Aller au contenu
Accueil » Bible en breton » Ancien Testament en breton » Livre des Proverbes » Chapitre 19

Livre des Proverbes - Chapitre 19

Levr : Levr ar C'hrennlavarioù
Chapitre : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31

Chapitre 19



Mieux vaut un pauvre à la conduite intègre qu’un homme aux propos retors : c’est lui l’insensé ! Pr 19, 1 : Gwelloc’h ur paour direbech en e hent eget ur pinvidig kamm e ziweuz ha diskiant.

Sans la réflexion, le zèle ne vaut rien ; qui se précipite manque son but. Pr 19, 2 : Anez en em soñjal n’eo ket mat difraeañ, an neb a ya re brim a fazi war e hent.

La sottise d’un homme entrave sa route, et c’est contre Dieu qu’il tourne sa colère ! Pr 19, 3 : Follentez an den eo an hini a wast e vuhez e-unan, met a-enep an Aotrou ez eo ma fulor e galon.

La fortune multiplie les relations, mais le faible voit partir son seul ami. Pr 19, 4 : Ar binvidigezh a lak ar vignoned da greskiñ, hogen ar paour e vez kollet gantañ e vignon nemetañ.

Un faux témoin ne reste pas impuni : il ment comme il respire, il n’en réchappera pas. Pr 19, 5 : Ne chom ket digastiz an test faos ha trompler, n’achapo ket disgwall neb a lavar gevier.

Il y a foule pour flatter un prince, et chacun veut être l’ami d’un mécène. Pr 19, 6 : An den uhel ’zo niverus e lidourien, d’an den largentezus e vez mignon an holl.

Tous les frères du pauvre le repoussent, et, bien sûr, ses amis ont pris leurs distances ; il en parle encore, mais ils ne sont plus là ! Pr 19, 7 : Holl vreudeur ar paour o deus kasoni outañ, na pegen muioc’h e tec’ho dioutañ e vignoned ! Kestal a ra komzoù hegarat, ha ne gav ket !

Qui acquiert du jugement s’aime soi-même, qui reste clairvoyant trouve le bonheur. Pr 19, 8 : Prenañ skiant-vat eo en em garout e-unan, neb a vir poellegezh a c’hounez an eurvad.

Un faux témoin ne reste pas impuni : il ment comme il respire, il se perdra. Pr 19, 9 : Ne chom ket digastiz an test faos ha trompler : mont a raio da goll neb a lavar gevier.

Qu’un insensé ait la vie douce, c’est choquant ; qu’un esclave commande aux princes, c’est pire encore ! Pr 19, 10 : Ne zere ket ouzh un den sot bevañ 'kreiz madoù bras, nebeutoc’h c’hoazh ouzh ur sklav gouarn ar pennoù bras.

Un homme de bon sens retient sa colère, il met son point d’honneur à passer sur l’offense. Pr 19, 11 : Derc’hel war e gounnar ’zo poellegezh evit an den, e c’hloar a zo tremen hebiou d’ar gunujenn.

Rugissement d’un lion, la colère du roi ; rosée sur l’herbe, sa faveur ! Pr 19, 12 : Fulor ar roue, yudadenn ul leon ! Met evel glizh war ar geot, e c’hrad-vat !

Un fils stupide, c’est une calamité pour son père ; les querelles d’une épouse, c’est un goutte à goutte qui n’en finit pas. Pr 19, 13 : Un den diboell a zo ur reuz evit e dad, hag ur wreg tabutus, un noed-glav bepred o tiverañ.

Maison et fortune sont héritage paternel, mais du Seigneur vient l’épouse avisée. Pr 19, 14 : Ti ha danvez a heriter digant an tadoù, met ur vaouez poellek a zo un donezon a-berzh an Aotrou.

La paresse fait tomber dans l’apathie : l’homme indolent aura faim. Pr 19, 15 : An diegi a laka da gouezhañ er morgousked, un ene lezirek en devo naon.

Qui garde une règle se garde lui-même, qui ne veille pas à sa conduite mourra. Pr 19, 16 : Mirout ar gourc’hemenn eo diwall e vuhez, disprizer an hent reizh a gavo ar marv.

Qui prend pitié du faible prête au Seigneur : il saura lui rendre son bienfait. Pr 19, 17 : Trueziñ ouzh ar paour eo prestañ d’an Aotrou : Eñ eo a rento deoc’h ho madober.

Corrige ton fils, tant qu’il y a de l’espoir ; mais ne t’emporte pas jusqu’à causer sa mort ! Pr 19, 18 : Kastiz da vab e-keit ma-z eus esper, met n’ez ket betek e lakaat da vervel.

Une colère violente doit être punie ; si tu la tolères, tu incites à recommencer ! Pr 19, 19 : An den feuls en e gounnar a bako kastiz diwarni : ma kuitezer anezhañ ne ray e dech nemet kreskiñ.

Écoute les conseils, accepte la correction : tu finiras par t’assagir ! Pr 19, 20 : Degemer ar gentel, selaou an alioù, ma vezi fur e heuliad an deizioù.

Il y a bien des projets dans le cœur d’un homme ; le dessein du Seigneur, lui, se réalisera. Pr 19, 21 : Niverus eo mennadoù kalon an den, met diviz an Aotrou eo an hini a vez sevenet.

Ce qu’on attend d’un homme, c’est la bonne foi : mieux vaut un pauvre qu’un menteur ! Pr 19, 22 : Ar pezh a blij en un den, e fealded : gant-se, gwelloc’h ur paour eget ur gaouiad.

La crainte du Seigneur mène à la vie : vie comblée, lieu de repos inaccessible au malheur ! Pr 19, 23 : An doujañs-Doue a zegas d’ar vuhez : pourvezet-mat ne vezer ket neuze gweladennet gant an drougeur.

Le paresseux plonge sa main dans le plat, il ne la ramènera même pas jusqu’à sa bouche ! Pr 19, 24 : An den lezirek a spluj e zorn er plad ha ne vez ket evit hen degas en-dro d’e c’henoù.

Tape sur l’insolent, et l’étourdi en tirera la leçon ; critique l’homme intelligent, lui saura comprendre ! Pr 19, 25 : Sko ouzh ar goapaer, ma furaio, mar bez didroidell ; skandal an den poellek, eñ a gompreno ar gentel.

Qui agresse son père et met en fuite sa mère est un fils indigne par qui vient le déshonneur ! Pr 19, 26 : Gwallgaser e dad, argaser e vamm, ur mab mezhus, ur pezh vil.

Cesse, mon fils, d’écouter les leçons, et tu iras te perdre loin du savoir ! Pr 19, 27 : Paouez, mab, da selaou ar gelennadurezh a c’hellfe da bellaat diouzh komzoù ar furnez.

Un vaurien témoigne en se moquant du droit, le méchant laisse sa bouche vomir des insanités ! Pr 19, 28 : An test treitour ne vern dezhañ barnerezh reizh : genoù ar re fallakr a zislonk an drougiezh.

Le châtiment est fait pour les insolents, et les coups pour l’échine des insensés ! Pr 19, 29 : Graet-mat eo ar skourjez evit ar c’hoapaerien, evel an taolioù-bazh evit kein ar sodien.