oc’h chomet e Kades pell-amzer : nag a zeizioù ez oc’h chomet !



💡 Informations supplémentaires

🤝 Page des partenaires

🌐 À-propos de la traduction en breton

La traduction du Livre du Deutéronome en breton proposée par Bibl.bzh est basée sur le travail mené par les prêtres Pêr ar Gall et Job Lec'hvien, travail qu'ils ont édité sous la forme de cinq livres aux éditions An tour Tan en 1981. Il s'agit d'une traduction littérale de la source hébraïque appelée la Massorah, qui date de trois siècles après Jésus-Christ. Job Lec’hvien à la fin de sa vie (à partir de 2012 jusqu'en 2014) a revu tous les textes pour réduire la rigidité des traductions littérales depuis l'hébreu et afin de les améliorer pour la liturgie. Une version complète de la Bible a été éditée avec cette traduction par les éditions Penkermin en 2018. Cette traduction d'origine a été révisée et éditée par différents chrétiens bretons pour Bibl.bzh en 2025.

La traduction de la Bible en breton que nous vous présentons sur Bibl.bzh est le fruit d’un travail de plusieurs décennies par différents prêtres brittophones (voir la liste sur notre Foire aux questions), relue et corrigée par le comité « Bodad Santel » et encore améliorée pour Bibl.bzh par différents chrétiens bretons.

⇧ Retourner en haut de page