Livre des Juges - Chapitre 7
Chapitre : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21
Chapitre 7
Yeroubbaal – c’est-à-dire Gédéon – et tout le peuple qui était avec lui se levèrent de bon matin et vinrent camper près de Ein-Harod. Le camp de Madiane se trouvait plus au nord, au pied de la colline de Moré, dans la vallée. Jg 7, 1 : Jerobaal, da lavarout eo Gedeon, hag an holl bobl a oa gantañ, a savas beure mat hag a yeas da gampañ uheloc’h eget feunteun Harad. Edo kamp Madian diouzh tu an hanternoz da hini Gedeon trema torgenn Vore, en draonienn.
Le Seigneur dit à Gédéon : « Le peuple qui est avec toi est trop nombreux pour que je livre Madiane entre ses mains. Israël pourrait s’en glorifier et dire : “C’est ma main qui m’a sauvé.” Jg 7, 2 : Hag e lavaras an Aotrou da C’hedeon : "Re a dud a zo ganit, evit ma lakfen Madian etre da zaouarn, rak Israel en dije lorc’h a-enep din, hag a lavarfe : "Va dorn eo en deus va saveteet".
Et maintenant, crie ceci au peuple : “Ceux qui ont peur et tremblent, qu’ils s’en retournent et partent par le mont Galaad !” » Vingt-deux mille hommes s’en retournèrent, et il en resta dix mille. Jg 7, 3 : Neuze ’ta, embann ouzh divskouarn an dud, o lavarout : Neb piv bennak en deus aon hag a gren, ra zistroio war e giz, da gaout menez Galaad. Daou vil war-n-ugent a dud a douez ar bobl a yeas kuit hag e vanas dek mil anezho.
Le Seigneur dit à Gédéon : « Ce peuple est encore trop nombreux ! Fais-le descendre au bord de l’eau, et là, pour toi, je le mettrai à l’épreuve. Celui dont je te dirai : “Il doit aller avec toi”, il ira avec toi, et celui dont je te dirai : “Il ne doit pas aller avec toi”, il n’ira pas ! » Jg 7, 4 : Hag e lavaras an Aotrou da C’hedeon : "Re stank eo ar bobl c’hoazh, O laka da ziskenn betek an dour ; hag eno e rin un dibab anezho. An hini a lavarin dit dioutañ : Hemañ a yelo ganit, hennezh a yelo ; an hini a lavarin dit dioutañ : arabat dezhañ mont ganit, hennezh ne daio ket".
Alors Gédéon fit descendre le peuple au bord de l’eau, et le Seigneur dit à Gédéon : « Tous ceux qui laperont l’eau comme des chiens avec leur langue, tu les mettras à part. Tu feras de même pour ceux qui se mettront à genoux pour boire. » Jg 7, 5 : Hag e reas d’ar bobl diskenn betek an dour hag e lavaras an Aotrou da C’hedeon : "Ar re a lapo an dour gant o zeod, evel ma ra ur c’hi, laka anezho a-gostez ; gra kement-all d’ar re a yelo war benn o daoulin da evañ".
Ceux qui lapèrent en portant la main à la bouche furent au nombre de trois cents ; tout le reste du peuple s’était mis à genoux pour boire de l’eau. Jg 7, 6 : Ar re a lapas en dour en ur gas anezhañ en o dorn d’o genoù, e voe tri c’hant anezho, met an nemorant eus ar bobl, a yeas war benn o daoulin da evañ.
Le Seigneur dit à Gédéon : « C’est avec les trois cents hommes qui ont lapé que je vous sauverai et que je livrerai Madiane entre tes mains. Que le reste du peuple s’en aille chacun chez soi. » Jg 7, 7 : Neuze e lavaras an Aotrou da C’hedeon : "Gant an tri c’hant den-se hag o deus lapet an dour, e salvin ac’hanoc’h hag e lakain Madian etre da zaouarn ; ra 'z ay ar re all d’ar gêr".
Les trois cents hommes prirent les provisions du peuple ainsi que leurs cors. Puis Gédéon renvoya tous les hommes d’Israël, chacun à sa tente, ne retenant que les trois cents. Le camp de Madiane était au-dessous du sien, dans la vallée. Jg 7, 8 : An tri c’hant a gemeras bevañs ar bobl hag an trompilhoù ; neuze, Gedeon a gasas ar wazed all eus pobl Israel, pep hini d’e deltenn hag a viras an tri c’hant den gantañ. A-is dezhañ, er gompezenn edo teltennoù Madianiz.
Cette nuit-là, le Seigneur dit à Gédéon : « Lève-toi, descends au camp, car je le livre entre tes mains. Jg 7, 9 : Ha d’an noz-se e lavaras dezhañ an Aotrou : "Sav ! Diskenn d’ar c’hamp rak e lakaet em eus etre da zaouarn.
Mais si tu as peur de descendre, va d’abord au camp avec Poura, ton serviteur. Jg 7, 10 : Mac’h eus aon o vont da unan, diskenn gant Poura da servijer.
Tu entendras ce qu’on y dit. Ton courage en sera fortifié, et tu pourras alors descendre dans le camp. » Gédéon alla donc avec Poura, son serviteur, jusqu’aux avant-postes du camp. Jg 7, 11 : Ha klevout a ri ar pezh a lavaront, ha neuze e vo kreñvaet da zaouarn hag ez i a-enep ar c’hamp hep aon ebet". Diskenn a reas gant Poura e servijer, betek rak-gward ar c’hamp e-lec’h ma oa soudarded.
Madiane, Amalec et tous les fils de l’Orient étaient étendus dans la vallée, aussi nombreux que des sauterelles. Leurs chameaux étaient innombrables, comme est innombrable le sable au bord de la mer. Jg 7, 12 : Strewet e oa Madian, Amalek hag holl bobloù ar Sav-Heol, hed-ha-hed ar saonenn, stank evel bagadoù kilheien-raden, hag o c’hañvaled a oa diniver e-giz traezh an aod.
Au moment où Gédéon arrivait, un homme racontait un songe à son camarade : « Je viens d’avoir un songe : une galette de pain d’orge tournoyait dans le camp de Madiane ; elle arriva jusqu’à la tente, la heurta, la fit tomber et la bouleversa. Et voilà la tente effondrée ! » Jg 7, 13 : Ha pa zegouezhas Gedeon eno, setu m’edo un den o kontañ e huñvre d’e genseurt : "Un huñvre am eus bet ; hañvalout a rae din gwelout ur bara heiz o ruilhal a-dreuz kamp Madianiz ; dont a reas betek an deltenn, skeiñ a reas enni hag he diskaras ; he diskar a reas penn-ouzh-penn ha kouezhet eo bet an deltenn".
Son camarade lui répondit : « Ce ne peut être que l’épée de Gédéon, fils de Joas, l’Israélite. Dieu livre entre ses mains Madiane et tout son camp. » Jg 7, 14 : Respont a reas e geneil dezhañ : "N’eo kement-se netra ken nemet kleze Gedeon, mab Joas, den a Israel. Doue en deus lakaet Madian hag an holl gamp etre e zaouarn".
Quand Gédéon eut entendu le récit du songe et son interprétation, il se prosterna, puis revint au camp d’Israël et dit : « Levez-vous, car le Seigneur livre entre vos mains le camp de Madiane. » Jg 7, 15 : Goude m’en devoa klevet ar c’hontañ eus an huñvre hag an disklêriañ anezhi, e stouas Gedeon d’an daoulin ; neuze e tistroas da gamp Israel hag e lavaras : "Savit, rak an Aotrou en deus lakaet kamp Madian etre hon daouarn".
Gédéon sépara les trois cents hommes en trois groupes. Il leur remit à tous des cors et des cruches vides dans lesquelles ils mirent des torches. Jg 7, 16 : Rannañ a reas an tri c’hant soudard e teir lodenn, hag e roas da bep bagad trompilhoù gant podoù goullo, ha goulaouennoù en o fodoù.
Il leur dit : « Vous me regarderez et vous ferez comme moi ! Quand je serai arrivé à la limite du camp, vous ferez comme je ferai. Jg 7, 17 : Lavarout a reas dezho : "Ouzhin e sellot hag eveldon e reot : emaon o vont da zibenn ar c’hamp hag evel ma rin e reot !
Je sonnerai du cor, ainsi que tous ceux qui seront avec moi. Alors, vous aussi, vous sonnerez du cor tout autour du camp, et vous direz : “Pour le Seigneur et pour Gédéon !” » Jg 7, 18 : Pa sonin an drompilh, me hag ar re a zo ganin, neuze e sonot ivez an trompilhoù tro-war-dro d’ar c’hamp hag e lavarot : "Evit an Aotrou hag evit Gedeon !"
Gédéon et les cent hommes qui étaient avec lui arrivèrent à la limite du camp vers minuit ; on venait de relever les sentinelles. Ils sonnèrent du cor et brisèrent les cruches qu’ils tenaient à la main. Jg 7, 19 : Gedeon hag ar c’hant den a oa gantañ a zegouezhas e-kichen ar c’hamp, da zerou gward hanter-noz, a-boan ma oa ar warded o paouez sevel er ged. Seniñ a rejont o zrompilhoù ha terriñ ar podoù a oa ganto en o dorn.
Alors les trois groupes sonnèrent du cor et brisèrent les cruches. De la main gauche, ils saisirent les torches et ils crièrent : « Guerre pour le Seigneur et pour Gédéon ! » Jg 7, 20 : Neuze an teir bandennad a sonas o zrompilhoù hag a dorras ar podoù ; kregiñ a rejont er flammerennoù gant o dorn kleiz ha gant o dorn dehoù en o zrompilhoù evit son ; youc’hal a raent : "Kleze evit an Aotrou hag evit Gedeon !"
Pendant qu’ils étaient debout autour du camp, chacun à sa place, tous les hommes du camp se mirent à courir, à pousser des cris, et ils s’enfuirent. Jg 7, 21 : Hag en em zalc’hent pep hini en e blas tro-dro d’ar c’hamp ; hag holl dud ar c’hamp en em lakaas da redek, da youc’hal ha da dec’hout.
Et, tandis que retentissaient les trois cents cors, le Seigneur fit que, dans tout le camp, chacun tourna l’épée contre son compagnon. Tous s’enfuirent jusqu’à Beth-ha-Shitta, du côté de Céréra, et jusqu’au bord de la rivière d’Abel-Mehola, près de Tabbath. Jg 7, 22 : Endra m’edo an tri c’hant den o trompilhañ, an Aotrou a reas da Vadianiz treiñ ar c’hlezeier an eil ouzh egile, dre ar c’hamp a-bezh. Hag ar c’hamp d’ar red betek Bet-Setta, war-du Sareda, betek glann Abel-Mehoula, e-tal Tebbath.
Alors les hommes d’Israël venus de Nephtali, d’Asher et de tout Manassé se regroupèrent et poursuivirent Madiane. Jg 7, 23 : En em strollañ a reas gwazed Israel gant re Neftali, Aser ha Manase a-bezh, hag e redjont war-lerc’h Madian.
Gédéon envoya des messagers dans toute la montagne d’Éphraïm pour dire : « Descendez à la rencontre de Madiane et occupez avant eux les points d’eau jusqu’à Beth-Bara, ainsi que le Jourdain. » Tous les hommes d’Éphraïm se regroupèrent et ils occupèrent les points d’eau jusqu’à Beth-Bara, ainsi que le Jourdain. Jg 7, 24 : Ha kannaded a gasas Gedeon da holl venez Efraim da lavarout : "Diskennit a-ziarbenn da Vadian, ha tapit en o raok roudouzioù ar stêr betek Bet-Bara, hag ivez ar Jordan". En em dolpañ a reas holl dud Efraim hag e kemeront en o dalc’h ar stêr betek Bet-Bara hag ar Jordan.
Ils s’emparèrent des deux chefs de Madiane, Oreb et Zéèb. Ils tuèrent Oreb au Rocher d’Oreb, et Zéèb au Pressoir de Zéèb. Puis ils poursuivirent Madiane et rapportèrent à Gédéon les têtes d’Oreb et de Zéèb, par-delà le Jourdain. Jg 7, 25 : Lakaat a rejont o c’hrabanoù war daou benngadour eus Madian, Oreb ha Zeb ; lazhañ a rejont Oreb e-tal roc’h Oreb, ha Zeb e-tal gwask Zeb. Redek a rejont war-lerc’h Madian hag e tegasjont pennoù Oreb ha Zeb da C’hedeon, en tu all d’ar Jordan.
