Livre de Judith - Chapitre 11
Chapitre 11
Holopherne lui dit : " Courage, femme, que ton cœur ne craigne rien, car moi, je n'ai jamais fait de mal à quiconque choisit de servir Nabucodonosor, roi de toute la terre. Jdt 11, 1 : Hag e lavaras dezhi Holofern : "Bez fiziañs, maouez, nebaon ez kalon, rak n’em eus graet biskoazh droug d’un den en deus dibabet servijañ Naboukodonozor, roue an douar a-bezh.
Encore maintenant, si ton peuple, qui habite la région montagneuse, ne m'avait méprisé, je n'aurais pas brandi ma lance contre lui : ce sont eux qui l'ont voulu. Jdt 11, 2 : Ha bremañ, da bobl a zo o chom war ar menez, mar n’he dije ket va disprizet, n’em bije ket savet va goaf a-enep dezhi, hogen int-i eo o deus graet dezho o-unan kement-se.
Maintenant, dis-moi pour quelle raison tu t'es enfuie de chez eux pour venir à nous. À vrai dire, tu es venue trouver ton salut. Courage ! Tu resteras en vie cette nuit, ainsi qu'à l'avenir. Jdt 11, 3 : Ha bremañ, lavar din perak ez out tec’het diouto ha deuet davedomp, rak deuet out evit da silvidigezh ; bez fiziañs, en noz-mañ e vevi, ha da c’houde.
Personne ne te fera de tort. Au contraire, tu seras bien traitée, comme il en va pour les serviteurs de mon seigneur, le roi Nabucodonosor. " Jdt 11, 4 : Rak n’eus den hag a rafe droug dit, hogen vad eo e vo graet dit, evel ma vez graet da servijerien va aotrou, ar roue Naboukodonozor".
Judith lui répondit : " Accueille les paroles de ta servante ; que ton esclave puisse s'exprimer en ta présence. Cette nuit, je ne proférerai aucun mensonge devant mon seigneur. Jdt 11, 5 : Hag e lavaras dezhañ Judit : "Degemer komzoù da servijerez, hag e komzo da sklavourez dirazout, ha ne gontin ket gaou d’am aotrou en noz-mañ.
Et si tu suis les conseils de ton esclave, Dieu mènera une action à bon terme avec toi, et mon seigneur n'échouera pas dans ses projets. Jdt 11, 6 : Ha mar heuliez lavarioù da vatezh, e kaso Doue ganit an afer da benn ha ne gavo ket kerse va aotrou en e gefridioù.
Vive Nabucodonosor, roi de toute la terre ! Vive sa force ! Car il t'a envoyé pour corriger tous les vivants. Et non seulement les hommes le servent grâce à toi, mais encore les bêtes sauvages, les troupeaux et les oiseaux du ciel vivront, grâce à ta vigueur, pour Nabucodonosor et pour toute sa maison. Jdt 11, 7 : Bevet Naboukodonozor, roue an douar a-bezh, ha bevet E c’halloud, eñ hag en deus da gaset evit reizhañ an holl re vev, ma vo n’eo ket hepken an dud drezout ouzh e servijañ, met ivez loened ar maezioù, ar chatal hag evned an Neñvoù, dre da nerzh, a vevo evit Naboukodonozor hag e holl diegezh.
Oui, nous avons entendu parler de ta sagesse et de la subtilité de ton esprit : on rapporte par toute la terre que tu es le seul héros de tout le royaume, puissant par ton savoir-faire et admirable dans la conduite de la guerre. Jdt 11, 8 : Rak keloù hon eus bet eus da furnez hag eus gwidreoù da spered, ha gouzout a reer dre an douar a-bezh ez out kadarn er rouantelezh a-bezh, barrek dre ar skiant ha marzhus en troioù-brezel.
Venons-en au discours prononcé par Akhior devant ton conseil ; nous en avons appris les termes, car les hommes de Béthulie ont épargné Akhior et celui-ci leur a communiqué tout ce qu'il avait dit en ta présence. Jdt 11, 9 : Ha bremañ, ar c’homzoù en deus lavaret Ac’hior ez kuzul, klevet hon eus e brezegenn, rak e espernet o deus paotred Betulia, ha displeget en deus dezho kement tra en devoa lavaret du-se.
Eh bien, maître et seigneur, ne néglige pas ce discours, mais garde-le dans ton cœur, car il est véridique. Oui vraiment, ceux de notre race ne sont jamais punis, l'épée n'a pas de pouvoir sur eux, à moins qu'ils ne pèchent contre leur Dieu. Jdt 11, 10 : Neuze ’ta, mestr hag aotrou, na ra ket fae ouzh e gomzoù, mir anezho ez kalon rak gwirion ez int ; rak ne vez ket kastizet hor gouenn, ha ne c’hell netra ar c’hleze a-enep dezho, mar ne bec’hont ket a-enep o Doue.
Or maintenant, afin que mon seigneur ne connaisse ni revers ni échec, la mort va fondre sur leurs têtes, car le péché s'est emparé d'eux, ce péché par lequel ils excitent la colère de leur Dieu chaque fois qu'ils commettent un écart. Jdt 11, 11 : Ha bremañ, evit na c’hoarvezo ket gant va aotrou bezañ distaolet ha dic’halloud, ha ma lammo ar marv war o dremmoù, tapet en deus krog enno ar pec’hed a ra kounnariñ o Doue bep tro ma reont sotoni.
Comme les vivres leur manquent et que toute eau se fait rare, ils ont projeté d'abattre leurs troupeaux et résolu de consommer tout ce que Dieu, par ses lois, leur a défendu de manger. Jdt 11, 12 : Abaoe m’o deus diouer a voued ha ma-z eo deuet berr an dour, o deus en em droet d’en em deurel war o chatal, ha kement tra en deus kemennet Doue dezho dre e lezennoù chom hep debriñ, o deus divizet ober gantañ.
Même les prémices du blé et les dîmes du vin et de l'huile, consacrées et gardées pour les prêtres qui se tiennent à Jérusalem en présence de notre Dieu, ils ont jugé bon de les utiliser sans en rien laisser, alors qu'il n'est permis à personne dans le peuple d'y toucher, même de la main. Jdt 11, 13 : Preveudioù an ed, deogoù ar gwin hag an eoul, o devoa miret evel traoù santel evit ar veleien en em zalc’h e Jeruzalem dirak dremm hon Doue, ez int mennet da beur-zebriñ, goude ma n’eo ket aotreet da zen ebet eus ar bobl stekiñ outo gant an daouarn.
Or, à Jérusalem, tout le monde l'a fait. C'est pourquoi ils y ont envoyé des gens pour en ramener la permission nécessaire de la part du Conseil des anciens. Jdt 11, 14 : Kaset o deus tud da Jeruzalem, - rak eno o deus graet an annezidi kement-all - da gerc’hat evito un aotre a-berzh an Henaourien.
Lorsque cette permission leur sera communiquée et qu'ils passeront à l'acte, ce jour-là ils te seront livrés pour que tu les extermines. Jdt 11, 15 : Ha p’o devo bet ar respont ha graet kement-se, e vezint deroet dit evit an distruj en deiz-se end-eeun.
C'est pourquoi moi, ta servante, sachant tout cela, je me suis enfuie de chez eux et Dieu m'a envoyée pour réaliser avec toi des actions qui frapperont de stupeur toute la terre ainsi que tous ceux qui l'apprendront. Jdt 11, 16 : Setu perak, me, da vatezh, pa ’m eus gouezet kement-se, em eus tec’het a-ziganto, ha va c’haset en deus Doue evit ober ganit oberennoù, ma vo sebezet ganto an douar a-bezh, an neb a glevo kel anezho.
En effet, ta servante est remplie de la crainte de Dieu, elle sert nuit et jour le Dieu du ciel. Dorénavant je resterai donc près de toi, mon seigneur. La nuit, ta servante sortira dans le ravin, je prierai Dieu, et il me dira quand les gens de mon peuple auront commis leurs péchés. Jdt 11, 17 : Rak da vatezh a zo deol hag a servij noz-deiz Doue an Neñvoù. Ha bremañ e choman ez kichen, va aotrou, hag ec’h ermaezio da vatezh da noz er ganienn hag e pedin Doue, hag e lavaro din peur o devo graet o fec’hedoù.
Je reviendrai alors t'en faire le rapport, tu feras une sortie avec toute ton armée et nul d'entre eux ne te résistera. Jdt 11, 18 : Hag e teuin da gemenn dit, hag ermaeziañ a ri gant da holl armead, ha ne vo den en o zouez evit enebiñ ouzhit.
Ensuite, je te conduirai à travers la Judée jusqu'aux portes de Jérusalem. Je placerai ton char au milieu de la ville, tu conduiras ses habitants comme des brebis qui n'ont pas de berger, et pas un chien ne grognera contre toi. Tout cela m'a été dit et annoncé pour que je le sache à l'avance, et j'ai été envoyée pour te l'annoncer à mon tour. " Jdt 11, 19 : Da gas a rin dre greiz Judea betek mont dirak Jeruzalem ha lakaat da dron en he c’hreiz, hag o c’has a ri evel deñved n’o deus ket a vesaer, ha ne c’hourdrouzo ket ur c’hi gant e lañchenn dirazout : rak kement-se a zo bet lavaret din gant va raganaoudegezh ha kemennet din, ha kaset on bet d’e zisklêriañ dit".
Les paroles de Judith plurent à Holopherne et à tous ses officiers. Remplis d'admiration pour sa sagesse, ils s'exclamèrent : Jdt 11, 20 : Plijout a reas he c’homzoù da Holofern ha d’e holl servijerien, hag e voent sebezet gant he furnez hag e lavarjont :
" D'une extrémité de la terre à l'autre, il ne se trouve pas de femme semblable à celle-ci par la beauté du visage et l'intelligence des paroles. " Jdt 11, 21 : N’eus ket ur vaouez evel-se eus an eil penn d’an douar d’egile, evit kened an dremm ha furnez ar c’homzoù.
Holopherne lui dit : " Dieu a bien fait de t'envoyer en avant de ton peuple, pour que la force soit en nos mains, et la ruine sur ceux qui méprisent mon seigneur. Jdt 11, 22 : Hag e lavaras dezhi Holofern : "Mat en deus graet Doue ouzh da gas a-raok ar bobl, evit ma vo en hon daouarn an nerzh, hag er re o deus disprizet va aotrou, ar rivin.
Quant à toi, tu es aussi jolie à voir qu'habile en tes discours. Si tu agis comme tu l'as dit, ton Dieu sera mon Dieu, et toi, tu résideras dans la demeure du roi Nabucodonosor, ta renommée s'étendra sur toute la terre. " Jdt 11, 23 : Ha bremañ, plijus eo da neuz ha talvoudus da gomzoù. Ma rez evel m’ec’h eus lavaret, da Zoue a vezo va Doue, ha te a chomo e ti Naboukodonozor, hag e vezi brudet dre an douar a-bezh".
