Livre des Juges - Chapitre 21
Chapitre : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21
Chapitre 21
Les hommes d’Israël avaient fait ce serment à Mispa : « Aucun d’entre nous ne donnera sa fille pour femme à un Benjaminite. » Jg 21, 1 : Tud Israel o devoa graet ul le e Maspa o lavarout : "Den ac’hanomp ne roio e verc’h da Venjamin evel gwreg".
Le peuple se rendit à Béthel et là, il se tint assis devant Dieu, jusqu’au soir. Ils poussèrent des cris, sanglotèrent, Jg 21, 2 : Mont a reas ar bobl da Vetel, hag e chomjont eno betek an abardaez dirak Doue ; hag e savent o mouezh o ouelañ, ur oueladeg bras.
en disant : « Pourquoi, Seigneur, Dieu d’Israël, se fait-il qu’il manque aujourd’hui à Israël une de ses tribus ? » Jg 21, 3 : Hag e lavarent : "Perak, Aotrou, Doue Israel, eo c’hoarvezet kement-se en Israel ? Diskontet eo bet hiziv ur meuriad diouzh Israel !"
Le lendemain, de bon matin, le peuple se leva, bâtit un autel, offrit des holocaustes et des sacrifices de paix. Jg 21, 4 : Hag antronoz, savet ar bobl, e voe graet eno un aoter ha kinniget holokostoù ha peoc’h-aberzhoù.
Les fils d’Israël se demandèrent : « Quelle est celle, parmi toutes les tribus d’Israël, qui n’est pas montée à l’assemblée, auprès du Seigneur ? » Car ils avaient fait ce serment solennel : ceux qui ne seraient pas montés à Mispa auprès du Seigneur seraient mis à mort. Jg 21, 5 : Hag e lavaras bugale Israel : "Pehini ne oa ket pignet d’an dolpadeg, a-douez holl veuriadoù Israel, dirak an Aotrou ?" Ul le bras a oa bet evit an hini na savje ket etrezek an Aotrou e Maspa, o lavarout : "Mervel a ray".
Les fils d’Israël furent pris de pitié pour Benjamin, leur frère, et ils dirent : « Aujourd’hui, une des tribus a été retranchée d’Israël. Jg 21, 6 : Hag o devoa keuz bugale Israel evit Benjamin, o breur, hag e lavarjont : "Krennet ez eus bet hiziv ur meuriad diouzh Israel.
Que ferons-nous pour donner des femmes à ceux qui restent, alors que nous avons fait serment, par le Seigneur, de ne pas leur donner nos filles pour femmes ? » Jg 21, 7 : Petra a raimp evito, evit ar re a van, m’o devo gwragez, p’hon eus touet dre an Aotrou na rojemp ket dezho eus hor merc’hed da wragez ?"
Ils demandèrent alors : « Y a-t-il quelqu’un, parmi les tribus d’Israël, qui n’est pas monté auprès du Seigneur à Mispa ? » Voici que, de Yabesh-de-Galaad, personne n’était venu au camp, à l’assemblée. Jg 21, 8 : Hag e lavarjont : "Pehini a-douez meuriadoù Israel ne oa ket pignet davet an Aotrou e Maspa ?" Ha setu : ne oa deuet den d’ar c’hamp eus Iabes-Galaad gant ar gumuniezh ;
La population avait été recensée, et en effet, il n’y avait là aucun des habitants de Yabesh-de-Galaad. Jg 21, 9 : pa oa bet niveret an dud, ne oa den eno eus annezidi Iabes-Galaad.
La communauté y envoya douze mille hommes de valeur, et leur donna cet ordre : « Allez, et passez au fil de l’épée les habitants de Yabesh-de-Galaad, y compris les femmes et les enfants. Jg 21, 10 : Hag e kasas dezho ar gumuniezh daouzek mil soudard kadarn, en ur reiñ un urzh dezho, o lavarout : "It da skeiñ war annezidi Iabes-Galaad gant barvenn ar c’hleze, gwragez ha bugale.
Voici ce que vous ferez : tout mâle et toute femme ayant partagé la couche d’un homme, vous les vouerez à l’anathème. » Jg 21, 11 : Met setu ar pezh a reot : kement gwaz, ha kement maouez he deus anavezet gwele ur gwaz, a anaoueot".
Ils trouvèrent, parmi les habitants de Yabesh-de-Galaad, quatre cents jeunes filles vierges, qui n’avaient partagé la couche d’aucun homme, et ils les amenèrent au camp, à Silo, qui est au pays de Canaan. Jg 21, 12 : Hag e kavjont e-mesk annezidi Iabes-Galaad pevar c’hant krennardez gwerc’h ha n’o devoa anavezet den na kousket gant ur gwaz, hag o c’has a rejont da gamp Silo, a zo e bro Ganaan.
Toute la communauté envoya des messagers aux fils de Benjamin qui s’étaient réfugiés au roc de Rimmone, et ils leur proposèrent la paix. Jg 21, 13 : Hag e kasas an holl gumuniezh da lavarout da vugale Benjamin a oa e Roc’h-Remmon ez embanned dezho ar peoc’h.
Les Benjaminites revinrent alors, et on leur donna les femmes laissées en vie parmi celles de Yabesh-de-Galaad, mais ils n’en trouvèrent pas assez pour eux. Jg 21, 14 : Hag e tistroas re Venjamin d’ar mare-se, hag e voe roet dezho ar merc’hed a oa bev eus merc’hed Iabes-Galaad met ne gavjont ket trawalc’h.
Le peuple fut pris de pitié pour Benjamin, car le Seigneur avait fait une brèche parmi les tribus d’Israël. Jg 21, 15 : Ar bobl he devoa keuz evit Benjamin, rak graet en devoa an Aotrou ur freuz e meuriadoù Israel.
Les anciens de la communauté dirent alors : « Que ferons-nous pour que ceux qui restent aient des femmes, puisque les femmes de la tribu de Benjamin ont été exterminées ? » Jg 21, 16 : Hag e lavaras Kozhidi ar gumuniezh : "Penaos ober evit ar re a van, m’o devo gwragez ? Rak un dismantr a zo bet, e Benjamin, a verc’hed".
Ils se demandaient : « Comment Benjamin peut-il avoir une postérité, pour qu’une tribu ne soit pas effacée d’Israël ? Jg 21, 17 : Hag e lavarjont : "Un hêrezh o devoa tec’hidi Benjamin, ha ne vo ket rasket ur meuriad eus Israel.
Car nous ne pouvons leur donner des femmes parmi nos filles. » En effet, les fils d’Israël avaient prêté ce serment : « Maudit soit celui qui donnera une femme à Benjamin. » Jg 21, 18 : Hogen n’hellomp ket reiñ dezho gwragez diouzh hor merc’hed, peogwir o deus touet Bugale Israel o lavarout : Milliget an hini a roio ur wreg da Venjamin !
Mais ils se dirent : « Il y a chaque année une fête du Seigneur à Silo. » – La ville se trouve au nord de Béthel, à l’orient de la route qui va de Béthel à Sichem, et au sud de Lébona. Jg 21, 19 : Hag e lavarjont : "Bez e vez ur gouel d’an Aotrou e Silo bep bloaz, ouzh hanternoz Betel, er sav-heol eus an hent a grap eus Betel da Sikem, hag e-kreiz Lebona".
Ils donnèrent ces instructions aux fils de Benjamin : « Allez vous embusquer dans les vignes. Vous guetterez et, quand les filles de Silo sortiront pour danser en chœur, vous sortirez des vignes, vous vous emparerez chacun d’une femme parmi les filles de Silo, et vous vous en irez au pays de Benjamin. Jg 21, 20 : Hag un urzh a voe roet da Vugale Benjamin en ur lavarout : "It da c’hedal er gwini, ha sellit : ha pa zeuio merc’hed Silo evit dañsal korolloù, ez eot er-maez eus ho kwini, hag e skrapot pep a wreg a-douez merc’hed Silo, hag ez eot da vro Benjamin.
Et si leurs pères ou leurs frères viennent protester auprès de nous, nous leur dirons : “Pour elles, faites-nous grâce, car nous n’avons pu prendre des femmes pendant le combat, et vous, vous auriez été coupables si vous les leur aviez données.” » Jg 21, 22 : Ha pa-z erruo o zadoù, pe o breudeur, da dabutal ganeomp, e lavarimp dezho : Ho pet truez outo hag ouzhimp ; n’hor boa ket tapet da bep hini e wreg er brezel. N’eo ket c’hwi hoc’h eus roet ar re-mañ dezho, anez e vefec’h bet kablus".
Les fils de Benjamin agirent ainsi. Ils prirent un nombre de femmes égal au leur parmi les danseuses qu’ils avaient enlevées, puis ils partirent et revinrent dans leur héritage. Ils rebâtirent leurs villes et y habitèrent. Jg 21, 23 : Hag e reas evel-se bugale Benjamin, hag e timezjont, hervez o niver, gant ar c’horollerezed o devoa preizhet. Hag ez ejont en-dro d’o hêrezh, hag e savjont kêrioù, hag e chomjont enno.
À ce moment-là, les fils d’Israël s’en allèrent, chacun vers sa tribu et vers son clan ; ils s’en retournèrent de là chacun dans son héritage. Jg 21, 24 : Hag ez eas en-dro bugale Israel d’ar mare-se, pep hini d’e veuriad, d’e gerentiezh ; kuitaat a rejont alese pep hini evit e hêrezh.
En ces jours-là, il n’y avait pas de roi en Israël. Chacun faisait ce qui lui plaisait. Jg 21, 25 : En deizioù-mañ, ne oa ket a roue en Israel : pep hini, evel ma plije dezhañ, a rae.
