Aller au contenu
Accueil » Bible en breton » Ancien Testament en breton » Livre des Proverbes » Chapitre 10

Livre des Proverbes - Chapitre 10

Levr : Levr ar C'hrennlavarioù
Chapitre : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31

Chapitre 10



Proverbes de Salomon. Le fils sage fait la joie de son père, le fils insensé désole sa mère. Pr 10, 1 : Ur mab fur, levenez e dad, Ur mab diboell, tristidigezh e vamm.

Bien mal acquis ne profite jamais : c’est la justice qui délivre de la mort. Pr 10, 2 : Teñzorioù drouk-gounezet na servijont da netra, met ar reizhder a denn an den eus ar marv.

Le Seigneur ne laisse pas le juste mourir de faim, il rejette l’avidité des méchants. Pr 10, 3 : An Aotrou ne lez ket an den reizh da gaout naon, met dizarbenn a ra droukc’hoantoù ar re fall.

Main nonchalante appauvrit, main diligente enrichit. Pr 10, 4 : Paouraat a ra ar palv lezirek, met an den oberiant a binvidika.

Qui récolte en été est quelqu’un d’avisé, qui dort à la moisson est digne de mépris. Pr 10, 5 : Neb a zastum en hañv a zo mab poellek, neb a gousk e-pad an eost, ur paotr mezhus.

Bénédictions sur la tête du juste ! La bouche du méchant dissimule sa violence. Pr 10, 6 : Bennozhioù an Aotrou a zo war benn an den just, met ar marv a-raok koulz a serr genoù ar re fall.

On se souvient du juste pour le bénir, mais le renom des méchants se flétrit. Pr 10, 7 : Ar memor eus an den just a vez benniget, met anv ar re fall a gouezh e breinadur.

Un cœur sage accepte des règles ; un sot bavard court à sa perte. Pr 10, 8 : An den fur a galon a zegemer an alioù, hogen an den diboell, e vuzelloù a red d’an emgoll.

Qui marche droit marche en sécurité, qui louvoie sur son chemin sera démasqué. Pr 10, 9 : Neb a vale reizh a vale diriskl ; neb a glask ar c’hildroioù a vo dizoloet buan.

Qui fait des clins d’œil provoque des troubles, qui reproche avec franchise fait œuvre de paix. Pr 10, 10 : Neb a sell dre zindan a zo penn-kaoz a nec’h, neb a damall gant lealded a zegas ar peoc’h.

La bouche du juste est source de vie, la bouche du méchant dissimule sa violence. Pr 10, 11 : Ur vammenn a vuhez eo genoù an den reizh : met diweuz an den fall e tic’hlann diouto drasterezh.

La haine suscite des querelles, l’amour couvre toutes les offenses. Pr 10, 12 : Ar gasoni, un entanerez a rendaeloù ; ar garantez avat a guzh an holl vankoù.

Sur les lèvres intelligentes se trouve la sagesse, et le bâton, sur le dos de l’écervelé ! Pr 10, 13 : War vuzelloù an den poellek 'mañ ar furnez o ren, war gein an den diboell eo ar vazh.

Les sages gardent leur savoir comme un trésor, mais la bouche du sot, c’est le désastre imminent. Pr 10, 14 : Ar re fur a oar mirout ar furnez, met genoù an den sot a zo rivin dizale.

La fortune du riche est sa citadelle ; la misère, la terreur des faibles. Pr 10, 15 : Evit ar pinvidig ez eo e vadoù bras ur c’hastell-kreñv evit an ezhommeg ez eo e baourentez ur rivin.

Le salaire du juste lui sert à vivre ; les gains du méchant ne servent qu’à pécher ! Pr 10, 16 : Oberoù an den reizh a denn d’ar vuhez, evel labour an den fall, d’an dismantr.

Qui retient une leçon devient chemin de vie ; qui néglige les avertissements fourvoie. Pr 10, 17 : Hent ar vuhez eo mirout ar gelennadurezh, disprizout ar rebechoù a zo koll e roud.

Qui a le mensonge aux lèvres dissimule sa haine ; qui propage la calomnie est un insensé. Pr 10, 18 : An neb a guzh ar gasoni, ur beg trubard, hag an neb a laosk tamalloù faos, ur penn diboell.

À trop parler on n’évite pas le péché : qui tient sa langue est bien avisé. Pr 10, 19 : Komzoù e-leizh n’eont ket hep pec’hed, an neb a zalc’h war e glapez a zo poellek.

Argent de bon aloi, la langue du juste ! Le cœur des méchants n’a guère de valeur. Pr 10, 20 : Lavaroù an den reizh a zo arc’hant a briz ; met kalon an den fall ne dalv ket kalz a dra.

Les propos des justes nourrissent la multitude, mais les sots meurent d’avoir l’esprit borné. Pr 10, 21 : Muzelloù an den fur a voueta tud e-leizh, met ar re sot a varv e-kreiz ar baourentez.

La bénédiction du Seigneur enrichit, et l’effort de l’homme n’y ajoute rien. Pr 10, 22 : Bennozh an Aotrou eo an hini a binvidika, ar boan a gemerer ouzhpenn ne zegas netra.

Le plaisir de l’insensé : commettre des horreurs ; celui de l’homme réfléchi : la sagesse. Pr 10, 23 : Itrikañ an droug, setu c’hoari an den diboell, evel ar furnez evit an den skiantek.

Ce que redoute le méchant lui échoit, ce que désirent les justes leur est accordé. Pr 10, 24 : Ar pezh en deus an den fall aon razañ a zegouezh gantañ, tra ma vez roet d’an den reizh e c’hoantad.

Que passe une tempête, et le méchant n’est plus ; le juste reste inébranlable. Pr 10, 25 : Tremenet ar barrad, n’eus ken eus an den fall, ar just avat a zo diazezet outi atav.

Vinaigre sur les dents, fumée dans les yeux, tel est le paresseux pour ceux qui l’emploient ! Pr 10, 26 : Evel gwinegr d’an dent, moged d’an daoulagad, evel-se al lochore a gaser en hent.

La crainte du Seigneur accroît les jours, les années des méchants sont comptées. Pr 10, 27 : Doujañ an Aotrou a hira buhez an den, met berraet e vez bloavezhioù ar re fall.

L’espérance des justes est joie ; pour les méchants, tout espoir est perdu. Pr 10, 28 : Goanag ar re vat a zo joa, met esper ar re fall a ya da netra.

Le chemin du Seigneur est un lieu sûr pour l’homme intègre et un désastre pour ceux qui font le mal ! Pr 10, 29 : Ur c’hreñvlec’h evit an den reizh eo justis an Aotrou, ur rivin eo avat evit oberourien an drougiezh.

Jamais le juste ne sera ébranlé ; les méchants n’habiteront pas le pays. Pr 10, 30 : Morse ne vrañsello an den reizh, ar re zrouk avat ne bado ket o annez er vro.

La bouche du juste a pour fruit la sagesse, la langue perverse sera coupée. Pr 10, 31 : Genoù an den reizh a zoug frouezh ar furnez, hogen an teod gaouiat a vo troc’het kuit.

Les lèvres du juste savent être bienveillantes, les méchants n’ont que perversité à la bouche. Pr 10, 32 : Muzelloù an den reizh a strilh an drugarez, evel genoù ar re fall, an drougiezh.