Evangile de Jésus-Christ selon saint Matthieu - Chapitre 9
Chapitre : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28
Chapitre 9
🎙 Ecouter la Bible audio en breton
Jésus monta en barque, refit la traversée, et alla dans sa ville de Capharnaüm. Mt 9, 1 : O vezañ pignet er vag, Jezuz a dreizhas al lenn hag a zeuas d’e gêr.
Et voici qu’on lui présenta un paralysé, couché sur une civière. Voyant leur foi, Jésus dit au paralysé : « Confiance, mon enfant, tes péchés sont pardonnés. » Mt 9, 2 : Ha setu ma voe degaset dezhañ un den seizet e izili, astennet war ur gwele. Jezuz, o welout o feiz, a lavaras d’ar seizad : « Az pez fiziañs, va mab ; pardonet eo dit da bec’hedoù ».
Et voici que certains parmi les scribes se disaient : « Celui-là blasphème. » Mt 9, 3 : Ha setu darn eus ar Skribed da lavarout enno o-unan : « Komzoù disakr a zo gant hemañ ! »
Mais Jésus, connaissant leurs pensées, demanda : « Pourquoi avez-vous des pensées mauvaises ? Mt 9, 4 : Met Jezuz, anavezet gantañ o mennozhioù, a lavaras dezho : « Perak magañ soñjoù drouk en ho kalon ?
En effet, qu’est-ce qui est le plus facile ? Dire : “Tes péchés sont pardonnés”, ou bien dire : “Lève-toi et marche” ? Mt 9, 5 : Pehini eo an aesañ, pe lavarout : Pardonet eo dit da bec’hedoù ; pe lavarout : Sav ha bale ?
Eh bien ! pour que vous sachiez que le Fils de l’homme a le pouvoir, sur la terre, de pardonner les péchés… – Jésus s’adressa alors au paralysé – lève-toi, prends ta civière, et rentre dans ta maison. » Mt 9, 6 : Hogen, evit ma ouiot en deus Mab an Den war an douar galloud da bardoniñ ar pec’hedoù : Sav, emezañ d’ar seizad, kemer da wele ha distro d’ar gêr ».
Il se leva et rentra dans sa maison. Mt 9, 7 : Hag eñ da sevel ha da vont d’ar gêr.
Voyant cela, les foules furent saisies de crainte, et rendirent gloire à Dieu qui a donné un tel pouvoir aux hommes. Mt 9, 8 : An dud avat o welout se, a grogas aon enno hag a veulas Doue evit bezañ roet ur seurt galloud d’an dud.
Jésus partit de là et vit, en passant, un homme, du nom de Matthieu, assis à son bureau de collecteur d’impôts. Il lui dit : « Suis-moi. » L’homme se leva et le suivit. Mt 9, 9 : Hag o tremen dre eno e welas Jezuz un den, anvet Mazhev, azezet e burev ar maltouterezh hag e lavaras dezhañ : « Deus d’am heul ! » Hag eñ da sevel ha da vont d’e heul.
Comme Jésus était à table à la maison, voici que beaucoup de publicains (c’est-à-dire des collecteurs d’impôts) et beaucoup de pécheurs vinrent prendre place avec lui et ses disciples. Mt 9, 10 : Hogen evel m’edo Jezuz ouzh taol e ti hemañ, setu ma teuas kalz a Bublikaned hag a bec’herien da gemer o fred gant Jezuz hag e ziskibien.
Voyant cela, les pharisiens disaient à ses disciples : « Pourquoi votre maître mange-t-il avec les publicains et les pécheurs ? » Mt 9, 11 : O welout se e lavaras ar Farizianed d’e ziskibien : « Perak e tebr ho mestr gant ar Bublikaned hag ar bec’herien ? »
Jésus, qui avait entendu, déclara : « Ce ne sont pas les gens bien portants qui ont besoin du médecin, mais les malades. Mt 9, 12 : Met Jezuz o klevout se a respontas dezho : « N’eo ket ar re yac’h o deus ezhomm eus ar mezeg, met ar re glañv.
Allez apprendre ce que signifie : Je veux la miséricorde, non le sacrifice. En effet, je ne suis pas venu appeler des justes, mais des pécheurs. » Mt 9, 13 : It eta da zeskiñ petra eo ar gomz-mañ : An drugarez a garan, ha n’eo ket ar brofadenn. N’on ket deuet da c’hervel ar re reizh, met ar bec’herien ».
Alors les disciples de Jean le Baptiste s’approchent de Jésus en disant : « Pourquoi, alors que nous et les pharisiens, nous jeûnons, tes disciples ne jeûnent-ils pas ? » Mt 9, 14 : Neuze e teuas d’e gaout diskibien da Yann a lavaras dezhañ : « Perak, tra ma yunomp ni hag ar Farizianed, ne yun ket da ziskibien-te ? »
Jésus leur répondit : « Les invités de la noce pourraient-ils donc être en deuil pendant le temps où l’Époux est avec eux ? Mais des jours viendront où l’Époux leur sera enlevé ; alors ils jeûneront. Mt 9, 15 : Hag e respontas Jezuz dezho : Daoust hag e c’hell mignoned ar Pried bezañ e kañv, keit ha m’emañ ar Pried ganto ? Hogen deizioù a zeuio ma vo tennet ar Pried diganto, ha neuze e yunint ».
Et personne ne pose une pièce d’étoffe neuve sur un vieux vêtement, car le morceau ajouté tire sur le vêtement, et la déchirure s’agrandit. Mt 9, 16 : « Rak n’eus den ebet a gemerfe ur peñsel-mezher nevez evit takonañ ur gwiskamant kozh ; rak ar stagadenn nevez a sachfe war an danvez kozh ha gwashoc’h fregadenn e vefe.
Et on ne met pas du vin nouveau dans de vieilles outres ; autrement, les outres éclatent, le vin se répand, et les outres sont perdues. Mais on met le vin nouveau dans des outres neuves, et le tout se conserve. » Mt 9, 17 : Na kennebeut-all ne lakaer ket gwin nevez e seier-lêr kozh ; a-hent-all e tarzh ar seier-lêr, skuilhet e vez ar gwin, ha kollet ar seier. Met lakaat a reer ar gwin nevez e seier-lêr nevez hag e virer neuze an eil hag egile ».
Tandis que Jésus leur parlait ainsi, voilà qu’un notable s’approcha. Il se prosternait devant lui en disant : « Ma fille est morte à l’instant ; mais viens lui imposer la main, et elle vivra. » Mt 9, 18 : Evel ma komze evel-se, setu ur rener o tont da stouiñ dirak Jezuz, ha da lavarout dezhañ : « Va merc’h a zo o paouez mervel, met deus, astenn da zorn warni, hag e vevo ».
Jésus se leva et le suivit, ainsi que ses disciples. Mt 9, 19 : Jezuz a savas hag a yeas d’e heul gant e ziskibien.
Et voici qu’une femme souffrant d’hémorragies depuis douze ans s’approcha par-derrière et toucha la frange de son vêtement. Mt 9, 20 : Ha setu ur vaouez, klañv gant an diwadañ abaoe daouzek vloaz, a dostaas a-ziadreñv, hag a stokas ouzh bevenn e vantell.
Car elle se disait en elle-même : « Si je parviens seulement à toucher son vêtement, je serai sauvée. » Mt 9, 21 : Rak lavarout a rae enni hec’h-unan : « Ma stokan hepken ouzh e vantell, e vin saveteet ».
Jésus se retourna et, la voyant, lui dit : « Confiance, ma fille ! Ta foi t’a sauvée. » Et, à l’heure même, la femme fut sauvée. Mt 9, 22 : Jezuz avat o ’n em dreiñ hag ouzh he gwelout, a lavaras : « Az pez fiziañs, va merc’h, da feiz he deus da saveteet ». Ha war an taol e voe pareet ar vaouez.
Jésus, arrivé à la maison du notable, vit les joueurs de flûte et la foule qui s’agitait bruyamment. Il dit alors : Mt 9, 23 : Pa zegouezhas e ti ar rener, Jezuz o welout ar fleüterien hag an dud a rae kalz trouz, a lavaras dezho :
« Retirez-vous. La jeune fille n’est pas morte : elle dort. » Mais on se moquait de lui. Mt 9, 24 : « It kuit, rak ar plac’hig n’eo ket marv, met o kousket emañ ». Hag int a rae goap outañ.
Quand la foule fut mise dehors, il entra, lui saisit la main, et la jeune fille se leva. Mt 9, 25 : Pa voe graet d’an holl dud-se mont er-maez, e antreas ; kregiñ a reas e dorn ar plac’hig, hag hi a zihunas eus ar marv.
Et la nouvelle se répandit dans toute la région. Mt 9, 26 : Hag ar vrud a gement-se a yeas dre ar vro a-bezh.
Tandis que Jésus s’en allait, deux aveugles le suivirent, en criant : « Prends pitié de nous, fils de David ! » Mt 9, 27 : Evel ma-z ae Jezuz kuit ac’hano, e teuas d’e heul daou zen dall a lavare en ur grial : « Az pez truez ouzhomp, mab David ! »
Quand il fut entré dans la maison, les aveugles s’approchèrent de lui, et Jésus leur dit : « Croyez-vous que je peux faire cela ? » Ils lui répondirent : « Oui, Seigneur. » Mt 9, 28 : Hag antreet e-barzh an ti e tostaas an daou zen dall outañ, ma lavaras Jezuz dezho : « Ha krediñ a rit e c’hellan ober an dra-se ? » -- « Ya, Aotrou », emezo.
Alors il leur toucha les yeux, en disant : « Que tout se passe pour vous selon votre foi ! » Mt 9, 29 : Neuze e stokas ouzh o daoulagad en ur lavarout : « Ra vezo graet deoc’h hervez ho feiz ».
Leurs yeux s’ouvrirent, et Jésus leur dit avec fermeté : « Attention ! que personne ne le sache ! » Mt 9, 30 : Hag o daoulagad a zigoras raktal. Met Jezuz, garv outo, a lavaras : « Diwallit na vo gouezet gant den ebet ».
Mais, une fois sortis, ils parlèrent de lui dans toute la région. Mt 9, 31 : Met ar re-mañ, a-vec’h ma oant aet war-raok, a embannas hag a vrudas an dra-se dre ar vro a-bezh.
Ils sortirent donc, et voici qu’on présenta à Jésus un possédé qui était sourd-muet. Mt 9, 32 : Evel ma oant o vont kuit, setu ma voe degaset dezhañ un den mut, dalc’het gant un droukspered.
Lorsque le démon eut été expulsé, le sourd-muet se mit à parler. Les foules furent dans l’admiration, et elles disaient : « Jamais rien de pareil ne s’est vu en Israël ! » Mt 9, 33 : Ha goude ma voe bet kaset kuit an droukspered, en em lakaas an den mut da gomz. Hag ar bobl estlammet a lavare : « Biskoazh n’eus bet gwelet kement-all en Israel ».
Mais les pharisiens disaient : « C’est par le chef des démons qu’il expulse les démons. » Mt 9, 34 : Met ar Farizianed a lavare : « Dre briñs an drouksperedoù eo e kas kuit an drouksperedoù ».
Jésus parcourait toutes les villes et tous les villages, enseignant dans leurs synagogues, proclamant l’Évangile du Royaume et guérissant toute maladie et toute infirmité. Mt 9, 35 : Ha Jezuz a gerzhe dre an holl gêrioù ha dre an holl gêriadennoù, en ur gelenn er sinagogennoù : embann a rae keloù mat ar Rouantelezh, ha pareañ pep kleñved ha pep namm.
Voyant les foules, Jésus fut saisi de compassion envers elles parce qu’elles étaient désemparées et abattues comme des brebis sans berger. Mt 9, 36 : Hogen o welout an engroezioù tud-se, en devoe Jezuz truez outo, rak skuizh e oant ha mantret, evel deñved hep mesaer.
Il dit alors à ses disciples : « La moisson est abondante, mais les ouvriers sont peu nombreux. Mt 9, 37 : Neuze e lavaras d’e ziskibien : « Stank eo an eost, distank avat an eosterien.
Priez donc le maître de la moisson d’envoyer des ouvriers pour sa moisson. » Mt 9, 38 : Pedit eta mestr an eost ma kaso labourerien war e eost ».
💡 Informations supplémentaires
🎙️ À-propos de l'enregistrement audio
Cet enregistrement audio de la Bible en breton a été réalisé par Kentin et publié le 14/11/2025 sur Bibl.bzh.
