Livre de Ben Sira le Sage - Chapitre 24
Chapitre : 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 | 41 | 42 | 43 | 44 | 45 | 46 | 47 | 48 | 49 | 50 | 51 |
Chapitre 24
La Sagesse divine proclame son propre éloge, au milieu de son peuple elle célèbre sa gloire. Si 24, 1 : Ar furnez a gan he meuleudi dezhi hec’h-unan. E-kreiz he fobl e lavar he gloar,
Dans l’assemblée du Très-Haut elle prend la parole, devant le Dieu puissant elle se glorifie : Si 24, 2 : e bodadeg an Uhel-meurbet e tigor he genoù, evit en em veuliñ dirak e c’halloudegezh.
« Je suis sortie de la bouche du Très-Haut et, comme la brume, j’ai couvert la terre. Si 24, 3 : Deuet on er-maez eus genoù an Uhel-meurbet evel ar goabrenn em eus galvet an douar.
J’ai dressé ma tente dans les hauteurs du ciel, et la colonne de nuée était mon trône. Si 24, 4 : En uhelderioù em eus savet va zeltenn ha va zron a oa en ur golonenn-goabr.
J’ai parcouru seule la voûte des cieux et me suis promenée dans le fond des abîmes. Si 24, 5 : Me hepken am eus graet tro kelc’hiad an Neñv, ha baleet e donder an Islonkoù.
Des flots de la mer, de la terre entière, de tout peuple et de toute nation j’ai fait mon domaine. Si 24, 6 : War donnoù ar mor ha war an douar a-bezh, war bep pobl ha pep broad em eus renet.
Parmi eux tous, j’ai cherché le lieu de mon repos, une part d’héritage où m’établir. Si 24, 7 : En o zouez holl em eus klasket ul lec’h a ziskuizh : Da c’houzout e pelec’h e c’hellfen ober va annez ?
Le Créateur de toutes choses m’a donné un ordre, celui qui m’a créée a fixé ma demeure. Il m’a dit : “Viens demeurer parmi les fils de Jacob, reçois ta part d’héritage en Israël, enracine-toi dans le peuple élu.” Si 24, 8 : Neuze krouer an hollved en deus gourc’hemennet din, an hini en deus va c’hrouet en deus va lakaet da blantañ va zeltenn ha lavaret : E Jakob sav da deltenn en Israel laka da chomadur !
Dès le commencement, avant les siècles, il m’a créée, et pour les siècles je subsisterai ; Si 24, 9 : A-raok ar c’hantvedoù, a-dal ar penn kentañ en deus va c’hrouet ha da holl viken e chomin da vezañ.
dans la demeure sainte, j’ai assuré mon service en sa présence. Ainsi, je me suis fixée dans Sion, Si 24, 10 : En e deltenn santel, dirazañ, em eus graet va ministrerezh hag evel-se e Sion em eus en em ziazezet ;
il m’a fait demeurer dans la cité bien-aimée, et dans Jérusalem j’exerce ma puissance. Si 24, 11 : er gêr muiañ-karet en deus va lakaet da ziskuizhañ, e Jeruzalem em eus va galloudegezh.
Je me suis enracinée dans un peuple glorieux, dans le domaine du Seigneur, dans son héritage : j’habite au milieu de l’assemblée des saints. Si 24, 12 : Sanket em eus va gwrizioù en ur bobl a c’hloar, e domani an Aotrou, en e lod-hêrezh.
Je me suis dressée comme un cèdre sur le Liban, un cyprès dans la montagne de l’Hermon. Si 24, 13 : Evel ur sedrezenn em eus kresket war al Liban, evel ur siprezenn war menezioù an Hermon,
Je me suis dressée comme un palmier à Enn-Guèdi, comme les plants de laurier-rose à Jéricho, comme un bel olivier dans la plaine ; comme un platane je me suis dressée. Si 24, 14 : evel ur balmezenn en Engaddi em eus savet, evel bodoù roz e Jeriko, evel un olivezenn kaer-dispar er gompezenn, em eus kresket uhel evel ur blatanenn.
Comme le cinnamome et l’acanthe aromatique j’ai donné mon parfum, comme une myrrhe précieuse j’ai exhalé mes senteurs, comme le galbanum, l’ambre et le storax, comme un nuage d’encens dans la tente de la Rencontre. Si 24, 15 : Evel ar ginamona hag an aspalat em eus taolet porfum evel ar mir a-zibab em eus roet c’hwez-vat, evel ar galbanom, an oniz hag ar stakte, evel aezhenn an ezañs en Deltenn sakr.
Comme un térébinthe j’ai déployé mes rameaux, rameaux de grâce et de gloire. Si 24, 16 : Astennet em eus va skourroù evel an dourmantinenn, ha va skoultroù a zo leun a c’hloar hag a c’hras,
Comme une vigne, j’ai donné des sarments pleins de grâce et mes fleurs sont des fruits de gloire et de richesse. Si 24, 17 : evel ur winienn em eus taolet kaerder ha va bleunioù a ro frouezh eston a binvidigezh.
Venez à moi, vous qui me désirez, rassasiez-vous de mes fruits. Si 24, 19 : Deuit davedon, c’hwi hag am c’hoanta, hag ho pet ho kwalc’h eus va frouezh,
Mon souvenir est plus doux que le miel, mon héritage, plus doux qu’un rayon de miel. Mon souvenir demeure dans la suite des âges. Si 24, 20 : rak an eñvor ac’hanon a zo dousoc’h eget ar mel, va hêrezh a zo c’hwekoc’h eget un derenn-vel.
Ceux qui me mangent auront encore faim, ceux qui me boivent auront encore soif. Si 24, 21 : Ar re am debr o devo naon c’hoazh hag ar re am ev o devo sec’hed c’hoazh ;
Celui qui m’obéit ne sera pas déçu. Ceux qui travaillent avec moi ne seront pas pécheurs. Ceux qui me mettent en lumière auront la vie éternelle. » Si 24, 22 : an hini a sent ouzhin n’en devo ket da ruziañ, hag ar re a labour hervezon n’o devo ket a bec’hed.
Tout cela, c’est le livre de l’alliance du Dieu Très-Haut, la Loi que Moïse nous a prescrite, héritage laissé aux assemblées de Jacob. Si 24, 23 : Kement-se holl a zo levr Kevredelezh an Doue uhel-meurbet, al Lezenn en deus Moizez gourc’hemennet deomp, evel un hêrezh da vodadegoù Jakob.
Continuez à vous affermir dans le Seigneur ; attachez-vous à lui afin qu’il vous fortifie. Le Seigneur souverain de l’univers est le Dieu unique ; il n’y a pas d’autre Sauveur que lui. Si 24, 24 : Na baouezit ket da vezañ kreñv en Aotrou, en em stagit outañ en doare m’ho startaio ; an Aotrou hollc’halloudek eo an Doue unel, ha n’eus ket a salver estregetañ.
La Loi fait abonder la sagesse comme les eaux du Pishone, comme le fleuve Tigre au temps des fruits nouveaux ; Si 24, 25 : Lakaat a ra ar furnez da zic’hlannañ evel ar Fizon, evel ar Fizon e deizioù ar frouezh nevez ;
elle fait déborder l’intelligence comme l’Euphrate, comme le Jourdain au temps de la moisson. Si 24, 26 : lakaat a ra ar skiantegezh da fonnañ evel an Eufratez evel ar Yordan e deizioù an eost.
Elle fait couler l’instruction comme le Nil, comme le Guihone au temps de la vendange. Si 24, 27 : Lakaat a ra ar gelennadurezh da strinkañ evel ar Stêr evel ar Gihon e deizioù ar vendem.
De même que le premier n’a jamais fini de connaître la sagesse, de même le dernier n’a pas encore repéré sa trace. Si 24, 28 : An den kentañ n’en deus ket echuet d’hec’h anaout hag an hini diwezhañ n’en deus ket c’hoazh he dizoloet :
Car sa pensée est vaste, plus que la mer, et son projet, plus profond que l’océan. Si 24, 29 : Rak ledanoc’h eget ar mor eo he soñjezon, ha donoc’h he mennad eget an Islonk bras.
Quant à moi, j’étais comme un canal venu du fleuve, comme un aqueduc menant vers un paradis. Si 24, 30 : Me avat, evel ur ganol diwar ar Stêr vras, evel ur wazh-dour o tinaou war-zu ul liorzh,
Je me suis dit : « J’arroserai mon jardin, je vais irriguer mon parterre. » Et voici que mon canal est devenu un fleuve, et mon fleuve, une mer ! Si 24, 31 : em eus lavaret : Mont a ran da zourañ va liorzh, hag o gwalc’h a zour a roin d’am bleunioù. Met setu m’eo deuet va c’hanol da vezañ ur stêr vras, ha va stêr vras da vezañ ur mor.
Je vais encore faire luire l’instruction comme l’aurore et porter au loin sa lumière. Si 24, 32 : Ar gelennadurezh a lakain da skediñ evel tarzh an deiz, ha da vezañ gwelet betek ar pep pellañ ;
Je vais encore répandre la doctrine comme une prophétie et je la léguerai aux générations à venir. Si 24, 33 : strewiñ a rin an deskadurezh evel un diougan, he lezel a rin evit remziadoù ar c’hantvedoù da zont ;
Voyez : ce n’est pas pour moi seul que j’ai peiné, mais pour tous ceux qui cherchent la sagesse. Si 24, 34 : gwelit, n’eo ket evidon-me hepken am eus poaniet, met evit ar re holl a glask anezhi.
