Aller au contenu
Accueil » Bible en breton » Ancien Testament en breton » Livre des Proverbes » Chapitre 8

Livre des Proverbes - Chapitre 8

Levr : Levr ar C'hrennlavarioù
Chapitre : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31

Chapitre 8



N’est-ce pas la Sagesse qui appelle, la raison qui élève sa voix ? Pr 8, 1 : Ar Furnez, hag-eñ n’emañ ket o c’hervel ? Ar Skiantegezh, hag-eñ ne ro ket he mouezh da glevout ?

En haut de la montée, sur la route, postée à la jonction des chemins, Pr 8, 2 : War-lein ar c’hrec’hiennoù, war an hent, er c’hroazhentoù emañ o c’hedal,

près des portes, aux abords de la cité, à l’entrée des passages, elle clame : Pr 8, 3 : E-kichen tourioù Kêr, tost d’an dorioù, e antre ar straedoù emañ o youc’hal :

« C’est vous, les humains, que j’appelle, ma voix s’adresse aux fils d’Adam : Pr 8, 4 : Tudoù, c’hwi eo ar re a c’halvan. Va mouezh en em dro war-zu mibien Adam.

vous, les naïfs, devenez habiles, vous, les insensés, devenez raisonnables. Pr 8, 5 : Skañbenneien ! Deskit ar boellegezh, tud diskiant, deskit ar veizegezh !

Écoutez-bien, mon discours est capital, j’ouvre mes lèvres pour dire la droiture. Pr 8, 6 : Selaouit, rak traoù kaer-dispar am eus da lavarout, ne vo nemet reizhder o tont eus va diweuz.

Oui, c’est la vérité que je ne cesse d’annoncer, mes lèvres ont la malice en horreur. Pr 8, 7 : Rak va genoù a embann ar wirionez ha va muzelloù o deus heug ouzh ar fallagriezh

Les paroles de ma bouche ne sont que justice ; en elles, rien d’oblique ni de retors : Pr 8, 8 : reizh eo holl lavaroù va genoù, n’eus enno netra faos, netra korvigellek.

toutes sont claires pour qui a l’intelligence, et droites pour qui a trouvé la connaissance. Pr 8, 9 : Sklaer ez int evit an neb en deus meizegezh, eeun evit ar re o deus gounezet ar skiant.

Choisissez mes leçons et non pas l’argent, la connaissance plutôt que l’or fin. Pr 8, 10 : Klaskit ar gelennadurezh ha n’eo ket an arc’hant. Prizit ar skiantegezh kentoc’h eget an aour fin,

– La sagesse vaut mieux que les perles : rien ne l’égale. Pr 8, 11 : rak gwell eo furnez eget perlez, ha n’eus bravig ebet a dalv anezhi.

Moi, la Sagesse, j’habite avec l’habileté, j’ai appris à connaître bien des finesses. Pr 8, 12 : Me, ar Furnez, am eus ar boellegezh da vignonez ganin, ar skiant-vat hag an evezhiegezh da vitizhien.

– La crainte du Seigneur, c’est la haine du mal. Je hais l’orgueil, l’arrogance, le chemin du mal et la bouche perverse. Pr 8, 13 : Doujañ an Aotrou eo argas an droug : lorc’haj, rogentez, hent fallakr, genoù gaouiat, setu ar pezh a gasaan.

À moi le conseil et l’efficacité ; c’est moi l’intelligence, à moi la vigueur ! Pr 8, 14 : Din-me ar c’huzul hag an ampartiz, din-me ar meiz, din-me ar galloud ;

Par moi, les rois agissent en rois et les souverains édictent ce qui est juste, Pr 8, 15 : drezon e ren ar rouaned, drezon e c’hourc’hemenn ar briñsed hervez ar gwir ;

par moi, les princes agissent en princes : tous les chefs ont autorité dans le pays. Pr 8, 16 : drezon e c’houarn ar pennoù bras, an dud e karg, holl varnerien an douar.

Moi, j’aime ceux qui m’aiment, ceux qui me recherchent me trouvent. Pr 8, 17 : Karout a ran ar re am c’har, kement hini am c’hlask a galon a gavo ac’hanon,

Avec moi, la richesse et la gloire, fortune durable et juste prospérité. Pr 8, 18 : pinvidigezh ha klod a zo ganin, ar madoù padus hag ar reizhder,

Mon fruit est meilleur que l’or, que l’or fin, ce qui vient de moi, meilleur qu’un argent purifié. Pr 8, 19 : priziusoc’h eo va frouezh eget an aour, an aour purañ ha gwell ar splet a roan eget an arc’hant ar glanañ.

Sur le chemin de la justice je m’avance, sur le sentier du droit. Pr 8, 20 : Kerzhout a ran e hent ar reizhder, e gwenodennoù an eeunded,

Je donne un bel héritage à ceux qui m’aiment, je remplis leurs trésors. Pr 8, 21 : evit pourchas madoù d’ar re am c’har, evit leuniañ o zeñzorioù.

Le Seigneur m’a faite pour lui, principe de son action, première de ses œuvres, depuis toujours. Pr 8, 22 : An Aotrou en deus va ferc’hennet e penn-kentañ e hentoù, a-raok ober netra en deroù.

Avant les siècles j’ai été formée, dès le commencement, avant l’apparition de la terre. Pr 8, 23 : A holl viskoazh on bet diazezet, a-dal ar penn-kentañ, a-raok ginivelezh an douar,

Quand les abîmes n’existaient pas encore, je fus enfantée, quand n’étaient pas les sources jaillissantes. Pr 8, 24 : an islonkoù ne oa ket c’hoazh anezho ma oan-me ganet, pa ne oa ket c’hoazh tarzhet an eien-dour ;

Avant que les montagnes ne soient fixées, avant les collines, je fus enfantée, Pr 8, 25 : a-raok d’ar menezioù bezañ bet stabilaet, a-raok an torgennoù e oan-me ganet ;

avant que le Seigneur n’ait fait la terre et l’espace, les éléments primitifs du monde. Pr 8, 26 : pa n’en devoa ket c’hoazh graet an tir hag ar maezioù, nag elfennoù kentañ poultr an hollved ;

Quand il établissait les cieux, j’étais là, quand il traçait l’horizon à la surface de l’abîme, Pr 8, 27 : pa gempenne an Neñvoù e oan eno, pa drese ur gelc’hienn war-c’horre an islonk,

qu’il amassait les nuages dans les hauteurs et maîtrisait les sources de l’abîme, Pr 8, 28 : pa startae ar c’houmoul war grec’h, pa reizhe mammennoù ar c’hondon ;

quand il imposait à la mer ses limites, si bien que les eaux ne peuvent enfreindre son ordre, quand il établissait les fondements de la terre. Pr 8, 29 : pa verke d’ar mor e harzoù nan afe an dourioù en-tu-hont d’ar ribloù, pa ziazeze fontoù an douar,

Et moi, je grandissais à ses côtés. Je faisais ses délices jour après jour, jouant devant lui à tout moment, Pr 8, 30 : e oan en e gichen 'vel ur bugel karet, e levenez bemdez e oan, o c’hoari dibaouez dirazañ,

jouant dans l’univers, sur sa terre, et trouvant mes délices avec les fils des hommes. Pr 8, 31 : o c’hoari war-c’horre an douar hag o kaout va dudi e-touez bugale an dud.

Et maintenant, fils, écoutez-moi. Heureux ceux qui gardent mes chemins ! Pr 8, 32 : Ha bremañ, va mibien, va selaouit : evurus ar re a zalc’h da vont gant va hentoù !

Écoutez l’instruction et devenez sages, ne la négligez pas. Pr 8, 33 : Selaouit ar gelennadurezh evit dont da vezañ fur, arabat deoc’h he disprizañ !

Heureux l’homme qui m’écoute, qui veille à ma porte jour après jour, qui monte la garde devant chez moi. Pr 8, 34 : Evurus an den a selaou ouzhin, a vez o veilhañ bemdez ouzh va dorioù, oc’h ober gward war bannoù va forzhioù.

Qui me trouve a trouvé la vie, c’est une bienveillance du Seigneur. Pr 8, 35 : Rak an hini am c’hav a gav ar vuhez, hag a c’hounez grad-vat an Aotrou.

Qui m’offense se fait tort à lui-même : me haïr, c’est aimer la mort ! » Pr 8, 36 : Met an hini a bec’h ouzhin a c’hloaz e ene ; kement den am c’hasa eo ar marv an hini a gar.