Livre d’Isaïe - Chapitre 50
Chapitre : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 | 41 | 42 | 43 | 44 | 45 | 46 | 47 | 48 | 49 | 50 | 51 | 52 | 53 | 54 | 55 | 56 | 57 | 58 | 59 | 60 | 61 | 62 | 63 | 64 | 65 | 66
Chapitre 50
Ainsi parle le Seigneur : Où est donc la lettre de répudiation de votre mère, par laquelle je l’ai renvoyée ? Et quel est celui de mes créanciers auquel je vous ai vendus ? Eh bien, c’est à cause de vos fautes que vous avez été vendus, à cause de vos révoltes que votre mère a été renvoyée. Is 50, 1 : Evel-hen e lavar an Aotrou : Pelec’h emañ lizher torr-dimezi ho mamm em bije he c’haset kuit gantañ ? Pe c’hoazh, piv eo an hini eus va c’hredourien em bije ho kwerzhet dezhañ ? Setu ! En abeg d’ho trougoberoù ez oc’h bet gwerzhet, en abeg d’ho tirollerezh eo bet argaset ho mamm.
Pourquoi n’y avait-il personne quand je suis venu ? À mon appel, pourquoi nul n’a-t-il répondu ? Ma main serait-elle trop courte pour racheter ? n’aurais-je pas la force pour délivrer ? Eh bien, par ma seule menace je dessèche la mer, je change les fleuves en désert ; leurs poissons pourrissent faute d’eau, morts de soif. Is 50, 2 : Perak p’az on deuet n’em eus kavet den aze ? Perak p’am eus galvet n’eus bet den o respont ? Daoust ha re verr eo va dorn evit dieubiñ, ha n’eus ket nerzh a-walc’h ennon evit salviñ ? A-walc’h eo din gourdrouz evit disec’hañ ar mor ha treiñ ar stêrioù bras e gouelec’h, ha dre ziouer a zour e chom o fesked da vreinañ ha da vervel gant ar sec’hed.
Je revêts les cieux de noir, je les habille de deuil. Is 50, 3 : Gwiskañ a ran an Neñvoù a deñvalderioù hag o goleiñ a ran gant ur sac’h !
Le Seigneur mon Dieu m’a donné le langage des disciples, pour que je puisse, d’une parole, soutenir celui qui est épuisé. Chaque matin, il éveille, il éveille mon oreille pour qu’en disciple, j’écoute. Is 50, 4 : Doue an Aotrou en deus roet din un teod a ziskibl ma c’hellin kennerzhañ d’am zro an den divi. Bep mintin, e gomz am dihun, a zihun va skouarn ma selaouin evel ma ra un diskibl.
Le Seigneur mon Dieu m’a ouvert l’oreille, et moi, je ne me suis pas révolté, je ne me suis pas dérobé. Is 50, 5 : Doue an Aotrou en deus digoret din va skouarn, ha me n’em eus ket enebet, n’en em eus ket en em dennet war-dreñv.
J’ai présenté mon dos à ceux qui me frappaient, et mes joues à ceux qui m’arrachaient la barbe. Je n’ai pas caché ma face devant les outrages et les crachats. Is 50, 6 : Roet em eus va c’hein d’ar re a skoe ganin, ha va divjod d’ar re a ziskrape din va barv ; n’em eus ket kuzhet va dremm diouzh an dismegañsoù hag ar skopoù.
Le Seigneur mon Dieu vient à mon secours ; c’est pourquoi je ne suis pas atteint par les outrages, c’est pourquoi j’ai rendu ma face dure comme pierre : je sais que je ne serai pas confondu. Is 50, 7 : Met Doue an Aotrou a zeu d’am skoazellañ, ha gant se ne ruzian ket dirak an dismegañs : Setu perak em eus lakaet va dremm kalet evel ar roc’h, ha gouzout a ran n’em bo ket a geuz.
Il est proche, Celui qui me justifie. Quelqu’un veut-il plaider contre moi ? Comparaissons ensemble ! Quelqu’un veut-il m’attaquer en justice ? Qu’il s’avance vers moi ! Is 50, 8 : Tost emañ an hini a rento justis din : Piv a gred prosezañ ouzhin ? Ra zeuio neuze ganin dirak al lez-varn ! Piv a fell dezhañ sevel a-enep din ? Ra dostaio betek ennon.
Voilà le Seigneur mon Dieu, il prend ma défense ; qui donc me condamnera ? Les voici tous qui s’usent comme un vêtement, la teigne les dévorera ! Is 50, 9 : Doue an Aotrou a zo va skoazeller, ha piv 'vefe va c’hondaoner ? Int-i holl a droio e pilhoù evel ur c’hozh vantell, debret e vint gant an tagn.
Est-il quelqu’un parmi vous qui craint le Seigneur, qui écoute la voix de son serviteur ? S’il a marché dans les ténèbres sans la moindre clarté, qu’il se confie dans le nom du Seigneur, qu’il s’appuie sur son Dieu. Is 50, 10 : Piv bennak en ho mesk a zouj an Aotrou, ra selaouo mouezh e servijer ! An neb a vale en deñvalijenn, kuit a sklerijenn, ra ’n em fizio en anv an Aotrou ha ra ’n em harpo war e Zoue.
Mais vous tous qui allumez un feu, formant un cercle de flèches incendiaires, allez dans le brasier de votre propre feu, au milieu des flèches que vous enflammez. Voici ce que vous réserve ma main : vous resterez gisant dans la douleur. Is 50, 11 : C’hwi holl hag a vez o c’hwezhañ tan hag oc’h enaouiñ skodoù, it e-barzh flamm ho tantad, e-kreiz ar skodoù-tan bet enaouet ganeoc’h : Digant va dorn e teuio deoc’h kement-se, e-kreiz ar poanioù ho po ho kwele.
