Aller au contenu
Accueil » Bible en breton » Ancien Testament en breton » Livre d’Ezekiel » Chapitre 14

Livre d’Ezekiel - Chapitre 14

Levr : Levr Ezekiel
Chapitre : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 | 41 | 42 | 43 | 44 | 45 | 46 | 47 | 48

Chapitre 14



Quelques-uns des anciens d’Israël vinrent me trouver et s’assirent devant moi. Ez 14, 1 : Hiniennoù eus ar wazed a-douez henaourien Israel a zeuas d’am c’havout, hag azezañ a rejont dirazon.

La parole du Seigneur me fut adressée : Ez 14, 2 : Lavar an Aotrou a zeuas din neuze dindan ar c’homzoù-mañ :

« Fils d’homme, ces gens-là ont exalté en leur cœur leurs idoles immondes ; ils placent devant eux ce qui les fait trébucher. Vais-je me laisser consulter par eux ? Ez 14, 3 : Mab-den, an dud-mañ hag o deus tommet o c’halon ouzh o idoloù hudur hag o devez bepred dirak o daoulagad ar pezh o laka d’ober torfedoù, hag eñ e tlean va lezel da vezañ kuzuliet ganto ?

Parle donc. Tu leur diras : Ainsi parle le Seigneur Dieu : Tout homme de la maison d’Israël qui exalte en son cœur ses idoles immondes, ou qui place devant lui ce qui le fait trébucher, s’il vient ensuite trouver le prophète, moi, le Seigneur, je lui répondrai en personne, d’après le nombre de ses idoles immondes, Ez 14, 4 : Setu perak komz outo, lavar dezho : evel-hen e komz Doue an Aotrou : Kement gwaz eus tiegezh Israel o tommañ e galon ouzh e idoloù hag o lakaat dirak e zaoulagad ar pezh e laka da gouezhañ er pec’hed, eo me, an Aotrou, a responto va-unan dezhañ, en abeg da niver bras e loustonioù,

afin de saisir au cœur la maison d’Israël ; à mon égard, tous sont devenus des étrangers à cause de leurs idoles immondes. Ez 14, 5 : evit kemer tiegezh Israel dre e galon, int-i holl hag o deus va dinac’het en abeg d’o idoloù hudur.

C’est pourquoi tu diras à la maison d’Israël : Ainsi parle le Seigneur Dieu : Retournez-vous ! Détournez-vous de vos idoles immondes ; de toutes vos abominations détournez vos visages ! Ez 14, 6 : Setu perak, lavar da di Israel : Evel-hen e komz Doue an Aotrou : Distroit, dinac’hit hoc’h idoloù hudur, distroit ho taoulagad eus hoc’h holl euzhusterioù.

Soit un homme de la maison d’Israël, ou un immigré établi en Israël : il se sépare de moi, il exalte en son cœur ses idoles immondes, il place devant lui ce qui le fait trébucher et il vient demander au prophète de me consulter pour lui. Moi, le Seigneur, je lui répondrai en personne. Ez 14, 7 : Rak da bep den eus tiegezh Israel, da bep estrañjour o chom e Israel, ma tinac’h ac’hanon, mar lez e galon da gouezhañ e karantez evit e idoloù hudur, mar laka dirak e zaoulagad ar pezh el laka da dorfediñ, ha mar deu goude-se da gavout ar profed da hemañ da c’houlenn kuzul diganin evitañ, eo me, an Aotrou, a responto me va-unan.

Je porterai mon regard sur cet homme, j’en ferai un exemple proverbial, je le retrancherai de mon peuple. Alors vous saurez que Je suis le Seigneur. Ez 14, 8 : Treiñ a rin va fas a-enep an den-se, ober a rin anezhañ ur sin hag ur fablenn, ha troc’hañ a rin anezhañ kuit eus a-greiz va fobl ; ha gouzout a reot ez eo me eo an Aotrou !

Et le prophète, s’il se laisse séduire et prononce une parole, c’est moi, le Seigneur, qui l’aurai séduit ; j’étendrai la main contre lui et je le supprimerai du milieu de mon peuple Israël. Ez 14, 9 : Ha mar en em lez ar profed da vezañ lubanet ha mar komz, eo dre m’am bo, me, an Aotrou, lubanet ar profed-se ; astenn a rin va dorn enep dezhañ, ha distrujañ a rin anezhañ eus a-greiz va fobl Israel.

Ils porteront leur faute, la faute de celui qui consulte comme la faute du prophète, Ez 14, 10 : Dougen a raint pouez o fec’hed : pec’hed ar profed a vo kement ha pec’hed an hini a guzul anezhañ,

pour que la maison d’Israël ne s’égare plus loin de moi et ne soit plus rendue impure par tous ses crimes. Alors ils seront mon peuple, et moi je serai leur Dieu – oracle du Seigneur Dieu. » Ez 14, 11 : evit na gantreo ket tiegezh Israel pell diouzhin, ha n’en em saotrint ket ken gant o holl dorfedoù, hogen ma vint va fobl ha ma vin-me o doue, diougan Doue an Aotrou.

La parole du Seigneur me fut adressée : Ez 14, 12 : Lavar an Aotrou a zeuas din dindan ar c’homzoù-mañ :

« Fils d’homme, si un pays péchait contre moi en commettant l’infidélité, si j’étendais la main contre lui, détruisais sa réserve de pain, lui envoyais la famine, en retranchais hommes et bêtes, Ez 14, 13 : Mab-den, ma pec’hfe ur vro a-enep din dre zifealded ouzhin, ha mar astennfen va dorn enep dezhañ, mar distrujfen ar pezh a oa miret a vara evit kas warni an naonegezh, ma troc’hfen kuit diouti tud ha loened,

et si dans ce pays il y avait ces trois hommes, Noé, Daniel et Job, alors eux, par leur justice, sauveraient leur vie – oracle du Seigneur Dieu. Ez 14, 14 : ha mar befe an tri den-se en he c’hreiz : Noah, Daniel ha Job, int-i a savetefe o buhez en abeg d’o reizhder, diougan Doue an Aotrou !

Si je faisais passer des bêtes féroces dans ce pays pour le priver de ses enfants et qu’il devienne un lieu désolé où nul ne passe, à cause de ces bêtes, Ez 14, 15 : Mar lakfen da dremen er vro loened ferv evit tennañ he bugale diouti, ma vo anezhi ul lec’h didud, hep un tremeniad, en abeg d’al loened,

si dans ce pays il y avait ces trois hommes, alors, par ma vie – oracle du Seigneur Dieu – ils ne pourraient sauver ni fils ni filles : eux seuls seraient sauvés, et le pays deviendrait un lieu désolé. Ez 14, 16 : ha mar befe an tri den-se e-kreiz ar vro, neuze, dre va buhez, diougan Doue an Aotrou, ne savetefent nag o mibien nag o merc’hed ; int o-unan hepken a vefe salvet, hag e vefe ar vro ur mantr.

Ou bien, si je faisais venir l’épée contre ce pays, si je disais : “Que passe l’épée dans ce pays, qu’elle en retranche hommes et bêtes”, Ez 14, 17 : Pe c’hoazh, mar lakfen ar c’hleze da zont a-enep ar vro-se, ha mar lavarfen : Ra dremeno ar c’hleze er vro-mañ ! Ha mar troc’hfen kuit diouti tud ha loened,

et si dans ce pays il y avait ces trois hommes, alors, par ma vie – oracle du Seigneur Dieu – ils ne pourraient sauver ni fils ni filles : eux seuls seraient sauvés. Ez 14, 18 : ha mar befe an tri den-se e-kreiz ar vro, neuze, dre va buhez, diougan Doue an Aotrou, ne savetefent nag o mibien hag o merc’hed, met int-i hepken a vefe salvet !

Ou bien, si j’envoyais la peste contre ce pays, si je déversais ma fureur contre lui pour en retrancher dans le sang hommes et bêtes, Ez 14, 19 : Pe c’hoazh, mar kasfen ar vosenn er vro-se ha mar skuilhfen va fulor warni evit troc’hañ diouti er gwad tud ha loened,

et si dans ce pays il y avait Noé, Daniel et Job, alors, par ma vie – oracle du Seigneur Dieu – ils ne pourraient sauver aucun fils ni aucune fille, mais eux, par leur justice, sauveraient leur vie. » Ez 14, 20 : ha mar befe Noe, Daniel ha Job e-kreiz ar vro-se, dre va buhez, diougan Doue an Aotrou, ne savetefent nag ur mab nag ur verc’h, int-i avat, en abeg d’o reizhder, a savetefe o buhez.

Ainsi parle le Seigneur Dieu : « Même si j’ai envoyé mes quatre terribles châtiments, épée, famine, bêtes féroces et peste, contre Jérusalem pour en retrancher hommes et bêtes, Ez 14, 21 : Rak evel-hen e komz Doue an Aotrou ! Daoust ma ’m eus kaset a-enep Jeruzalem va fevar c’hastiz a zrougeur, kleze, naonegezh ; loened ferv ha bosenn, evit lemel diouti tud ha loened,

voilà qu’en elle subsiste un reste. On a fait sortir de la ville des fils et des filles ; les voici qui sortent vers vous. Vous pourrez voir leur conduite et leurs actes ; alors vous vous consolerez du malheur que j’ai fait venir sur Jérusalem, de tout ce que j’ai fait venir contre elle. Ez 14, 22 : setu ma chom ur restad a dud savetaet a ya er-maez gant o mibien hag o merc’hed ; setu-int o tont davedoc’h, ma welot o buhezegezh hag o oberoù ha ma vezot frealzet eus ar gwalleur am bo lakaet da zont war Jeruzalem, eus kement am bo lakaet da zont warni.

Ils vous consoleront, car vous verrez leur conduite et leurs actes. Alors vous saurez que ce n’est pas en vain que j’ai accompli tout ce que j’ai fait dans la ville – oracle du Seigneur Dieu. » Ez 14, 23 : Ho frealziñ a raint pa welot o buhezegezh hag o oberoù, ha gouzout a reot n’eo ket en aner am eus graet an holl gement am eus graet, diougan Doue an Aotrou !