Aller au contenu
Accueil » Bible en breton » Nouveau Testament en breton » Livre des Actes des Apôtres » Chapitre 21

Livre des Actes des Apôtres - Chapitre 21

Levr : Oberoù an Ebestel
Chapitre : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28

Chapitre 21



Alors, après nous être séparés d’eux, nous avons gagné le large et filé droit sur Cos, le lendemain sur Rhodes, et de là sur Patara. Ac 21, 1 : Ur wech en em ziframmet diouto hag aet en donvor, e verdejomp war-eeun etrezek Kos, hag an deiz war-lerc’h etrezek Rodos, hag ac’hano da Batara.

Puis, ayant trouvé un bateau qui faisait la traversée vers la Phénicie, nous sommes montés à bord et nous avons gagné le large. Ac 21, 2 : O vezañ kavet ul lestr o vont da dreuziñ da gaout Fenikia, e pignjomp warnañ ha mont war-raok.

Arrivés en vue de Chypre, nous avons laissé l’île sur notre gauche ; nous avons navigué vers la Syrie et nous avons débarqué à Tyr : c’est là, en effet, que le bateau déchargeait sa cargaison. Ac 21, 3 : Erruet a-wel da Giprenez, en ur lezel anezhi war an tu kleiz, e verdejomp war-zu Siria, hag ez errujomp e Tir. Rak eno e tlee al lestr diskargañ e sammad.

Ayant trouvé les disciples, nous sommes restés sept jours avec eux ; ceux-ci, poussés par l’Esprit, disaient à Paul de ne pas monter à Jérusalem. Ac 21, 4 : O vezañ kavet an diskibien, e chomjomp eno seizh devezh. Int a lavare da Baol, dre ar Spered, chom hep pignat da Jeruzalem.

Mais quand notre séjour a été achevé, nous sommes partis et nous avons repris la route, accompagnés jusqu’en dehors de la ville par tous, y compris les femmes et les enfants. À genoux sur le rivage, nous avons prié ; Ac 21, 5 : Met pa voe peurdremenet an devezhiennoù-se ganeomp, e loc’hjomp da vont war-raok, an holl o vezañ ouzh hon ambroug gant o gwragez hag o bugale betek er-maez eus kêr. Hag o vezañ stouet d’an daoulin war an aod da bediñ,

après nous être dit adieu les uns aux autres, nous avons embarqué à nouveau sur le bateau, tandis qu’ils retournaient chez eux. Ac 21, 6 : e kimiadjomp an eil diouzh egile, hag e pignjomp war al lestr ; int neuze a zistroas d’ar gêr.

Quant à nous, achevant notre traversée, de Tyr nous sommes arrivés à Ptolémaïs ; ayant salué les frères, nous avons passé une journée chez eux. Ac 21, 7 : Ni avat, oc’h echuiñ hor merdeadenn, a yeas eus Tir da Btolemaiz. Eno, goude saludiñ ar vreudeur ha chom ganto un devezh,

Partis le lendemain, nous sommes allés à Césarée, nous sommes entrés dans la maison de Philippe, l’évangélisateur, qui était l’un des Sept, et nous sommes restés chez lui. Ac 21, 8 : ez ejomp kuit an deiz war-lerc’h, hag ez errujomp e Kaesarea. Mont a rejomp da di Filip an avielour, unan eus ar Seizh, hag e chomjomp eno.

Il avait quatre filles non mariées, qui prophétisaient. Ac 21, 9 : Peder merc’h en devoa, gwerc’hezed ha diouganerezed.

Comme nous restions là plusieurs jours, un prophète nommé Agabos descendit de Judée. Ac 21, 10 : E-pad an nebeut devezhiennoù ma chomjomp eno, e tiskennas eus Judea un diouganer, Agabos e anv.

Il vint vers nous, enleva la ceinture de Paul, se ligota les pieds et les mains, et déclara : « Voici ce que dit l’Esprit Saint : L’homme à qui appartient cette ceinture, les Juifs le ligoteront de la sorte à Jérusalem et le livreront aux mains des nations. » Ac 21, 11 : Dont a reas d’hor c’havout ha kemeret gantañ gouriz Paol, en em ereas gantañ treid ha daouarn, en ur lavarout : « Setu ar pezh a lavar ar Spered Santel : An den a zo ar gouriz-mañ dezhañ eo evel-se e vo liammet gant ar Yuzevien e Jeruzalem, hag e lakaat a raint etre daouarn ar Baganed ».

Quand nous avons entendu cela, nous et les frères qui habitaient là, nous l’exhortions à ne pas monter à Jérusalem. Ac 21, 12 : O klevout an dra-se e pedemp anezhañ, ni ha tud al lec’h-se, da chom hep pignat da Jeruzalem.

Alors Paul répondit : « Que faites-vous là à pleurer et à me briser le cœur ? Moi je suis prêt, non seulement à me laisser ligoter, mais encore à mourir à Jérusalem pour le nom du Seigneur Jésus. » Ac 21, 13 : Neuze e respontas Paol : « Petra hoc’h eus da ouelañ da rannañ din va c’halon ? Rak prest on-me, n’eo ket hepken da vezañ ereet, met da vervel zoken e Jeruzalem, evit anv an Aotrou Jezuz ».

N’ayant pu le persuader, nous n’avons pas insisté, et nous avons dit : « Que la volonté du Seigneur soit faite. » Ac 21, 14 : Pa ne oa ket tu da c’hounit e spered, e paouezjomp d’e bediñ en ur lavarout : « An Aotrou da vezañ graet e youl ! »

À la fin du séjour, nos préparatifs étant achevés, nous sommes montés à Jérusalem. Ac 21, 15 : Goude an devezhioù-se, graet ganeomp hor pourchasoù, e savjomp da Jeruzalem.

Quelques disciples, venus avec nous de Césarée, nous conduisirent chez un certain Mnason de Chypre, un disciple des premiers jours, pour que nous y recevions l’hospitalité. Ac 21, 16 : Dont a reas ivez ganeomp diskibien eus Kaesarea hag ar re-mañ hor c’hasas da lojañ e ti Mnason, ur C’hipreneziad, anezhañ un diskibl eus an deizioù kentañ.

Les frères, à notre arrivée à Jérusalem, nous ont fait bon accueil. Ac 21, 17 : Degouezhet e Jeruzalem eo gant levenez e voemp degemeret gant an diskibien.

Le lendemain, Paul s’est rendu avec nous chez Jacques, où sont arrivés tous les Anciens. Ac 21, 18 : An deiz war-lerc’h ez eas Paol ganeomp da di Jakez, hag an holl Henaourien en em vodas eno.

Après les avoir salués, il leur expliqua en détail ce que Dieu avait fait parmi les nations à travers son ministère. Ac 21, 19 : Hag o vezañ o saludet, e tanevellas dre ar munud kement en devoa graet Doue e-touez ar Baganed dre e vinistrerezh.

L’ayant écouté, ils glorifiaient Dieu. Ils dirent à Paul : « Tu vois, frère, combien de dizaines de milliers de Juifs sont devenus croyants, et ils ont tous une ardeur jalouse pour la Loi. Ac 21, 20 : O vezañ klevet e gomzoù, int a roe gloar da Zoue, ha neuze e lavarjont dezhañ : « Gwelout a rez, breur, pet dek-miliad a zo e-touez ar Yuzevien, eus ar re o deus kredet, hag holl e talc’hont gant gred d’al Lezenn.

Or ils ont entendu ce que l’on colporte à ton sujet : par ton enseignement, tu détournes de Moïse tous les Juifs des nations, en leur disant de ne pas circoncire leurs enfants et de ne pas suivre les coutumes. Ac 21, 21 : Ha klevet o deus diwar da benn e kelennez d’an holl Yuzevien a vev e-touez ar Baganed, dilezel Moizez, hag e lavarez dezho chom hep amdroc’hañ o bugale hag hep heuliañ ar c’hustumoù.

Que faut-il donc faire ? De toute façon, ils apprendront ton arrivée. Ac 21, 22 : Petra ’zo eta da ober ? Hep mar ebet, e teuio an dud d’en em vodañ, rak klevet e vo ganto ez out degouezhet.

Fais donc ce que nous allons te dire. Nous avons ici quatre hommes qui sont tenus par un vœu. Ac 21, 23 : Gra eta ar pezh a lavaromp dit : pevar gwaz hon eus amañ dalc’het gant ur gouestl.

Prends-les avec toi, accomplis la purification en même temps qu’eux, et paie ce qu’il faut pour qu’ils se fassent raser la tête. Alors tout le monde saura qu’il n’y a rien de vrai dans ce que l’on colporte sur toi, mais que tu marches, toi aussi, en gardant la Loi. Ac 21, 24 : Kemer anezho ganit, en em c’hlana ganto, ha gra ar mizoù evito, ma vo touzet dezho o fenn, hag e c’houvezo an holl n’eus tra gwir ebet er pezh o deus klevet diwar da benn, met en em renez te da-unan evel ur mirour eus al Lezenn.

Quant aux croyants venus des nations, nous leur avons écrit nos décisions : ils doivent se garder des viandes offertes en sacrifice aux idoles, du sang, de la viande non saignée, et de l’inconduite sexuelle. » Ac 21, 25 : Diwar-benn ar Baganed o deus kredet, ni hon eus kaset kemennadur dezho eus hon divizadurioù : dioueriñ ar c’hig bet kinniget d’an idoloù, ar gwad, ar c’hig mouget hag an orgederezh ».

Alors, le lendemain, Paul prit ces hommes avec lui, accomplit la purification en même temps qu’eux, et il entra dans le Temple pour indiquer à quelle date, le temps de la purification étant achevé, l’offrande serait présentée pour chacun d’eux. Ac 21, 26 : Neuze Paol, an deiz war-lerc’h, a gemeras gantañ ar wazed-se, ha goude en em c’hlanaat a-unan ganto, e antreas en Templ, o reiñ da c’houzout termen devezhioù o glanidigezh, a-benn ma vefe kinniget evit pep hini anezho ar brofadenn.

Les sept jours de la purification allaient s’achever, quand les Juifs venus de la province d’Asie, voyant Paul dans le Temple, semèrent la confusion dans toute la foule et mirent la main sur lui, Ac 21, 27 : Edo ar seizh devezh o vont da echuiñ, pa voe gwelet en Templ gant ar Yuzevien deuet eus Azia ; ar re-mañ a isas an engroez hag a daolas warnañ o daouarn,

en s’écriant : « Israélites, au secours ! Voilà l’homme qui, auprès de tous et partout, répand son enseignement contre le peuple, contre la Loi et contre ce Lieu ! Bien plus, il a aussi fait entrer des Grecs dans le Temple, il a souillé ce Lieu saint ! » Ac 21, 28 : en ur grial : « Israeliz hor sikourit ! Hennezh eo an den a brezeg d’an holl dud e pep lec’h traoù enep ar Bobl, enep al Lezenn, enep al Lec’h-mañ. Hag ouzhpenn-se eo Gresianed en deus degaset e-barzh an Templ, o tisakrañ al Lec’h santel-mañ ».

En effet, ils avaient vu auparavant Trophime d’Éphèse avec Paul dans la ville, et ils pensaient que celui-ci l’avait introduit dans le Temple. Ac 21, 29 : Rak a-raok an dra-se o devoa gwelet Trofimos an Efeziad e kêr gant Paol, hag e kredent en devoa hemañ e gaset gantañ e-barzh an Templ.

La ville tout entière s’agita, le peuple accourut de toutes parts, on se saisit de Paul et on l’entraîna hors du Temple, dont on ferma aussitôt les portes. Ac 21, 30 : Birvilh a savas dre gêr a-bezh, hag e teredas ar bobl a bep tu. O vezañ kroget e Paol, e sachjont anezhañ er-maez eus an Templ, ha kerkent e voe serret an dorojoù.

Tandis qu’on cherchait à le tuer, l’officier romain commandant la cohorte fut informé que tout Jérusalem était en pleine confusion. Ac 21, 31 : Edont o klask e lazhañ pa zeuas betek miliadour ar gohortenn ar c’heloù-mañ : Eilpennet eo Jeruzalem a-bezh.

Il prit immédiatement avec lui des soldats et des centurions, et descendit en courant vers la foule. À la vue du commandant et des soldats, on cessa de frapper Paul. Ac 21, 32 : Hemañ kerkent a gemeras gantañ soudarded ha kantenerien, hag a redas d’an traoñ betek an dud. Int, o welout ar miliadour hag ar soudarded, a baouezas da skeiñ gant Paol.

Alors le commandant s’approcha, se saisit de lui et ordonna de l’attacher avec deux chaînes ; puis il demanda qui il était et ce qu’il avait fait. Ac 21, 33 : Neuze ar miliadour, o vezañ tostaet, a grogas ennañ, a c’hourc’hemennas eren anezhañ gant div chadenn, hag a c’houlennas piv oa ha petra en devoa graet.

Dans la foule, les uns hurlaient une chose, les autres une autre. Ne réussissant pas à savoir quelque chose de précis à cause du tumulte, il donna l’ordre de conduire Paul à la forteresse. Ac 21, 34 : Met e-kreiz an engroez, darn a youc’he an dra-mañ, darn an dra-se. Pa ne c’helle ket, gant an tousmac’h, gouzout resis petra oa, e c’hourc’hemennas kas Paol e-diabarzh ar C’hreñvlec’h.

En arrivant aux marches de l’escalier, on dut le faire porter par les soldats à cause de la violence de la foule, Ac 21, 35 : Pa-z erruas gant an diri, e rankas ar soudarded e zougen en abeg da nerzh-bountañ an engroez.

car la multitude du peuple suivait en criant : « Mort à cet homme ! » Ac 21, 36 : Rak an dud en em stanke war o lerc’h en ur grial : « Ar marv evit hemañ ! ».

Comme on allait le faire entrer dans la forteresse, Paul dit au commandant : « M’est-il permis de te dire quelque chose ? » Il répondit : « Tu sais le grec ? Ac 21, 37 : Edo Paol war-nes bezañ kaset e-barzh ar C’hreñvlec’h pa lavaras d’ar miliadour : « Hag aotre am eus da lavarout dit un dra bennak ? » Egile a respontas : « Gouzout a rez gresianeg ?

Tu n’es donc pas l’Égyptien qui, voici quelques jours, a soulevé et entraîné au désert les quatre mille bandits ? » Ac 21, 38 : N’eo ket te eo neuze an Egiptiad en deus, en devezhioù-mañ, lakaet da sevel ha kaset gantañ d’ar gouelec’h pevar miliad a forbanned ? »

Paul dit : « Moi, je suis un Juif, de Tarse en Cilicie, citoyen d’une ville qui n’est pas insignifiante ! Je t’en prie, permets-moi de parler au peuple. » Ac 21, 39 : « Me, eme Paol, a zo ur Yuzev eus Tarsos e Kilikia, keodedour ur gêr n’eo ket divrud. Me az ped, ro din aotre da gomz ouzh ar bobl ».

Avec sa permission, Paul, debout sur les marches, fit signe de la main au peuple. Un grand silence s’établit, et il prit la parole en araméen : Ac 21, 40 : O vezañ bet aotre, Paol en em lakaas war an diri hag a reas sin d’ar bobl gant e zorn. Sioulder bras a voe, ha Paol da gomz outo, e yezh hebraek.