Aller au contenu
Accueil » Bible en breton » Ancien Testament en breton » Livre des Juges » Chapitre 4

Livre des Juges - Chapitre 4

Levr : Levr ar Varnerien
Chapitre : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21

Chapitre 4



Après la mort d’Éhoud, les fils d’Israël recommencèrent à faire ce qui est mal aux yeux du Seigneur. Jg 4, 1 : Goude marv Ehoud, e reas c’hoazh bugale Israel ar pezh a zo fall ouzh daoulagad an Aotrou.

Le Seigneur les vendit à Yabine, roi de Canaan, qui régnait à Haçor. Le chef de son armée était Sissera ; celui-ci habitait Harosheth-ha-Goïm. Jg 4, 2 : Hag an Aotrou o lakaas etre daouarn Jabin, roue Kanaan, hag a rene e Asor ; mestr e arme a oa Sisara hag edo o chom e Harochet-ar-Broadoù.

Les fils d’Israël crièrent vers le Seigneur, car Yabine avait neuf cents chars de fer et il avait opprimé durement les fils d’Israël pendant vingt ans. Jg 4, 3 : Hag e c’harmas bugale Israel etrezek an Aotrou, rak nav c’hant karr-houarnet en devoa, hag e vac’home garv bugale Israel, abaoe ugent vloaz.

Or, Débora, une prophétesse, femme de Lappidoth, jugeait Israël en ce temps-là. Jg 4, 4 : En amzer-se edo an diouganerez Debora, gwreg Lapidot, o varn Israel.

Elle siégeait sous le Palmier de Débora, entre Rama et Béthel, dans la montagne d’Éphraïm, et les fils d’Israël venaient vers elle pour faire arbitrer leurs litiges. Jg 4, 5 : En he c’hoazez e veze dindan Palmezenn Debora, etre Rama ha Betel, war menez Efraim ; hag e pigne daveti bugale Israel evit bezañ barnet.

Elle fit appeler Baraq, fils d’Abinoam, de Qèdesh en Nephtali, et elle lui dit : « Le Seigneur, Dieu d’Israël, n’a-t-il pas donné cet ordre ? “Va, fais venir au mont Tabor et prends avec toi dix mille hommes parmi les fils de Nephtali et les fils de Zabulon. Jg 4, 6 : Kas a reas tud da c’hervel Barak, mab Abinoam, eus Kedez, e bro Neftali, hag e lavaras dezhañ : "Un urzh en deus roet an Aotrou, Doue Israel, kerzh da venez Tabor ha kas ganit dek mil gwaz eus a douez bugale Neftali hag eus bugale Zabulon.

Je ferai venir vers toi, au torrent de Qishone, Sissera, le chef de l’armée de Yabine, avec ses chars et ses troupes, et je le livrerai entre tes mains.” » Jg 4, 7 : Hag e sachin davedout, war-du froud Kishon penngadour lu Jabin, e girri hag e soudarded, hag e lakaat a rin etre da zaouarn.

Baraq lui dit : « Si tu marches avec moi, j’irai ; mais si tu ne marches pas avec moi, je n’irai pas. » Jg 4, 8 : Mar deuez ganin, a respontas Barak, ez in ; met ma ne zeuez ket, n’in ket.

Elle dit : « Je marcherai donc avec toi. Mais, sur la voie où tu marches, l’honneur ne sera pas pour toi : car c’est à une femme que le Seigneur abandonnera Sissera. » Débora se leva et se rendit avec Baraq à Qèdesh. Jg 4, 9 : Hag hi da respont : "Ya, mont a rin ganit, hogen en hent ac’h eus d’ober, n’eo ket te a c’hounezo brud hag enor, rak an Aotrou a lakaio Sisara etre daouarn ur vaouez". Sevel a reas Debora hag ez eas da Gedez gant Barak.

Baraq convoqua Zabulon et Nephtali à Qèdesh. Dix mille hommes le suivirent, et Débora partit avec lui. Jg 4, 10 : Hag e c’halvas Barak Zaboulon ha Neftali da Gedes, hag e pignas dek mil a dud d’e heul, ha Debora a zeuas gantañ.

Hèber le Qénite s’était séparé de Qaïn et des fils de Hobab, parent de Moïse. Il avait dressé sa tente non loin du chêne de Saanaïm, près de Qèdesh. Jg 4, 11 : Hogen Heber, ar C’heniad. O vezañ en em zispartiet diouzh ar Geniaded, bugale Hobab, breur-kaer Moizez, a oa da sevel e deltenn e-tal dervenn Saananim, e-kichen Kedes.

On annonça à Sissera que Baraq, fils d’Abinoam, était arrivé au mont Tabor. Jg 4, 12 : Degemennet e voe da Sisara e oa pignet Barak, mab Abinoam, war-du menez Tabor.

Alors, Sissera convoqua tous ses chars, neuf cents chars de fer, ainsi que tout le peuple qui était avec lui, depuis Harosheth-ha-Goïm jusqu’au torrent de Qishone. Jg 4, 13 : Hag e tegasas Sisera e holl girri, nav c’hant karr-houarnet, hag an holl dud a oa gantañ, eus Harochet-ar-Broadoù da froud Kishon.

Débora dit à Baraq : « Lève-toi ! Car c’est aujourd’hui que le Seigneur livre Sissera entre tes mains ! Le Seigneur n’est-il pas sorti devant toi ? » Baraq descendit du mont Tabor avec dix mille hommes derrière lui. Jg 4, 14 : Sav, eme Debora, da Varak, rak setu an deiz ma vo lakaet Sisara etre da zaouarn gant an Aotrou. Emañ an Aotrou o kerzhout ez raok ! Hag e tiskennas Barak eus menez Tabor, gantañ war e lerc’h dek mil soudard.

Alors, le Seigneur frappa de panique Sissera, tous les chars et toute l’armée, qui fut passée au fil de l’épée devant Baraq. Sissera descendit de son char et s’enfuit à pied. Jg 4, 15 : Hag e roas lamm an Aotrou da Sisera, d’e holl girri hag d’e holl armead, gant barvenn ar c’hleze, dirak Barak hag e tiskennas Sisera diwar e garr-brezel, hag e tec’has kuit war droad.

Baraq poursuivit les chars et l’armée jusqu’à Harosheth-ha-Goïm, et toute l’armée de Sissera tomba au fil de l’épée ; il n’en resta pas un seul. Jg 4, 16 : Barak avat a redas war-lerc’h ar c’hirri brezel hag an armead, betek Harochet-ar-Broadoù, an holl enebourien a voe diskaret a-grenn.

Or Sissera s’était enfui à pied vers la tente de Yaël, femme de Hèber le Qénite, car la paix régnait entre Yabine, roi de Haçor, et la maison de Hèber le Qénite. Jg 4, 17 : Sisera a oa tec’het war e dreid betek teltenn Jael, gwreg Heber, ar C’heniad, rak peoc’h e oa etre Jabin, roue Asor, ha ti Heber, ar C’heniad.

Yaël sortit au-devant de Sissera et lui dit : « Arrête-toi, mon seigneur, arrête-toi chez moi ; ne crains rien. » Il s’arrêta chez elle, dans sa tente, et elle le recouvrit d’une couverture. Jg 4, 18 : Hag e teuas Jael a-ziarbenn da Sisera, hag e lavaras dezhañ : "Deus-tre, aotrou, deus-tre du-mañ, n’az pez ket aon !" Hag ez eas ganti en dinell, hag e guzhas gant ur pallenn.

Il lui dit : « Peux-tu me donner à boire un peu d’eau, car j’ai soif. » Elle ouvrit l’outre de lait, le fit boire et le recouvrit. Jg 4, 19 : Da bediñ a ran, emezañ, ro din ur banne dour da evañ, rak sec’hed am eus. Hag hi da zigeriñ ur sac’had-lêr laezh, reiñ a reas dezhañ da evañ hag e c’holoas.

Il lui dit : « Tiens-toi à l’entrée de la tente, et si quelqu’un vient, t’interroge et demande : “Y a-t-il quelqu’un ici ?”, tu répondras : “Non.” » Jg 4, 20 : Hag e lavaras c’hoazh dezhi : "Chom war dreuzoù an dinell, ha ma c’hoarvez d’unan bennak dont ha d’az koulennata o lavarout : "Hag amañ, n’eus den ?", e responti : "Nann !"

Mais Yaël, femme de Hèber, prit un piquet de la tente, saisit un marteau dans sa main, vint près de lui doucement, et lui enfonça dans la tempe le piquet, qui alla se planter dans la terre. Sissera qui, épuisé, était profondément endormi, mourut. Jg 4, 21 : Jael, gwreg Heber, a dapas krog en unan eus pikedoù an deltenn, kemer a reas ur morzhol en he dorn ; e dostaat a reas ouzh Sisara goustadik hag e sankas ar piked en e ividig ; ar piked a dreuzas e benn hag a yeas don en douar, rak Sisara, fraezh-meurbet, a oa kousket ponner : mervel a reas.

Or, voici que Baraq poursuivait Sissera ! Yaël sortit à sa rencontre et lui dit : « Viens, et je te ferai voir l’homme que tu cherches. » Il entra chez elle, et voilà que Sissera gisait, mort, le piquet dans la tempe ! Jg 4, 22 : Ha neuze 'vel ma tegouezhe Barak hag a oa o redek war-lerc’h Sisara, e yeas Jael a-ziarbenn dezhañ, hag e lavaras dezhañ : "Deus, me 'ziskouezo dit an den a glaskez". Mont a reas ganti, hag e welas Sisara astennet divuhez war an douar, ar piked a-dreuz e zaouividig.

En ce jour-là, Dieu abaissa Yabine, roi de Canaan, devant les fils d’Israël. Jg 4, 23 : En deiz-se e voe izelaet Jabin, roue Kanaan, gant an Aotrou, dirak bugale Israel.

La main des fils d’Israël se fit de plus en plus lourde contre Yabine, roi de Canaan, jusqu’à ce qu’ils aient abattu Yabine, roi de Canaan. Jg 4, 24 : Ha dorn bugale Israel a bouezas muioc’h-mui war Jabin, roue Kanaan, ken na voe distrujet Jabin, roue Kanaan.