Eil levr ar Rouaned - Pennad 16
Pennad : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25
Pennad 16
La dix-septième année du règne de Pèqah, fils de Romélias, Acaz, fils de Yotam, roi de Juda, devint roi. 2R 16, 1 : Er bloaz seitek eus Peka, mab Romelia, e renas Ac’haz, mab Joatam, evel roue Youda.
Il avait vingt ans lorsqu’il devint roi, et il régna seize ans à Jérusalem. Il ne fit pas ce qui est droit aux yeux du Seigneur, son Dieu, comme avait fait David, son ancêtre. 2R 16, 2 : Ugent vloaz en devoa Ac’haz pa renas, ha c’hwezek vloaz e renas e Jeruzalem ; met ne reas ket ar pezh a zo reizh ouzh daoulagad an Aotrou, e Zoue, evel David, e hendad.
Il marcha dans le chemin des rois d’Israël, et même, il fit passer son fils par le feu, selon les coutumes abominables des nations que le Seigneur avait dépossédées devant les fils d’Israël. 2R 16, 3 : Mont a reas war roudoù rouaned Israel, betek lakaat e vab da dremen dre an tan, hervez euzhusterioù ar broadoù en devoa diberc’hennet an Aotrou dirak bugale Israel.
Il offrit des sacrifices et brûla de l’encens dans les lieux sacrés, sur les collines et sous tout arbre verdoyant. 2R 16, 4 : Aberzhañ hag ezañsiñ a reas war an uhellec’hioù ha war ar runioù, ha dindan kement gwezenn c’hlas e oa.
Alors Recine, roi d’Aram, et Pèqah, fils de Romélias, roi d’Israël, montèrent contre Jérusalem pour l’attaquer. Ils assiégèrent Acaz, mais ils ne purent le vaincre. 2R 16, 5 : Neuze e pignas Rasin, roue Aram, ha Peka, mab Romelia, roue Israel, da Jeruzalem, da vrezeliñ en ur ober seziz war Ac’haz ; met ne c’halljont ket e gaout dre vrezel.
C’est à cette époque que Recine, roi d’Aram, annexa Eilath à Aram. Il avait chassé d’Eilath les Judéens, et les Édomites y entrèrent. Ils y sont restés jusqu’à ce jour. 2R 16, 6 : Er mare-se e rentas Rasin, roue Aram, Eilat da Aram, en ur argas ar Youdaiz eus Eilat : Edomiz a yeas da Eilat, hag ez int chomet enni betek hiziv.
Acaz envoya des messagers à Téglath-Phalasar, roi d’Assour, pour lui dire : « Je suis ton serviteur et ton fils ; monte et sauve-moi des mains du roi d’Aram et des mains du roi d’Israël, qui se dressent contre moi. » 2R 16, 7 : Kas a reas Ac’haz kannaded davet Teglat-Palasar, roue Asiria, da lavarout : "Da servijer ha da vab ez on ! Deus d’am saveteiñ diouzh palv roue Aram ha diouzh palv roue Israel, a zo savet a-enep din".
Acaz prit l’argent et l’or qui étaient dans la maison du Seigneur et dans les trésors de la maison du roi ; il les envoya au roi d’Assour en cadeau. 2R 16, 8 : Hag e kemeras Ac’haz an arc’hant hag an aour en em gave e Templ an Aotrou hag e teñzorioù ti ar roue hag o c’hasas da roue Asiria, e prof.
Le roi d’Assour l’écouta et monta lui-même contre Damas, dont il s’empara ; il déporta les habitants à Qir et mit à mort Recine. 2R 16, 9 : Hag e selaouas outañ roue Asiria ; hag e pignas roue Asiria da Zamask hag e tapas anezhi hag he c’hasas d’an harlu betek Kir, ha Rasin a voe lakaet d’ar marv.
Le roi Acaz se rendit à Damas pour y rencontrer Téglath-Phalasar, roi d’Assour, et il vit l’autel qui était à Damas. Le roi Acaz envoya au prêtre Ourias un dessin et un plan de l’autel, avec tous les détails de sa structure. 2R 16, 10 : Hag ez eas ar roue Ac’haz da gavout Teglat-Palasar, roue Asiria, e Damask, hag e welas an aoter a oa e Damaskiz, hag e kasas ar roue Ac’haz da Ouria, ar beleg, ar patrom eus an aoter hag ur raktres eus he frammadur.
Le prêtre Ourias bâtit l’autel ; c’est en se conformant à toutes les indications envoyées de Damas par le roi Acaz que le prêtre Ourias le construisit, et cela avant que le roi Acaz arrive de Damas. 2R 16, 11 : Hag e savas ar beleg Ouria an aoter ; a-grenn evel ar skouer en devoa kaset ar roue Ac’haz eus Damaskiz e reas ar beleg Ouria, a-raok ma voe erruet ar roue Ac’haz eus Damaskiz.
Quand le roi arriva de Damas, il vit l’autel. Le roi s’approcha de l’autel et y monta. 2R 16, 12 : Pan erruas ar roue eus Damask, ha pa welas ar roue an aoter, e tostaas ar roue ouzh an aoter hag e pignas outi.
Il fit fumer son holocauste et son offrande, répandit sa libation et aspergea l’autel avec le sang de ses sacrifices de paix. 2R 16, 13 : Ezañsiñ a reas e holokost hag e brofadenn, ober e zied-kinnig, ha sparfañ gwad e beoc’h-aberzhoù ouzh an aoter.
Quant à l’autel de bronze qui était devant le Seigneur – et se trouvait alors entre le nouvel autel et la maison du Seigneur –, le roi l’enleva de devant la Maison, et le mit sur le côté du nouvel autel, au nord. 2R 16, 14 : An aoter arem a oa dirak an Aotrou a voe tostaet a-zirak an Ti, eus etre an aoter ha Templ an Aotrou, hag e voe lakaet ouzh tu hanternoz an aoter.
Puis le roi Acaz donna cet ordre au prêtre Ourias : « L’holocauste du matin et l’offrande du soir, l’holocauste du roi et son offrande, l’holocauste, l’offrande avec la libation de tous les gens du pays, tu les feras fumer sur le grand autel, que tu aspergeras avec tout le sang des holocaustes et tout le sang des sacrifices. Quant à l’autel de bronze, je m’en occuperai moi-même. » 2R 16, 15 : Hag e roas urzhioù ar roue Ac’haz da Ouria, ar beleg, o lavarout : "War an aoter vras e têvi holokost ar beure, profadenn an abardaez, holokost ar roue hag e brofadenn, hag holokostoù holl dud ar vro gant o frofadennoù hag o diedoù-kinnig ; holl wad an holokostoù, holl wad an aberzhoù, a vo sparfet warni. Evit an aoter arem, e vo din da welout".
Et le prêtre Ourias fit tout ce qu’avait ordonné le roi Acaz. 2R 16, 16 : Hag e reas ar beleg Ouria a-grenn evel m’en devoa gourc’hemennet ar roue Ac’haz.
Le roi Acaz arracha les panneaux et les bases, enleva les cuves de leurs supports ; puis, il ôta la Mer qui se trouvait sur des bœufs de bronze et la fixa sur un pavement de pierres. 2R 16, 17 : Hag e tispennas ar roue Ac’haz frammoù ar sichennoù hag e lamas diwarno al laouer ; ar mor arem a ziskennas diwar an ejen arem a oa dindanañ evit e lakaat war ur pavez maen.
À cause du roi d’Assour, il fit déplacer hors de la maison du Seigneur le portique du Sabbat qui avait été édifié dans la Maison, et l’entrée du roi, située à l’extérieur. 2R 16, 18 : Porched ar Sabad, a oa bet savet en diabarzh, hag antre ar roue, en diavaez, a zilec’hias, e Templ an Aotrou, en abeg da roue Asiria.
Le reste des actions d’Acaz, ce qu’il a fait, cela n’est-il pas écrit dans le livre des Annales des rois de Juda ? 2R 16, 19 : Ha peurrest istor Ac’haz, ar pezh a reas, hag-eñ n’eo ket skrivet war Levr an Darvoudoù eus amzer rouaned Youda ?
Acaz reposa avec ses pères, et il fut enseveli avec eux dans la Cité de David. Son fils Ézékias régna à sa place. 2R 16, 20 : Hag e c’hourvezas Ac’haz gant e dadoù, hag e voe beziet gant e dadoù, e Kêr David ; hag e renas Ezekias, e vab, war e lerc’h.
