Eil levr Samouel - Pennad 18
Pennad : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24
Pennad 18
David passa en revue ses troupes et mit à leur tête des officiers de millier et des officiers de centaine. 2S 18, 1 : Hag e kontas David an dud a oa gantañ, hag e lakaas warno ofiserien a viliadoù hag ofiserien a gantadoù.
Puis il leur donna le signal du départ : un tiers était mené par Joab, un tiers par Abishaï, fils de Cerouya, frère de Joab, un tiers par Ittaï le Guittite. Le roi dit à la troupe : « Il faut que je sorte avec vous, moi aussi, pour le combat ! » 2S 18, 2 : Hag e kasas David e soudarded : un drederenn e dorn Joab, un drederenn e dorn Abisai, mab Sarvia, breur Joab, hag un drederenn e dorn Etai, ar Getead. Hag e lavaras ar roue d’an dud-se : "Mont a rin ivez ganeoc’h".
Mais la troupe répliqua : « Tu ne dois pas sortir. S’il nous fallait prendre la fuite, on ne ferait pas attention à nous, et si la moitié d’entre nous venait à mourir, on n’y ferait pas attention non plus ! Toi, tu es comme dix mille d’entre nous, et mieux vaut que tu puisses nous secourir depuis la ville. » 2S 18, 3 : Hag e lavaras an dud : "Ne zeui ket rak ma tec’homp, ne raint ket van ouzhimp, ha ma varv un hanter ac’hanomp, ne raint ket van ouzhimp ; met te a zo evel dek mil ac’hanomp ; neuze gwelloc’h eo e vefes prest d’hor skoazellañ eus kêr".
Le roi leur dit : « Je ferai ce que bon vous semble. » Et il se tint près de la porte de la ville, pendant que toute la troupe en sortait, regroupée par centaines et par milliers. 2S 18, 4 : Hag e lavaras dezho ar roue : "Ar pezh a vo mat ouzh ho taoulagad a rin". Hag en em zalc’has e-kichen an nor, an holl soudarded o vont er-maez dre gantadoù ha dre viliadoù.
À Joab, Abishaï et Ittaï, le roi donna alors cet ordre : « Par égard pour moi, ménagez le jeune Absalom ! » Et toute la troupe entendit quand le roi donna cet ordre aux chefs à propos d’Absalom. 2S 18, 5 : Hag e roas urzhioù ar roue da Joab ha da Abisai ha da Etai o lavarout : "Goustadik gant va faotr Absalom !" Hag an holl dud o devoa klevet gourc’hemenn ar roue d’an holl ofiserien diwar-benn Absalom.
Les troupes sortirent dans la campagne à la rencontre d’Israël, et le combat eut lieu dans la forêt d’Éphraïm. 2S 18, 6 : Hag ez eas an dud war ar maezioù war arbenn da Israel ; hag e voe an emgann e koad Efraim.
C’est là que les troupes d’Israël furent battues par les serviteurs de David et qu’il y eut de grandes pertes : vingt mille hommes, ce jour-là ! 2S 18, 7 : Hag e voe pilet eno pobl Israel gant servijerien David ; hag eno e voe pilet kalz en deiz-se : ugent mil a dud.
Le combat s’éparpilla ensuite dans tout le pays, et la forêt dévora encore plus d’hommes parmi le peuple que l’épée n’en avait dévoré ce jour-là. 2S 18, 8 : Hag alese en em astennas ar brezel war c’horre ar vro, hag en deiz-se e voe debret muioc’h a dud gant ar goadeg, eget gant ar c’hleze.
Absalom se retrouva par hasard en face des serviteurs de David. Il montait un mulet, et le mulet s’engagea sous la ramure d’un grand térébinthe. La tête d’Absalom se prit dans les branches, et il resta entre ciel et terre, tandis que le mulet qui était sous lui continuait d’avancer. 2S 18, 9 : En em gavout a reas Absalom dre zegouezh tal-ouzh-tal gant servijerien David. Absalom a valee war ur mul, hag ez erruas ar mul dindan brankoù un dervenn vras, hag e voe paket e benn en dervenn, hag en em gavas etre an neñv hag an douar, tra ma talc’he gant e hent e vul a oa dindanañ.
Quelqu’un l’aperçut et avertit Joab : « Je viens de voir Absalom suspendu dans un térébinthe. » 2S 18, 10 : Hag e welas se un den, hag e yeas da gas ar c’heloù da Joab : "Gwelet em eus, emezañ, Absalom e pign ouzh ur wezenn-derv".
Joab dit à l’homme qui l’avait averti : « Tu l’as vu ! Pourquoi donc ne l’as-tu pas frappé et abattu sur place ? J’aurais dû alors te donner dix pièces d’argent et une ceinture. » 2S 18, 11 : Hag e lavaras Joab d’an den a roe ar c’heloù dezhañ : "E welet ac’h eus ? Ha perak n’ec’h eus ket e ziskaret d’an douar ? Bet em bije roet dit dek pezh-arc’hant hag ur gouriz !"
L’homme répondit à Joab : « Même si je soupesais maintenant, dans la paume de mes mains, mille pièces d’argent, je ne porterais pas la main sur le fils du roi, car nous avons entendu de nos oreilles l’ordre que le roi vous a donné à toi, à Abishaï et à Ittaï : “Par égard pour moi, veillez sur le jeune Absalom !” 2S 18, 12 : Hag e lavaras an den da Joab : "Nag e tibouezfen war va daouarn mil pezh-arc’hant, ne gasfen ket va dorn war vab ar roue, rak ouzh hon divskouarn en deus gourc’hemennet ar roue dit ha da Abisai ha da Etai o lavarout : Diwallit pep hini ar paotr Absalom !
Et si j’avais commis cette trahison au péril de ma vie, comme rien n’échappe au roi, tu te serais toi-même tenu à l’écart. » 2S 18, 13 : Nag em bije lavaret en desped din ur gaou,- met netra ne guzher ouzh ar roue - az pefe en em lakaet enep din".
Joab lui dit : « Je ne vais pas perdre mon temps avec toi ! » Et il se saisit de trois épieux qu’il planta dans le cœur d’Absalom, encore vivant au milieu du térébinthe. 2S 18, 14 : Hag e lavaras Joab : "Ne zalein ket evel-se ganit". Hag e kemeras tri dared en e zorn, hag o sankas e kalon Absalom, c’hoazh bev en dervenn.
Alors, dix jeunes écuyers au service de Joab entourèrent Absalom pour le frapper à mort. 2S 18, 15 : Hag e teredas tro-dro dek floc’h a zouge armoù Joab, da reiñ da Absalom taol ar marv.
Joab sonna du cor. La troupe, faisant demi-tour, cessa de poursuivre Israël, car Joab l’en empêcha. 2S 18, 16 : Hag e sonas Joab er c’horn, hag e tistroas an dud a redek war-lerc’h Israel : harzet en devoa Joab ar soudarded.
On prit Absalom, on le jeta dans la grande fosse en pleine forêt, et l’on érigea par-dessus un monceau de pierres très imposant. Tout Israël s’était enfui, chacun à ses tentes. 2S 18, 17 : Kemeret e voe Absalom ha taolet er c’hoad e-barzh un toull bras ; lakaet e voe warnañ ur bern mein bras-meurbet, hag Israel a-bezh a dec’has pep hini d’e dinell.
De son vivant, Absalom avait entrepris de se faire ériger une stèle, qui se trouve dans la vallée du Roi. Il se disait : « Je n’ai pas de fils pour faire mémoire de mon nom. » Il donna son nom à la stèle. Aujourd’hui encore, on l’appelle « Monument d’Absalom ». 2S 18, 18 : Absalom en devoa kemeret ha savet evitañ e-unan, e-kerz e vuhez, ur peulvan, e traonienn ar roue, rak, emezañ, n’em eus ket a vab evit derc’hel an eñvor eus va anv. Hag en devoa galvet ar peulvan-se dre e anv ; anvet eo 'Maen-sav Absalom' betek hiziv.
Ahimaas, fils de Sadoc, dit à Joab : « Permets que je coure porter au roi la bonne nouvelle : le Seigneur lui a rendu justice en l’arrachant aux mains de ses ennemis ! » 2S 18, 19 : Hag Akimaas, mab Sadok, a lavaras : "Va lez da redek evit reiñ ar c’heloù mat d’ar roue : en deus dieubet anezhañ an Aotrou diouzh dorn e enebour".
Mais Joab lui répondit : « Non ! Aujourd’hui, tu ne serais pas un porteur de bonne nouvelle. Tu le seras un autre jour. Mais aujourd’hui tu ne peux porter une bonne nouvelle, car c’est le fils du roi qui est mort. » 2S 18, 20 : Hag e lavaras dezhañ Joab : "N’eo ket un den a geloù mat e vefes hiziv ; reiñ a ri keleier un deiz all ; hiziv ne rofes ket ur c’heloù mat peogwir eo mab ar roue a zo marvet".
Et Joab dit à l’Éthiopien : « Va rapporter au roi ce que tu as vu ! » L’Éthiopien se prosterna devant Joab, puis il partit en courant. 2S 18, 21 : Hag e lavaras Joab d’ur C’housiad : "Kae da gemenn d’ar roue ar pezh ac’h eus gwelet". Hag e stouas ar C’housiad dirak Joab hag e redas.
Mais Ahimaas, fils de Sadoc, insista et dit à Joab : « Quoi qu’il arrive, permets que je coure aussi, derrière l’Éthiopien. » Joab lui dit : « Pourquoi veux-tu courir, toi aussi, mon fils, alors qu’il n’y a pas de bonne nouvelle qui te vaudrait une récompense ? » 2S 18, 22 : Hag e krogas adarre Akimaas, mab Sadok, da lavarout da Joab : "Ne vern ! va lez da redek, me ivez, war-lerc’h ar C’housiad !" Hag e lavaras Joab : "Perak redek, va mab ? Evidout, n’eo ket ur c’heloù da vezañ gopraet !"
Ahimaas répondit : « Quoi qu’il arrive, je veux courir. » Et Joab lui dit : « Cours ! » Ahimaas prit en courant le chemin de la région du Jourdain. Il dépassa l’Éthiopien. 2S 18, 23 : Ne vern ! redek a ran ! Hag e lavaras dezhañ : "Red !" Hag e redas Akimaas dre hent ar gampoullenn hag e tremenas ar C’housiad.
David était assis à l’intérieur de la double porte de la ville. Un guetteur allait et venait sur la terrasse de la porte, au-dessus du rempart ; comme il regardait au loin, il aperçut un homme seul qui courait. 2S 18, 24 : Hag e oa David en e goazez etre an div zor-kêr ; hag e kerzhe ar gedour war lein toenn an nor, a-us d’ar ramparzh, hag e savas e zaoulagad hag e welas e oa un den o redek e-unan.
Le guetteur cria pour avertir le roi, et le roi dit : « S’il est seul, c’est qu’il a une bonne nouvelle à nous annoncer. » Tandis que l’homme continuait d’approcher, 2S 18, 25 : Hag e c’halvas ar roue da gemenn se dezhañ ; hag e lavaras ar roue : "Mar d-emañ e-unan, ez eus ur c’heloù mat en e c’henou". An den a zalc’he da dostaat.
le guetteur en vit accourir un autre. Il cria au portier : « Voici encore un homme en train de courir seul ! » Le roi dit alors : « Celui-là aussi apporte une bonne nouvelle. » 2S 18, 26 : Hag e welas ar gedour un den all o redek ; hag e huchas ar gedour d’ar porzhier o lavarout : "Setu un den o redek e-unan-penn". Hag e lavaras ar roue : "Hennezh ivez a zo ur c’helaouer mat !"
Le guetteur ajouta : « Je reconnais la façon de courir du premier : c’est celle d’Ahimaas, fils de Sadoc. » Le roi dit alors : « C’est un homme de bien. Il vient sûrement porter une bonne nouvelle. » 2S 18, 27 : Hag e lavaras ar gedour : "Gwelout a ran e red an hini kentañ evel ma red Akimaas, mab Sadok". Hag e lavaras ar roue : "Un den mat eo ; evit ur c’heloù mat e teu".
Ahimaas s’approcha et dit au roi : « C’est la paix ! » Il se prosterna, face contre terre, devant le roi et ajouta : « Béni soit le Seigneur ton Dieu : il a livré les hommes qui s’en étaient pris à mon seigneur le roi. » 2S 18, 28 : Hag e huchas Akimaas o lavarout d’ar roue : "Peoc’h !", hag e stouas dirak ar roue, e fri d’an douar, hag e lavaras : "Benniget ra vo an Aotrou, da Zoue, en deus paket an dud o devoa savet o dorn war an aotrou roue".
Le roi demanda : « Le jeune Absalom est-il en bonne santé ? » Ahimaas répondit : « J’ai bien remarqué une grande agitation au moment où Joab a envoyé l’Éthiopien, serviteur du roi, et ton serviteur, mais je ne sais pas ce qu’il y avait. » 2S 18, 29 : Hag e lavaras ar roue : "Ha salv eo ar paotr Absalom ?" Hag e lavaras Akimaas : "Gwelet em eus un tousmac’h bras, pa voe kaset ur servijer d’ar roue a-berzh Joab, da servijer, ha n’ouzon doare".
Le roi lui dit : « Écarte-toi et tiens-toi là. » Il s’écarta et attendit. 2S 18, 30 : Hag e lavaras ar roue : "A-gostez ! Chom aze !" Hag ez eas a-gostez, en e sav.
Alors arriva l’Éthiopien, qui déclara : « Bonne nouvelle pour mon seigneur le roi ! Le Seigneur t’a rendu justice aujourd’hui, en t’arrachant aux mains de tous ceux qui se dressaient contre toi. » 2S 18, 31 : Hag ar C’housiad da erruout : hag e lavaras ar C’housiad : "Ur c’heloù mat, aotrou roue ! Da zieubet en deus an Aotrou hiziv diouzh ar re holl a oa en em savet enep dit-te".
Le roi demanda : « Le jeune Absalom est-il en bonne santé ? » Et l’Éthiopien répondit : « Qu’ils aient le sort de ce jeune homme, les ennemis de mon seigneur le roi, et tous ceux qui se sont dressés contre toi pour le mal ! » 2S 18, 32 : Hag e lavaras ar roue d’ar C’housiad : "Hag Absalom yaouank, mont mat a ra ?" Hag e lavaras ar C’housiad : "Ra vezo evel ar paotr-se enebourien an aotrou roue, hag an holl re a sav enep dit, d’ober droug dit !"
