Diougan Ozea - Pennad 5
Pennad 5
Écoutez ceci, vous les prêtres ; sois attentive, maison d’Israël ; maison du roi, prête l’oreille ! Oui, le jugement est contre vous, car vous avez été un piège à Mispa, un filet tendu sur le Tabor. Os 5, 1 : Selaouit kement-mañ, beleien, taol evezh, tiegezh Israel, Ti ar Roue, digor da skouarn da glevout ! Rak enep deoc’h emañ ar setañs dre ma-z oc’h bet ur pech e Mispa hag ur roued stegnet war an Tabor.
Des infidèles ont creusé une fosse profonde, et moi, je serai pour eux tous un châtiment. Os 5, 2 : Aet int don en diboellegezh. Ha me, ur c’hastiz e vin evito-holl.
Moi, je connais Éphraïm, et Israël ne m’est pas caché. Oui, maintenant, tu t’es prostitué, Éphraïm, tu t’es souillé, Israël. Os 5, 3 : Anaout a ran Efraim ha n’eo ket kuzhet Israel ouzhin ; ya, en em roet ac’h eus d’an orged, Efraim, ha dic’hlan eo deut Israel da vezañ.
Leurs actions ne leur permettent pas de retourner vers leur Dieu, car un esprit de prostitution les habite, et ils ne connaissent pas le Seigneur. Os 5, 4 : O oberoù ne lezont ket anezho da zistreiñ etrezek o Doue ; rak ur spered a c’hastaouerezh a zo en o c’hreiz, ha n’anavezont ket an Aotrou.
L’orgueil d’Israël témoigne contre lui. Israël et Éphraïm trébuchent à cause de leur faute, et Juda, lui aussi, trébuche avec eux. Os 5, 5 : Rogentez Israel e ro testeni enep dezhañ, Israel hag Efraim a strebot en abeg d’o fazi, ha Youda ivez en deus strebotet ganto.
Avec leurs brebis et leurs bœufs, ils iront chercher le Seigneur, mais ils ne le trouveront pas : il s’est éloigné d’eux ! Os 5, 6 : Gant o deñved hag o ejened ez aint da glask an Aotrou, hogen ne gavint ket anezhañ, aet ma-z eo kuit diouto.
Ils ont trahi le Seigneur : ils ont engendré des bâtards ; maintenant la nouvelle lune va les dévorer, avec leur héritage. Os 5, 7 : Trubard int bet e-keñver an Aotrou, rak engehentet o deus bastarded ; bremañ eo al loar nevez o lonko, int-i hag o farkeier.
Sonnez du cor à Guibéa, de la trompette à Rama ; poussez des cris à Beth-Awen, on te poursuit, Benjamin ! Os 5, 8 : Sonit ar c’horn-boud e Gibea an drompilh e Rama, garmit d’ar reuz e Bet-Awen ! Galvit, Beniamin da ziwall !
Éphraïm sera une ruine au jour du reproche ; j’annonce une chose certaine aux tribus d’Israël. Os 5, 9 : Drastet e vezo Efraim, e deiz ar c’hastiz ! E-touez rneuriadoù Israel e lakain un dra peursur da anaout :
Les chefs de Juda sont comme des gens qui déplacent des bornes ; sur eux, je déverserai, comme des flots, ma colère. Os 5, 10 : Priñsed Youda a zo bet evel dilec’hierien bonnoù, warno e skuilhin va buanegezh evel dour.
Éphraïm est exploité, le droit est malmené, car on se plaît à poursuivre le néant. Os 5, 11 : Mac’homet eo bet Efraim, flastret en deus ar justis rak fellet eo bet gantañ mont war-lerc’h al lastez.
Et moi, je serai comme un abcès pour Éphraïm, comme une carie pour la maison de Juda. Os 5, 12 : Me avat a vo evel an tartouz evit Efraim evel breinadur an dent evit tiegezh Youda.
Éphraïm a vu sa maladie, et Juda, son ulcère ; Éphraïm est allé vers Assour, il a envoyé des messagers au Grand Roi ; mais lui ne peut vous guérir ni cicatriser votre ulcère. Os 5, 13 : P’en deus gwelet Efraim e gleñved ha Youda e c’houlioù, ez eo aet Efraim da gaout Asour ; kaset en deus kannaded etrezek ar Roue meur ; hemañ avat n’hello ket ho pareañ na tennañ kuit diouzhoc’h ho kouli-bev.
Car moi, je serai comme un lion pour Éphraïm, comme un lionceau pour la maison de Juda. Oui, moi, je déchire et je m’en vais, j’emporte, et personne qui délivre. Os 5, 14 : Rak me zo evel ul leon evit Efraim, evel ul leonig evit tiegezh Youda ; Me, ya me a zrailho ha mont kuit, kas a rin ganin hep na vo den da salviñ !
Je m’en irai, je retournerai en ma demeure, jusqu’à ce qu’ils s’avouent coupables et recherchent ma face, et que dans leur détresse ils me cherchent. Os 5, 15 : Ya mont a rin kuit evit distreiñ d’am annez-me betek m’o devo roet digoll ha klasket va Dremm, rak en o enkrez e klaskint ac’hanon.
