An aviel hervez Sant Mazhev - Pennad 25
Pennad : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28
Pennad 25
« Alors, le royaume des Cieux sera comparable à dix jeunes filles invitées à des noces, qui prirent leur lampe pour sortir à la rencontre de l’époux. Mt 25, 1 : Neuze e vo heñvel Rouantelezh an Neñvoù ouzh dek gwerc’hez, a yeas, kemeret o lampoù ganto, a-benn-hent d’ar pried.
Cinq d’entre elles étaient insouciantes, et cinq étaient prévoyantes : Mt 25, 2 : Pemp anezho a oa diskiant, ha pemp all a oa fur.
les insouciantes avaient pris leur lampe sans emporter d’huile, Mt 25, 3 : Rak ar pemp diskiant a gemeras o lampoù hep degas eoul ganto.
tandis que les prévoyantes avaient pris, avec leurs lampes, des flacons d’huile. Mt 25, 4 : Ar re fur avat, gant o lampoù o devoa kemeret eoul e buredoù.
Comme l’époux tardait, elles s’assoupirent toutes et s’endormirent. Mt 25, 5 : Evel ma talee ar pried da zont, en em lakjont holl da vorediñ ha da gousket.
Au milieu de la nuit, il y eut un cri : “Voici l’époux ! Sortez à sa rencontre.” Mt 25, 6 : « Hogen, e-kreiz an noz e tarzh un hopadenn : Setu ar pried o tont, it en arbenn dezhañ !
Alors toutes ces jeunes filles se réveillèrent et se mirent à préparer leur lampe. Mt 25, 7 : Neuze e tihunas an holl werc’hezed-se hag int-i da gempenn o lampoù.
Les insouciantes demandèrent aux prévoyantes : “Donnez-nous de votre huile, car nos lampes s’éteignent.” Mt 25, 8 : Hag ar re diskiant da lavarout d’ar re fur : Roit deomp eus hoc’h eoul, rak hor lampoù a zo o vont da vervel.
Les prévoyantes leur répondirent : “Jamais cela ne suffira pour nous et pour vous, allez plutôt chez les marchands vous en acheter.” Mt 25, 9 : Ar re fur avat a respontas : Gant aon na vefe ket a-walc’h evidomp hag evidoc’h, it kentoc’h da di ar varc’hadourien da brenañ deoc’h.
Pendant qu’elles allaient en acheter, l’époux arriva. Celles qui étaient prêtes entrèrent avec lui dans la salle des noces, et la porte fut fermée. Mt 25, 10 : Met e-pad ma-z aent da brenañ e tegouezhas ar pried, hag ar re a oa prest a antreas gantañ er sal-eured, hag e voe prennet an nor.
Plus tard, les autres jeunes filles arrivèrent à leur tour et dirent : “Seigneur, Seigneur, ouvre-nous !” Mt 25, 11 : Diwezhatoc’h e tegouezhas ivez ar gwerc’hezed all en ur lavarout : Aotrou ! Aotrou ! digor deomp !
Il leur répondit : “Amen, je vous le dis : je ne vous connais pas.” Mt 25, 12 : Hemañ a respontas dezho : E gwirionez me 'lavar deoc’h, n’hoc’h anavezan ket !
Veillez donc, car vous ne savez ni le jour ni l’heure. Mt 25, 13 : Beilhit eta, pa n’ouzoc’h nag an deiz nag an eur.
« C’est comme un homme qui partait en voyage : il appela ses serviteurs et leur confia ses biens. Mt 25, 14 : « Rak heñvel eo an traoù ouzh un den o vont kuit d’an estrenvro, a c’halvas e servijerien hag a fizias enno e vadoù.
À l’un il remit une somme de cinq talents, à un autre deux talents, au troisième un seul talent, à chacun selon ses capacités. Puis il partit. Aussitôt, Mt 25, 15 : Da unan e roas pemp talant, da un all daou, da un all unan, da bep hini hervez e ampartiz, hag ez eas kuit da bell vro.
celui qui avait reçu les cinq talents s’en alla pour les faire valoir et en gagna cinq autres. Mt 25, 16 : Raktal ez eas war-raok an hini en devoa resevet pemp talant, o lakaat a reas da dalvezout ha ganto e c’hounezas pemp all.
De même, celui qui avait reçu deux talents en gagna deux autres. Mt 25, 17 : En hevelep doare, an hini en devoa resevet daou dalant a c’hounezas daou all ganto.
Mais celui qui n’en avait reçu qu’un alla creuser la terre et cacha l’argent de son maître. Mt 25, 18 : Met an hini resevet gantañ un talant hepken, a yeas d’ober un toull en douar da guzhat ennañ arc’hant e vestr.
Longtemps après, le maître de ces serviteurs revint et il leur demanda des comptes. Mt 25, 19 : « Pell amzer goude e teu en-dro mestr ar servijerien ; hag eñ da sevel kont ganto.
Celui qui avait reçu cinq talents s’approcha, présenta cinq autres talents et dit : “Seigneur, tu m’as confié cinq talents ; voilà, j’en ai gagné cinq autres.” Mt 25, 20 : Tostaat a ra an hini en devoa resevet pemp talant ha kinnig a ra dezhañ pemp talant all en ur lavarout : Mestr, pemp talant az poa roet din, setu amañ pemp all am eus gounezet.
Son maître lui déclara : “Très bien, serviteur bon et fidèle, tu as été fidèle pour peu de choses, je t’en confierai beaucoup ; entre dans la joie de ton seigneur.” Mt 25, 21 : Mat eo, servijer mat ha feal, eme dezhañ e vestr, peogwir out bet feal e nebeut a dra, da lakaat a rin war galz ; kae e-barzh levenez da vestr.
Celui qui avait reçu deux talents s’approcha aussi et dit : “Seigneur, tu m’as confié deux talents ; voilà, j’en ai gagné deux autres.” Mt 25, 22 : Dont a reas d’e dro an hini en devoa bet daou dalant, a lavaras ivez : Mestr, daou dalant az poa roet din, setu amañ daou all bet gounezet ganin.
Son maître lui déclara : “Très bien, serviteur bon et fidèle, tu as été fidèle pour peu de choses, je t’en confierai beaucoup ; entre dans la joie de ton seigneur.” Mt 25, 23 : Mat eo, servijer mat ha feal, eme dezhañ e vestr, peogwir out bet feal e nebeut a dra, da lakaat a rin war galz : kae e-barzh levenez da vestr.
Celui qui avait reçu un seul talent s’approcha aussi et dit : “Seigneur, je savais que tu es un homme dur : tu moissonnes là où tu n’as pas semé, tu ramasses là où tu n’as pas répandu le grain. Mt 25, 24 : Hogen o tostaat ivez d’e dro, an hini n’en devoa bet nemet un talant a lavaras : Mestr, gouzout a raen ez out un den diaes, e vedez e-lec’h n’ec’h eus ket hadet, e tastumez e-lec’h n’ec’h eus ket strewet.
J’ai eu peur, et je suis allé cacher ton talent dans la terre. Le voici. Tu as ce qui t’appartient.” Mt 25, 25 : Aon am eus bet, hag ez on aet da guzhat da dalant en douar ; setu eñ, gantañ ec’h eus da beadra.
Son maître lui répliqua : “Serviteur mauvais et paresseux, tu savais que je moissonne là où je n’ai pas semé, que je ramasse le grain là où je ne l’ai pas répandu. Mt 25, 26 : Hogen e vestr a respontas dezhañ : Servijer fall ha lezirek ! Gouzout a raes e vedan e-lec’h ne ’m eus ket hadet hag e tastuman e-lec’h ne ’m eus ket strewet.
Alors, il fallait placer mon argent à la banque ; et, à mon retour, je l’aurais retrouvé avec les intérêts. Mt 25, 27 : Dleet e oa dit neuze kas va arc’hant d’an ti-bank, ha me d’am distro em bije adkavet va feadra gant leve diwarnañ.
Enlevez-lui donc son talent et donnez-le à celui qui en a dix. Mt 25, 28 : Tennit eta digantañ an talant-se, hag e roit d’an hini en deus dek.
À celui qui a, on donnera encore, et il sera dans l’abondance ; mais celui qui n’a rien se verra enlever même ce qu’il a. Mt 25, 29 : Rak d’an hini en deus e vo roet dezhañ, hag e-leizh en devo, met digant an hini n’en deus ket e vo lamet zoken ar pezh en deus.
Quant à ce serviteur bon à rien, jetez-le dans les ténèbres extérieures ; là, il y aura des pleurs et des grincements de dents !” Mt 25, 30 : Hag ar servijer didalvoud-se, stlapit-eñ er-maez en deñvalijenn : eno e vezo ar gouelvan hag ar skrignadeg-dent.
« Quand le Fils de l’homme viendra dans sa gloire, et tous les anges avec lui, alors il siégera sur son trône de gloire. Mt 25, 31 : « Pa zeuio Mab an Den en e c’hloar hag e holl Aelez gantañ, neuze e azezo war e dron a glod,
Toutes les nations seront rassemblées devant lui ; il séparera les hommes les uns des autres, comme le berger sépare les brebis des boucs : Mt 25, 32 : hag e vo bodet an holl bobloù dirazañ, hag e tispartio an eil re diouzh ar re all, evel ma tisparti ar mesaer an dañvadezed diouzh ar bouc’hed.
il placera les brebis à sa droite, et les boucs à gauche. Mt 25, 33 : Hag e lakaio an dañvadezed en tu dehou dezhañ hag ar bouc’hed en tu kleiz.
Alors le Roi dira à ceux qui seront à sa droite : “Venez, les bénis de mon Père, recevez en héritage le Royaume préparé pour vous depuis la fondation du monde. Mt 25, 34 : Neuze e lavaro ar Roue d’ar re a vo en tu dehou dezhañ : Deuit, c’hwi ar re venniget gant va Zad. Perc’hennit da hêrezh ar Rouantelezh a zo bet aozet evidoc’h abaoe diazidigezh ar bed.
Car j’avais faim, et vous m’avez donné à manger ; j’avais soif, et vous m’avez donné à boire ; j’étais un étranger, et vous m’avez accueilli ; Mt 25, 35 : Rak naon am eus bet ha roet hoc’h eus din da zebriñ ; sec’hed am eus bet ha roet hoc’h eus din da evañ ; estren e oan ha va degemeret hoc’h eus ;
j’étais nu, et vous m’avez habillé ; j’étais malade, et vous m’avez visité ; j’étais en prison, et vous êtes venus jusqu’à moi !” Mt 25, 36 : en noazh, ha va gwisket hoc’h eus ; klañv, ha deuet oc’h d’am gwelout ; er prizon, ha deuet oc’h betek ennon.
Alors les justes lui répondront : “Seigneur, quand est-ce que nous t’avons vu… ? tu avais donc faim, et nous t’avons nourri ? tu avais soif, et nous t’avons donné à boire ? Mt 25, 37 : An dud just a responto neuze dezhañ : Aotrou, pegoulz hon eus da welet naon dit, ha roet dit da zebriñ ? sec’hed dit, ha roet dit da evañ ?
tu étais un étranger, et nous t’avons accueilli ? tu étais nu, et nous t’avons habillé ? Mt 25, 38 : Pegoulz hon eus da welet estren ha da zegemeret ? en noazh, ha da wisket ?
tu étais malade ou en prison… Quand sommes-nous venus jusqu’à toi ?” Mt 25, 39 : Pegoulz hon eus da welet klañv pe er prizon, hag ez omp deuet betek ennout ?
Et le Roi leur répondra : “Amen, je vous le dis : chaque fois que vous l’avez fait à l’un de ces plus petits de mes frères, c’est à moi que vous l’avez fait.” Mt 25, 40 : Hag e responto ar Roue dezho : E gwirionez me 'lavar deoc’h, e kement ha m’hoc’h eus graet se da unan eus ar re vihanañ eus va breudeur, eo din-me va-unan hoc’h eus her graet.
Alors il dira à ceux qui seront à sa gauche : “Allez-vous-en loin de moi, vous les maudits, dans le feu éternel préparé pour le diable et ses anges. Mt 25, 41 : Neuze ivez e lavaro d’ar re a vezo a gleiz dezhañ : It pell diouzhin, tud villiget, d’an tan peurbadel a zo bet aozet evit an Diaoul hag e aelez.
Car j’avais faim, et vous ne m’avez pas donné à manger ; j’avais soif, et vous ne m’avez pas donné à boire ; Mt 25, 42 : Rak naon am eus bet, ha n’hoc’h eus ket roet din da zebriñ ; sec’hed am eus bet, ha n’hoc’h eus ket roet din da evañ ;
j’étais un étranger, et vous ne m’avez pas accueilli ; j’étais nu, et vous ne m’avez pas habillé ; j’étais malade et en prison, et vous ne m’avez pas visité.” Mt 25, 43 : estren e oan, ha n’hoc’h eus ket va degemeret ; en noazh, ha n’hoc’h eus ket va gwisket ; klañv hag er prizon, ha n’oc’h ket deuet d’am gwelout.
Alors ils répondront, eux aussi : “Seigneur, quand t’avons-nous vu avoir faim, avoir soif, être nu, étranger, malade ou en prison, sans nous mettre à ton service ?” Mt 25, 44 : Neuze int ivez a lavaro dezhañ : Aotrou, pegoulz hon eus da welet naon pe sec’hed dit, pe estren, pe en noazh, pe glañv, pe er prizon, ha n’hon eus ket da sikouret ?
Il leur répondra : “Amen, je vous le dis : chaque fois que vous ne l’avez pas fait à l’un de ces plus petits, c’est à moi que vous ne l’avez pas fait.” Mt 25, 45 : Hag e responto dezho : E gwirionez me 'lavar deoc’h, e kement ha n’hoc’h eus ket her graet da unan eus ar re vihanañ-se, eo din-me kennebeut-all n’hoc’h eus ket her graet.
Et ils s’en iront, ceux-ci au châtiment éternel, et les justes, à la vie éternelle. » Mt 25, 46 : Ha mont a raio ar re-mañ d’ar c’hastiz peurbadel, hag ar re just d’ar vuhez peurbadus ».
