Aller au contenu
Accueil » Bible en breton » Ancien Testament en breton » Livre des Juges » Chapitre 1

Livre des Juges - Chapitre 1

Levr : Levr ar Varnerien
Chapitre : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21

Chapitre 1



APRES LA MORT de Josué, les fils d’Israël consultèrent le Seigneur : « Qui de nous montera le premier attaquer les Cananéens ? » Jg 1, 1 : Goude marv Josoua, e c’houlennas Bugale Israel kuzul digant an Aotrou, o lavarout : "Piv a bigno da gentañ evidomp a-enep Kanaaniz, d’ober brezel dezho ?"

Le Seigneur répondit : « C’est Juda qui montera. Je livre le pays entre ses mains. » Jg 1, 2 : Hag e lavaras an Aotrou : "Youda a bigno : lakaet em eus ar vro etre e zaouarn".

Juda dit alors à son frère Siméon : « Viens avec moi dans le territoire que j’ai reçu en partage, et nous combattrons les Cananéens. Puis, à mon tour, j’irai avec toi dans le territoire que tu as reçu en partage. » Siméon alla avec lui. Jg 1, 3 : Hag e lavaras Youda da Simeon, e vreur : "Sav ganin d’ar vro a zo bet merket din da lodenn, hag e stourmimp ouzh Kanaaniz ; me 'yelo ivez ganit er vro ac’h eus bet da hêrezh". Ha Simeon ha mont gantañ.

Juda monta donc, et le Seigneur livra entre leurs mains les Cananéens et les Perizzites. À Bézeq, ils les battirent : en tout, dix mille hommes. Jg 1, 4 : Hag e pignas Youda ; hag e lakaas an Aotrou Kanaaniz ha Fereziz etre o daouarn ; lazhañ a rejont diouto, e Bezek, dek mil den.

Ayant rencontré Adoni-Bézeq à Bézeq, ils l’attaquèrent et battirent les Cananéens et les Perizzites. Jg 1, 5 : Hag e kavjont Adoni-Bezek e Bezek, hag e rejont brezel dezhañ o pilat Kanaaniz ha Fereziz.

Adoni-Bézeq s’enfuit, mais ils le poursuivirent, le saisirent et lui coupèrent les pouces des mains et des pieds. Jg 1, 6 : Hag e tec’has Adoni-Bezek, hag e redjont war e lerc’h hag e krogjont ennañ, hag e troc’hjont dezhañ meudoù e zaouarn ha re e dreid.

Adoni-Bézeq dit : « Soixante-dix rois dont on avait coupé les pouces des mains et des pieds ramassaient des restes sous ma table. Ce que j’ai fait, Dieu me le rend. » On l’emmena à Jérusalem. Il y mourut. Jg 1, 7 : Hag e lavaras Adoni-Bezek : "Dek roue ha tri-ugent, meudoù o daouarn ha re o zreid troc’het, a oa o serriñ boued dindan va zaol. Ar pezh am eus graet, Doue en deus e dalvezet din". Hag e voe kaset da Jeruzalem hag e varvas eno.

Les fils de Juda attaquèrent Jérusalem, s’en emparèrent, la passèrent au fil de l’épée et mirent le feu à la ville. Jg 1, 8 : Mont a reas bugale Youda da stourm ouzh Jeruzalem ha pa voe bet kemeret ganto e skojont warni gant barvenn ar c’hleze ; hag ar gêr a oa bet tangwallet.

Ils descendirent ensuite pour combattre les Cananéens qui habitaient la Montagne, le Néguev et le Bas-Pays. Jg 1, 9 : Goude-se e tiskennas bugale Youda da vrezeliñ enep Kanaaniz a oa o chom war ar menez, en Negev hag er Sefala en draonienn.

Puis Juda marcha contre les Cananéens qui habitaient Hébron – le nom d’Hébron était auparavant Qiryath-Arba – et il battit Shéshaï, Ahimane et Talmaï. Jg 1, 10 : Hag ez eas Youda enep ar Ganaaniz a oa o chom e Hebron, - anv Hebron a oa gwechall Kiriat-Arbe - hag e trec’hjont war Sesai, Ahiman ha Talmai.

De là, il marcha contre les habitants de Debir – le nom de Debir était auparavant Qiryath-Séfer. Jg 1, 11 : Hag ez eas alese enep annezidi Dabir ; anv Dabir a oa gwechall Kiriat-Sefer.

Caleb dit : « Celui qui vaincra Qiryath-Séfer et s’en emparera, je lui donnerai pour femme ma fille Aksa. » Jg 1, 12 : Hag e lavaras Kaleb : "An hini a skoio gant Kiriat-Sefer, hag he c’hemero, e roin dezhañ Aksa, va merc’h da bried".

Otniel, fils de Qénaz, le frère cadet de Caleb, s’empara de la ville et Caleb lui donna pour femme sa fille Aksa. Jg 1, 13 : Otoniel a zeuas a-benn d’he c’hemer, mab Kenaz, breur yaouank Kaleb e oa, a roas dezhañ e verc’h Aksa da bried.

Dès qu’elle arriva, Otniel l’incita à demander à son père un champ. Elle descendit de son âne, et Caleb lui demanda : « Que veux-tu ? » Jg 1, 14 : Ha pa-z erruas houmañ, e vountas anezhi da c’houlenn ur park digant he zad. Pa ziskennas-hi diwar an azen, e lavaras Kaleb dezhi : "Petra zo erru ganit ?"

Elle lui dit : « Accorde-moi une faveur. Puisque tu m’as établie au pays du Néguev, donne-moi aussi des sources. » Caleb lui donna les sources d’en haut et les sources d’en bas. Jg 1, 15 : Hag hi da lavarout dezhañ : "Ro din ur vennozh : bro an Negev ac’h eus roet din ; ro din andonioù dour". Hag e roas Kaleb mammennoù krec’h ha mammennoù traoñ dezhi.

Les fils d’un Qénite, parent de Moïse, montèrent de la ville des Palmiers avec les fils de Juda jusqu’au désert de Juda qui est au sud d’Arad. Ils vinrent habiter avec le peuple qui était là. Jg 1, 16 : Ha bugale Kenien, breur-kaer Moizez, a bignas eus kêr ar Palmezenned, gant bugale Youda, da ouelec’h Youda, a oa er c’hreisteiz da Arad, hag ez ejont da chom gant ar bobl.

Puis Juda s’en alla avec son frère Siméon. Ils battirent les Cananéens qui habitaient Sefath et vouèrent la ville à l’anathème. On lui donna le nom de Horma. Jg 1, 17 : Hag ez eas Youda gant Simeon, e vreur, hag e rojont lamm da Ganaaniz Sefat ; gouestlañ a rejont kêr d’an dismantr, ha graet e voe Horma anezhi.

Juda s’empara de Gaza et de son territoire, d’Ascalon et de son territoire, d’Éqrone et de son territoire. Jg 1, 18 : Hag e tapas Youda Gaza hag ar vro stag outi, Askalon gant he douar hag Ekron gant ar vro stag outi.

Le Seigneur fut avec Juda, et Juda s’empara de la Montagne, mais il ne put déposséder les habitants de la plaine, car ils avaient des chars de fer. Jg 1, 19 : Bez e voe Doue gant Youda, ha Youda a berc’hennas ar menez, met ne zeuas ket a benn eus tud an draonienn dre ma oa kirri-houarnet ganto.

Comme l’avait prescrit Moïse, on donna Hébron à Caleb, qui en déposséda les trois fils d’Anaq. Jg 1, 20 : Evel ma oa bet divizet gant Moizez, e voe roet Hebron da Galeb ha hemañ a gasas kuit ac’halese tri mab Enak.

Les fils de Benjamin ne dépossédèrent pas les Jébuséens qui habitaient Jérusalem. Ceux-ci ont habité Jérusalem avec les fils de Benjamin jusqu’à ce jour. Jg 1, 21 : Bugale Benjamin avat, ne argasjont ket Jebouzeiz a oa o chom e Jeruzalem ha chomet eo ar Jebouseiz gant bugale Benjamin e Jeruzalem betek hiziv.

La maison de Joseph, de son côté, monta à Béthel, et le Seigneur était avec eux. Ils envoyèrent d’abord reconnaître Béthel – le nom de la ville était auparavant Louz. Jg 1, 22 : Hag e savas ivez tiegezh Jozef a-enep da Vetel, hag an Aotrou a voe ganto. Kas a rejont sklerijennerien da Vetel. Luz e oa e anv hervez ar re gozh.

Ceux qui étaient en reconnaissance virent un homme sortir de la ville et lui dirent : « Montre-nous donc l’accès de la ville et nous ferons preuve de loyauté envers toi. » Jg 1, 24 : Gwelout a rejont un den o tont eus kêr hag e lavarjont dezhañ : "Diskouez deomp antre kêr hag hon devo truez ez-keñver".

Il leur montra l’accès de la ville. On la passa au fil de l’épée. Quant à l’informateur, ils le laissèrent aller avec tout son clan. Jg 1, 25 : Hag e tiskouezas dezho hag e lazhjont kêriz gant ar c’hleze ; an den-se avat a voe lezet da vont, eñ hag e dud ;

Il s’en alla au pays des Hittites, construisit une ville et la nomma Louz. C’est encore son nom aujourd’hui. Jg 1, 26 : mont a reas da vro an Heteiz ; sevel a reas eno ur gêr, hag e roas dezhi an anv a Luz, a zo hec’h anv betek hiziv.

Manassé ne conquit ni Beth-Shéane et ses dépendances, ni Taanak et ses dépendances, ni les habitants de Dor et ses dépendances, ni les habitants de Yibléam et ses dépendances, ni les habitants de Meguiddo et ses dépendances. Les Cananéens persistèrent à habiter ce pays. Jg 1, 27 : Manase ne argasas ket tud Betsan ha tud ar c’hêrioù stag outi, na tud Tanag hag ar c’hêrioù stag outi, na tud Dor, na tud Ieblaam, na tud Mageddo hag ar c’hêrioù stag outi. Evel-se e talc’has ar Ganaaniz da chom er vro-se.

Lorsqu’Israël se fut affermi, il les soumit à la corvée, sans toutefois réussir à les déposséder. Jg 1, 28 : Pa voe erru Israel kreñv a-walc’h e lakaas Kanaaniz da baeañ truajoù dezhañ, met n’o c’hasas ket kuit.

Éphraïm ne déposséda pas les Cananéens qui habitaient à Guézer, et les Cananéens habitèrent au milieu d’Éphraïm, à Guézer. Jg 1, 29 : Hag Efraim ne ziberc’hennas ket ar Ganaaniz a oa o chom e Gazer, hag e chomas ar Ganaaniz en o zouez e Gazer.

Zabulon ne déposséda pas les habitants de Qitrone, ni les habitants de Nahalol ; les Cananéens habitèrent au milieu de Zabulon et furent soumis à la corvée. Jg 1, 30 : Zaboulon ne ziberc’hennas ket tud Ketron, na tud Naalol, hag e chomas Kanaaniz en o zouez dindan druaj.

Asher ne déposséda pas les habitants d’Akko, ni les habitants de Sidon, ni ceux d’Ahlab, d’Akzib, de Helba, d’Afiq et de Rehob. Jg 1, 31 : Aser ne argasas ket tud Hako, na tud Sidon, na re Ahalab, Akazib, Helba, Afig, Rec’hob,

Les Ashérites habitèrent au milieu des Cananéens habitant le pays, puisqu’ils ne les avaient pas dépossédés. Jg 1, 32 : ha bugale Aser a chomas e-touez Kanaaniz, tud ar vro, rak n’o argasjont ket.

Nephtali ne déposséda pas les habitants de Beth-Shèmesh, ni les habitants de Beth-Anath, et il habita au milieu des Cananéens habitant le pays. Mais les habitants de Beth-Shèmesh et de Beth-Anath furent soumis à la corvée. Jg 1, 33 : Neftali ne argasas ket tud Vet-Shemesh, na tud Bet-Anat, met chom a reas e-touez Kanaaniz, tud ar vro, ha tud Bet-Shemesh ha Bet-Anat a baeas dezhañ truajoù.

Les Amorites repoussèrent jusqu’à la montagne les fils de Dane, ne les laissant pas descendre dans la plaine. Jg 1, 34 : Bountañ a reas Amoreiz bugale Dan d’ar menez e virjont outo da ziskenn en draonienn.

Les Amorites persistèrent donc à habiter Har-Hèrès, Ayyalone et Shaalbim. Mais quand la main de la maison de Joseph pesa lourdement, ils furent soumis à la corvée. Jg 1, 35 : Hag e talc’has Amoreiz da chom war menez Harhares en Aialon ha Salebim, met pa bounneraas dorn tiegezh Jozef, e voent lakaet dindan druaj.

Le territoire des Amorites commence à la montée des Scorpions, depuis La Roche, et va ensuite en montant. Jg 1, 36 : Ha tiriad Amoreiz a yae eus Akrabim, eus ar Roc’h ha war grec’h.