Livre des Juges - Chapitre 11
Chapitre : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21
Chapitre 11
Jephté de Galaad était un vaillant guerrier. Il était le fils d’une prostituée. C’était Galaad qui l’avait engendré. Jg 11, 1 : Jefte, ar Galaadad, a oa ur brezelour kalonek ; met e vamm a oa ur c’hast ha Galaad eo a oa e dad.
Puis la femme de Galaad lui enfanta des fils qui, lorsqu’ils eurent grandi, chassèrent Jephté, en lui disant : « Tu n’auras pas de part d’héritage dans la maison de notre père, car tu es le fils d’une autre femme, toi ! » Jg 11, 2 : Gwreg Galaad a c’hanas Bugale dezhañ ha bugale ar vaouez-se, pa voent deuet bras, a argasas Jefte : "Te n’az po lod ebet e ti hon tad, emezo, rak te zo mab d’ur vaouez all".
Jephté s’enfuit loin de ses frères et s’établit, dans le pays de Tob. Des vauriens s’associèrent à lui et ils faisaient avec lui des expéditions. Jg 11, 3 : Ha Jefte a yeas kuit pell diouzh e vreudeur hag e reas e annez e bro Dob. Hag en em zastumas gant Jefte paotred a netra, a yae gantañ.
Quelque temps après, les fils d’Ammone vinrent combattre Israël. Jg 11, 4 : Un herradig goude, e tarzhas ar brezel etre bugale Amon hag Israel.
Comme les fils d’Ammone combattaient Israël, les anciens de Galaad allèrent chercher Jephté au pays de Tob. Jg 11, 5 : Endra m’edo bugale Amon o vrezeliñ ouzh Israel, ez eas Kozhidi Galaad da gaout Jefte e bro Dob.
Ils lui dirent : « Viens, sois notre commandant, et nous combattrons les fils d’Ammone. » Jg 11, 6 : Lavarout a reas ar Gozhidi da Jefte : "Deus ! hag e vi hor c’habiten, hag e raimp brezel da vibien Amon".
Jephté répondit aux anciens de Galaad : « N’est-ce pas votre haine qui m’a chassé de la maison de mon père ? Pourquoi venez-vous vers moi, maintenant que vous êtes dans la détresse ? » Jg 11, 7 : Neuze e respontas Jefte da Gozhidi Galaad : "N’ho poa ket kasoni ouzhin ? N’ho poa ket va argaset eus ti va zad ? Perak e teuit d’am c’haout bremañ p’hoc’h eus enkrez ?"
Les anciens de Galaad dirent à Jephté : « C’est bien pour cela que maintenant nous sommes revenus à toi, pour que tu viennes avec nous combattre les fils d’Ammone, et pour que tu sois notre chef et celui de tous les habitants de Galaad. » Jg 11, 8 : Hag e lavaras Kozhidi Galaad da Jefte : "Ac’hanta ! Bremañ e tistroomp d’az kaout, hag e teui ganeomp, hag e ri brezel da vibien Amon, hag e vi evidomp pennrener holl annezidi Galaad".
Jephté répondit aux anciens de Galaad : « Si vous me faites revenir pour combattre les fils d’Ammone et que le Seigneur les livre à ma merci, moi, je serai votre chef. » Jg 11, 9 : M’am c’hasit ganeoc’h da stourm enep da vugale Amon, ha ma vezint lakaet gant an Aotrou etre va daouarn, e vezin ho priñs.
Les anciens de Galaad lui dirent alors : « Le Seigneur sera témoin entre nous, si nous n’agissons pas selon ta parole. » Jg 11, 10 : Kozhidi Galaad a lavaras da Jefte : "Ra vo an Aotrou da dest etrezomp ; ya ober a raimp evel ma lavarez !"
Jephté partit avec les anciens de Galaad ; le peuple en fit son chef et son commandant. Jephté redit toutes ses paroles devant le Seigneur, à Mispa. Jg 11, 11 : Ha Jefte ha mont neuze gant Kozhidi Galaad. Lakaet e voe gant ar bobl da rener ha da Jeneral, ha Jefte a adlavaras e holl gomzoù dirak an Aotrou e Maspa.
Jephté envoya des messagers au roi des Ammonites pour lui dire : « Que me veux-tu, pour être venu faire la guerre à mon pays ? » Jg 11, 12 : Jefte a zileurias kannaded da roue bugale Amon da lavarout dezhañ : "Petra ez eus etrezout ha me, ma-z out deut enep din d’ober brezel d’am fobl ?"
Le roi des Ammonites répondit aux messagers de Jephté : « C’est parce qu’Israël, quand il est monté d’Égypte, s’est emparé de mon pays depuis l’Arnon jusqu’au Yabboq et au Jourdain. Maintenant rends ce territoire pacifiquement. » Jg 11, 13 : Respont a reas roue bugale Amon da gannaded Jefte : "Israel, pa savas eus an Egipt, a gemeras lod eus va bro, adal an Arnon betek ar Yabog hag ar Jordan. O daskorit bremañ a galon vat".
Jephté envoya de nouveau des messagers au roi des Ammonites Jg 11, 14 : Jefte a gasas a-nevez kannaded davet roue bugale Amon, da lavarout dezhañ :
et lui dit : « Ainsi parle Jephté : Israël n’a pas pris le pays de Moab, ni celui des fils Ammone. Jg 11, 15 : Setu amañ komzoù Jefte : Israel n’en deus aloubet na bro Voab, na bro bugale Amon.
En effet, quand il est monté d’Égypte, Israël a marché dans le désert, jusqu’à la mer des Roseaux, et il est arrivé à Cadès. Jg 11, 16 : Rak, pa bignas Israel eus bro Egipt, e valeas dre ar gouelec’h betek ar Mor Ruz, hag e tegouezhas e Kades.
Israël envoya des messagers au roi d’Édom, pour lui dire : “Permets-moi, je t’en prie, de traverser ton pays.” Le roi d’Édom ne voulut rien entendre. Israël envoya aussi des messagers au roi de Moab, qui refusa. Israël demeura donc à Cadès. Jg 11, 17 : Kas a reas neuze kannaded da roue Edom da lavarout dezhañ : Va lez da dremen, mar plij, a dreuz da vro, met roue Edom n’houllas ket. Kas a reas ivez kannaded da roue Moab hag hemañ a respontas nann ivez. Chom a reas Israel e Kades.
Puis il marcha dans le désert, contourna le pays d’Édom et le pays de Moab, et arriva à l’est de Moab. Ils campèrent au-delà de l’Arnon et n’entrèrent pas dans le territoire de Moab, dont l’Arnon marque la frontière. Jg 11, 18 : Goude-se, en ur vont a-dreuz ar gouelec’h, e reas an dro da vro Edom ha da vro Moab, hag e tegouezhas diouzh tu ar sav-heol da Vro Moab. Kampañ a rejont en tu all d’an Arnon ha ne zeujont ket war harzoù bro Moab, rak ar ster Arnon a oa harzoù bro Moab.
Israël envoya des messagers à Séhone, roi des Amorites, roi de Heshbone pour lui dire : “Permets, nous t’en prions, que nous traversions ton pays, pour nous rendre là où nous voulons aller.” Jg 11, 19 : Ac’hano Israel a gasas kannaded da Sehon, roue an Amoreiz, roue Hesbon, hag e lavaras dezhañ Israel : "Hol lez da dremen a-dreuz da vro evit mont betek hon domani.
Mais Séhone n’accepta pas qu’Israël traverse son territoire. Il rassembla tout son peuple, qui campa à Yahça, et il livra bataille à Israël. Jg 11, 20 : Sehon avat, ne fizie ket a-walc’h e Israel evit o lezel da dremen dre e vro. Sehon a dolpas e holl dud. Kampañ a rejont e Yasa hag en em gannjas ouzh Israel.
Le Seigneur, Dieu d’Israël, livra Séhone et tout son peuple entre les mains d’Israël, qui les battit. Israël prit possession de tout le pays des Amorites, qui habitaient alors ce pays. Jg 11, 21 : Hag an Aotrou, Doue Israel, a lakaas Sehon hag e holl bobl etre daouarn Israel hag hemañ o faezhas. Evel-se ez aloubas Israel an holl vro a oa e dalc’h Amoreiz.
Ils occupèrent entièrement le territoire des Amorites, depuis l’Arnon jusqu’au Yabboq, depuis le désert jusqu’au Jourdain. Jg 11, 22 : Kemer a rejont holl vro an Amoreiz, adalek an Arnon betek ar Jabog, hag adalek ar gouelec’h betek ar Jordan.
Et maintenant que le Seigneur, Dieu d’Israël, a dépossédé les Amorites en faveur de son peuple Israël, toi, tu voudrais le déposséder ! Jg 11, 23 : Bremañ ’ta, goude m’en deus bet an Aotrou, roue Israel, argaset an Amoreiz a-zirak e bobl Israel, e vefes-te perc’henn war o bro ?
Ne possèdes-tu pas ce que Camosh, ton dieu, t’a permis de posséder ? Et ne posséderions-nous pas tout ce que le Seigneur nous a donné ? Jg 11, 24 : Daoust hag eñ n’emañ ket ez talc’h ar pezh a zo bet roet dit gant da zoue C’hamoz ? Hag eñ n’eo ket mat deomp ivez mirout en hon dalc’h bro ar re a zo bet argaset dirazomp gant an Aotrou ?
Vaudrais-tu donc mieux que Balaq, fils de Cippor, roi de Moab ? A-t-il osé chercher querelle à Israël ? A-t-il osé combattre contre lui ? Jg 11, 25 : Ha gwelloc’h out-te eget Balak, mab Sefor roue Moab ? Hag eñ en deus klasket trouz da Israel, pe graet ar brezel outañ ?
Lorsqu’il y a trois cents ans, Israël s’est établi à Heshbone et dans ses dépendances, à Aroër et dans ses dépendances, dans toutes les villes qui sont sur les bords de l’Arnon, pourquoi ne pas les avoir reprises à ce moment-là ? Jg 11, 26 : Tri c’hant vloaz ’zo emañ Israel o chom e Hesbon hag er c’hêrioù diwar-dro, e Aroer hag er c’hêrioù diwar-dro, koulz hag en holl gêrioù a zo war ribl an Arnon. Perak n’hoc’h eus o lammet diganto e-pad an amzer-se ?
Ce n’est pas moi qui ai fait une faute contre toi, mais c’est toi qui agis mal envers moi en me combattant ! Que le Seigneur, le Juge, juge aujourd’hui entre les fils d’Israël et les fils d’Ammone. » Jg 11, 27 : N’em eus ket pec’het ouzhit, met te ac’h eus graet vil din, oc’h ober brezel din-me. An Aotrou, ar Barner-Meur da vezañ barner hiziv etre bugale Israel ha bugale Amon !"
Mais le roi des Ammonites n’écouta pas les paroles que Jephté lui avait fait adresser. Jg 11, 28 : Met roue bugale Amon ne fellas ket dezhañ selaou ar c’homzoù e oad deut da lavarout dezhañ eus perzh Jefte.
L’Esprit du Seigneur s’empara de Jephté, et il traversa les pays de Galaad et Manassé, et Mispa de Galaad. De là il passa la frontière des fils d’Ammone. Jg 11, 29 : Neuze e voe Spered an Aotrou war Jefte, hag ez eas a-dreuz bro C’halaad ha Manase, dre Vaspa-Galaad, hag eus Maspa ez eas da stourm ouzh an Amoniz.
Jephté fit alors ce vœu au Seigneur : « Si tu livres les fils d’Ammone entre mes mains, Jg 11, 30 : Ur gouestl a reas Jefte d’an Aotrou : "Ma lakait tud Amon etre va daouarn, emezañ,
la première personne qui sortira de ma maison pour venir à ma rencontre quand je reviendrai victorieux appartiendra au Seigneur, et je l’offrirai en sacrifice d’holocauste. » Jg 11, 31 : an hini a zeuio da gentañ diwar dreuzoù va zi d’am diambroug, pa zistroin e peoc’h goude bezañ trec’het warno, a vo d’an Aotrou, hag e ginnig a rin e holokost".
Jephté passa chez les fils d’Ammone pour les attaquer, et le Seigneur les livra entre ses mains. Jg 11, 32 : Neuze ez eas Jefte da vrezeliñ ouzh an Amoniz hag an Aotrou o lakaas etre e zaouarn.
Il les battit depuis Aroër jusqu’à proximité de Minnith et jusqu’à Abel-Keramim, soit le territoire de vingt villes. Ce fut une très grande défaite, et les fils d’Ammone durent se soumettre aux fils d’Israël. Jg 11, 33 : O c’hannañ a reas adalek Aroer betek e-tal Minnit o kemer ugent kêr diganto, ha betek Abel-Keramin. Ul lazhadeg vras e voe. Evel-se e voe izelaet bugale Amon dirak bugale Israel.
Lorsque Jephté revint à Mispa, comme il arrivait à sa maison, voici que sa fille sortit à sa rencontre en dansant au son des tambourins. C’était son unique enfant ; en dehors d’elle, il n’avait ni fils ni fille. Jg 11, 34 : Pa zistroas Jefte da Vaspa, d’ar gêr, sede ma teuas e verc’h d’e ziambroug gant taboulinoù ha dañsoù. E verc’h pennhêrez e oa ; n’en devoa bugel all ebet, na paotr na plac’h.
Dès qu’il l’aperçut, il déchira ses vêtements et s’écria : « Hélas, ma fille, tu m’accables ! C’est toi qui fais mon malheur ! J’ai parlé trop vite devant le Seigneur, et je ne peux pas reprendre ma parole. » Jg 11, 35 : Kerkent ha m’he gwelas e rogas e zilhad hag e lavaras : "Allas ! Va merc’h ! Ur gwall-daol a skoez em c’halon, reiñ a rez trubuilh din ! Graet em eus ur gouestl d’an Aotrou, ha ne c’hellan ket en em zislavarout.
Elle lui répondit : « Mon père, tu as parlé trop vite devant le Seigneur, traite-moi donc selon ta parole, puisque maintenant le Seigneur t’a vengé de tes ennemis, les fils d’Ammone. » Jg 11, 36 : Hag hi a lavaras dezhañ : "Va Zad ! Graet ec’h eus ur gouestl d’an Aotrou. Gra din evel m’ac’h eus gouestlet, rak an Aotrou en deus da veñjet eus da enebourien, bugale Amon".
Et elle ajouta : « Je ne te demande qu’une chose : laisse-moi un répit de deux mois. J’irai dans les montagnes pour pleurer ma virginité avec mes amies. » Jg 11, 37 : Hag e lavaras d’he zad : "Gra din ar vadelezh-mañ hepken : lez ganin daou vizvezh ma-z in da gantren war ar menezioù, ha da ouelañ, pa rankan mervel gwerc’hez, gant va mignonezed".
Il lui dit : « Va ! » Et il la laissa partir pour deux mois. Elle s’en alla donc, avec ses amies, dans la montagne, et pleura sa virginité. Jg 11, 38 : Kae ! emezañ. Hag e lezas anezhi da vont e-pad daou viz. Mont a reas eta a-unan gant he mignonezed hag e ouelas d’he gwerc’hded war ar menezioù.
Les deux mois écoulés, elle revint vers son père, et il accomplit à son égard le vœu qu’il avait prononcé. Elle ne s’était pas unie à un homme. Et c’est une coutume en Israël que, Jg 11, 39 : A-benn daou viz warlerc’h e tistroas davet he zad, hag e reas hemañ dezhi hervez ar gouestl en devoa graet ; evel-se ne anavezas gwaz ebet.
d’année en année, les filles d’Israël aillent honorer la fille de Jephté de Galaad quatre jours par an. Jg 11, 40 : En abeg da se e teuas ar c’hiz gant merc’hed Israel da vont bep bloaz da ouelañ da verc’h Jefte, ar Galaadad, e-pad pevar devezh.
